Sinds 2000 ben ik 'Vlaams Beweger'. Ondertussen heb ik al heel wat watertjes doorzwommen. In december 2007 werd ik verkozen tot provinciaal N-VA-voorzitter van Vlaams-Brabant en Brussel. In die hoedanigheid zetel ik ook in het nationale N-VA-partijbestuur.
Hier lees je mijn mening over de actualiteit en kom je meer te weten over mijn politiek en maatschappelijk engagement.
Een schalkse ruiter voor Vlaamse onafhankelijkheid
23-06-2008
Bart De Wever is niet meer uit de actualiteit weg te slaan. In elke politieke populariteitspoll scheert hij torenhoge toppen. En dat zint de Franstaligen allerminst, de Vlamingenhaters van Le Soir leiden de inquisitie. Bart moet hangen en de N-VA moet voor de Bloedraad.
Onze mensen zijn het beu om afgeschilderd te worden als halve SS'ers. Bart schreef dan ook terecht een brief aan Jozef De Witte, de directeur van het Centrum voor gelijkheid van kansen en racismebestrijding. (lees op: http://cmp.roularta.be/cmdata/Attachments/site72/docs/NVAdoc.doc)
Wat me echter nog het meest opviel was dit nieuwsfragment tijdens het Journaal. Net op het moment dat Bart stelt dat ze quasi oproepen om hem te vermoorden gebeurt er iets vreemds. Het beeld verandert en we zien het vanuit het oogpunt van de camera mét bijhorend vizier. De moord op Pim Fortyn is blijkbaar een lachertje voor De Vadder en co.
Een andere interessante anekdote: toen ik in 2006 lijsttrekker was voor de N-VA in Lubbeek heb ik zowat 1500 huisbezoeken gedaan. Een erg intensieve maar interessante bezigheid. Tijdens deze bezoeken werd slechts twee maal de deur voor mijn gezicht dichtgesmeten. Een keer door een stinkendrijke villabewoner uit Hoog-Linden die me kortaf toeriep: 'Ik stem links!' en vervolgens de deur quasi tegen mijn gezicht keilde (tot zover mijn eerste fysieke ervaring met la gauche caviar ;-). De andere keer door de vrouw van, jawel, Jozef De Witte, broer van onze provinciegouverneur (Lode De Witte) en directeur van het centrum voor de gelijkheid van kansen en racismebestrijding. Verdraagzaamheid troef in het gezin De Witte. Nog leuker wordt het als ik zeg dat ze een glazen deur hebben. Ik stelde me voor als N-VA'er, ze smeet vervolgens zonder één woord te zeggen loeihard de deur dicht. Met als gevolg dat... we nog oog in oog stonden, een hilarisch bevreemdend campagnemoment. Soit, dit om maar te zeggen dat naar mijn gevoelen Bart's aanklacht bij De Witte niet op veel applaus onthaald zal worden.
Alva's Bloedraad aan de slag: toen tegen de afvalligen van het Rooms-katholieke geloof, anno 2008 tegen de afvalligen van het Belgisch geloof.