Inhoud blog
  • Week 15. Afscheid.
  • Week 14. Marie Kondo
  • Week 13. Gebed.
  • Week 12. GELUK(T)
  • Week 11. Woensdag
    Mijn favorieten
  • Eckhart Tolle
  • Junipershop
  • 365 vreugdedansjes
  • Ontwaken
  • Happiness is ... an inside job
  • Wijze woorden
  • Spiritueel Boeddha
  • Wereldmeditatie
  • Super Soul Sunday
  • Inspirerend leven
    Archief per maand
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
    365 dagen meditatie, tijdens mijn zoektocht naar permanent geluk, en elke dag beschrijf ik deze ervaring

    05-04-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Droom
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dag 66.  Was deze ochtend vroeg wakker.  Besloot om mijn meditatie vandaag de ochtend te doen, misschien vanavond nog eens opnieuw.  Vandaag werkte ik via een meditatievorm waarbij je je ademhaling volgt.  Je volgt je ademhaling in en uit.  Je observeert deze.  In en uit.  En elke gedachten die bij je opkomt, laat je gaan en je concentreert je opnieuw op je ademhaling.  En deze gedachten komen, dat beloof ik je.  Kunst is ze je niet te laten afleiden door er boos of moedeloos of zenuwachtig van te worden.  Vooral het laatste had ik heel veel last van in het begin.  Maar gewoon terug te keren naar de ademhaling.  Niets willen veranderen aan de ademhaling, niet sneller of trager, dieper of oppervlakkiger, gewoon volgen, observeren.  De golven volgen op een neer, heen en weer, in en uit. 

    Terwijl ik mijn ademhaling volgde en worstelde met mijn verstand en gedachten merkte ik eveneens op dat ik soms helemaal in het hier en nu kon verblijven.  Het lijkt alsof er een sluier afvalt en plots wordt alles helder.  Het is alsof de mist in je hoofd verdwijnt en je plots helder wordt.  Kleuren worden helderder en alles wordt meer afgelijnd en scherper, mooier, schitterender, alsof uit alles plots een licht schijnt.  Het is best moeilijk te omschrijven.

    Don Miguel Ruiz verhaalt hier ook over.  En tijdens de meditatie begrijp ik wat hij bedoelt.  Hij schrijft hierover in zijn boeken die gaan over de tolteekse wijsheid.  De tolteken gingen ervan uit dat wij mensen voortdurend in een droom leven.  Ons verstand benevelt ons zicht op wat we meemaken.  Ons verstand interpreteert alles wat we zien, horen en beleven. Deze nevel is er altijd.  We moeten ongelooflijk veel moeite doen om onder deze nevel uit te geraken. 

    En daarnet tijdens de meditatie verdween de nevel en werd alles mooi puur, zuiver.  Enkele momenten weliswaar, maar toch.  Wat is mediteren heerlijk.

    Dank je Don Miguel om je inzichten te delen.  Dank je droom om te verdwijnen.  Dank je heerlijke zuiverheid om je te laten zien.

    05-04-2014 om 00:00 geschreven door Searchesss  


    Tags:droom, zuiver, puur, Don Miguel Ruiz, het vijfde inzicht, tolteken
    04-04-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mijn paard en telepathie
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dag 65.  Ben wat ongerust.  Heb een paardje.  Een heerlijk mooie arabier met liefdevolle ogen, mooie lijnen en een heerlijk speels, protesterend karakter.  Ja, echt wel iemand waar ik op lijk hihi.  Zou het zo zijn dat hij op mij lijkt en we elkaar daarom gevonden hebben?  Of is het eerder zo dat hij me spiegelt in mijn karakter? Of dat hij voelt hoe ik ben en me daarin bevestigd?  Mijn verstand weet het antwoord hier niet op.  Maar dat is nu even niet belangrijk. 

    Ik ben wat ongerust.  Hij is lusteloos, komt niet meer af om samen iets te doen, loopt weg als ik met een halster arriveer en ziet er moe uit.  Heb de cursus gevolgd bij Cecilia van der Drift om telepathisch contact te leren leggen met dieren.  Heb daar toen heel veel mee geoefend en eigenlijk ging me dat heel goed af.  Mijn verstand is er nog altijd niet uit of het intuïtief aanvoelen is of echte telepathie, maar wat maakt het eigenlijk uit?  Het meeste wat ik aanvoelde of tijdens de meditaties en gesprekken naar boven kwam was correct en hulpvol.  De baasjes begrepen beter waar het om ging en konden de dieren beter bijstaan of helpen. 

    Maar in de dagelijkse strijd der dingen, heb ik er achteraf niets meer mee gedaan.  Spijtig eigenlijk.  Mijn paard vindt het zeker spijtig, want hij praat graag en is er graag bij als er gemediteerd wordt.  Nu ja, ik begreep dat het tijd was voor een gesprek met hem, maar het lukte me langs geen kanten.  Zoveel angst, zoveel angst, dat er iets echt mis zou zijn met hem.  Moe zijn, wat kan dat betekenen?  Kanker?  Een ernstige ziekte?  Ik blokkeerde helemaal. En de gewone geneeskunde, daar heb ik zo weinig geloof in.  Moest hij nu een grote wonde hebben om te naaien wel, maar zoiets onduidelijks.  Neen, dan heb ik weinig vertrouwen in de gewone geneeskunde.

    Dus ik heb naar Cecilia gebeld.  Samen met haar gemediteerd en proberen met hem in gesprek te gaan.  Wat ging het slecht bah, ik voelde alleen maar angst, angst, angst en daarna verdriet.  Angst dat er iets ernstigs aan de hand is en verdriet of ik hem zou moeten afgeven.  Met angst, denk ik terug, dat ik enige weken geleden dacht, zoveel werk een paard, pff, heb er soms geen zin meer in.  Hij zou dat toch niet kunnen opgevangen hebben en me mijn wens van dat moment geven?

    Gelukkig was Cecilia erbij want ik kwam totaal niet verder dan de gesprekken die ik de laatste tijd met hem had en daarbij vond ik het antwoord niet helemaal, enkel flarden.  Maar tijdens het gesprek bleek algauw dat er niets ernstigs aan de hand is.  Hij heeft het moeilijk met de rui en heeft al zijn energie voor zichzelf nodig.  Hij kon wel heel wat paardebloemblad gebruiken en ook wat dennenaalden om hem te ondersteunen.  Daarnaast is er ook het vermoeden van wormen.  Oef, ik voelde me opgelucht.  Ben de hele dag euforisch geweest.  Zou hem echt niet graag verliezen.  En de diagnose van Cecilia voelt heel juist aan.  We zullen het nodige doen.

    Dank je paardje voor je uitleg.  Dank je Cecilia voor je gave. Dank je kennis van de wereld om me te begeleiden.  Dank je om me te herinneren aan deze kennis.  

    04-04-2014 om 00:00 geschreven door Searchesss  


    Tags:paard, telepathie, mediteren, telepathisch contact, Cecilia
    03-04-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Uitgaande en inwaartse beweging
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dag 64.  Tja, ik zie ook wel in dat ik de hele tijd over Eckhart bezig ben, maar hij is dan ook mijn favoriete spiritueel leraar.  We hebben allemaal een leraar waar we ons het meest toe aangetrokken voelen en Eckhart is het bij mij.  Wat hij zegt raakt me zo vaak en zo diep dat ik smelt alleen maar als ik zijn stem hoor, dat ik bewustzijn voel stromen alleen maar als hij thank you zegt bij de vraag die gesteld wordt door het publiek.  En elke, maar dan ook elke worsteling waar ik mee bezig ben, lost hij op via de wet van de synchroniciteit.  Zelfs de vragen die ik heb op opvoedingsgebied.  Hij heeft me gebracht op het werk van Susan Stiffelman en daar vond ik alle antwoorden die ik nodig had.

    Eckhart spreekt over de inwaartse en uitgaande beweging of misschien kan ik beter zeggen eerst de uitgaande en vervolgens de inwaartse beweging. Elk leven volgt dit ritme.  Het is te merken aan de ademhaling, het hart, de zee maar ook in het grotere geheel der dingen en in ons leven.  Het eerste stuk van ons leven zijn we bezig met de uitgaande dingen.  We creëren iets, we zetten iets in de wereld.  We proberen geld te verdienen om onze eigen spullen te kunnen kopen en nestje van ons eigen te kunnen creëren.  En we maken kinderen, dat is pas een uitgaande beweging.  Maar hoe ouder ons lichaam wordt, hoe minder energie we hebben, hoe minder dit creëren van belang wordt.  Onze vorm wil niet meer mee en is te versleten om nog als een jongeling te werken. 

    Als alles goed gaat en we verwerken en aanvaarden dat ons lichaam verandert, keren we terug naar de inwaartse beweging.  Deze beweging is echter best vreemd in onze cultuur. Ouderdom, wijsheid, waarheid. Het is van veel minder belang dan in de wereld staan, dingen creëren, carrière, opvallen, verleiden.  Naar binnen gaan, intuïtief weten ervaren, mediteren, tijd voor elkaar, aanvaarding, berusting, geduld, Zijn.  Allemaal zaken die we opbouwen indien er ruimte komt om naar binnen te gaan.  Zo weinig mensen kennen deze weg, en wat een gemis is dat voor hen.  Want de weg naar binnen is kleurrijk, zacht en zo liefdevol.  Volgens Eckhart moeten we niet wachten om naar binnen te keren tot op het moment dat we heel oud zijn, we kunnen dat nu al doen en deze rijkdom in ons leven brengen.  En ik wil deze inwaartse beweging ten volle ervaren en ruimte voor maken. 

    Dank je Eckhart, alweer, door me te vertellen waarom ik dit nu weer allemaal doe.  Door me te herinneren hoe ik wil evolueren.  Ik herinner het me.  Dank je.

    03-04-2014 om 00:00 geschreven door Searchesss  


    Tags:eckhart tolle, inwaarts, uitwaarts, mediteren, liefdevol, Zijn
    02-04-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Master
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dag 63.  Gisteren bekeek ik de samenwerking tussen Eckhart en Oprah opnieuw over het boek de nieuwe aarde.  Het is een heel verrijkende reeks die helemaal op het internet stond, maar die nu stilletjes aan verwijderd wordt, heb ik de indruk.  Alles van Eckhart verdwijnt van youtube, s pijtig wel. 

    De vraag die 1 van de mensen stelde is een vraag waar ik ook mee worstel.  Namelijk, hoe kan je bewust zijn in een wereld waar zoveel mensen onbewust zijn en waar onbewustheid de enige modus is waar geloof aan gehecht wordt.  Zijn antwoord vond ik heel mooi.  Hij zei, je verwacht van jezelf om direct een master te zijn in bewustzijn.  Direct over te gaan van onbewustheid naar een meester die anderen begeleid naar verlichting.  Maar zo werkt het niet.  Je kan slechts met kleine stappen bewustzijn brengen in alle delen van je leven.  Oefen eerst alleen, als je dat al kan, oefen dan met kleine stappen om bewustzijn te brengen in je leven, eerst gemakkelijke plekken, daarna moeilijker en moeilijkere uitdagingen.  En houd je baas confronteren nog maar even in optie.

    Aha, dacht ik, een master wordt je maar ben je niet plotsklaps.  En ik besefte ook heel diep, jezelf frustreren omdat het niet snel genoeg gaat, is opnieuw onbewust zijn.  Geniet van elke stap die je zet. Elke dag komt er meer bewustzijn.  Gradueel, innerlijk, groei je.  Tot het zich ook plots in je buitenwereld begint te manifesteren.  Of beter nog, tot je het begint te herkennen.  Zoals in de week, ik zocht een zonnebril en plots zag ik een winkeldame voorbij komen van een bepaalde winkel.  Heb het teken herkent, ben naar de winkel gegaan en heb mijn bril gevonden.  Zo simpel is het.  Geef jezelf over aan de tekenen, zie wat het universum probeert te vertellen.  Meer hoeft er niet te zijn.  Geniet van deze pracht.

    Dank je voor de tekenen.  Dank je voor het inzicht dat masterschap niet wordt vereist van iemand. Dank je voor het besef dat master zijn meer te maken heeft met overgave dan met jezelf te dwingen of te veroordelen.

    02-04-2014 om 00:00 geschreven door Searchesss  


    Tags:Eckhart tolle, oprah, master, meester, bewust zijn, onbewust zijn
    01-04-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Awaken to happiness, week 1
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dag 62.  April is begonnen.  Twee maanden mediteren is achter de rug, al heb ik het toch wel een beetje laks genomen het mediteren zelf.  Vandaag ga ik mijn meditatie van Chopra doen en daarna wil ik graag nog naar Eckhart kijken, tot ik moe wordt en in slaap sukkel. 

    Mijn prioriteit is nog steeds de pracht van elk moment te zien en te genieten van mijn leven.  Ook wil ik constant in contact blijven met de bron van liefde en vrede.  Om zo constant geluk en vreugde te ervaren.  Ik ga nu dag 5 in van de eerste week happiness meditatie.  En het lukt me niet zo heel goed om diep te geraken in de trance.   Soms enkele seconden, voel ik het overal tintelen en voel ik mezelf de diepte in tuimelen, maar algauw schiet ik weer in het denken.  De overgave naar de volledige trance durf ik nog niet volledig te beleven.  Ik ga eerst de yoga oefening doen.  Daarna de meditatie. Daarna vul ik dit verslag verder aan.

    Ik voel me blij en rustig.  Mijn overprikkeling van de dag is duidelijk minder.  Chopra zegt dat je misschien niet direct op bewust niveau ervaart dat je mediteert of resultaten hebt, maar innerlijk ben je aan het verstillen.  En zo voelt het ook, al is er niet direct iets waar te nemen met mijn zintuigen en nog minder met mijn verstand.  Word ik wel vrolijker.  Ik herinner me er meerdere keren per dag aan hoe prachtig dat moment is.  En dat is het ook.  Ik voel me ontspannen, de woorden geven een rust en zachtheid.  Ik geniet van de tinteling.  Sat chit ananda.  Waarheid, kennis en gelukzaligheid.  Focus op de route, niet op de bestemming.  Dit pad is heerlijk. 

    Ik merk daarnaast dat ik rustiger wordt overdag.  Meer de tekenen op mijn pad zie die ik dien te volgen.  Meer weet wat ik moet zeggen tegen mensen en de kinderen.  Rustiger ben in mijn huishouden en meer aanvaard dat ik niet alles onder controle heb.  Ik maak het beste van alles. 

    Dank je voor de heerlijke meditatie.  Dank je voor de vrede die start van diep binnenin en stilletjes aan in mijn leven sijpelt.  Dank je Chopra om zoveel van je kennis gratis te delen.

    01-04-2014 om 00:00 geschreven door Searchesss  


    Tags:chopra, awaken to happiness, vrede, meditatie, gelukzaligheid
    31-03-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gedachten
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dag 61.  Deze ochtend lag ik in bed, half wakker, half wakend, met het zomeruur ben ik ongerust te laat wakker te worden.  Zo ochtend vroeg opstaan is niet echt iets voor mij.  Liever zou ik elke dag uitslapen.  Een avond later werken en dan later uitslapen geen probleem.  Maar vroeg gaan slapen en vroeg opstaan, pff dat is niet mijn ding.  Maar ja, geen ontkomen aan het zomeruur. 

    En ik merkte, tot mijn verbazing, hoe mijn humeur over de ochtend veranderde naargelang de gedachten ik had.  Het was echt verbijsterend.  Het ene moment dacht ik, verdorie ik zal toch op tijd wakker zijn, ik ga me toch niet overslapen en voel ik me angstig, mijn maag keerde.  Dus gaf ik aandacht aan mijn maag tot deze zich weer kalmeerde.  En ik voelde me opnieuw goed.  Toen dacht ik, eigenlijk heb ik geluk, ik mag nog een halfuur blijven liggen, en ik voelde de dankbaarheid opwellen.   Toen dacht ik, verdorie, waarom lig ik nu nog wakker, zoveel tijd is er niet meer.  En ik voelde me terug verdrietig en angstig.  Onrustig ook.  Vervolgens bedacht ik me, het is toch eigenlijk wel prachtig, dat ik steeds een paar seconden wakker word voor mijn wekker afloopt.  Zo kan ik zacht ontwaken en hoef ik niet wakker te schrikken.  Ik voelde de warmte stromen. 

    En zo merkte ik hoe ik op een paar minuten tijd zoveel verschillende emoties ervoer, vlak achter elkaar, terwijl ik toch zomaar gewoon in bed lag.  En er eigenlijk niets gebeurde. 

    Ik was echt verbaasd om dit alles te merken.  Verbijsterd is eigenlijk nog een beter woord. En bovendien lukte het me om in de observator rol te blijven.  Een wonderlijke ervaring. 

    De rest van de dag leefde ik gewoon verder in onbewustzijn, tot ik mijn ervaring hier neerschreef. 

    Blijf wel elke avond mediteren volgens de principes van de eerste week hervinden van happiness volgens Chopra.  Sat Chit Ananda.

    Dank je voor de heerlijke observator ervaring op deze laatste dag van maart.  

    31-03-2014 om 00:00 geschreven door Searchesss  


    Tags:observator, gedachten, angst, dankbaarheid
    30-03-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mezelf ongelukkig maken
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dag 60, dus echt twee maanden nu.  En ik vraag me af hoe het komt dat ik mezelf steeds zo ongelukkig wil maken.  Het zijn prachtige dagen, heerlijk weer, al onze vrienden willen afspreken en leuke dingen samen doen, onze moestuin begint alweer vorm te krijgen en mijne man is waarlijk mooie meubelen aan het maken in steigerhout. Er is eigenlijk niets om me ongelukkig over te voelen.  Mijn werk gaat goed, mijn omgeving is in orde, iedereen is opnieuw gezond.

    In Brida van Paulo Coelho zijn er twee wegen naar geluk.  Het pad van de maan en het pad van de zon.  Ik weet niet helemaal zeker of ik het goed begrepen heb, maar ik denk dat hij bedoelt dat je de moeilijke weg hebt, met veel tradities, rituelen, zoeken en obstakels te overwinnen, het pad van de maan.  En je hebt het pad van de zon.  Gewoon, het pure weten, zonder nadenken, zonder alles te moeten begrijpen.  Gewoon, weten, de waarheid weten. 

    Dus het pad van de maan.  Mijn pad.  Het pad van de heks. Is heel moeilijk, gaat via denken, gaat via zoeken, gaat via frustraties.  Terwijl je denkt, terwijl je zoekt, terwijl je lijdt, is eigenlijk de waarheid heel simpel.  Leun achterover en glimlach.  Alles is perfect zoals het is.  Luister, kijk, ervaar, alles wat je moet weten en wat je nodig hebt komt naar je toe.  Leuk achterover en geniet van de rit.  Ze is eindeloos, tijdloos, als je je over geeft en gewoon weet dat alles perfect is.

    Al de rest is denken.  Al de rest is gewoon ingewikkeld.  Het denken is ingewikkeld.  Mijn man, mijn hond, hebben gelijk.  Er is niets anders dan voelen en leven zoals het leven je toelacht.  Want daarin zit alle waarheid.  Het denken maakt het ingewikkeld.  Het denken maakt het moeilijk.  Ik mag me overgeven aan het stromen van het leven.  En elke dag de volheid ervaren.  En deze overgave kan ik elke minuut, op elk moment beleven.  Zolang ik maar niet denk. 

    Dank je voor dit prachtige leven.  Dank je voor dit heerlijke besef.  Dank je voor deze heerlijke gelukservaring.  

    30-03-2014 om 00:00 geschreven door Searchesss  


    Tags:paulo coelho, overgave, heerlijk leven, heerlijk geluk, pad van de maan, pad van de zon
    29-03-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eerlijk
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dag 59 en ik moet bekennen.  Ik loop soms de kantjes eraf als het gaat over mediteren.  Soms denk ik dat dit blog schrijven genoeg is.  Of ik lees een kort stukje in Eckhart Tolle.  Of ik lees opnieuw het boek van Paulo Coelho, Brida over een heks en haar zoektocht naar de waarheid en liefde.  En dan denk ik, voila, ik heb gemediteerd.  Neen, dus.  Ik merk dat mijn aandachtspanne steeds minder lang wordt.  Dat mijn focus op de signalen van mijn lichaam of mijn focus op 1 mooie gedachte of op mijn chakra’s steeds korter wordt. 

    Ik word sneller afgeleid, kan maar heel kort meer bij mijn innerlijk lichaam blijven en daarnet, bij de meditatie van Chopra, Sat, chit, ananda, kon ik amper onthouden waar ik mee bezig was.  Het werkt dus niet he mensen om de kantjes eraf te lopen als je wil leren mediteren.  Je moet echt in stilte, elke dag, minstens 15 minuten oefenen of de hele vaardigheid verdwijnt terug. 

    Ik moet dus eerlijk zijn met mezelf als ik wil in contact zijn met die enorm krachtige vreugde diep binnen in mezelf, dien ik elke dag echt te mediteren.  En ik heb eigenlijk momenteel wel het geluk dat ik mee kan doen met twee gratis reeksen van Chopra zodat ik een gemakkelijke ingesproken meditatie heb.  En vanaf 14 april heb ik er zelfs voor elke dag 2.  Zou dat lukken?  Ik kan het wel proberen.  Elke ochtend en elke avond echt te mediteren. 

    Spijtig is het zomeruur dit weekend.  Anders zou ik een halfuur vroeger ervoor kunnen opstaan?  Nu echter, moeten we allemaal een uur al vroeger opstaan.  En de ochtend, tja, zal toch altijd meer een avondmens blijven.

    Dank je voor de meditaties die op het juiste moment op mijn pad kwamen.  Dank je voor het besef dat ik deze oefening echt nodig heb.  De euforie van de eerste dagen echt mediteren zoek ik terug te vinden.  Dank je.

    29-03-2014 om 00:00 geschreven door Searchesss  


    Tags:mediteren, chopra, eckhart tolle, paulo coelho, aandachtspanne
    28-03-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Happiness part I
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dag 58.  Ben als cadeau een gratis cursus nog van Chopra tegengekomen.  Waarbij hij je 8 weken begeleid naar geluk.  Ben benieuwd.  Hij stelt een aantal vragen.  Ik zal deze hier pogen te beantwoorden. 

    De eerste vraag die hij stelt: waar ben je naar op zoek?  Naar geluk.  Naar een permanente staat van bewustzijn.  Naar niet langer overgenomen te worden door mijn kritische blik of door mijn verstand. 

    Wat hoop je te bereiken?  Een permanent gelukkig gevoel.  Een warme, liefdevolle en sterke rust die altijd aanwezig is. 

    Wat wil je heel erg?  Niet meer zoveel denken, piekeren en het leven laten voorbij gaan door onbewust te zijn.  Ik wil van elk moment een prachtig, nu moment maken. 

    Wat betekent geluk voor jou?  Zoals ik reeds zei: van elk moment de pracht kunnen zien en van genieten.  Ook van moeilijke momenten, ook van gewone momenten. 

    Het is belangrijk deze intenties positief te formuleren:

    Mijn eerste intentie is om van elk moment de pracht te zien en te genieten.

    Mijn tweede intentie is om permanent liefde en rust te ervaren.

    Vervolgens kan je mediteren met een mantra en een yoga oefening doen ter ondersteuning.  De yoga oefening noemt trikonasana.  Ben benieuwd of deze oefening blijft bestaan op het internet.   En wat het effect hiervan is op mij.  Weet wel niet goed of ik het ga kunnen combineren met de andere meditatie reeks die start op 14 april. 

    Dank je voor deze gratis begeleiding.  Ik wil graag mijn intenties zetten.  Naar zijn voorstel zet ik ze op een post-it en plak ik deze overal.  Dank je.  

    28-03-2014 om 00:00 geschreven door Searchesss  


    Tags:chopra, happiness, geluk, bewustzijn, intenties, liefde, rust
    27-03-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Is ziekte altijd stress?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dag 57.  Mijn zoon is nog steeds niet beter.  Nu ja, het gaat op en af.  Hij is nu ziek van maandag en het is vandaag donderdag.  4 dagen is al bij al best lang om koorts te hebben en je miserabel te voelen.  Ben vandaag naar de dokter moeten gaan, na 3 dagen ziekte is dat verplicht.  Maar de dokter kon niets speciaal vinden, enkel slijmen op de longen.  Gewoon een luchtwegen infectie.  Verder doen waarmee ik bezig ben.  En geduld hebben. 

    Het deed me denken over ziekte en stress.  Is ziekte niet altijd stress?  Of beter gezegd.  Wat is de reden dat je lichaam opeens niet meer goed werkt?  Ja, er is het virus, de verwonding of de bacterie.  Maar er zijn tientallen virussen, verwondingen en bacteriën die ons lichaam dagelijks en met succes oplost.  Waarom dan net die niet? 

    Wel dat betekent toch dat plots ons immuunsysteem niet naar behoren kan werken.  Waarom niet?  Het is een onbekend virus, waar het geen antilichamen tegen heeft.  Ok dat kan gebeuren, maar vooral, het immuunsysteem is al bezig met iets anders.  Waarmee dan?  Het is reeds de gevolgen van vervuiling aan het weghalen of van ongezonde voeding? Van spanning of van emotionele blokkades.  Hebben we net teveel van onszelf geëist?  Op welke manier was er stress en kon ons lichaam niet meer zijn energie richten op zijn verdediging maar was het al bezig met te repareren wat we zelf stuk maakten?

    Dus willen we niet ziek worden en/of genezen dienen we onze lichamelijke, emotionele en spirituele behoeften respecteren.  Wat vooral betekent, geen stress op ons lichaam, onze geest en op onze ziel tolereren en goed voor onszelf zorgen. En ik weet dat er veel mensen andere ideeën hebben over wat gezond is, maar gezond is respecteren wat we nodig hebben, respecteren wat anderen nodig hebben en beseffen dat wat je aan stress bezorgd bij de ander of bij jezelf, schade aanricht.

    Heeft mijn zoon zichzelf stress bezorgd?  Ja, hoor, hij heeft meer gesnoept, minder gezond gegeten, en volgens mij, de laatste tijd te weinig geslapen.  Emotionele stress en spirituele stress zal nog wel meegevallen zijn.  Ons gezin kent vrij weinig stress en weinig conflict. 

    Maar vooral, nu is het belangrijk stress te beperken, het lichaam te ondersteunen en rust te vinden. 

    Dank je om stress in mijn leven te verminderen.  Dank je om te weten dat het enige wat je nodig hebt rust en balans is.   

    27-03-2014 om 00:00 geschreven door Searchesss  


    Tags:stress, balans, immuunsysteem, spirituele zorg
    26-03-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ziek
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dag 56.  Mijn zoon is ziek.  Niets heel ergs hoor,  een verkoudheid die verder is gegaan naar een keelontsteking.  Hij heeft wat koorts, geen honger, geen energie.  Hij voelt zich belabberd.  En mijn kalmte verdwijnt hiermee naar de verre uithoeken van mijn geheugen.  Ik ben dus helemaal in paniek.  Ik weet niet meer wat doen, niet meer naar wie te gaan, niet meer wie te geloven.  Het contact met mijn innerlijke raadgever is volledig kwijt.  Weet je, je hebt de reguliere geneeskunde, de osteopathie, het healen, de homeopathie, de fytotherapie en ik weet niet meer wie te geloven. Moet ik naar onze gewone huisarts gaan en medicatie nemen?  Die als reputatie heeft de symptomen te onderdrukken en dus niet te genezen?  Moet ik de homeopathie nemen die ons natuurlijk immuunsysteem de benodigde prikkel geeft om te zichzelf te genezen?  Maar die zou geen resultaten boeken volgens de onderzoeken.  Of moet ik naar een healer gaan, die ziet wat er is en het energetisch oplost?  Of via kruiden?  Ondersteunende voedingssupplementen?  Heeft hij tekorten van iets?  Heeft hij misschien voedselintoleranties?  Of moet ik mediteren en achterhalen wat nu juist de emotionele blokkade is die speelt?  Zoveel mogelijkheden.  Zoveel vragen.  Zoveel meningen.  Zoveel twijfel.

    Misschien begin ik het beste eerst met wat mijn gezond verstand vertelt.  Hij heeft geen hoge koorts.  En koorts dient om de slechte beestjes in jezelf dood te maken.  In de reguliere geneeskunde wordt de koorts onderdrukt, maar hoe kan je lichaam dan ervoor zorgen dat de indringers sterven?  Dus de koorts best stimuleren.  Lekker warm aankleden, een warm bad laten nemen, dampen.  Ja. En dan ondersteunen met gezonde voeding.  Veel vitamine C.  En rust. 

    Zo, ik heb geen dokter nodig om me te vertellen wat ik moet doen.  Gewoon rustig worden.  Kijken naar wat er is.  In paniek slaan en anderen de leiding geven komt niet goed.  Want achteraf blijkt vaak dat wat anderen besluiten helemaal niet bij me past. 

    Dus adem in, adem uit.  Verbind jezelf met moeder aarde.  Voel het leven in jezelf stromen van beneden naar boven en de liefde door je hele lichaam razen.  Besef dat in het grotere geheel der dingen niets echt erg is.  Het komt wel in orde met hem.  Al duurt het nu langer dan gewoonlijk. 

    Dank je voor het hervinden van vertrouwen.  

    26-03-2014 om 00:00 geschreven door Searchesss  


    Tags:homeopathie, healen, gezond verstand, paniek
    25-03-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Altijd vreugdevol?
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dag 55.  Stel je voor.  Als we nu nog een stap verder gaan dan wat ik eergisteren bedacht, … stel je voor dat het pure feit dat ik denk me vreugdevol zou maken.  Want uiteindelijk werkt mijn lichaam naar behoren he, ik denk, ik leef, ik ben min of meer gezond.  Mijn verstand probeert ook alleen maar haar best te doen om me te helpen en me bij te staan.  En ik keur haar af en ik ben teleurgesteld als ik haar ontmoet.  Dat terwijl, ze eigenlijk toch gewoon maar, haar werk doet….

    Lijden komt, volgens Eckhart, voort uit het vechten tegen wat is.  Lijden komt voort uit het argumenteren tegen wat er is.  De werkelijkheid is wat er is en dan plots vind ik dat het niet goed is.  Ik denk, en dan denk ik dat het niet goed is dat ik denk.  Elk lijden en dus gebrek aan vreugde komt voort uit het niet aanvaarden wat is.  Dus als ik het omgekeerde doe en met vreugde toejuig alles wat op mijn weg komt.  Is dit dan het einde van het lijden voor mij?

    Dus mijn hele gevecht tegen mijn verstand, houd me weg van de vreugde.  Het creëert onbewust lijden, net datgene waar ik tegen aan het vechten ben.  Dus aanvaardt, erger nog, geniet, beter nog wees blij met alles perfect zoals het nu is.  Want het is daar perfect op die manier om me bewust te maken, om mijn ziel te genezen, om gelukkig te zijn.  Mijn denken is perfect, mijn schrijven is perfect, mijn verlichting is reeds perfect, al de rest en dus mijn lijden, is maar mijn denken dat het moeilijk heeft om de leiding af te geven. 

    Dank je voor alles.

    25-03-2014 om 00:00 geschreven door Searchesss  


    Tags:eckhart tolle, aanvaarden, genieten van, lijden, denken
    24-03-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Meditatie met Oprah
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dag 54.  Ik volgde de gratis reeks op het internet van Oprah en Deepak, desire and destiny.  Op 14 april start een nieuwe reeks, waar ik opnieuw aan wil deelnemen.  Met elke dag een gratis meditatie en elke meditatie is vijf dagen beschikbaar.  Het is de transcendente meditatie waar Oprah en Deepak aan doen.  Je krijgt eerst inleiding van Oprah met inspirerende gedachten en woorden.  Vervolgens neemt Deepak Chopra je mogelijks mee op een visualisatie en krijg je een mooie mantra aangeboden die je 10 a 15 minuten herhaalt.  Hieronder het verslag van de vorige keer

    Best moeilijk, de eerste dagen merk ik dat mijn gedachten de overhand nemen tijdens de meditatie.  Getetter en gepraat in mijn hoofd.  Ik word er gek van.  De muziek van de meditatie is mooi, even luisteren, hmm, wat zou ik maken vandaag voor eten vandaag?  Heb ik nog wel groenten genoeg?  Misschien kan ik woensdag naar de winkel gaan.  Zou mijn zoon dat wel lusten?  Neen, ik zal maar iets anders maken.  Zeg welk cadeau zou ik kopen.  Oh ja, ik moet nog zeggen tegen mijn moeder dat ze mijn dochter moet halen vrijdag van den dans.  Oh dorie, terug naar de mantra.  So Hum, so hum, so hum, so hum, so hum.  Ik word zo boos op mezelf en teleurgesteld.  Weer duidelijk een manier van mijn hoofd om de macht niet te verliezen.  Als ik boos ben op mezelf kan ik duidelijk niet mediteren en in het nu zijn en me overgeven aan het leven.  Searchesss!  Oh ja, So hum, so hum, so hum, so hum, so hum.  Oh dorie waarom lukt het me toch niet.  Waarom moet ik altijd terug beginnen denken, ik ben zo slecht bezig, waarom kan ik nu nooit tevreden zijn.  Oh Searchesss.  Oh ja, so hum, so hum, so hum, so hum. 

    Zo ging het dus vorige keer.  Wil het dit keer beter doen.  Ik besefte gisteren dat mediteren zeker een kwestie is van aanvaarding, vreugde en enthousiasme.  Ik dien mijn hoofd en mijn denken te aanvaarden.  Te aanvaarden dat ik regelmatig in mijn hoofd leef en dat dat normaal is.  Dat wij allemaal in deze gevangenis zitten.  Dit zien is er bovenuit stijgen.  Ook kan ik vreugde vinden in het spel dat ik speel met mijn verstand.  We spelen kat en muis en wie er de leiding krijgt.  En misschien kan ik zelfs ooit enthousiast worden over dit spel.  Maar ik zal al proberen met aanvaarding. 

    Ik aanvaard het denken vandaag, hoe onbewust het me ook maakt.  Want denken is inherent aan de werking van mijn hersenen.  Ik hoef niet boos hierover te worden, maar aanvaarden wat er allemaal gebeurd.  Me ervoor open te stellen met aanvaarding, vreugde en enthousiasme.  Alle andere modaliteiten zijn geen bewustzijn.

    24-03-2014 om 00:00 geschreven door Searchesss  


    Tags:Oprah, Deepak Chopra, transcendente meditatie, gratis reeks
    23-03-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Begoochelingen van het verstand
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dag 53.  Ik vond het gewoon een mooie titel.  Mooi genoeg om een stuk over te schrijven.  Ons verstand begoochelt ons eigenlijk de hele tijd, maar we beseffen het meestal niet.  Vandaag zat ik lekker in bad.  Had bij de paarden gemest, de was opgeplooid en weggelegd, alles opgeruimd en de afwasmachine stond te draaien.  Ikke een heerlijk, ontspannen en heet badje in.  Het vuil van de paarden eraf laten weken.  En nu wordt het gevaarlijk, want ik zou willen boos zijn op mezelf, verwijten spuien en mezelf afbreken.  Maar ik zat in bad te denken en te denken en te denken.

    Ik dacht over hoe ik een vriendin niet mag vergeten nog 10 euro terug te betalen die zij had voorgeschoten.  Ik was aan het denken wat ik straks nog mee naar mijn moeder moet nemen.  Ik was aan het bedenken wat ik deze week zal koken.  Ik was aan het luisteren naar wat de kinderen boven aan het doen waren en hun muziek aan het voorspellen.

    Het verstand vindt dit heerlijk, springen van het één naar het ander, niets afmaken, nergens echt aan denken en toch aan alles tegelijk.  Af en toe een verwijtje erin steken zodat ik me minder waard voel.  Af en toe een complimentje zodat ik me plots meer waard voel.  Niets echts komt ervan.  En zo leef ik in mijn hoofd, uren, dagen, weken, maanden.  En in mijn hoofd is het vaak drama. Ofwel is de ander verkeerd, ofwel voldoe ik niet, ofwel zijn de situaties niet zoals ik verwacht.  En dit alles maakt me ongelukkig.  Want de wereld, ikzelf of de ander is niet wat het zou moeten zijn. 

    Ik laat even het enneagram instituut aan het woord:

    Learn from this universal truth: We are given more than enough energy to transform ourselves every day, but we waste 98 percent of it on tensions, on emotional reactions unrelated to what is actually occurring, and on daydreaming and mental chatter.

    I rest my case.  Ik wil zo graag niet meer in mijn hoofd leven.

    Dank je voor dit besef.  Dank je voor de dagelijkse nederigheid bij dit besef dat ik hierin nog veel dien te leren.  Dank je om hier aanvaardend tegenover te staan.   Misschien kan ik het zelfs ooit aanvaarden met vreugde.  

    23-03-2014 om 20:05 geschreven door Searchesss  


    Tags:vreugde, aanvaarding, denken, onbewustheid, verstand
    22-03-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Twee stappen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dag 52.  Heb daarstraks bij de paarden gemediteerd.  Ik moet bekennen dat ik erin en eruit schoot, dus in bewustzijn en eruit.  En erin en eruit.  Maar al bij al ben ik voldoende stil kunnen zijn om tot besef te komen.

    Heb altijd het gevoel gehad dat verlicht zijn of wakker zijn simpel moet zijn.  Geen ingewikkelde rituelen of geen eindeloze studie van geschriften zijn er, volgens mij, nodig.  Neen gelukkig zijn, jezelf zijn, bewust zijn, dat moet simpel zijn.  Als dieren altijd bewust kunnen zijn, kan het echt niet dat wij mensen het moeten bereiken via ingewikkelde studies. 

    Er zijn, bedacht ik daarstraks, twee stappen of twee kanten in de bewustwording.  Je hebt de eerste stap en dat is namelijk los komen van de begoochelingen van het verstand.  Beseffen dat alles wat je denkt, niet echt de waarheid is, het is gewoon, jouw interpretatie.  Soms is het een interpretatie die veel mensen met je delen, soms is het een interpretatie die bijna niemand met je deelt.  Maar desalniettemin is het een interpretatie.  Dus wakker worden houdt, als eerste stap, in de begoochelingen doorzien en loslaten.  Niet gemakkelijk en een constante alertheid is ervoor nodig.

    Dan de tweede stap, en die bespraken we al meerdere keren, is die van de aandacht.  Je geeft aandacht aan wat er leeft in je lichaam, in je geest, in je denken, rondom je, in de natuur, in je zintuigen.  Oefen deze aandachtspier en je weet wie je bent, wat je nodig hebt en hoe je met de uitdagingen in je leven kan omgaan. 

    Zijn het echt twee stappen?  Neen, want ze volgen soms niet op elkaar of soms wel of soms niet?  Ik veronderstel dat een mens soms met het ene bezig is en soms met het andere.  Ik heb het gevoel dat mijn huidig werk zich vooral toespitst op begoochelingen ontmaskeren.  Heel leuk en boeiend.  Maar er is weinig ruimte om de aandachtspier te oefenen.  Kan ik leren beide in mijn werk te brengen?  Of dien ik daarvoor mijn werk op te splitsen?

    Dank je voor het besef van de twee stappen.  Ik wil ze graag onderscheiden en bewust mee bezig zijn.  Natuurlijk worden deze stappen ooit één, want een scheiding is er niet, enkel in ons verstand.  

    22-03-2014 om 00:00 geschreven door Searchesss  


    Tags:twee stappen, begoocheling van het verstand, aandachtsspier
    21-03-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Modaliteiten
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dag 51.  Volgens Eckhart Tolle zijn er 3 modaliteiten die een teken zijn van bewust handelen.  Je hebt aanvaarding, vreugde en enthousiasme.  Alles wat je niet doet volgens 1 van deze modaliteiten is onbewuste actie.   Wat bedoelt hij hier mee?  Hij bedoelt dat als je iets niet met aanvaarding, vreugde of enthousiasme doet, het doet lijden.  Ofwel voor jezelf ofwel voor je omgeving.  En dan doe je het maar beter niet. 

    Dus als ik poets tegen mijn zin, (dit is de reden waarom ik het zelf doe, omdat mijn eerdere poetshulp het duidelijk tegen haar zin deed), dan breng ik slechte energie in de wereld en in mijn eigen thuis.  Je eigen thuis waar je gelukkig wil zijn en je goed wil voelen.  Jezelf wil opladen en tevreden zijn.  Het is best een slecht idee.  Ik voel diep in mijn binnenste dat het waar is.  Ik wil zo min mogelijk van die slechte energie in ons huis.  Ik wil enkel nog dingen doen met aanvaarding, vreugde of enthousiasme.  Deze week zat er in de poets zeker aanvaarding en een tikje vreugde.  Goed he. 

    Ik doe daarnaast mijn job met enthousiasme, maar na te veel uren niet meer.  Dus moet ik iets veranderen.  Wat kan ik veranderen?  Dien ik meer te vragen zodat ik minder hoef te werken?  Dien ik minder uren te werken en tevreden te zijn met minder?  Dien ik een andere job te zoeken met minder uren en meer verdienste?  De tijd dat ik mezelf kan wijsmaken dat mediteren helpt om het op te lossen is voorbij.  Het probleem is  duidelijk nu.  Ik kan mijn ogen er niet meer voor sluiten. 

    Vandaag mediteer ik op een nieuwe formule en vraag ik naar een opening voor vernieuwing.  Want ik wil alles wat ik doe met aanvaarding, vreugde en enthousiasme ondernemen.  En hiervoor heb ik meer stilte en rust nodig.  Mijn balans en mijn geluk zitten in de eenvoud. 

    Dank je voor de liefde die ik voel stromen als ik goed voor mezelf en mijn omgeving zorg.  Want ben ik goed voor mezelf, ben ik dat automatisch ook voor de ander.  Want uiteindelijk ben ik de ander en de ander mij.  We zijn allemaal hetzelfde, enkel ons denken maakt ons wijs dat we anders zijn.  

    21-03-2014 om 00:00 geschreven door Searchesss  


    Tags:eckhart tolle, modaliteiten, aanvaarding, vreugde, enthousiasme
    20-03-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Walging
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dag 50.  Vandaag ben ik naar de osteopaat geweest.  Ben altijd zeer tevreden over haar behandelingen.  Heb de laatste tijd nogal last van mijn hals, onderaan, alsook van mijn maag.  Hoopte echt dat ze mij kon helpen vandaag want de pijn leidt me af van mijn zoektocht.  De pijn maakt me moe, ellendig en zwak.  Heb dan geen zin meer om iets meer te doen, mijn protest kind komt naar boven, dan wil ik snoepen of spelletjes spelen of alcohol drinken.  Alles om maar afleiding te zoeken.  Natuurlijk net hetgene dat je niet moet doen he, de pijn vermijden.  In de pijn gaan, aandacht geven aan mijn lichaam en mijn klachten, ze begrijpen, tja, dat werkt veel beter.

    Nu ja, mijn osteo vermoed dat de pijn in mijn schouders komt van mijn maag die verstoort is.  En op het einde echter vermelde ze terloops het belangrijkste stukje van de puzzel, de maag staat voor walging, voor afkeer.  Doe vooral niets meer dat je afkeer oproept.  Plots viel de puzzel in elkaar.  Ja, ik doe verschillende dingen waar ik een afkeer van heb.  Tja poetsen natuurlijk, al viel het deze week heel goed mee en poetste ik met vrij veel plezier.  Maar er is weldegelijk iets waar ik de laatste tijd een hekel aan heb.  Ik voel namelijk dat ik het ritme van mijn werk niet meer aan kan.  Begrijp me niet verkeerd, ik hou van mijn werk, ik wil niets liever doen en zit op mijn werk volledig in mijn element.  Maar ik voel dat ik het niet meer zo lang, zo vaak en zo veel meer kan. 

    Na een lange dag werken, voel ik me uitgeputter dan vroeger.  Leeg en slechtgezind.  Mijn hoofd staat op springen en ik ben overprikkeld.  Ik vroeg me al af, wat overprikkelt me tegenwoordig zo erg?  En ik vind maar 1 antwoord, het is teveel.  Ik heb de concentratie spanne niet meer om het zoveel uren op een dag te doen.  Misschien is het altijd al veel geweest, maar nu kan ik het echt niet meer. Het is tegelijkertijd een confronterende en angstaanjagende ontdekking.  Zal ik het wel financieel aankunnen om minder te werken?  Dien ik iets te doen dat een minder lange concentratie spanne vergt?

    Dank je voor deze hint.  Dank je voor dit inzicht.  Dank je maag om me te waarschuwen.  Dank je om me duidelijk te maken dat ik iets dien te veranderen.  Nu nog mijn angst overwinnen.  

    20-03-2014 om 00:00 geschreven door Searchesss  


    Tags:osteo, osteopaat, maag, uitgeput, teveel
    19-03-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Moe
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dag 49.  Ben wat moe.  Ik merk dat mijn dagelijkse leven eigenlijk mijn draagkracht overschrijdt.  Ja, ik heb het wel wat druk, er zijn de kinderen, mijn echtgenoot, voltijds werk, mijn vriendinnen, mijn hond, mijn paard, de moestuin, de school, het huishouden, de inkopen, poetsen, koken, wassen, administratie, familie, verjaardagen, opruimen, bloggen en ga zo maar verder.  Ik probeer via meditatie, stilte en mooie boeken, alsook gezonde voeding, rustpunten te creëren die me opladen maar het lijkt niet voldoende te zijn.  Ik voel me nog steeds moe.  Het kan niet anders dan dat ik nog steeds meer draag en doe dan ik aankan. 

    Ligt het dan aan mij?  Ben ik zwak?  Heb ik een zwak lichaam?  Of is het net omgekeerd?  Vraag ik teveel van mezelf?  Ik weet het niet goed, maar er is alleszins iets mis.  Wat er van mijn verlangd wordt, kan ik niet aan.  Of misschien is het beter te zeggen, wat ik van mezelf verlang, kan ik niet aan.  Wat ik van mezelf verlang, kan ik niet aan. 

    Ja, ik wil het allemaal goed doen.  Ik ben zo vaak boos op mezelf dat het niet goed genoeg is.  Ik had geduldiger moeten zijn, of grondiger, ik had beheerster moeten zijn of attenter, ik had beter moeten luisteren of minder moeten eten of drinken.  Heb altijd wel commentaar op mezelf.  Bijzonder vermoeiend eigenlijk.  Maar ik durf er niet mee te stoppen.  Ik geloof, onbewust, dat als ik stop met commentaar te geven op mezelf, ik mezelf zal laten gaan en een enorme egoïst zal worden die met niemand rekening houdt.  Een egoïst die iedereen in zijn omgeving kwetst of gebruikt.  En ik wil zo iemand niet zijn.  Dus houd ik mezelf in bedwang.

    En de prijs die ik betaal?  Ik voel me onwaardig, moe en ver verwijderd van mezelf.  En dat allemaal omdat ik de (vermeende) afkeur van anderen wil vermijden.  Maar eigenlijk dus, mijn eigen afkeur.  Wat zou er gebeuren moest ik mezelf vrij laten?  Niet meer zo streng zijn en gewoon …. Zijn?  Ik weet het eigenlijk niet.  Maar ik ben het moe van altijd zo streng te zijn.  Ik wil vrij zijn, gelukkig zijn, mezelf zijn.  Hierbij neem ik dus afscheid van mijn strenge blik. Dank je voor je hulp, maar ik kan het vanaf nu zelf.  Mijn volwassene kan het aan.  Mijn kind moet immers niet onderdrukt worden, met een beetje steun weet dat ook wel wat goed is.  Vaarwel.  

    19-03-2014 om 00:00 geschreven door Searchesss  


    Tags:moe, kritische blik, ouder, volwassene, kind, streng, vrij zijn
    18-03-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.IJs
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dag 48.  We gaan toch al bijna naar twee maanden.  Het is tegelijkertijd moeilijk en gemakkelijk om elke dag te schrijven.  Makkelijk omdat het me goed af gaat, omdat ik graag schrijf en omdat ik het inspirerend vind om te schrijven.  Moeilijk omdat ik in gevecht ben met mijn verstand, die de hele onderneming nogal zinloos vindt.  Gelukkig eigenlijk dat er een teller op de blog staat, zodat ik kan zien of er bezoekers zijn of niet.  In de film over die kookblog was er geen teller en kon zij zelfs niet weten of ze bezoekers had of niet.  Amai, dat moet pas ontmoedigend zijn geweest. 

    Vandaag zit ik in mijn zoektocht opnieuw bij het ego.  Ik kocht de nieuwste happinez omdat er een artikel in stond over hoe te dansen met het ego.  Het artikel heeft al mijn vragen niet beantwoord.  Maar het werd me wel duidelijk dat mijn gevecht met het ego niet gezond en niet verlichtend is. Vrij vertaald is het ego als een hoopje zand.  Als je elke korrel van twijfel, angst, boosheid, overtuigingen enzovoort eraf haalt, schiet er niets meer over.  Het ego bestaat niet. 

    Dus ik begreep, het ego is als het citaat hieronder.  Het is een verharding, waardoor het leven niet meer vrijuit kan stromen in je lichaam.  Deze verharding krijg je niet weg door ertegen te duwen of ermee te vechten.  Neen deze verharding wordt enkel meer verhard omdat boosheid op zich verharding geeft.  Want voor een gevecht span je jezelf op, ga je niet ontspannen de verzachting aan. 

    Als ik het ego wil achter mij laten, dien ik haar door te laten stromen.  Te observeren en mild te aanvaarden.  Vriendelijk naar haar te lachen en te bedanken voor haar waarschuwing.  En te vertellen dat ik haar niet langer nodig heb, maar dat ik het leven aankan in volle overgave. 

    Het leven wat ik zie, is als kijken naar mezelf.  Het ego is als kijken naar mezelf.  De harde kern die niet weg wil gaan, is mezelf die vecht tegen niets.  Ik vecht tegen een ijsblokje (zoals eckhart zegt) dat uiteindelijk niets anders is en zal zijn dan water.  Ik hoef er niet tegen te vechten, het is gewoon water dat verhard is.  Als ik haar aanvaard en laat ontspannen wordt het weer gewoon water.  Er valt niets te doen.  Enkel te zijn wat is.  Want ik ben water, ik ben lucht.  Het leven is slechts niet meer mooi als ik het zo denk dat het zo niet is.

    Het ego bestaat niet, enkel de betekenis die ik hieraan geef.  Vanaf nu ben ik water, wind en lucht.  Niet langer door iets in vorm gehouden.  Dank je voor mijn nieuwe hoedanigheid.  Ik geniet van het stromen.

    18-03-2014 om 00:00 geschreven door Searchesss  


    Tags:ego, happinez, eckhart tolle, ijs, verharding, de harde kern
    17-03-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bloggen
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Dag 47.  Het bloggen gaat me niet elke dag af.  Het gaat er niet echt om dat het schrijven me slecht af gaat.  Neen het schrijven gaat fijn.  De momenten dat ik de woorden laat stromen uit mijn handen, het papier op, voel ik me verlicht.  Voel ik me heerlijk.  Voel ik het stromen.  Voel ik een rilling door mijn ruggegraat gaan.  En leer ik elke keer nieuwe dingen bij.

    Het is enkel ontmoedigend dat ik niet goed weet hoe ik een publiek kan bereiken.  Graag zou ik mijn zoektocht, mijn bevindingen, mijn zwoegen en zweten maar ook de vreugde en plezier, delen met anderen.  Is het zo dat ik het publiek niet kan vinden? Doe ik het verkeerd? Ben ik onder gebracht onder een verkeerde categorie? 

    Of is er niemand geïnteresseerd in mijn geschrijf.  Is er niemand geïnteresseerd in mijn bevindingen, mijn ontdekkingen?  Ik bedoel, is het niet interessant?  Ligt het aan mij?  Of bereik ik het verkeerde publiek?  Of zijn er maar heel weinig mensen op zoek naar geluk via meditatie?  Ik weet het niet.  Ik twijfel. 

    Niet hechten aan het resultaat, zeggen meerdere mensen.  Het gaat niet om hoeveel mensen het lezen, het gaat om het schrijven zelf.  De verlichting die naar boven drijft, dat is uiteindelijk het onderliggende en meest belangrijke doel van deze blog.  Maar het doet geen deugd dat er weinig mensen zijn om het mee te delen.  Wist ik maar wat het betekende.  Verstandelijk weet ik het niet.  Weet ik het antwoord intuïtief?

    Tijdens de meditatie krijg ik door dat het de vormgeving is die moeilijk leesbaar is, namelijk een dagboek gaat van links naar rechts, bouwt niet op of af, gaat niet naar een inzicht toe.  Het is niet rechtlijnig genoeg om interessant te blijven. 

    Ik ga wel blijven schrijven, om te oefenen, om verbondenheid te stimuleren.  Maar tegelijkertijd wil ik lijnen ontdekken, vormgeving vinden.  Alle losse eindjes verbinden.  En de waarheid vinden.  De waarheid over geluk.  De waarheid over permanent gelukkig zijn...

    Dank je voor de waarheid.  Dank je voor verbondenheid.  Dank je.  

    17-03-2014 om 17:40 geschreven door Searchesss  


    Tags:waarheid, schrijven, publiek, meditatie


    Foto

    Zoeken in blog


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Meer blogs