Stageverslag van Lee Ingelbrecht en Joris Naeyaert
18-04-2008
14 april 2008
Hallo,
Hier zijn
we weer met meer info over ons en wat we zouden kunnen uitgespookt hebben. En
wat we werkelijk hebben gedaan. Over het eerste heb ik niet veel te zeggen maar
over het tweede het volgende:
Eerst en
vooral het verkeer in Uganda en meer specifiek in Kampala is een ware
nachtmerrie met een beetje daghengst in verwerkt. Ze rijden hier lijk allemaal
door elkaar en toch gebeuren er zelden ongevallen. Ook het links rijden doet
een beetje vreemd aan voor ons. Maar meestal rijden ze hier halverwege de baan
en om voorbij te steken of elkaar te kruisen moet je gewoon je pinker aansteken
aan de kant waar de tegenligger je moet passeren. Zo zorgen ze ervoor dat ze
niet beiden aan de zelfde kant uitwijken.
Het begin
van de weg naar Fort Portal lag bezaaid met putten zodat er af en toe maar
plaats was voor 1 auto op een weg die minstens 10 m breed is. Soms moesten we
zelfs naast de baan rijden om geen putten te hebben. Daarom rijden hier veel
4x4 voertuigen rond om alle obstakels te overwinnen. Ook hebben alle voertuigen
een bullbar vooraan hangen. Dit is voornamelijk om geen schade te hebben
wanneer ze straathonden en voetgangers omver rijden. Hier telt de regel van
voetganger= ZWAKKE weggebruiker niet, hier moet je als voetganger maken dat je
niet in de weg loopt of je kan een tijdje niet meer lopen.
Over
halverwege is de weg dan veel beter en konden we met stukken zelfs tot 120
rijden (ze rijden hier wel mijlen). Zo zijn we dan in Fort Portal aangekomen en
zijn eerst op bezoek geweest bij enkele vrienden van Rudy (Ninke, Jean en
Darlene vrijwilligers voor VSO)
voor we
naar zijn huis gereden zijn. Daar hebben we de eerste kennismaking gekregen met
de fameuze Artemisia thee die een zéér bittere nasmaak heeft. Deze thee moeten
we dagelijks drinken om een soort antistof in ons bloed te krijgen tegen
Malaria. Het is het best verteerbaar wanneer je nadien iets kunt eten om de
smaak door te spoelen of je kan er ook honing indoen om de smaak ietsje te
verzachten.
Daarna zijn
we dan thuisgekomen bij Rudy en werden vriendelijk verwelkomd door poppy (de
hond van Rudy) en hebben we genoten van een heerlijk avondmaal dat voor ons
klaargemaakt was door Paula (die op het huis past wanneer Rudy er niet is).
Het
volgende verslag zal door Lee gemaakt worden en dit was gemaakt door de andere
(Joris)
Alles gaat vrij goed; mijn valies zit lekker vol en we zijn bijna door de examens heen. Morgen moeten we wel nog onze kostprijsanalyse verdedigen en dat zie ik niet écht zitten. Om ons programma te schrijven hebben we niet echt genoeg tijd gehad. En hydraulica, da's voor in Uganda.
Maar enfin, olweejs loek on de braajt saajd of laajf. We hebben intussen Rudy nog eens gecontacteerd. Hij zat in Atlanta in de VS om samenwerking tussen botanische tuinen te bespreken. Hij komt zaterdag terug en zal ons zondag voor het instappen weer ontmoeten. De maandagnamiddag zijn we al op weg naar Fort Portal.
Ik heb deze week ook nog een webalbum geopend op picasaweb. De link staat hiernaast (links). Daar gaan we dan veel meer foto's op zetten dan hier. En dan zijn ze deze week ook nog eens langs geweest van de gazet! We gaan nog celebberities (of hoe spel je dat ook) worden.
Verder gaan we proberen om volgende week al wat op de blog te zetten. We zouden dan al het een en ander te vertellen moeten hebben, denk ik. O ja, Joris krijgt al wat zenuwen :)
Nog een dikke 2 weken en we zijn eindelijk weg. De tijd gaat nog sneller dan verwacht. We hebben dan ook werk genoeg. Ons groenproject is zo goed als af, en met onze kostprijsanalyse gaat het ook lekker. Het werkje van hydraulica daarentegen... Maar we hebben toch nog een dikke week.
Ik begin meer zenuwen te krijgen voor het vertrek dan voor die paar examens over enkele weken. Ik ben van plan volgende week mijn valies weer te maken. Hopelijk moet ik er dan weer niets uithalen. We hebben ook juist besloten om en trein vroeger te nemen naar zaventem, namelijk van 5u58 vanuit brugge, want Murphy heeft ons al genoeg meegezeten afgelopen weken. Mijn vriendin komt dan ook nog eens pas terug de dag na mijn vertrek van haar eindejaarsreis in Marokko, RAAAGH! Wat een soepe toch. Maar ja tga nie anders.
Joris is weer zoals altijd in zijn rustige kalme doen. Dat gaat waarschijnlijk zo blijven tot op de dag van het vertrek. Maar ja das toch beter dan ik.
Nog een duwtje, 13 april kan er niet vlug genoeg zijn!
alles is in orde met de wijziging van de vlucht van zondag 16/03/2008 naar 13/04/2008 en terugkeer op 04/07/2008 dan kunnen we dan eindelijk vertrekken naar Uganda. we gaan echter maar met zekerheid weten of we kunnen vertrekken wanneer we effectief op het vliegtuig zitten richting entebbe.
nu nog enkele examens doorbijten (wij die dachten dat we er van af waren voor enkele maanden). we mogen reeds weer beginnen blokken maar dan is het ook gedaan met blokken voor examens. dus nog even goed doorbijten en alle werkjes afwerken en we mogen naar Uganda vertrekken.
Gisteren kwam er een bericht dat hard aankwam voor ons. Monik Adriaens, die de leiding had over de Tooro Botanical Gardens en onze stage ging begeleiden en opvolgen, is onverwachts op 3 maart overleden. Wij willen allereerst onze deelneming betuigen aan Rudy en de familie en de vrienden van Monik. Dit bericht kwam heel hard aan, midden in onze examens en vlak voor ons vertrek.
Onze stage komt hierdoor ook wat in het gedrang. Dhr. Monbaliu, coördinator internationale stages van Katho heeft ons gisteren laten weten dat Rudy zal proberen om ons toch nog een stage aan te bieden. Hij heeft hierbij echter wel voorgesteld om de stage wat te verschuiven naar een latere datum. Meer informatie hebben we nog niet over hoe en wat. Later (volgende week) zullen we wellicht meer weten.
Hieronder nog het overlijdensbericht zoals op broederlijk delen. Lee en Joris.
Met verslagenheid ontvingen we gisteren het nieuws van het plotse overlijden van Monik Adriaens, coöperant voor Broederlijk Delen in Oeganda.
Monik voelde zich de laatste dagen niet zo best. Ze is gisteren namiddag 3 maart totaal onverwacht overleden toen ze met haar echtgenoot Rudy Lemmens op weg was naar het ziekenhuis in Kampala. Monik was samen met Rudy al jaren werkzaam als coöperant in de Ruwenzori-regio. We kennen haar als een erg gedreven medewerkster die het beste van zichzelf gaf voor de promotie van organische landbouw en duurzame ontwikkeling bij onze partner Satnet.
Monik wordt waarschijnlijk donderdag gecremeerd in Kampala. Volgende zondag is er een afscheidsviering van Monik in de Tooro botanical garden in Fort Portal in Oeganda. De plek waar ze zich de voorbije jaren met veel passie heeft ingezet voor het bewaren van de biodiversiteit.
Monik was 53 jaar oud, en laat drie kinderen na, Fien, Staf en Griet, en haar kleindochtertje Jeanne.
We leven in deze pijnlijke momenten mee met Rudy en de kinderen, en ook met Frans Kenis en Lut Van Damme, die als steunpunt dit drama van dichtbij meemaakten.
om toch nog eens iets te vertellen en om te zorgen dat er toch iets te lezen is op onze blog schrijf ik dit berichtje want binnen 12 dagen is het zover en zijn we niet meer in het kleine belgie maar zijn we vertrokken naar het verre Uganda.
nog twaalf dagen zware blok en dan is het 'vakantie'
nog vele groeten momenteel uit blokland vanwege Joris (en Lee ook natuurlijk)
Wij zijn Lee Ingelbrecht en Joris Naeyaert, laatstejaars bachelor agro- en biotechnologie groenmanagement in KATHO-HIVB te Roeselare. Voor onze stage kozen wij om naar het buitenland te gaan, meer bepaald naar de Tooro Botanical Gardens in Fort portal, een stadje in Oeganda in centraal Afrika. Aan de voet van het Ruwenzorigebergte met pieken boven de 5000 meter zullen we tijdens onze stage helpen bij het ontwerpen en aanleggen van de pas opgestarte botanische tuin, alsook bij de verscheidene taken van dit project. De voornaamste doelstelling van de TBG is het opbouwen van een verscheiden botanische collectie van de vele zeldzame planten in het gebied. Hieraan zal een belangrijk educatief project worden gekoppeld, namelijk het gebruik van planten voor medicinale doeleinden door de plaatselijke bevolking. Dit project komt helemaal ten goede van de bevolking, maar draagt uiteindelijk ook mee tot de bescherming van de natuur in dit gebied.
De TBG zijn nog maar recent opgestart en staan onder leiding van Monik Adriaens, die samen met haar man Rudy Lemmens in Oeganda werkt voor Broederlijk Delen. Zij zullen instaan voor de begeleiding tijdens onze stage en zullen ons helpen om deze tot een goed einde te brengen.
Op het plannetje dat hiernaast staat is een algemeen beeld te zien van de tuin. Ze is ongeveer 40 hectaren groot. In het midden is er een meer en een moeraszone. De hoofdgebouwen liggen in het noorden en de tuin ligt ten noordoosten in de stad Fort Portal. Je kan er op klikken om het te vergroten.
We vertrekken op zondag 16 maart naar Oeganda en zullen vanaf dan regelmatig op deze weblog onze ervaringen en het verloop van het project zetten. Eerst moeten we nog door een periode van examens, die hopelijk zo snel mogelijk voorbij zal zijn!
Neen, uw blog moet niet dagelijks worden bijgewerkt. Het is gewoon zoals je het zélf wenst. Indien je geen tijd hebt om dit dagelijks te doen, maar bvb. enkele keren per week, is dit ook goed. Het is op jouw eigen tempo, met andere woorden: vele keren per dag mag dus ook zeker en vast, 1 keer per week ook.
Er hangt geen echte verplichting aan de regelmaat. Enkel is het zo hoe regelmatiger je het blog bijwerkt, hoe meer je bezoekers zullen terugkomen en hoe meer bezoekers je krijgt uiteraard.
Het maken van een blog en het onderhouden is eenvoudig. Hier wordt uitgelegd hoe u dit dient te doen.
Als eerste dient u een blog aan te maken- dit kan sinds 2023 niet meer.
Op die pagina dient u enkele gegevens in te geven. Dit duurt nog geen minuut om dit in te geven. Druk vervolgens op "Volgende pagina".
Nu is uw blog bijna aangemaakt. Ga nu naar uw e-mail en wacht totdat u van Bloggen.be een e-mailtje heeft ontvangen. In dat e-mailtje dient u op het unieke internetadres te klikken.