Inhoud blog
  • Artemis wordt Chelone
  • Afscheid
  • De laatste dagen
  • Adele
  • Happy Time
  • Bloggenland is dood(s)
  • Celtic Woman
  • Volgens het boekje
  • De aanhouder wint
  • Bezinningstijd
  • Kersttip voor mannen
  • Als de kat van huis is…
  • Amy Winehouse was here!
  • Moeder in 't groen
  • Dipje
  • Halloween
  • Dubbele tijden
  • Stille eenvoud
  • Hij is terug!
  • Vandaag: Wereld Ei Dag!
  • Het zit ‘em in het hoofd
  • Lekstokkenfestijn
  • IK DOE MEE
  • Citaat
  • Huwelijk
  • Sympathy
  • Laatste zomerallures
  • Tijd om uw schoentje te zetten?
  • Stef
  • Klok (3)
    Zoeken in blog

    Foto
    Klik op het logo voor de homepage.
    [ ARTEMIS ]
    Niet iedereen die denkt, heeft gedachten.
    31-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Experiment MISLUKT
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het doolde al lang in mijn hoofd rond. Ik weet niet meer heel precies wat ik wilde bewijzen maar ik stond in ieder geval sceptisch tegenover de rankings van bloggen.be.

    Ik had het gevoel dat je hier eender wat kon posten maar dat de kwantiteit van de postings de doorslag gaf voor een positie in de hoogste rangen. Niet dat ik dit ambieerde; iedereen weet dat ik slechts een gelegenheidsschrijfstertje ben. Ik wilde het gewoon - voor mezelf - even weten/uittesten.

    Mijn theorie kreeg niet genoeg tijd voor sterke bewijzen omdat het me te lang duurde om de essentie van de zaak bloot te leggen. En daarenboven had ik schoon genoeg van die ridicule schrijfsels van me. En ik moet eerlijk toegeven dat mijn geloofwaardigheid me dierbaarder is dan een dom statement waar niemand baat bij heeft.

    Ik lulde er in deze experimentenfase dus maar wat op los, schreef zinnen zonder inhoud en zonder erover na te denken. Zolang ik maar voldoende nieuwigheden toevoegde. Niet dat ik voorheen hoogstaande stukjes schreef, daar ging het me niet om.

    Het feit is dat ik altijd wil begrijpen hoe de vork aan de steel zit. Halve realiteiten zijn er voor mij geen.

    De reacties op mijn stupide logjes  waren natuurlijk nul. Er was ook niets op te antwoorden. Daar kon ik gemakkelijk mee leven. Het was zelfs mijn opzet.

    Het feit dat ik niet hoger klom in de algemene lijsten, was eerder een ontgoocheling omdat zovele anderen het me wel al hebben voorgedaan met even inhoudsloze stukjes. Op de een of de andere manier moeten hun bijdragen wél interesse hebben gewekt.

     

    Ik heb dus helemaal niets bewezen met mijn flauwekul.

    Alhoewel, in de top duizend heb ik een vijftigtal plaatsen gewonnen zonder mezelf ieder uur weer naar boven te werken in de recent bijgewerkte bloglijst. Da’s ook weer zoiets typisch voor sommigen…

    Hierbij blaas ik mijn nieuwsgierigheidsproject af en verwijder ik straks al mijn “experimenten”. Laat me mijn eigen gang maar gaan.


    29-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Artemis' experiment - 12
    .

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Artemis' experiment - 11
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Gedichtje

    Dochter rijdt naar vorst in plaats van naar Heverlee,

    om te solliciteren bij ROB.

    Moeder zit thuis minuten te tellen,

    alvorens het gebrek aan krediet te bellen.

    Zet je ruitenwissers aan,

    voor je door het groen licht wil gaan.

    Jij kan er wel tegen.

    misschien ben je wel de beste van die negen.

    Je moet in jezelf geloven,

    want de pizza staat al in de oven.

     

    Enige verklaring: in Brussel staan kinderen aan het rood licht om je autoramen te lappen.

    Je moet dan je ruitenwissers opzetten, teken dat je het niet nodig acht dat je voorruit wordt gepoetst. Een weetje.


    Copyright Artemis 

     


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Artemis' experiment - 10
    Uit De Standaard van vandaag.


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Artemis' experiment 9
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Het viel me wreed tegen dat niemand in Duitsland naar mijn nieuwe Kia keek. (In België trouwens ook niet)  Zo'n schoon autootje. Heeft niemand dan die sticker van  seven years warranty bemerkt op mijn achterruit? Binnen een week of zo moet die er wel weer af, ik maak niet graag reclame voor anderen en ik ben een heel bescheiden menske. Wat erger is, die afschuwelijk lelijke gele warning-stickers op de zonneweerflappen, waar ook het spiegeltje (zonder lichtje) zit. Je weet wel, boven je hoofd in een auto. Ewel, daar hebben ze er ook geplakt en die zijn er nooit meer af te krijgen.
    Ik word er precies kleurenblind van.

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Artemis' experiment 8
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    We gingen vandaag naar een shopping center in Oberhausen, Duitsland. Nog nooit zo een groot complex gezien. Het blijkt het grootste van Europa te zijn.
    Ikke, Artemis, ben er begot geweest.
    We kochten er alle drie twee paar schoenen voor 20 Euro het paar.


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Artemis' experiment 7
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Naar Duitsland. Tweehonderd vijftig kilometer heen, tweehonderd vijftig kilometer terug. Om wat te doen? Om het appartement van slordig dochtertje lief  te poetsen. Wat een puinhoop!
    De Chinees was lekker. Buffet à volonté voor 15 Euro pp.

    28-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Artemis' experiment 6 of zo

    Oei, ik denk dat ik me vergist heb in de fotootjes of zo.Geeft niet, ik ben toch moe.


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Duitsland
    Morgen ga ik naar Duitsland, mijn eigenste dochter bezoeken. Blijkt dat er schimmel zou zijn in haar appartement. Ik wil dat eens met mijn eigen ogen gaan bekijken.


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Schimmel
    Morgen ga ik naar Duitsland, mijn eigenste dochter bezoeken. Ik wil graag de schimmels in haar appartement gaan bekijken.
    Het wordt een lange reis. We gaan ook nog Chinees eten. Het zal wel lekker zijn.


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Artemis' experiment - 4

    Diva en Davy komen nog steeds niet goed overeen. Ze zitten beiden wel op hetzelfde stokje maar ze haten elkaar als de pest.
    Zou ik enige verbetering kunnen verwachten? Kent iemand de namen van de verschillende rassen? Zouden het twee mannetjes kunnen zijn, of misschien twee vrouwtjes?
    In het beste geval is het een mannetje en een vrouwtje. Wat zou ik daar blij om zijn!
    Jullie deskundige raad is steeds welkom.


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Artemis' experiment - 3
    Klik op de afbeelding om de link te volgen Mijn dochter heeft woensdag haar laatste tweede zit. Het gaat over dingen die ik niet begrijp. Over sociaal doen en zo.
    Ze krijgt een voorbeeld over "Het Eiland" en moet er dan haar eigen interpretatie aan geven.
    Duimen jullie met me mee?

    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Artemis' experiment - 2
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Oktoberzonnetje vandaag. De borders links en rechts zijn al schoongemaakt. Een hele zak vol onkruid. Ik ben gelukkig over mijn prestaties.
    Henin, mijn dikke kip, heeft niet gelegd vandaag, misschien doet ze het morgen wel. Ik moet meer groentjes halen.


    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Artemis' experiment - 1
    .

     

    (wordt vervolgd)

    24-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Snuistertante

    Het zit er al van kindsbeen af in: ik moet altijd kunnen snuisteren, grabbelen, scharrelen, zoeken. Om te vinden. Misschien heeft het onrechtstreeks te maken met het feit dat ik gezegend ben met een paar ogen die beter zien dan die van een doorsneemens. Ik zie alles en wil ook alles gezien hebben. Mensen bekijken is mijn hobby. Zet mij op een bankje in Knokke op de Place m’as tu vu of in een donker cafeetje in Brugge, ik beleef er mijn zaligste en interessantste momenten en fantaseer over het wat en waarom dat mensen doen of laten.

    Het liefst was ik archeologe geworden in plaats van een simpele secretaresse.

    Als klein kind al vond ik het al heerlijk om het strand op te lopen bij hevige storm. Liefst na een paar dagen strandweer, als er veel volk had gezond, gespeeld, geconsumeerd en hopelijk veel had verloren. “Mammy, ik ben weg hé, ik ben thuis voor het avondeten!” Mijn moeder wist dat ik op zoektocht ging.

    Ik verzamelde zakken vol harkjes, schepjes, speelgoedautootjes, soldaatjes en knikkers, zandvormpjes, schelpen en muntjes. Alles vond ik even leuk. Ik holde met de wind mee achter briefjes van twintig aan die tenslotte tegen de zeilpalen bleven plakken, zag de muntjes blinken van op een paar meter afstand en was telkens blij als ik het één of het ander zag uitpieken boven een bergje woestijn. Mijn zussen vonden mijn hobby toen al not done en wilden liever niet tot mijn familie behoren. Volgens hen was ik uit het nest gevallen.

    Nu ik groter en wijzer ben geworden, kan ik het snuisteren nog steeds niet laten.

    Met opgetrokken mouwen grabbel ik zonder scrupules in de vuilnisbakken van de groentenafdeling  van Delhaize op zoek naar etensresten voor kip en konijn. Ik ga de kassa geruisloos voorbij met een volle recyclagezak weggegooid afval en gebaar van krommen haas.

    Mijn kinderen ook; ze kennen me op zulke momenten liever niet.

    De avond voor het ophalen van het grof huisvuil is het voor mij feest. Mijn interieur verfraait in mijn ogen met waardevolle dingen die mensen weggooien en die mijn kinderen liefst nooit willen erven.

    Waar wilde ik eigenlijk toe komen? Ah ja, het containerpark.

    Mijn geliefkoosde plek. Met die trappen die leiden naar de grote containers, waar je een uitzicht hebt over alles wat mensen niet meer wensen te bezitten.

    Ik doe alsof ik oud ijzer weg wil gooien en overzie intussen het ruime gedumpte aanbod. Bij ‘niemand in zicht’ doet mijn oude paraplu dienst als hengel.

    De ideale situatie vandaag. Niemand keek, het interesseerde geen mens dat ik heden een antieke Kayser naaimachine viste uit de metaalcontainer.

    Wie gooit er nu zoiets weg?



    22-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Klok (2)
    Blanche en Artiest maakten me nog nieuwsgieriger om te weten te komen wat de tekst op mijn Arabische klok zou kunnen betekenen.
    Een mens moet af en toe zijn stoute schoenen eens aantrekken. Onlangs kwam in mijn buurt een niet totaal blanke familie wonen. Wie weet waren zij van die kanten waar Arabisch gesproken wordt. Stoer en vrijgevochten als ik ben, ging ik er aanbellen. Aanbellen in de letterlijke zin; klingelen met een felblinkende gouden klok met klepel. Het goud van mijn klok kwam alvast overeen. Mijnheer des huizes kwam, enigszins aarzelend, in zijn onderlijfje, naar de poort toe. Ik stelde me voor als bijna-buurvrouw en vroeg of hij Arabisch sprak. Neen hoor, hij was Portugees en zijn bevallige vrouwtje dat hem kwam vervoegen, was Mexicaanse. Oei, sorry!  Ze hebben vier zuiderse kinderen en een Skoda, identiek aan de mijne die ik morgen voor een Kia Cee'd zal inleveren.
    Sympathieke mensen, het kon ook niet anders;  brede lach, spierwitte tanden, een tuin vol felgekleurde ornamenten, gezelligheid en levensgenieterij was overal uit af te leiden.
    Of ze iemand kennen die Arabisch spreekt? Ja hoor; zaterdag komt een vriend langs die de tekst op mijn wandhorloge zal kunnen ontcijferen.
    Ik liet er mijn klok achter en wacht vol spanning op de vertaling van de wijze woorden. Och, ik vergat mijn adres achter te laten.
    Wijze woorden? Hopelijk bevat de tekst geen belachelijke zinsspelingen of stupide flauwe grappen en geeft hij geen aanleiding tot ergernissen. Gelukkig had ik verse eitjes meegenomen.

    (wordt vervolgd)


    21-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De klok van de Sjah
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ze is op zijn minst eigenaardig te noemen, die klok die ik verleden zondag op de rommelmarkt van Nossegem kocht.  

    Ze had iets, die klok, ze intrigeerde me meer en meer naarmate ik haar grondiger bekeek. Twaalf westerse getallen omringd door een soort Arabische tekens. Vreemd.

    Volgens de kraammadam was ze van haar schoonmoeder, hetgeen ik nauwelijks kan geloven.  

    Van vijf euro kon ik afdingen naar drie. Voor twee euro had ik haar waarschijnlijk ook mee naar huis mogen nemen.

    De tijd aflezen is niet evident omwille van de gele achtergrond en de goudkleurige wijzers en de door de zon reflecterende krullewiete lettertekens. Geen klok waar je op zou afgaan als je je afspraak niet wil missen.

    Ze is apart en hangt beeldig boven de keukendeur.

    Misschien heb ik wel iets speciaals op de kop getikt, misschien deed de klok ooit dienst in de haremruimte van een Kuwaitse Sjah. Of misschien is ze binnenin van puur goud. Hou op met dromen, Artemis, er zit namelijk een ordinair batterijtje in.

    Muqaddas is het merk en betekent Heilig in het Arabisch. Minder leuk is dan weer de Made in Holland op de achterkant van de klok. Zoeken de Lollanders hun afzetgebieden tegenwoordig in de Arabische wereld?

    Moest iemand een idee hebben over de herkomst van deze klok, het zou me erg interesseren.  

    Of nemen onze Noorderburen me weer eens in de maling?


    17-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lonesome

    Zonder schaamtegevoel geef ik toe dat ik het de laatste dagen lastig heb om aan andere dingen te denken dan aan Carla en Stef. Ik moet bekennen dat ik erg met hen begaan ben. De nieuwsberichten heb ik nog nooit zo goed op de voet gevolgd. Berichten over hen maken me blij, dan weer verdrietig en soms opstandig. Ik schrik van de ongevoeligheid van sommige medemensen omtrent hun lot, hun willekeurige veroordelingen over twee rechtzinnige mensen die niemand enig kwaad toewensen, die niet in de belangstelling willen staan. Twee mensen op avontuur, die onze wereld wilden verkennen.  Ik voel me betrokken bij hetgeen met hen is gebeurd en zal pas rustig kunnen slapen als Carla en Stef eindelijk hun ouders en vrienden zullen omarmen. Wie weet wat ze daarna nog zullen moeten trotseren!

    Daarom, in plaats van te zeuren over mijn eigen perikelen, wilde ik hier twee gevoelig clipjes kwijt.
    Het eerste: Elvis, zes weken voor zijn dood. Hij is dikker geworden, zijn gezondheid laat te wensen over en hij is heel nerveus. Je ziet de zweetdruppels letterlijk van zijn gezicht druppelen. Hij vergeet zijn tekst maar zijn stem en zijn charmes laten hem ook nu niet in de steek.
    Er bestaat van "Are you lonesome tonight" nog een andere versie: "The laughing version".
    Deze laatste dateert van 26 augustus 1969 in Las Vegas. De stem van sopraanzangeres Millie Kirkham die Elvis begeleidde, klonk zodanig  fel boven de zijne uit tijdens de première, dat Elvis de slappe lach kreeg en van de tekst "Do you gaze at your doorstep and picture me there" "Do you gaze at your bald head and wish you had hair" maakte. Daarna ontstonden nog andere versies, door interacties met het publiek.
    De echte story kan anders zijn, de interpretaties verschillen. Ik laat het aan de ingewijden.
    Maar als ik hem zo hoor zingen en lachen; hij blijft plakken!




    14-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nostalgie voor zes Euro

    Verscholen achter een hoop tweedehandskledij zag ik hem plots staan op de laatste zondagse rommelmarkt van Mechelen. Hij keek me heel verdrietig aan. Het was Snoopy. Niet de recente plastic Snoopy maar het echte ouwe, houten hondje van Fisher Price met het rode plastic koordje. Als kleuter had ik zo een gelijkaardig exemplaar in kippenvorm. Met het koordje in haar snavel liep ik er heel het huis mee rond terwijl het kippetje voortdurend kot-kot-kedèk  kakelde. Het was nooit stuk te krijgen. Het lag heel lang op zolder en op een dag, toen ik er behoefte aan had om mijn oud speelgoed in mijn eigen huis te stapelen, vond ik het niet meer terug. Mijn moeder gaf toe dat ze het, samen met mijn tweelingpopjes (een blank jongentje en een zwart meisje) en mijn echte waterpijp die ik zo behoedzaam uit Libanon meebracht van een jeugdreis België in de Wereld, aan de arme Marokaantjes gaf die in de Lange Nieuwstraat woonden.

    Ik heb er eigenlijk nog steeds verdriet van.

    Ik nam Snoopy mee.
     

    Nog meer nostalgie toen ik bij thuiskomst van de markt de dubbelde R&B - CD beluisterde die ik slechts een eurootje betaalde. No diggity van Blackstreet, Four seasons of loneliness van Boys II Men en die andere zesendertig zeemzoeterige songs die me deden terugdenken aan toen. Muziek die mijn dochter meenam in de auto toen we, soms tot drie keer per week, naar de therapeut reden. Honderden keren hebben we ze gehoord, honderden keren hebben we ze meegezongen. We spraken weinig, we hadden geen woorden nodig om elkaar te begrijpen. Af en toe een billenklopje om onze verbondenheid voor eeuwig te bezegelen.

    Intense tijden, moeilijke tijden. Als ik er nu aan terugdenk waren het zulke mooie tijden.

    Morgen stuur ik haar de CD op, naar Duitsland, met een simpel briefje erbij: Weet je nog?


    10-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Keerbergen, donderdagnacht, 1 uur.
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Bloggen is voor mij een dessert na de dagtaak. Het is als een koekje dat ik op het aanrecht leg en er slechts mag van nippen als ik het uiteindelijk verdien. Enige maanden geleden kon ik met gemak mijn stukje plaatsen, het rijtje van mijn favorieten afgaan en ze één voor één een antwoord bieden.Toen kon ik nog rustig slapen.

    Hedentendage lukt me dat allemaal niet meer.

    Mijn favorieten brengen de hunne mee die op hun beurt weer andere aanbevelen.

    Al die rijtjes afgaan vergt uren, nachten. En eigenlijk wil ik iedereen lezen die me wordt aangeprezen.

    De ene dag begin ik aan iemands blogrijtje bovenaan, de andere aan andermans lijstje onderaan. En bij mooi weer sla ik iedereen over en heb ik geen zin of tijd om zelf nog iets te posten. Zo krijg ik een achterstand die ik de volgende avond weer moet inhalen, en inhalen...

    Deze toestand wordt op de duur onhoudbaar. Ik raak gefrustreerd, plaats geen enkel stukje meer, verwar de namen van de bloggers, antwoord navenant en moet na enen nog de douche in.

    Binnen enkele maanden wordt mijn huis verkocht, staan mijn dochters onder voogdij, is mijn tuin een jungle geworden, liggen mijn vogels, kippen en konijnen op hun ruggetje, staat de ijskast hier te stinken en bellen deurwaarders tevergeefs aan mijn deur. Mijn nagels en mijn haar zullen blijven groeien, de seizoenen zullen aan mij flitsend voorbij gaan zoals in die documentaires en voor ik het besef zal ik een virtuele ouwe bezeten zeurtante worden die om reacties ligt te kwijlen. Mijn buren zullen me bij de politie aangeven en in een dwangbuis zal ik naar de dichtstbijzijnde psychiatrische afdeling van Duffel gevoerd worden. Hopelijk hebben ze daar ook een internetverbinding.

    Ik moet dus absoluut afkicken voor het met mij de verkeerde kant opgaat! Straks even google afzoeken naar het bestaan van de AAB, een zelfhulpgroep voor Anonieme Afkickende Bloggers. Misschien wordt me daar wel geleerd hoe weer de kleuren in mijn tuin te ontdekken, dat een centimeter stof op de meubelen echt wel van het goeie teveel is en dat al dat geblog slechts een ziekelijke en tijdelijke depressie was.

    Om mijn geest te verlichten, sloeg ik alvast aan het dichten:

     

    Een uur voorbij, ik ben halfweg;

    mijn bloglijstje is lang.

    En dan te weten dat ik zeg:

    “Ik heb heus geen blogdrang!”

     

    Helaas, het tij ging aan het keren,

    mijn fascinatie is gegroeid.

    Het bloggen nu nog snel verleren?

    Nee, dank u, ik ben te geboeid.

     

    Want blogger A schrijft over ’t leven,

    blogger B brengt een fotogroet.

    En straks mijn eigen blog nog even;

    u hebt nog iets van mij tegoed.

     

    Mijn dochter schudt haar hoofd meewarig;

    “Mijn moeder is geobsedeerd!”

    Je commentaar, kind, is voorbarig,

    ik ben enkel gefascineerd.

     

    Binnen het uur gooi ik hem dicht,

    die sakkerse pc van mij.

    Ik voel me alleszins verlicht,

    ook al gaat dat weer snel voorbij.


    07-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dada, Skoda

    Het zeventien jaar oude wagentje van mijn dochter wordt straks tot schroot herleid. Zij zal kortelings achter het stuur van mijn Skoda'tje plaatsnemen.

    En ik? Ik trakteerde mezelf op een gloednieuw scheurijzer.
    Menck schreef erover, want hij mocht de nieuweling aan de tand voelen. Ik verwijs jullie dan ook graag voor een keertje naar 
    HIER.


    05-08-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kippen en Co

    Jawel, ik schrijf gewoon over eieren. Ik kan me voorstellen dat het jullie geen snars kan schelen, mij wel.

    Vjif nieuwe kippetjes, de bruine hadden al hun eerste ei gelegd. De witte, ze pretenderen oh zo stoer te zijn, leggen eindelijk hun eerste baby-ei. Gisteren wilden ze nog ontsnappen, wat een doetjes.

    Ik schonk het eerste mini-ei aan mijn beste vriendin, met heel veel liefde. Ik hoop dat ze er een piepklein spiegeleitje heeft kunnen van bakken.

    Het zomert, met piekenchloorhaar zit ik hier, voor mijn computertje. Het is nog warm, ik moet straks nog even naar buiten.

    Na de strijk, van een dochter uit vakantie, dook ik in mijn zwembad. Het was effenaf HEERLIJK!  Dobberen op een luchtmatras, ik was alleen.

    En nog iets, dat me te beurt is gevallen. Ik zag het prachtigste egeltje ooit, op mijn eigenste terras.

    Probeer me te zeggen dat ik niet kan omgaan met geluk!

    Dankzij…  jullie!




    Archief per maand
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 12-2006
  • 11-2006
  • 10-2006
  • 09-2006


    Blogroll
  • AnneTanne
  • Chocolate Moose
  • Lezen om te leven
  • Mohow
  • Sandrissimo
  • Speedy
  • Studio Stefke's weblog

    Blogroll 2
  • vrt-blogger en co.
  • Muggenbeet
  • Elise
  • Madame
  • wat gebeurt
  • Houbi.com
  • Alex

  • Blog als favoriet !

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Kriebel hier gerust iets neer!



    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!