Vrijdag, 27 mei 2016.

Richard heeft geen al te prettige nacht achter de rug, de arme mens staat vol insectenbeten.  Die rotbeestjes doen zijn armen en benen eruitzien alsof hij de mazelen heeft.  Overdag had hij er geen last van, maar ’s nachts hebben ze hem uit zijn slaap gehouden.  En bovendien heeft hij last van stramme spieren.  En dat is allemaal te wijten aan het kuisen van de romp (je weet wel, aan bakboordzijde J). Op de steiger zat het vol met ongedierte en Richard was al van ’s morgens aan de slag in T-shirt en korte broek – hij was met andere woorden een godenmaaltijd voor het ongedierte. En die stijfheid, een eivormige romp poetsen, daar moet je je al eens redelijk ver voor uitrekken. Maar ondertussen hebben we een verzachtende crème gekocht (voor zijn beten dan hé) – eentje met een typische Hollandse naam: “Na de beet crème” (klinkt alsof vampiers echt bestaan).

Door leuke plekjes gevaren vandaag, onder andere door Warten. Vaar je dwars door het dorpje en dan moet je even wachten aan een bruggetje – die gaat voor je open – moet je zorgen dat je de klomp pakt, die de brugwachter naar je bootje smijt en moet je er twee euro in werpen. Een beetje gelijk op de kermis de “floche” trekken J.  In Leeuwarden was het ook van dat, maar daar was de brugwachter behendiger (misschien omdat de buit ook groter  is, nl. 7 euro).

Vandaag ook een staaltje van nonchalance gezien – we vrezen voor redelijk wat schade.  Maar niet panikeren, beste lezer.  Het was niet aan onze Estée S, maar aan La Déesse, een mooi zeiljacht. Na de doortocht van Warten is zij ons opgelopen (wij voeren op dat moment een snelheid van 11 km/u).  De godinnen waren haar vandaag alleszins niet welgezind. Iets verderop zien we de schipper naar zijn voordek gaan, het roer onbemand achterlatend en blijkbaar moet zijn helmstok iets geraakt hebben (of stond het gewoonweg niet recht).  Het bootje wijkt van zijn route af en vaart volle kracht tegen de kant.  Die lag vol met rotsblokken – ai, ai … daar zal meer dan een krasje opzitten.  Iets verder was een ligplaats, moest hij dat malheur daar gehad hebben, kon een andere boot ook schade opgelopen hebben.  Kon …. Maar er lagen op dat moment geen boten   Het was zo al er genoeg voor dienen mensch. We hebben even gewacht om te zien of we moesten helpen (en ook omdat hij het vaarwater blokkeerde J) maar hij kon op eigen kracht terugkeren (waarschijnlijk rechtstreeks naar een jachtwerf, ze hebben er daar massa’s in de buurt).

Het weer valt dik mee – de ganse dag zon, er blijft wel een kil briesje waaien.

Nu liggen we dus in Leeuwarden, ter hoogte van de Prinsentuin.  We hebben ons bewust aan de overkant van het park gelegd (we hebben nu uitzicht het ganse park en diene scheve toren).  Want parken, dat trekt hangjongeren en nog een ander soort mensen aan (dan denk ik aan het Citadelpark in Gent J) – en we hebben al een paar keer negatieve ervaringen gehad (voor alle duidelijkheid met hangjongeren J). Nadeel, we liggen ’s avonds niet in het zonnetje, maar we blijven maar enkel aan boord om te douchen en de blog te schrijven.  

Leeuwarden is best een gezellig stadje, voor elk wat wils.  Er zijn helaas ook boekenwinkels … onze bibliotheek breidt zich nog maar eens wat uit.  We hebben op de markt ook een boekje van 1937 gekocht met de havenbewegingen van Gent (4-talig). Er staat o.a. dat er in dat jaar, 2.218 schepen van Gent zijn binnengevaren (150 meer dan in 1936).  En ook ons bedrijf, toen nog PURFINA, heeft reclame gemaakt in dat boekje. De jachthaven hebben we niet teruggevonden J.

En nu we het toch over boeken hebben, er is er nog eentje in onze tas belandt met de titel:  “Een vrouw van staal”.  Het gaat over het leven van een vrachtschip (misleidende titel he  J).  Toen ze haar  begin de twintigste eeuw te water hebben gelaten heette ze “Marie-Alfons”.  En we kennen iemand die deze namen ook op zijn identiteitskaart heeft staan.  Een trouwe lezer van onze blog, met een grote grijze snor J.

We stoppen ermee voor vandaag – we gaan onze “zondagse” kleren aandoen en we gaan een hapje gaan eten.  We denken dat onze commodore en onze verantwoordelijk voor de clubuitstappen hier in het wapen van Leeuwarden gegeten hebben.  We vertellen morgen wel waar wij terecht gekomen zijn.

Aan allen een fijn weekend gewenst!

Foto’s:

Zou die meer vis vangen dan Richard? J

De scheve toren van …. Leeuwarden (voor- en achterkant)

Groetjes,

Richard & Hyacinth

hahaha, die hollandse insekten zijn zo zot op belgisch bloed he Richard en ja je die stramme spieren  je denkt ook nog dat je nog twintig bent hé hahaha maar je ziet er goed uit hoor op de foto te zien hihihi.

Tja niet teveel boeken meer kopen hé of jullie bootje gaat niet meer vooruit dan van t gewicht 

Leeuwarden is een bruisende stad er zal wel veel te zien hé jaloers .....

allé amuseer jullie en smakelijk 

tot hoors 

27-05-2016 om 19:46 geschreven door Waijng