Over mijzelf
Ik ben Mieke.
Ik ben een vrouw en woon in Nijlen (België) en mijn beroep is Na afgestudeerd te zijn in het KVRI waar ik m'n diploma latijn - moderne talen gehaald heb, speel ik nu uitwisselingsstu.
Ik ben geboren op 12/09/1989 en ben nu dus 31 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: 'tennis', 'k zit in de chiro, hou van muziek & weggaan mé sjow volk (en minder sjow ook :D). In de winter probeer ik al.
Blog als favoriet !
Startpagina !
Zoeken in blog

Links.
  • FOTO'S
  • Mieke in Frankrijk & Argentinië
    31/8 - ? & 20/2 - ?
    24-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vakantie deel 3

    Hola, vrolijk Pasen allemaal (dat wordt hier ook aan iedereen persoonlijk gewenst mee ne kus; zoals bij Nieuwjaar dus…)

    Voor mij geen eitjes dit jaar, want ze waren ‘op’, behalve dan eentje van - uiteraard - Maria-Antonia, die is echt te goed voor deze wereld .

     

    We zijn ondertussen bij het eind van de vakantie – begin maart – aangestrand en ik zal er proberen nen turbo achter te zetten, want er gebeurt hier meer en meer en het wordt dus moeilijker om bij te geraken, maar ja, mij kennende… :-$

     

    Hier gaan we weer…

     

     

    FIRMAT

     

    28 Februari gingen we naar Firmat, een ‘groter’ dorp zo’n 25km van Chovet, maar in mijn ogen half zo groot als Lier.  Met de bus van 13u (die er pas om 13u35 was) zijn we dan vertrokken, redelijk comfortabel, maar ondraaglijke geur

     

    Daar aangekomen zijn we eerst naar de winkel van een oom geweest, zoals de meeste winkels hier was deze ook een ‘rommelkot’, kweet niet goed hoe ik het anders moet omschrijven.  Je vindt er kleren – schoolgrief – badspullen – ‘juwelen’ – beeldjes en nen helen hoop ander prullen; kortom: van alles een beetje, maar niks fatsoenlijks…

    Daarna de oudjes naar den optieker en wij een toertje in ’t dorp gaan maken.  Ik kon al snel afleiden dat de mode hier toch wel dezelfde is als in België, alleen iets minder kostelijk.  ‘k Heb daar ook ineens de verjaardagscadeau voor Liliana gekocht, zodat ik gene laatste-moment-stress zou hebben

    Nadat we dan samen nen bril voor Liliana & Yuyu zijn gaan kopen hebben we de bus terug richting Chovet genomen.  Deze bus stopte echter aan het begin van de grote weg richting Chovet, want die reed door naar Venado.  Daar stonden we dan te wachten totdat er nen auto voorbijkwam dieje zo vriendelijk zou zijn ons mee te pakken, liften dus… 

    Den eerste passeur - die ook direct stopte om ons verder te helpen - was ne grote camion die 1  persoon kon meepakken, dus de Yuyu daar mee mee.  Den tweede passeur pakte Liliana, Marii en mij dan mee.  Da bleek ne zot te zijn dieje op die gammele baan 160 reed (ik must direct denken aan den Benjamin :-S), maar beter mee ne zot in Chovet geraken dan helemaal niet .

     

     

    VERJAARDAG JULII

     

    29 Februari, Julii wordt 4!  Jaja, toch wel een speciale dag als je door dat verschrikkelijke schrikkeljaar maar om de 4 jaar écht ouder wordt . 

    Julii, Marii, Alu en ik hebben toen een uitstapje naar Venado gemaakt om den beste crème van Santa Fe te eten en wat winkeltjes door te dobberen. 

    ’s Avonds waren we uitgenodigd bij de grootouders van Julii om daar voor hare verjaardag te gaan barbecueën. ’t Was natuurlijk weer lekker geweest en we hadden nog zin om naar een discotheek te gaan om nog eens goed te profiteren van Julii haar laatste avond in Chovet, maar bij gebrek aan een taxi is ons ‘uitje’ niet door kunnen gaan…

     

     

    WIST JE DAT…

     

    -         …het vuilnis-ophaal-systeem hier toch nog zeer primitief is:

    o       GFT smijt iedereen vanvoor op z’n hofke en eens per maand komt er nen oude camion langs vergezeld van twee venten mee rieken die dan alles (zeer onhandig) in diejen bak zwieren

    o       Vuilzakken gebruiken ze hier niet

    o       Op de hoek van elke straat staat nen bak in kippengaas voor de plastiek flessen (maar als het stormt kan je de morgen nadien alle plastiek flessen gaan bijeen zoeken)

    o       Voor de meeste huizen staat ne paal mee een bakje op waar men zijn ‘vuil’ in kwijt kan, of anders hang je het gewoon in een plastieken zak in de bomen…

    o       Dit alles zorgt toch wel voor een lelijk zicht in al da schoon groen hier!

    -         …de elektriciteit en ook het water hier geregeld ( tot nu toe al zo’n 9 keer) voor een paar uur in het hele dorp uitvalt (de eerste keer dat dat gebeurde waren we juist ’s nachts naar huis ant wandelen, dus da was wel superhard schrikken, want je moest het ineens enkel op maanlicht stellen).  Het allerergste aan dit alles is dat dan nergens in het dorp ijsjes te vinden zijn aangezien de vriezers dus ook niet werken

    -         …ik elke morgen (of middag, hehe ) wakker wordt mee de huiselijke katten die mijn voeten komen warm houden (in’t begin had ik het er niet zo mee, maar nu zou ik ze niet meer kunnen missen )

    -         …ik nu het school terug begonnen is toch om de twee dagen een siëstaatje probeer te houden want ik hier zo stilaan als een levende zombie begon rond te lopen .  Wat wil je dan als je in de week pas tussen twaalf en één je bed in kruipt en de volgende morgen om 7u20 fris op school verwacht wordt

    -         …hier af en toe toch nog mensen als zotten komen afgelopen om te vragen of ik die ‘bonita Belga’ ben waar (lichtjes overdreven) de hele wereld het over heeft

    -         …het hier de laatste twee weken steeds rond de 30° is geweest en ik dus graag in het zonnetje wat ga lezen en dus eeeindelijk mijn eerste Harry Potterboek uit heb (van het te maken huiswerk begrijp ik toch niets…)

    -         …ze zeggen dat wanneer men de achterkant van een kalenderblaadje leest van een dag die nog niet voorbij is u ongeluk zou brengen.  Ik moest dat natuurlijk eens testen en had dat inderdaad beter niet gedaan

    -         …mijn gezin hier geen auto heeft en het dus moeten doen met een gammel 1-persoonsbrommerke dat het elke vijf minuten zou kunnen begeven, 2 fietsen en de zeldzame ‘lijn-bussen’

    -         …onze TV welgeteld drie posten heeft, van plaatselijke zenders.        

    o       1 waar constant nieuws en reclame van winkels op verschijnt

    o       1 waar ze vanalles op laten zien, zoiets als TV1, maar hier is steeds ne verschrikkelijke ruis op en je ziet eigenlijk meer sneeuwbeeld dan wat anders

    o       1 waar ze geregeld films op afspelen, en dus mijn favoriet, die ondertussen al heeft afgedaan: we waren op een schoolavond nog int laat (1u voorbij) Spiderman3 aan het zien en een kwartiertje voor het einde loopt die film vast en verschijnt er ineens een haperend computerscherm :-S  - ze staan hier dus ook op Tv-gebied een beetje achter denk ik –

    -         …de meeste films Engels gesproken en Spaans ondertiteld zijn, zodat ik ze kan verstaan *whieehiee*  (ik snap nog altijd niet wat die Fransen zo goed vinden aan dat ‘doubleren’)

    -         …de openingsvraag van de meeste mensen hier is of ik al een lief gevonden heb

    -         …ik hier al een maand ben en de tijd dus echt wel snel vooruit gaat!

     

     

    VERJAARDAG LILIANA & DISCOTHEEK

     

    1 Maart, ’s morgens afscheid genomen van Julii die terug naar Patagonië vertrekt en het eerste blijtmoment was dus aangebroken :-S.  Ik hoop dat die in de wintervakantie van juli toch nog eens terug een bezoekje aan Chovet komt brengen want zij was tot nu toe toch wel mijn beste vriendinnetje hier…

     

    Die 1ste maart was het ook Liliana (mijn gastmoeder) haar verjaardag.  Ik had ze de nacht ervoor al één pakje gegeven, namelijk nen DVD van een concert van Laura Pausini, aangezien zij verzot is van Italiaans, zingen en iets klassiekere muziek.  Ik weet niet of dat zo’n goed idee was want gelijk de morgen erop rond 8u was ze dieje al aan het afspelen tegen volume 40 ofzo , ze was er in elk geval heel blij mee, want er waren ook liedjes bij die zij in ’t koor ook nog had gezongen…

    Wanneer ik dan de avond van het feest haar nog nen anderen DVD van een concert van Andrea Bocelli en een boeketje rozen, waaraan een kaartje verbonden was met het opschrift “voor mijn Argentijnse mama, een heel gelukkige verjaardag, veel liefs, Mieke”, gaf, barstte ze in tranen uit en dat was toch wel even een emotioneel momentje voor ons allemaal .

    Op het feest hebben we natuurlijk barbecue gegeten met een deel van de familie en als nagerecht een grote, dikke, zware, zelfgemaakte, maaar lekkere toert en voor bij de koffie nog wat Belgische pralines (waar bij wijze van spreken half voor gevochten werd) en babelutten van Blankenberge, die iets minder in de smaak vielen

    Ik bleek het al direct goed te kunnen vinden met Marcello, m’n neef en Ana Clara, m’n nicht en we zijn na het eten dan met z’n vieren een toertje gaan maken met den auto.  Marcello is ne zotte chauffeur maar ik denk wel dat hij weet wat hij doet en ‘k had dus gene schrik en ’t was echt plezant!

    Hierna weder huis gekeerd en om te wachten op de jongens en Deborah want ze hadden nen taxi gevonden zodat we naar de discotheek in Venado zouden kunnen gaan.  Tegen twee uur ’s nachts zijn we naar het park gegaan om daar nog wat gezellig te babbelen wanneer Chello (Marcello) mee ne moto voor ons groepje stopte en om ‘la Miko’ riep, jaja ik werd uitgenodigd op een ritje met de moto.  Maaar… Marii herinnerde me eraan dat dit verboden is bij de wet van WEP en ik heb dus mijn plaatsje moeten afstaan :’(  … gedaan met m’n euforie

     

    Uiteindelijk was het dan 2u30 en tijd om - mee ne man of 15 - naar de discotheek te vertrekken, daar om 3u15 aangekomen en daar stond juist geteld 13man en ne paardenkop binnen (spreekwoordelijke paardenkop dan, alhoewel hij misschien toch écht wel iets van een paard weg had ).  Ze stelden mij al snel gerust, want dit bleek normaal te zijn aangezien de meeste Argentijnen pas tegen 4u beginnen uit te gaan.  En jawel, gelijk hadden ze, rond een uur of 5 zat de zaal stampvol en kon het feestje dus echt wel beginnen.  Aantrek had ik wel zeker, ik heb er daar al direct ene -letterlijk- van mijn lijf kunnen slaan, iedereen moest zo nodig aan mijn haar komen (al was ik niet de enigste blonde, maar misschien wel de enigste natùùrlijke ), de fatsoenlijke kerels vroegen voor een dansje (maar aangezien ik niet zou weten hoe ik aan zone Cumbia - Argentijnse dans - moet beginnen heb ik die vriendelijk bedankt),…

    Het was wel leuk, maar tegen een uur of 7 begon ik dieje Spaanse muziek toch wel beu te worden en was ik eerlijk gezegd ook super moe, maar het einde was bijna in zicht .  Om 9u dan eindelijk die disco buitengewankeld, nog in ’t zonnetje van een warme wafel genoten (is eens iets anders dan een hamburger ), weder naar huis gereden en uitgeput bed in gekropen.  Ik heb hier dus al direct van den eerste keer mijn uitgaansrecord flink verbroken, 10u bed in, manman, da belooft hier nog wat weekendjes stevig doorgaan…

     

    Den dag erop tot half vijf geslapen (vantenaar een record), bij Cheche thuis ‘The skeleton key’ gaan kijken (goeie film wel!), met Marii in de Club gegeten, bij ons thuis nen andere film gekeken en zo zat die zondag er weer op

     

     

    Heupse, nu weten jullie weeral wat meer van mijn reilen en zeilen hier en in ’t volgende blogbericht zal ik jullie zeker meer vertellen over die oh-zo-fantastische school hier (sarcastisch! )


    P.S.: Kleine rechtzetting over wat die paaseieren betreft, de Cuca kwam hier net binnengehuppeld mee een 'rammeleike', dus ik heb toch nog kunnen smullen

    Besos y saludades! 

    Mieke – Miko – Micorazon – La Belga – Hot Marilyn – Chiquita – La Rubia – of wat het allemaal al niet mag zijn tegenwoordig…

    24-03-2008 om 22:44 geschreven door Mieke.  


    18-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vakantie deel 2

    Zozo, hier zijn we weer, maandagnamiddag, 16u, net ontwaakt uit een deugddoende siësta na het megaslaaptekort van afgelopen weekend.  Momenteel 30° buiten en veel wolken, dus enorm dof weer dus ik heb maar besloten om binnen te blijven (waar het eigenlijk NOG doeffer is :-s, maar ja, ge kunt niet alles willen in het leven, zeiden ze mij vroeger toch altijd)

    We zijn hier dit weekend ook een uur teruggedraaid, met gevolg dat het hier nu dus 4u vroeger is dan bij jullie en België.  En nog ne gelukkige verjaardag voor de Stein!

    Bueno, als ik het me goed herinner waren we gebleven bij ‘meer over de mensen’…

     

    MEER OVER DE MENSEN

     

    Er is toch wel een (groot) verschil mee België en – aangezien ik nu ook met andere landen kan vergelijken – Frankrijk.

     

    -         De mensen zijn hier echt veel opener, zo zal niemand een ander voorbijlopen op straat zonder elkaar met een vriendelijke ‘ciao’ te begroeten. 

    -         Heel Chovet is precies één grote familie waar ik ondertussen echt ook wel deel van uitmaak.

    -         Komen en gaan doe je wanneer je wilt, een sms’je of telefoontje vooraf is totaal overbodig, je zal wel zien of ze thuis zijn of niet.  En ‘nu komt het even slecht aan’ bestaat hier niet, dus je bent overal altijd welgekomen.

    -         (Haha, ‘Guildo hat euch lieb’ springt hier net op, da moet ik toch even melden aan mijn ex-duitse-partners )

    -         Ik viel hier de eerste weken als nieuweling echt superhard op, zeker als natuurlijk blondje met blauwe ogen J.  De mensen wilden mij allemaal oprecht leren kennen en riepen dan van den andere kant van ’t straat of ik mezelf wou komen voorstellen.  Vooral bij de oudjes val ik hier enorm in de smaak als ‘la bonita Belga’ J

    -         De mensen zijn hier ook allemaal heel begaan mee elkander en mee mij,  de oma zij op dag 5 al dat ze mij zal missen en hard zal wenen als ik terug naar België zou vertrekken en den dag erop had ze al een cadeautje voor mij gekocht: schoon oorbellekes J.  Ook Maria-Antonia, de madame van het boekenwinkeltje waar ik bijna dagelijks OF tuttefrut ga kopen OF mijn papieren voor school ga laten perforeren (een perforator kopen, ZOT, da’s alleen maar weggesmeten geld – zegt ze dan ), heeft mij al een kaart van Argentinië en ook één van Santa Fe cadeau gedaan. (Misschien ook wel omdat ze mij graag als haar schoondochter zou zien, haha )

    -         Ook leerkrachten, de optieker,… geeft ge ne kus in plaats van een hand, het gaat er hier dus in ’t algemeen veel minder formeel aan toe.

    -         Er is veel vertrouwen in de mensen onderling, en dus ook weinig of niks ‘criminaliteit’, iedereen laat hier zonder problemen dag en nacht zijne fiets of brommer aan ’t straat staan (en fietssloten kennen ze hier niet)

    -         Ook de honden (die hier allemaal op straat leven en met z’n velen zijn) zijn onderling heel solidair: er begon eens nen hond te janken aan den overkant van ’t straat en ineens kwamen daar glak nen hoop zotten een stuk of 12 honden op afgespurt om dieje te hulp te schieten (denk ik J)

    De honden zijn hier wel een pak rustiger en minder ‘springerig’ als in België, tot mijn groot plezier…

    -         …

     

     

    Euhm… ik ga nu gewoon verder in een soort ‘dagboekvorm’ zoals ik ook voor Frankrijk gedaan heb, omdat dit me toch nog het simpelste lijkt om alles te vertellen…

     

    FEBRUARI

     

    De tweede dag dat ik hier in Argentinië was, was het zo’n 27° (in de schaduw weliswaar) en dus het perfecte weer om naar het plaatselijke zwembad te gaan waar je voor 6pesos (ik ga vanaf nu alles automatisch omzetten in euro’s, dan moeten jullie niet steeds zitten tellen J), dus voor 1,5 euro den helen dag kunt zwemmen. 

     

    ð     Even wat voorbeelden van prijzen, om aan te tonen dat het hier toch wel goedkoper is:

    o       Een 2literfles Coca-Cola: 1,20euro

    o       De plaatselijke Sunsilk-shampoo (anti-plush uiteraard ): 1,02euro

    o       Een pakje Marlboro sigaretten: 0,98euro  (Ze hebben hier ook Marlboro-sigaretten in 10-pack, wat ik persoonlijk toch wel schattig vind. ‘k Heb da precies nog nooit gezien in Europa, dus voor de geïnteresseerden wil ik wel ne sloef meepakken, laat me iets weten ;-)

    o       100 Stuks van die grote tuttefrutten met ‘sap’ in waar ik vroeger zot van stond: 4,50euro

    o       1 Kilo biefstuk: 3,75euro

    o       1 Kilo appelen: 0,70euro

    o       Een fles wodka: 2,50euro, een literfles Stella: 1,25euro

    o       1 Sms’je: 0,03euro

    o       2 Bollen ijs op een hoorntje: 0,50euro

    o       Een jeans (gemiddelde prijs): 25euro

    o       Het maandloon van een lerares basisonderwijs (zelfde uren als in België!): 300euro

    o       Dit zijn gewoon voorbeelden van producten waar ik het eerst kon opkomen, moest je geïnteresseerd zijn in een prijs van ’t één of ’t ander, laat het me weten, ik zoek het gerust even op ;-)

     

    En we gaan weer verder…

    Cheche bleek daar plaatselijke redder te zijn (nu weten we waarom dat dieje zo bruin ziet J), dus we konden best maar geen al te zotte kuren uithalen.  Het water was perfect van temperatuur dus we hebben het daar wel even kunnen keren.

     

    Wat het eten betreft, dat wordt altijd op den avond zelf gekozen, om 21u30 naar de winkel rijden om de ingrediënten te kopen is doodnormaal.

    Op nen avond besloot Cuca om samen ravioli te maken, de oudjes konden dus in ’t kamerke dernaast gaan eten zodat wij (Cuca, Cheche, Mari, Debo, Julia, Carina, Dario, Franco en ik) alle plaats hadden om te koken en te eten.  ’t Was echt kei plezant en heel lekker want het was verse ravioli en koken kan hij wel, de Cuca.

    Zo zijn we (Mari, Cheche, Juli, Cuca en ik) ook eens hotdogs mee spaghettisaus gaan eten bij de grootouders van Julia, die toch wel ‘rijker’ zijn en ne kei schonen hof hebben met een achterhuisje, dus da was wel super gezellig!

    Een ander maal zijn we eens met wat andere familieleden empanadas gaan eten bij de oma.  Dit ‘gerecht’ blijkt typisch Argentijns te zijn.  Ik vond het vlees maar ne rare geur en smaak hebben, echt zoet :-s en toen ik vroeg wat het was zei de oma dat het koeienvlees was en dat ik dat trouwens ’s morgens op tafel had zien staan (toen was mijn goesting helemaal over, want ik dacht écht dat da voor de honden was dieje morgen ), dat was dus mijn eerste en tot nu toe enige tegenvaller wat het eten betreft…

     

    DAGELIJKSE BEZIGHEDEN:

    -         Met vrienden in het park of op straat rondhangen

    -         In het cybercafé mails beantwoorden (pc hebben ze thuis niet, laat staan internet, maar dit is geen rare zaak want van de 21 leerlingen in mijn klas hebben er maar 9 een computer!)

    -         Ijs eten

    -         Film kijken (mijn moeder is huisvrouw en kijkt al breiend ongeveer 2à3 films per dag)

    -         ’s Nachts rondrijden in de auto met luide cumbia (Argentijnse muziek), soms wel met 8 in een vijfpersonenwagen

    -         Vieze woorden leren, en dat soort woorden zijn raar maar waar toch altijd het makkelijkst te onthouden.  (Ook ken ik (bijvoorbeeld) al 5 verschillende woorden voor ‘vagina’, waarvan ik er 3 van de oma geleerd heb, jaja, zot mens )

    -         Ook niet vieze woorden leren, dus de namen van de fruitsoorten en schoolgerief bijvoorbeeld, ‘k probeer er dagelijks 5 van buiten te leren, flink hé ;-)

    -         Naar het kerkhof wandelen dat zo’n 4km verderop ligt, want dat is de enigste plaats waar ik ontvangst heb (de gsm-paal blijkt hier in ne storm is afgebroken te zijn en tot op heden nog niet gemaakt)

    -         Thuis kaarten of gewoon wat praten met mijne muziek op den achtergrond, heb mijn iPod (waar de meesten hier in Chovet nog nooit van gehoord hebben!) meegenomen mee boxkes en da vinden ze allemaal toch supertof, er staat ook veel muziek op da ze graag horen dus dat is hier ondertussen al een onmisbaar ding geworden (ook onmisbaar als wekker nu het school begonnen is , maar daarover later meer…)

    -         Veel lachen, zelfs al in ’t Spaans.  De taal lukt dus al wel, maar nu Juli terug naar Patagonië vertrokken is ben ik mijn Engels-Spaans woordenboek kwijt en moet ik dus zelf mijne plan trekken wat soms toch nog moeizaam verloopt.  Hierdoor wordt er dus veel met gebaren gewerkt, wat soms echt wel hilaaaarische momenten oplevert (zeker als ze mij nog eens wat vieze woorden willen bijbrengen ).  Aangezien dat wij ondertussen bij het minste gebaren maken worden we soms toch raar bezien, maar voor ons valt da niet meer op, maar als we er dan toch eens op letten merken we dat vele gebaren echt totaaaal naast de kwestie zijn en de mensen dus echt wel redenen hebben om te lachen

    -         Aangezien we hier in de vakantie steeds pas rond middernacht hebben gegeten en ten vroegste om 2u ons bed ingekropen zijn, sliepen we toch wel uit tot rond de middag (jaja, die geluiden ben ik al gewoon en ik kan nu ook met licht in de kamer slapen, Stein ;-))

    Wij staan blijkbaar nog redelijk vroeg op, want soms kwamen we mensen tegen rond 18-19u die net uit hun bed kwamen :-O

     

     

    Goh, hier zullen jullie het weer mee moeten doen voor vandaag (deze week?), want Liliana (de moeder) staat hier weer mee een nieuw dvd-ke te zwaaien en ‘k denk zo een beetje dat ze dieje graag zou zien.  Aangezien er hier in huis maar één pries is waar ik mijn laptop inkrijg en dit dezelfde is als die van den dvd-speler moeten er soms toegevingen gedaan worden J.

     

    Alles hier dus nog dik in orde en ik zal proberen van tijd tot tijd mijn blog aan te vullen tot ik terug bij ben!

     

    Hasta la proxima!  Mieke.

    18-03-2008 om 01:29 geschreven door Mieke.  


    12-03-2008
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vakantie deel 1

    ’s Morgens steeds redelijk vroeg wakker geworden van het licht en het lawaai (al is het een klein dorp, hier is vanaf een uur of 8 altijd al veel bedrijvigheid).

    Den eersten dag da ‘k hier was wast enorm goed weer, heerlijk blauwe hemel en zo’n 25° (alhoewel het véél warmer leek!) en het eerste wat ik gedaan heb is dus zonnecrème gaan kopen.  ‘k Heb ook samen met Marii (Marisabel), Cuca (Gonzalo), Julii (Julia) en Cheche (Ezequiel) - nicknames vanaf nu, da’s veel gemakkelijker en de echte namen worden toch niet gebruikt - den toer van ’t dorpke gedaan en ik kan tot nu toe Chovet het beste omschrijven met het woord ‘romantisch’ denk ik…  Hier volgt even een algemene uitleg:

     

    MEER OVER HET DORP

    -         alle straten lijken heel hard opeen

    -         veel groen op ’t straat en ook veel velden

    -         rustig wat verkeer betreft

    -         een groot park in het midden van ’t dorp dat altijd vol spelende kinderen zit

    -         aan de rand van ’t dorp is er een oud station waar een heleboel schapen vrij rondhuppelen

    -         er staan ook grote torens (voor graan als ik het goed begrepen heb) waarop je van de top een mooi dorpsoverzicht hebt

    -         3 ijscrèmewinkels waarvan er steeds één open is J, een stuk of 10 mini-supermarktjes waar ze vanalles verkopen (‘k schat ze zo’n 20 vierkante meter groot – of klein)

    -         5 cafeetjes, waarvan je in 1 ook kan eten

    -         3 klein klerenwinkels

    -         1 openbaar zwembad (gesloten sinds 1maart), 1 fitnesscentrum en 1 cybercafé

    -         voor de rest geen bal te zien.

    -         …

     

    MEER OVER  HET ETEN

    -         valt super mee!  Naar mijn allerblijste blijheid nog geen boon gezien waarvan ik vreesde dat dat hier dagelijkse kost zou worden!

    -         Veel vlees (maar ik lust het wel), een minima aan groenten (wat ik wel jammer vind) en alles heel vettig.

    -         Heb hier tot nu toe (12maart) al vier keer hotdog en zes keer hamburger als maaltijd gehad!

    -         Eet dagelijks gemiddeld 2 (grote) bollen ijs – en ik heb nog niet alle smaken kunnen proeven –

    -         Ontbijten is hier ook een zeldzame zaak, maar aangezien ik ’s morgens toch niets binnenkrijg is dat alleen maar een voordeel voor mij J

    -         Toen ik den eerste zondag wakker werd met de geur van bbq kreeg ik het goede nieuws ter ore dat dat blijkbaar de zondagse gewoonte is!

    -         Het is hier de gewoonte om rond een uur of 4 ‘maté’ of ‘tereré’ (koude maté) te drinken.  Wat dat nu juist is? =>  een klein potje kruiden mee een ijzeren rietje in, hier voeg je dan suiker aan toe en dit alles overgiet je met heet water (niet kokend! De waterkokers hier hebben dan ook 2 standen, één voor maté en één voor gewone thee), dit water zakt naar onder en dan drink je.  Voor de volgende wordt het zelfde potje gebruikt waar eveneens suiker en heet water aan toegevoegd wordt.  De eerste keer dat ik dat dronk had ik het idee dat ik een sigaret aan het DRINKEN was, maar da was blijkbaar omdat er niet genoeg suiker in zat en de smaak ook straf was omwille van de nieuwe kruiden.  Ik vind persoonlijk ‘tereré’ lekkerder, hiervoor worden dezelfde kruiden gebruikt maar ipv heet water wordt hier koud water mee een smaakje (appelsien, pompelmoes,…) aan toegevoegd, lekker fris!

    -         Ik vroeg op een avond ‘bier’ in ’t café en ik kreeg een literfles op onze tafel gezet, aan klein flesjes doen ze hier blijkbaar niet mee!

    -         Kraantjeswater smaakt kei slecht, bweik :-S  en ander water hebben ze hier voor de moment niet in huis, ik drink dus met gevolg ne liter frisdrank per dag (de Fanta is hier véél lekkerder dan in België en heeft een donkeroranje kleur, maar noemt toch gewoon ‘fanta naranja’!)

    -         …

     

     

    MEER OVER DE MENSEN

    ð     wordt vervolgd (wegens een wachtende Cheche en Dario die eisen dat ik mee een ijsje ga eten en nen toer ga maken!)

     

    Tot snel! (echt waar ditmaal!)

    Muchos besos, Mieke (of ook wel ‘Mi-corazon’)

    12-03-2008 om 23:26 geschreven door Mieke.  


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Reis Nijlen - Chovet

    Zozo, woensdag 12 maart, hier tien voor zes, begin ik eindelijk aan m’n eerste echte blogberichtje te typen.  Omwille van de hemelsblauwe lucht en stralende zon vandaag heb ik het naar nu opgeschoven (sorry liefste voke, maar ik moest hier toch nog eventjes van het goede weer profiteren :-$, laten we dus morgen skypen!)

     

    Ik ga proberen de chronologie er een beetje in te houden en zal dus bij het begin beginnen (en ik ga zeker ook trachten de berichten iets korter te houden dan die van Frankrijk, maar eens ik begin te schrijven… (of eens ik begin te praten… zijn al wel meerdere mensen stapelgek van geworden, haha )

     

    dus…

     

    NIJLEN

     

    21 Februari rond de zevenen thuis vertrokken richting Zaventem, daar aangekomen hebben we ons bij de WEP-mensen gevoegd en onze (heen- & terug)tickets in handen gekregen (indien ze mij hier niet eerder moe zijn zal ik 26 juli weder in Brussel aankomen).

     

    De vlucht naar NY is echt goed vooruitgegaan, we zaten in een halflege vlieger en hadden dus voor ons drieën (Thomas, Alecia & ik) 5 plaatsen zodat er één iemand toch steeds comfortabel kon slapen J  -  wel jammer van de verschrikkelijke turbulentie!

     

     

    NY

     

    In NY heel lang moeten aanschuiven voor de douane, en aan de bagagecontrole heb ik toch wel even zever gehad mee ne norse, ouwe vent (de bagagecontroleur zei dat ik den Thomas moest volgen – wij mochten niet gewoon doorgaan zoals de meeste mensen voor ons, maar moeste nog na nen andere vent – en ik vroeg dus aan den Thomas wat da we moeste doen en dieje zei: “ Gewoon zeggen da ge Belgian chocolate bij hebt”, ma dieje vent had da gehoord en vertrouwde mij dus niet en begon nen hoop ambetante vragen te stellen, maar ‘k heb me in men beste Engels (haha) toch weten te redden uit zo’n 10minuten-durend zenuwmoment.

    Nu bleek dat onze gate veranderd was en dat we ipv den 2de naar den derdelaatste en dus helemaal vanachter id vlieghaven moesten zodat we vrijwel direct konden inschepen in onze vlieger naar Atlanta.

     

     

    ATLANTA

     

    In Atlanta aangekomen hebben we samen gezellig Amerikaanse fastfood gegeten en daarna afscheid genomen van Thomas & Samantha (meisje van Wallonië) want die zouden richting Mendoza vliegen en Alecia en ik hadden Buenos Aires als doel.

     

    De 11u-durende vlucht naar BA was voor mij wel een opdoffertje, ‘k zat op een rij mee 3 plaatsen, in ’t midden en kon dus niet fatsoenlijk slapen of naar ’t wc gaan terwijl de rest wel sliep :-S

    MAAR deze vlieger was uitgerust met persoonlijke tv-schermen en nen hoop goeie Cd’s (Annelies, Mrs. Jones!  Stein, Alegria!  Stefanie, ’t leste lied da gij mij hebt doorgestuurd! En veel meer…) die te beluisteren vielen, dus ik ben den tijd toch nog doorgekomen…

     

     

    BUENOS AIRES

     

    Iets vroeger dan verwacht om 9u in BA geland waar Alecia en ik – tot onze ontsteltenis – nog tot 15u op de andere Weppers moesten wachten.  Er was wel een serieus verschil mee de controles in NY: ik kwam hier aan de douane terecht bij ne kerel van een jaar of 25 da een liedje begon te zingen waar alleszins ‘bienvenido’ in voorkwam .  Bij de bagagecontrole stond redelijk veel volk aan te schuiven en toen ik mijn valiezen op den band wou zetten vroeg hij vanwaar ik was en bij het horen van België mocht ik zo door zonder enige controle .

     

    Wanneer de rest ook gearriveerd was zijn we met z’n allen in een oude minibus gekropen richting Rosario.  Onderweg heb ik echt wel van het landschap genoten: zo veel groen!

    Wanneer we Alecia afgezet hadden (omdat we quasi die haar dorp passeerden), stond ik er plots alleen voor en werd het toch wel spannend.

     

     

    ROSARIO

     

    Met enige vertraging in Rosario aangekomen en daar wier ik direct mee een jonge medewerkster van WEP (die in april naar België zal reizen) in nen taxi gestoken richting Chovet.

     

     

    CHOVET

     

    Doodmoe en na 40u reizen meer dan ooit verlangend naar een douche en een bed ten huize Franetovich aangekomen werd het mij al snel duidelijk dat da bed nog ver van kant stond!  Er kwam gelijk ne man of 7 naar buiten gestormd en ‘k wist niet eens zeker wie da nu Liliana of Raul of Marisabel was…  Dan ben ’k naar binnen geleid waar nog eens 7 man zat!  ‘k Heb me dan toch eerst mogen douchen terwijl het eten klaargemaakt werd (den douche heeft meer weg van ne gieter en ook aan de rest van ’t huis kon ik al gauw merken dat het leven hier toch anders is dan daar in het luxueuze België). 

    Rond een uur of 12 aan tafel geschoven met de -ondertussen- 15 andere mensen (ouders, oma, tante en vrienden) en ‘milanesa’ (ziet eruit als ne wienerschnitzel J) met ‘frieten’ gegeten.  ’t Was allemaal heel lekker totdat de Gonzalo (jongen waar ik vanuit België mee aan het mailen geweest heb) dat we ‘carne del gato’ (kattenvlees) aan het eten waren, ik kreeg het eventjes héél warm, maar al goed kon hij zijn lach niet lang inhouden en bleek het een grapje te zijn   Na bestookt te zijn met een boel vragen en aan iedereen voorgesteld te zijn heb ik de feestlui die karnaval gingen vieren achter mij gelaten en om 2u15 voor een deugddoend bed gekozen, ik ben dan ook vrijwel direct in slaap gevallen…

    12-03-2008 om 23:25 geschreven door Mieke.  



    Archief per maand
  • 08-2008
  • 05-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007

    Inhoud blog
  • Een misschien toch wel belangrijke melding..
  • Rosario
  • Begin school
  • Maart algemeen
  • Vakantie deel 3

    Laatste commentaren
  • Haha, Plush toch (Trottel)
        op Een misschien toch wel belangrijke melding..
  • hier benek nog is (Valeria)
        op Rosario
  • Funfunfun! (Kiiir)
        op Rosario
  • het ga je goed daar!!!!!!!! (mama van leen h)
        op Vakantie deel 3
  • Brief (Kiiiiiiiir*)
        op Vakantie deel 3
  • Den Johnny (Liien)
        op Vakantie deel 3
  • Amai (Kiiir*)
        op Vakantie deel 3
  • mooi (T)
        op Vakantie deel 2
  • Hey (Lien.)
        op Vakantie deel 1
  • Komt noewet goe (T)
        op Vakantie deel 1
  • Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.




    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!