wandelroutes.be
Rondvraag / Poll
In welke Provincie wandel je het liefst
Antwerpen
Limburg
Vlaams-Brabant
Oost-Vlaanderen
West-Vlaanderen
Henegouwen
Waals-Brabant
Luik
Namen
Luxenburg
Duitsland
Nederland
Bekijk resultaat




Zoeken in blog


Antwerpen
Arendonks wandelpad
Averbode Bos&Heide
Balen
Balen 2
Bevel -hoevepad
Blaasveldwandeling
Boswachterspad-Noord
Boswachterspad-Zuid
Drevenpad
Drossaardpad
Dwaallichtenpad
Geel-Bel
Geel-Winkelom
Geel-Zammel
Gestelnetewandeling 
Grobbendonk
Grobbendonk 2
Het Netepad
Herentals-begijnhof
Herselt
Hoevepad 
Hulsen -Greespad
Kanaalpad
Klompenpad
Konijnenpad
Lint
Malpertuuspad
Meerlaarpad 
Milenniumpad 
Mol 1
Mol Kempense Meren
Mol Galbergenpad
Mol Merenpad
Mol Schilderspad
Noorderwijk
Nucleawandeling 
Olen
Oud Turnhout
Peerdsboswandeling 
Poppel 1
Postel
Pulderbos
Retie
Rijmenam
Rundsvoortwandeling
s'Gravenwezel
Schilde     
Snepkeswandeling
Tongerlo
Trappistinnenpad
Veerle-heide   
Veerlepad
Wandeling in Gierle   
Wandeling Westerlo1
Weert
Westerlo - Netewandeling
Wolfsdonk KP
Wuustwezel 1
Zammel
Zwaneven

Limburg 
Alden Biesen
Beverlo
Bokkerijderspad  
Bokrijk
Bolderberg
Borgloon    
De beekwandeling  
De Maten (rood)
Dilsen 
Eksel
Genk
Gerhagen geel  
Groot-Gelmen 
Hollewegen in Loksbergen
Jesseren
Kataraktwandeling 1
Kinrooi 
Koersel
Kuringen
Lozerheide 
Meldert
Opoeteren
Opoeteren 2
Panoramawandeling
Rijkel
Rullingen   
Schrikhoekwandeling  
Ter Dolenpad
Tongerlo-limburg
Ulbeek 1
Verkeerde LieveHeerpad
Voeren
Voeren - Altenbroek
Wijnwandeling 
Wilderen
Winterbeekwandeling
Zammelen
Zelem natuurwandeling
Zepperen 
Zilveren helmenroute
Zonhoven

Vlaams-Brabant 
13 Bunderspad 
Aarschot
Affligem
Asdonkwandeling 
Assent 
Assewandeling
Averbode
Beertwandeling 
Bellingen
Chartreuzenberg
Demerbroeken 
Demerhooiberg
Demer&Dijlewandeling
Deurnewandeling
Diest 1
Diest-Scherpenheuvel
Dworpwandeling
Ezemaal
Gaasbeek
Gelrode
Gooik
Hoegaarden 
Hoegaarden 2
Hoeilaart
Horstwandeling
Ijzenbeekwandeling 
Jezus-Eik
Keerbergen
Langdorp 1
Lubbeek
Meensel-Kiezegem
Meesbergwandeling 
Mene & jordaan
Messelbroek
Molenbeek-Wersbeek
Molenstede
Molenstede 2
Oetingen
Oud Heverlee
Pelgrimswandeling
Rond de Gempemolen
Roodkloosterwandeling
Rosdelroute
Rotselaar
Schaffen 
Scherpenheuvel KP
Schulensmeer
Sint Jobswandeling
Terhagenwandeling
Tielt-Winge
Tremelo
Wandeling in Testelt
Wijngaardbergwandeling
Zonienwoudwandeling
Zelem

Oost-Vlaanderen 
Assenede
Bailleul
Belsele
Bloempotwandeling  
Brakel - Toeppad
Deinze
Drongen
Edelare
Ename
Geraardsbergen
Geutelingenpad 
Laarne
Louise-Marie
Mullem en Lede
Onkerzele
Perenboomsgatroute
Sighelsempad
Sint-Maria-Horebeke
Tweebossenroute
Tweemolenspad
Valleiroute-Rooigemsebeek 
Vinderhoute
Zingem

West-Vlaanderen 
Alveringem
Alveringem 2
Blankaartpad  
Bredene 1
Damme
Doomkerke
Duizendzinnenpad
Elverdinge
Heist
Loker
Nieuwkerke
Nieuwpoort
Scheldepad
Tiegem
Torreelenpad
Zulzeke
Zwinwandeling
Westouter
Westvleteren

Waals-Brabant+Henegouwen
Autre-Eglise
Chimay
Boussu
Écaussinnes
Jauchelette
Melin 
Melin 2
Ohain
Quievrain
Ronquiéres
Thuin
Tourinne La Grosse
Virginal-Samme

Ardennen :
Aubel
Amonines 1
Barvaux-Condroz
Bij de bron van Geronstere 
Bois du chenoi
Born
Bullingen
Butgenbach
Crupet
Deigné 
Durbuy
Feeenwandeling
Gileppewandeling
Hulsonniaux
Malmedy
Megalietenroute
Mont-Rigi wandeling 
Ninglinspo 6 km
Ouren
Sart
Sint Michielswoud
Spy 
Solwaster
Sourbrodt
Wandeling Nidrum
Wandeling Orval
Wandeling Petithan
Wandeling Spa
Weismes

Duitsland 
Badem B1
Badem B2
Burbach 1
Deudesfeld 
Deudesfeld 3 
Gransdorf G1
Irrel 1
Irrhausen 26
Karlshausen 
kyllburg C1
Neidenbach C4
Neidenbach N1
Neuerburg
Steffeln
Woffelsbach

Nederland 
Baarle-Nassau
Budel Dorplein
Cartierheidepad
Cauwbergroute
Esbeek
Gulpen 
Hilvarenbeek
Lierop
Sint Jansbergtoer
Stratensepad 
Valkenburg
Wandelroute Visdonk

Frankrijk
Cassel

Een interessant adres?

HOE MEER REAKTIES ER BINNENKOMEN HOE MEER DE SITE WORDT UITGEBREID------------ALLE ROUTES ZIJN VERKRIJGBAAR ALS GPS-FILE OP AANVRAAG
27-01-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Esbeek
Klik op de afbeelding om de link te volgen





Esbeek

 

Start : Het vertrekpunt is Cafe Schuttershof

Afstand : De lengte van route A = 8 KM, route B = 10,5 KM C= 7 KM

Bewegwijzering : geen

GPS : N51 27.737 E5 08.354

Dorpsstraat 2, Esbeek

 

DE ROUTE :

 

Het is ook mogelijk op andere punten te vertrekken b.v. bij Horeca of station N.S.

Verklaring van de Waypoints

1 Gasterij Schuttershof, Dorpsstraat 2, Esbeek

2 Schaapskooi

3 Het Landgoed, Lage mierdseweg 3, Esbeek

4 Kampeerboerderij De Kievit, Prins Hendriklaan 4, Esbeek

5 In Den Bockenreyder , Dunsedijk 3, Esbeek

RP-1 Routepunt A-B

RP-2 Routepunt A-B

RP-3 Routepunt B-C

RP-4 Routepunt B-C

 

Esbeek is een dorp in de Nederlandse provincie Noord-Brabant en vanouds behorend tot de gemeente Hilvarenbeek. Het dorp heeft ongeveer 1.100 inwoners.

 

Het dorp is ontstaan uit een kransakkerdorp, waarvan ook tegenwoordig de structuur nog goed te herkennen is. Naast Esbeek omvat het de buurtschappen Groenstraat en Hoogeind. De akker is gelegen op de westeoever van het Spruitenstroompje, een beek die 5 km ten noorden van Diessen in de Reusel uitmondt.

 

Pas in 1889 werd Esbeek een eigen parochie en ontstond er rondom de in 1890 ingewijde kerk een kleine dorpskern. Ook kwam er omstreeks deze tijd een stoomtram die van Tilburg naar Poppel reed, en waarvan de Oude Trambaan, een brede dreef die de bossen van de Rovertsche Heide en Landgoed de Utrecht scheidt, nog getuigt. Voorts kwam er bedrijvigheid in de vorm van een steenfabriek. De baksteenindustrie begon omstreeks 1900 door de familie Zeebregts, een geslacht van metselaars en aannemers. Vanaf 1923 echter kwam er een steenfabriek die op grotere schaal werkte, en de grootste werkgever van Esbeek werd. In 1994 werd er nog in geïnvesteerd, maar in 2008 kwam het bericht dat de fabriek, die inmiddels tot het Wienerbergerconcern behoorde, ging sluiten, omdat het bedrijf haar productie op een kleiner aantal locaties ging concentreren. De 16 werknemers werden ontslagen of moesten verhuizen.

 

Ondertussen kreeg Esbeek vanaf 1980 een eerste nieuwbouwwijk en een bedrijventerrein, "De Mierbeek" geheten.

 

Bezienswaardigheden

De Sint-Adrianuskerk werd gebouwd naar een ontwerp van de Osse architect H.R. Hendriks en werd ingewijd in 1890. Daartoe werd in 1889 de parochie Esbeek afgesplitst van die van Hilvarenbeek. In de kerk bevindt zich een gepolychromeerd houten beeld van de Heilige Cornelius. Dit is gerestaureerd in 1984.

In 1937 werd bij de kerk een buitenkapel gebouwd door architect J.C. van Buytenen in de traditionele baksteenstijl zoals gepropageerd door Alexander Kropholler. De kerk bezit sinds 1900 een reliek van Cornelius. In de kapel bevindt zich een kleiner Corneliusbeeld dat uit 1957 stamt.

De Pastorie.

Natuur en landschap

Esbeek ligt op aan de rand van een akkercomplex nabij het Spruitenstroompje. Ten zuiden van het dorp stroomt vanuit Landgoed de Utrecht de Hoogeindse Beek, via enkele vennen zoals de Broekeling, naar het noordoosten om bij Groenstraat in het Spruitenstroompje uit te komen.

 

Niet alleen Landgoed de Utrecht, dat ten zuiden van Esbeek is gelegen, maar ook de Rovertsche Heide, ten westen van Esbeek, zijn uitgestrekte bos- en natuurgebieden.

 

In Esbeek wonen veel nakomelingen van hen die een eeuw geleden de heide ten zuiden van het dorp ontgonnen hebben. Het prachtige, 2700 hectare grote, landgoed ‘De Utrecht’ is ideaal voor wandelaars en fietsers. Het is een schitterend voorbeeld van een gevarieerd ontginningslandschap, dat ongemerkt in het oude landschap verglijdt. ‘De Rovertse Heide’ en het landgoed ‘Gorp en Rovert’, sluiten zich hierop aan en voeren u tot ver over de grens met België.

 

Oude Kempische boerderijen liggen in het groen verscholen. Aan de rand van de ‘Rovertse Heide’ komt u een klein huisje tegen met de naam ‘Schuttel’. Deze naam verwijst naar de Rotterdamse kunstenaar Andreas Schotel (1896-1984), die deze hut tot zijn zomerverblijf maakte. 

In de bossen van ‘De Utrecht bevindt zich een oud ‘cafééke’, ‘In den Bockenreijder’ genaamd. Het is een zeer bekend rustpunt voor fietsers en wandelaars en ook per auto bereikbaar. Maak kennis met de Brabantse hartelijkheid, u voelt zich er welkom en thuis.


Grote foto groeten uit esbeek verzamelingen kaarten prenten

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (18 Stemmen)
26-01-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Boussu
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Boussu-lez-Walcourt

 

uitzicht op het stuwmeer van de Eau d’Heure

 

Start : Pré-Barrage de Féronval

Afstand : 8.5 km

Bewegwijzering :

GPS : N50 12.921 E4 23.585

 

DE ROUTE :

 

Bewegwijzering: Het grootste deel van het parcours is bewegwijzerd met liggende rode ruitjes, liggende blauwe rechthoekjes en groene cirkeltjes waarin een half cirkeltje uitgespaard is (dit laatste teken wordt gebruikt voor de rondwandeling rond het meer). Het laatste stuk van de wandeling is ook nog wit-rood aangegeven, als deel van het Grote-Routepad 12.

 

Vertrekpunt: Pré-Barrage de Féronval in Boussu-lez-Walcourt ligt aan de N40, die Beaumont met Philippeville verbindt. Kom je uit de richting Beaumont, dan overschrijd je, even voorbij Boussu, de grens met de provincie Namen. Iets verder, bij de natuurstenen kapel van Sint-Anne, moet je de N40 naar rechts verlaten. Je volgt de asfaltweg rechtdoor, langs grote parkings en langs de Belvédère (rechts), een paviljoenachtig uitkijkpunt, hoog op een helling boven het meer. Sla de dwarsweg bij het meer rechts in en laat de auto achter op de uitgestrekte parking.

 

Aard van de weg: het traject dat min of meer de oever van het stuwmeer volgt, is van beton. Alle overige wegen zijn geasfalteerd.

 

Het zuidelijke stuk van de provincie Henegouwen wordt, gezien zijn vorm, de Henegouwse Laars genoemd. In het noorden ervan, net op de grens met de provincie Namen, werd een groots complex van stuwdammen aangelegd op ondermeer het riviertje de Eau d’Heure. Zo ontstond er een reeks stuwmeren, grillig van vorm door het golvende reliëf van de bodem. Hierdoor werd niet alleen een aantal waterhuishoudkundige problemen opgelost. Het werd ook een recreatief paradijs, ondermeer voor wandelaars. 

   

Je vat post aan de voet van de Belvédère . Houd die heuvel aan je rechterkant, het meer dus aan je linkerkant. Volg de verkeersweg (druk in het hoogseizoen) tot net voorbij het meer. Op die plek verlaat je de verkeersweg naar links in de Hammeau du Feronval, bij de bordjes ‘Accès Ravel’. Langs een roodwit hek loop je het Bois Mazarin in.Je volgt de betonweg en daar wijk je niet van af, tot hij uitkomt op een grotere asfaltweg, ongeveer 3 km verderop. Intussen merk je dat het parcours aangegeven is met drie verschillende tekens, zie Bewegwijzering.Ongeveer 400 m voorbij het roodwitte hek verdwijnt de weg licht afdalend het bos in. Af en toe krijg je het meer in doorkijkjes te zien; in het bladloze seizoen is dat uiteraard een stuk beter. Uiteindelijk loopt de weg stijgend langs een volgend roodwit hek.

 

Daar bereik je een geasfalteerde dwarsweg, die je rechts moet inslaan, vrij stevig bergop door het zuidelijke stuk van het Bois Mazarin.Na 800 m bereik je een verkeersweg, de N589, die Boussu-lez-Walcourt met Cerfontaine verbindt en die moet je kruisen. Je volgt de pijl Erpion, een bescheiden dorp, iets ten westen van het bos en het merencomplex.Je passeert de eerstvolgende linkerweg, die Hameau de Badon heet, maar 200 m verderop moet je de eerste weg rechts inslaan en langs een picknickplek , een infobord en wat ooit een hekje is geweest, het bos dieper ingaan.

De routetekens uit het eerste stuk van de wandeling wijzen hier weer alle drie de weg.

 

Wat verder ontdek je, aan het eind van een met een slagboom afgesloten rechterzijweggetje, een jachtpaviljoen. Ongeveer 700 m diep in de zijweg die je insloeg, bereik je, bij een verharde rechterzijweg, een prachtige, overdekte picknickplek .

 

De asfaltweg daalt en is hier een stuk van het Grote-Routepad 12, maar de drie routetekens zijn eveneens nog altijd aanwezig. Je passeert een overblijfsel van een hek en iets verderop bereik je, over de deels gekanaliseerde Ruisseau d’Erpion, een dwarsweg die je, bij de drie routetekens en een Grote-Routeteken, rechts inslaat. Bij de bosrand gaat de weg fors de hoogte in. Bij ‘La Ruchette’, een taverne-restaurant, buigt de weg links af en ontdek je voor je het dorp Boussu-lez-Walcourt. Je bent in de rue des Carrières. Bij een hoeve staat een oud kapelletje onder twee kleine bomen.

 

Bij het kruispunt op die plek moet je haaks rechtsaf (drie routebordjes) en verlaat je dus het Grote-Routepad, dat rechtdoor loopt.300 m verderop wacht alweer een kruispunt, met links een picknickplek. Hier loop je rechtdoor, om 500 m verder uit te komen op een verkeersweg, de N589. Sla die weg rechts in, om ongeveer 100 m verderop linksaf de pijl ‘Relais de Falemprise’ te volgen.Aan je linkerhand blinkt het meer, gevormd door de voorstuwdam van Féronval. Tot slot blijf je de verkeersweg volgen. Loop wel aan de linkerkant en als het kan achter de vangrails.Je passeert de plek waar je in het begin van de wandeling het Bois Mazarin binnen bent gegaan. Je bereikt zo meteen het eindpunt van het tochtje, de voet van de ‘Belvédère’.

 

Omschrijving

Froidchapelle ligt in het noordelijke deel van de Henegouwse Laars, bij de stuwmeren van de Eau d'Heure, het grootste merencomplex van België. Die meren zijn uiteraard de grote toeristische blikvanger van de gemeente, maar ook de omgeving is rijk aan natuurschoon: glooiende heuvels, talrijke bossen, rustige dorpen en gehuchten. 

 

Historisch

Een fragment van een veelluik en het 'testament van Sinte-Aldegondis' leren dat het dorp oorspronkelijk toebehoorde aan het kapittel van Maubeuge, maar in de 12de eeuw overging naar het graafschap Henegouwen. In 1597 werden alle 92 huizen van het toenmalige Froidchapelle door een brand verwoest. Het dorp van Boussu-lez-Walcourt behoorde toe aan het prinsbisdom Luik. Het werd in 1678 bij Frankrijk en in 1816 bij de Nederlanden ingelijfd. In 1831 vroegen de inwoners de aanhechting bij Frankrijk.

 

Bron : passar

 
Barrage de I'Eau d' Heure


Het meer van Féronval

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 0/5 - (0 Stemmen)
25-01-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Born
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Born

 

Het natuurreservaat van de Emmels

 

Start : Aan de kerk van het dorp Born, in het Duitstalig gedeelte van Belgie.

Afstand: 9,5 km

Bewegwijzering : geen

GPS : N50 19.957 E6 07.056

 

DE ROUTE :

 

Born is een Duitstalig dorp in de Belgische provincie Luik. Het hoort bij de gemeente Amel en heeft bijna 600 inwoners.

De spoorbrug van 1916, traject Amel-Born.De naam Born komt van het woord bron en verwijst naar het grote aantal bronnen dat er ontspringen.

 

De wandeling verloopt de eerste kilometers uiterst vlot doordat ze over de Ravel tussen St-Vith en Waimes liep.

Een Ravel is een oude spoorwegbedding die omgebouwd is tot fiets en wandelpad.

Daardoor zijn er hier geen grote hoogteverschillen.

De vergezichten links en rechts waren prachtig, en de rivier de Emmels kronkelde rustig door de vallei.

Dit is echt genieten van de omgeving! 4km lang volgden we deze Ravel,

Op het keerpunt van de tocht staat een enorme hoeve, "Gut Eid" genaamd.

Het is een grote witte hoeve met groene vensters en deuren, precies zoals in de boekskes.

Op deze terugweg hebben we een beetje een golvend terrein maar nooit echt steil, de 9,5 km is zeker de moeite waard, laat u niet afschrikken door de afstand.

Na nog een klein stukje door het gemeentebos van Amel staan we terug aan de kerk van Born, met het oude spoorwegviadukt op de achtergrond.

Bezienswaardigheden

Kerk (St. Lucia), romaans

Viaduct: 285 m, 11 bogen (oude spoorweg)/"Von Korff"-brug

Oude boerderijen

Oude wegkruisen

Plaatsen van goudgravers tussen Born en Montenau




Bestand:Amel-Born Viadukt.jpg
Amel-Born Viadukt

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (1 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Grobbendonk 2
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Grobbendonk 2

 

Start : Kerk van Grobbendonk - ruime parking achter de kerk

Afstand : 10 km

Bewegwijzering : geen

GPS : N51 11.440 E4 44.293

De kerk van Grobbendonk bereik je door de E313 te verlaten bij afrit 20-Herentals-West. Via de N13 richting Nijlen en de afslag rechts in Bouwel bereik je aan de overzijde van het Albertkanaal het centrum van Grobbendonk.

 

DE ROUTE :

 

Gevarieerde wandeling met veel bossen en onverharde bospaden, langs Boshoven, Molenheide en Molenbos. In natte periodes zijn stevige wandelschoenen aan te raden.

De benedenvallei van de Kleine Nete en de Aa werd vaak beschreven door Felix Timmermans. De bekende Vlaamse schrijver vertoefde graag in het vlakke en afwisselende landschap van vochtige weiden omzoomd met bomenrijen, uitgestrekte bossen met her en der nog heiderestjes.

 

Je vertrekt aan de kerk richting Gemeentelijke Bibliotheek.

De huidige parochiekerk van Grobbendonk werd ingewijd in 1951. De vorige kerk werd immers vernield tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het is een Neoromaans bouwwerk van meester J. Ritzen dat erg sober van inhoud is. Het hoogkoor bestaat uit grijs marmer, evenals het altaar, de beide zijaltaren en de communiebank.

Je passeert achtereenvolgens enkele bankkantoren en horecazaken. Blijf rechtdoor lopen, de Bergstraat in. Aan het benzinestation volg je niet de hoofdbaan naar links, maar ga je verder rechtdoor (Nijverheidsstraat).  Blijf rechtdoor lopen voorbij het kerkhof en een reeks bejaardenflats. Aan het rondpunt neem je de tweede straat links (Kapelstraat). Honderd meter verder heb je aan je linkerkant de mooie kapel van Boshoven, gewijd aan O.L.Vrouw van Lourdes en meer dan honderd jaar oud .

In 1957 werden hier overblijfselen gevonden van een voor de Kempen zeer belangrijke driehoekige Romaanse kerk met vierkant koor. Uit respect voor het sacrale karakter werd op de plaats van het koor een kapelletje gebouwd.

 

Je vervolgt de Kapelstraat die iets verder van naam verandert in Koekoekstraat. Die wordt op het einde afgesloten door twee stenen pilaren. Maar zover moet je niet gaan, want 50 meter daarvoor is er een smal bospaadje rechts dat je inslaat. Blijf dit pad steeds rechtdoor volgen, ook wanneer het overgaat in een brede, halfverharde weg. Steek even verder de rijweg over en volg verder een smalle asfaltweg, de "Vliegenzwam". Waar die uitloopt op een puntig ijzeren hekken neem je links en volgt even verder de rechtse bocht. Het wordt een smalle asfaltweg en zo kom je op een viersprong. Je gaat niet naar Pulle, maar neemt de weg rechts (De Boshoven) en die blijf je volgen. Ook de weg naar de manege Welkomhoeve laat je links liggen en je volgt het betonbaantje naar rechts. In de volgende linkse bocht verlaat je dit echter en neem je rechtdoor het (soms moeilijk zichtbare) pad ,links van de aarden wal, dat recht het bos in gaat. In het bos neem je rechts en onmiddellijk terug links langs de draadafsluiting. Blijf die afsluiting volgen tot aan een open plek waar je links het smalle paadje tussen het kreupelhout neemt. In het dennenbos hou je links aan en blijf je het paadje volgen tot aan een bredere bosweg. Hier ga je rechts en onmiddellijk terug links een andere bosweg in. Volg die tot aan een asfaltweg waar je rechts neemt en die je volgt tot aan het linkse pad naast huisnummer 6.

Dat is de Trawantelberg die je inslaat. Negeer de weg links (Kwikstaartendreef) en blijf rechtdoor het paadje volgen tot aan een kruispunt met verschillende half verharde wegen. Neem daar de Mezendreef, dat is ongeveer rechtdoor. (De wegwijzers zijn zeer onduidelijk geplaatst. De Vlaamse Gaaiendreef is de weg uiterst links. Je moet het huis met de roomkleurig baksteen langs rechts voorbij).

De Mezenweg mondt uit op een asfaltbaan die je naar links volgt en die je leidt door een prachtig onderhouden gebied en door een jonge eikendreef.  Op het einde tref je links zelfs een prachtige natuurlijke tuin met waterpartij en fonteintje. Waar de asfalt eindigt en de weg een haakse bocht naar links maakt ga je rechts het (zeer smalle) paadje tussen de velden in. Na een linkse bocht komt dit uit op een half verharde weg die je naar rechts volgt. Bij de eerste zijweg ga je opnieuw rechts en na 50 meter sta je aan Taverne "De Roos van Casablanca" Je bent ongeveer halverwege de wandeling en een versnapering zal misschien wel welkom zijn.

 

Vervolg je weg (niet op je stappen terugkeren!) het bos in. Aan de T ga je links en aan het eerste kruispunt gewoon rechtdoor (aanduiding rode pijl). Volg deze weg tot aan de eerste huizen van Vorselaar.  Op het kruispunt neem je de tweede weg rechts (de Molenhei nummers 9 t/m 17). Steek de Molenbaan over, ga even rechts en vervolg je weg links langs de Molenhei.

Aan de witte villa met huisnummer drie neem je rechts. Negeer alle zijwegen en volg dit zanderige bospad tot aan de Pullesebaan. Ga hier rechts, loop tussen de betonnen zuilen door en sla 100 meter verder de bosweg links in. Je komt voorbij een prachtige rij beuken die waarschijnlijk ooit een dreef hebben gevormd maar waarvan op de linkerkant nog maar enkele exemplaren overblijven. Draai op het einde zachtjes mee naar rechts en volg de beuken die hier nog in een dubbele rij aanwezig zijn tot aan de rand van het bos. Aan de eerste en ook enige rustbank op de wandeling ga je rechts, volg je de asfaltweg die overgaat in klinkers en neem je de tweede weg links voorbij het gemeentebord Grobbendonk, de Hoogveldstraat.

Waar die eindigt ga je even rechts en onmiddellijk terug links, een kerkwegel in die op de drukke baan Grobbendonk - Vorselaar uitkomt. Nog even rechts die baan volgen en je bent terug op het vertrekpunt..

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (5 Stemmen)
24-01-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Diest 1
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Diest 1

 

De hollewegenwandeling

 

Start : aan het station van Diest

Afstand : 7.5 km

Bewegwijzering : geen

GPS : N50 59.586 E5 03.030

Turnhoutsebaan 1 

3290 Diest

 

DE ROUTE :

 

In het noordoosten van de provincie Vlaams-Brabant ligt Diest, een gezellige, innemende Demerstad met een groots en rijk verleden.

 

Een pracht van een wandeling waar toch wel enkele klimmetjes in voorkomen,met prachtige vergezichten,echter nogal moeilijk voor mensen met een rolstoel

 

Starten doen we aan het station van Diest,waar we links de trappen nemen van de voetgangersbrug over de treinsporen

 

Station Diest is een spoorwegstation langs spoorlijn 35 (Hasselt - Leuven) in de stad Diest.

In het station vertrekt ook spoorlijn 17 naar Tessenderlo, die tot 1984 doorliep tot Beringen. Ook de voormalige spoorlijn 22 naar Tienen vertrok uit het station Diest.

 

 

We steken de R26 over en nemen de eerste straat rechts, de Lazarijstraat.

Even klimmen tot we bovenaan een mooi panoramisch zicht krijgen op het vliegveld van schaffen

We komen ook een aantal plakketjes tegen van het vliegveldpad.

Vervolgens hebben we – Merelstraat – Vennestraat – Klappijstraat –

Even voorbij de bocht links zie je twee (glazen) bollen , dit padje omhoog volgen tot voorbij het voetbalveld tot op de Kruisstraat.

Opgepast,we steken de N127 over en gaan de nieuwe verkaveling “de lintenberg”op

Rechtdoor de wandelweg door de verkaveling tot de broekstraat

Terug de N127 oversteken en rechts de holleweg (dit is zijn echte naam) in.

Aan de lichten recht oversteken de turnhoutsebaan in

Groenstraat – Lazarijstraat – Fort Leopoldlaan – en terug de voetgangersbrug over

File:Diest - Station Diest.jpg
Diest het station

 

International Oldtimer Fly-In at Schaffen Airfield

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (4 Stemmen)
23-01-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jauchelette
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Jauchelette

 

Start : hoeve: La Ramee

Afstand : 9 km

Bewegwijzering :

GPS : N50 40.811 E4 51.092

Rue de l'Abbaye 19

1370 JAUCHELETTE (JODOIGNE)

 

 

DE ROUTE :

 

Jauchelette (Waals: Djåçlete) is een dorp van de gemeente Geldenaken en ligt aan de Grote Gete.

 

De naam betekent Klein-Geten, in tegenstelling tot Geten (Frans : Jauche).

 

De Sint-Gertrudiskerk van 1220 werd in 1823 vergroot en in 1926 grondig gerestaureerd. Op het grondgebied van het dorp staat de cisterciënserinnenabdij van La Ramée (Rameien), gesticht in 1216. Er is nog een indrukwekkende hoeve van bewaard.

 

De Abdij van La Ramée is een beschermd historisch monument dat met smaak en respect gerestaureerd werd en waarvan de oorsprong teruggaat tot de 18de eeuw.

De hoeve ligt in Midden-België, in Waals-Brabant, dicht bij de grens met Vlaanderen.

Haar dynamisch en professioneel team staat tot uw dienst voor de organisatie van alle soorten evenementen, of het nu om culturele, gezins- of bedrijfsevenementen gaat.

De hoeve en de schuur werden geklasseerde monumenten en locatie in 1980 en hebben de prijs CAÏUS gewonnen van het Waalse Gewest in 2000. In 2001 kreeg zij de Europa Nostra prijs en in 2002 werd La Ramée erkend als belangrijkste monument van Wallonië.

 

 

Over de origine van de abdij La Ramée tast men in het duister : we bezitten geen aanwijzingen over het moederklooster, noch over de precieze stichtingsdatum. Een gemeenschap van cisterciënzer slotzusters in Kerkom, ten noordwesten van Tienen. Deze plek bleek ongetwijfeld niet geschikt en de kloostergemeenschap werd in 1215 of 1216 overgebracht naar Jauchelette waar zij zich vestigde op een stuk land geschonken door Gérard de Jauche en zijn dochter Helwide, abdis van Nijvel.

La Ramée was als abdij autonoom, maar bleef onder het spirituele voogdijschap van de grote abdij van Villers staan.

 

Van de oude cisterciënzer abdij, gesticht in de 13de eeuw, zijn enkel de boerderij en de schuur bewaard gebleven, twee opmerkelijke gebouwen uit de 18de eeuw. In de schuur, één van de grootste van het land, hebben we zicht op een reusachtig houten geraamte geplaatst op steunpilaren. De stallen vormen een enorme ruimte, waarvan het plafond bestaat uit een drievoudig booggewelf van baksteen. Het geheel is geklasseerd en omgebouwd tot een centrum voor seminaries en recepties, met een theaterzaal. In de oude boomgaarden van de abdij is een "fruiticum" geïnstalleerd.

 

Maar la Ramée heeft meer bijzonderheden. Zoals de Tiendenschuur, de grootste schuur van België (49meter lang, 22 meter breed en 21 meter hoog). Het meest prestigieus is de grote zaal. Hier schuilt onder een authentieke achttiende eeuwse balkenstructuur een vloer van origine terracotta. Om maar te zwijgen over die dubbele rij zuilen van bewerkt blauw steen waarop drie fraaie koepels steunen. En dat voor zo’n grote zaal: maar liefst 240 personen kunnen hier genieten van een gastronomisch diner. Ook kan men hier een receptie houden voor 520 personen.

 

Dat la Ramée zijn eigen bier heeft, is niet zo verwonderlijk. Mortelmans: ‘Zodra de abdij in 1216 gesticht was, begonnen de zusters met brouwen. Of ze met hun eigen gerstenat proostten op de inauguratie vermeldt de geschiedenis niet. De complete levensloop van het bier staat niet in de documenten vermeld. Hier en daar vinden we in de geschiedenis enkele sporen. Zo blijkt uit achttiende eeuwse documenten dat la Ramée drie molens, een zagerij maar ook een brouwerij bezat.’ In 1864 kwam er een eind aan het brouwen.

 

Totdat het op 21 juli1997, ter gelegenheid van de nationale feestdag, weer op de markt kwam. Aarzelend brouwde de kleine Namense brouwerij les Artisans Brasseurs 35.000 liter per jaar. Het bier sprak niet alleen consumenten en horeca aan maar ook slager Biewart en kaasmaker Belgomilk. Op basis van het bier kwamen er niet alleen paté en worst, maar ook een zachte romige kaas. Twee jaar geleden nam Brunehaut de roerstok over. Deze, o.a. om zijn jeneverbier bekend staande, brouwerij produceert nu gemiddeld 400.000 liter per jaar La Ramée.

Ferme de la Ramée, Jauchelette, Jodoigne, Brabant Wallon, Belgique
Ferme de la Ramée, Jauchelette

Ferme de l'abbaye de la Ramée - Jauchelette (Glimes) - 1370

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (9 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bredene 1
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Bredene 1

 

Start : De Sint-Theresiakerk in Bredene-Duinen

Afstand : 12 km

Bewegwijzering :

GPS :

Hendrik Consciencelaan Bredene Bad

 

 

DE ROUTE :

 

Vanuit Bredene via allerlei rustige paden naar de spuikom in Oostende die naast waterrecreatie ook dient voor het kweken van oesters.

Bij aankomst aan de spuikom zijn 4 grote betonblokken te zien

Via de vismijn van Oostende bereikt men de duinen waar nog enige bunkers van WO2 te zien zijn.

Eentje is zelfs in de weg verwerkt.

Via een betegeld en autovrij pad langs de kuststrook wandel je richting Bredene.

Een zijsprong door de duinen wordt beloond met grandioze vergezichten.

Via voetgangersbrug kan men een drukke weg veilig dwarsen en bereikt men terug het vertrekpunt.

 

Aan de spuikom kan het wel zéér hard waaien, dus bij koud weer is een dikke trui geen overbodige luxe.

 

Hendrik Consciencelaan – bruggelaan – frankrijklaan – zeelaan – lindestraat – frankrijklaan – keerweg – polderstraat – langs de sportvelden – spuikomlaan – schietbaanstraat – sluisplein – N34 oversteken – vismijnlaan – haringstraat – wandelaarkaai – sas over – buskruitstraat – luisbosstraat – halvemaandijk – spinoladijk – langs de duinen – koninklijke baan oversteken – marktplein – kapelstraat – driftweg – einde

 

Een spuikom bestaat uit bassins of polders die in verbinding staan met een zeehaven via een spuisluis en die men in vroeger tijden bij hoogwater liet vollopen om ze vervolgens bij laagwater met grote kracht te ledigen. Zo kon overtollig slib uit de havens verwijderd worden, zelfs zonder de hulp van baggerschepen.

 

De Spuikom bevindt zich in het oostelijk deel van de stad Oostende. De Spuikom grenst aan de Haven van Oostende en vormt als het ware een “waterlob” binnen de woonstructuur van de Vuurtorenwijk (Oostende) en de wijk Sas Slijkens (Bredene). De spuikom vormt voor heel wat kustbewoners en toeristen een belangrijke plaats voor watersportrecreatie, zoals vissen, zeilen, duiken, surfen…

Veiliger voor fietsers en voetgangers

De inrichting van de Schietbaanstraat ter hoogte van de Vuurtorenwijk is ten vroegste voor 2010.  Deze werken werden uitgesteld op vraag van het Bredens gemeentebestuur, dit in functie van de werken die nog tot 2010 worden uitgevoerd in de Pr. Elisabethlaan Er komt een wijkpark met een wandelpromenade tussen de Sluisplein en het Parkbos. In de Schietbaanstraat ter hoogte van het Parkbos wordt een rijweg en een apart fiets- en wandelpad aangelegd.  Blikvanger wordt in ieder geval de houten wandelpromenade die op de dijk van de Spuikom zal worden aangebracht



Foto
De spuikom in Bredene


110509

Bunker uit de tweede wereldoorlog


Het duinpad in Bredene

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (13 Stemmen)
22-01-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bellingen
Klik op de afbeelding om de link te volgen








Bellingen

 

Start : Bij de kerk van Bellingen

Afstand : 9.5 km

Bewegwijzering :

GPS : N50 44.795 E4 09.270

Cantemprestraat,Bellingen

 

DE ROUTE :

 

Voor deze trip door Bellingen  parkeer je je wagen best in de Cantemprestraat (historisch gezien verkeerd geschreven, maar kom...) bij de kerkhofmuur.

Voor je je benen strekt, moet je er wel aan denken dat je tijdens deze wandeltocht van bijna 10 km onderweg geen enkel café tegenkomt!

De abdij hoeve laat je achter je liggen (dat wordt de 'uitsmijter' van de tocht), terwijl je ook de vroegere pastorij aan je linkerhand voorbijwandelt. Trek in de Trapstraat naar 'boven', in de richting van de velden. Na een 400 m kom je op een kruispunt waar je rechts niet naast een huis kunt kijken waartegen een kruisbeeld is aangebracht.

Neem echter links, aan de kant van de wegwijzer die blijkbaar al veel emoties heeft doorstaan.

Deze ruilverkavelingsweg van bijna 1 km lengte leidt je door het Strik-en Kruisveld, vroeger eigendom van de priorij. Links heb je een mooi vergezicht op onder andere Bogaarden en Heikruis. Recht voor je trekt de radartoren van Kester de aandacht en rechts probeert het kerkje van Pepingen op te vallen. Beneden gekomen laat je de 'staande wippen' rechts liggen, tenzij er een wedstrijd bezig is, want dan moet je toch even pauzeren.

Draai dan links naast de muurkapel mee tot op de bredere betonweg: Hoesnaeke heet het hier. Houd links aan tot je zowat 500 m verder nogmaals links een weg vindt die zich 1,2 km door het Pajottenlandse landschap wil kronkelen. Niet alleen mode- en publiciteitsfotografen, maar ook filmploegen hebben hier al menig beeldje geschoten met de imposante en beschermde abdij gebouwen op de achtergrond.

Aan de monumentale maar toch enigszins vervallen boerderij 'Hof ter Kammen' betreed je een grotere weg op het grondgebied van Bogaarden. Ook hier weer naar links, de driesprong voorbij (Kriekelaerestraat), tot je even voorbij de bibliotheek aan je rechterhand een asfaltweg naar beneden ziet slingeren. Daal deze Terheugenstraat zo’ n 400 m af tot aan een brugje over een niet zo proper beekje en trek nu links weer de glooiende velden in. Meteen ben je halfweg de wadeling.

Na 1 km bereik je door een mooie dreef het kasteel 'Den Dael' dat rond 1650 in Franse stijl werd opgetrokken.

Het is omringd door een park met vijvers - uitgewerkt door Le Notre die ook de hovingen van VersailIes ontwierp - maar daar merk je hier niet zoveel van.

Terug naar links om 400 m verder een scherpe bocht te maken naar én in de Oaelestraat. Die volg je 1 km, tot ze omhoog kruipt naar een kruispunt. Ga rechtdoor de Dorekensstraat in. Rechts van de weg vind je hier nog enkele restanten van een tankversperring uit de Tweede Wereldoorlog. Links in de verte oogt het Terloo-torentje vrediger. Zo'n 600 m verder, op de driesprong, volg je de Hoevestraat die je vrij snel de kerk van Beert openbaart. Net voor de eerste boerderij links ('De Eik') trekt een bonkige kasseiweg, naast een vijver en tussen de stallingen van het hof, naar het hoogste punt van deze tocht.

Je neemt daar de Kattenholstraat , tot je na 300 m naar links zwenkt in de richting van de huizengroep, in de volksmond nogal hautain 'Klein Brussel' gedoopt.

Waar kom je uiteindelijk, na nog 700 m, uit? Juist ja, aan de roestige wegwijzer die je bij de start reeds tegenkwam. Je wagen vind je van hieruit zeker terug.

Als je het geluk hebt om de abdijkerk open te vinden, wat niet zo vanzelfsprekend is op een weekdag, ga dan zeker binnen. En een blik door de toegangspoort van de abdij hoeve , nog iets verderop in deze doodlopende straat, mag je als beloofde 'uitsmijter' zeker niet missen. Het hof bezoeken is een moeilijker aangelegenheid.

 

 

Wat je moet weten !!

 

1 Bellingen bereik je best via de steenweg Halle- Ninove. Even voor het

dorpscentrum van Pepingen (als je uit Halle komt) of erna (als Ninove je vertrekpunt was) staan twee wegwijzers onder elkaar: Hondzocht Bellingen. Terwijl de 'hond' er 2 km over doet om zijn Bellingse bestemming te halen, sta jij al na 1,5 km aan de kerk.

 

2 In de buurt die Wanake wordt genoemd, stond ooit het kasteel van Engelbert van Edingen. Na een geschil met de graaf van Henegouwen kwam hij zich hier op het einde van de 12de eeuw vestigen om, indien nodig, vlug naar het naburige en veiliger Brabant te kunnen overwippen. Engelbert en zijn vrouw werden overigens in Bellingen begraven.

 

3 Het kasteel 'Den Oael' was ooit de heerlijkheid 'Ledale' en bezat een eigen meier, schepenen en schandpaal. Van de 17 de tot het begin van deze eeuw was het kasteel eigendom van de uit Gent afkomstige familie van Hoobrouck de te Walle. Deze familie leverde niet alleen vele Bellingse burgemeesters af, maar bezat tevens het grootste deel van de gronden van deze gemeente en van Bogaarden.

 

4 Terloo, een vroegere kasteelhoeve die nu als dorpsschool en klooster dienst doet, bestond reeds in de 13de eeuw als heerlijkheid. Vermoedelijk was het door een slotgracht omwald en via een dreefverbonden met het kasteel van 'Den Oaei'.

 

5 Kanenhol, ook Kanenhof genoemd, is het hoogste punt van de gemeente Beert.

Tot in 1940 stond hier nog een windmolen van waarop je volgens sommige bronnen vijftien kerktorens kon aanschouwen. Volgens professor Lindemans betekent de naam zoveel als 'gronduit- holling bevestigd met paal- en rijswerk'. Op Kattenhol zouden twee secundaire Romeinse heirbanen elkaar hebben ontmoet: enerzijds de verbinding Beert-Saintes-Rebecq en anderzijds de lijn St.-Pieters- Leeuw-Beert-Kester waar aansluiting werd gemaakt met de grotere Bavai-Asse-route.

 

6 Met de spotnaam Klein Brussel wordt een groep armelijke huizen aangeduid die vroeger Alvereie heette. Alvereie is een Romaans woord dat zijn wortels heeft in albaretum, wat abelenbos betekent.

 

7 De laat-gotische Onze-Lieve-Vrouwkerk (1619-1623) bevat een oudere sacristie: de voormalige grafkapel van de Heren van Edingen. Aan de noordkant heeft deze kerk geen vensters, daar tegen deze blin- de muur het klooster was aangebouwd. Het ruime koor bewijst dat het klooster ooit dichtbevolkt was. Het meubilair is overwegend classicistisch, terwijl de kansel in rococostijl is. Er hangen ook twee schilderijen van de Antwerpenaar Hubenus Sporckmans die tot de school van Ru- bens behoorde. Wapenborden en grafzerken - zowel binnen als buiten - verwijzen steeds naar de abdij of naar de bewoners van de omliggende heerlijkheden.

 

8 De abdij hoeve die samen met de omgeving in 1982 werd beschermd,

was een gedeelte van het klooster dat heel zijn eigendom met hoge muren liet omgeven. De schuur en de stallingen zijn bijna intact gebleven, net als de toegangspoon waarboven het wapen van Cantimpret prijkt. Het geheel is nu eigendom van de niet-onbemiddelde familie De Clerck, die in februari 1992 in het nieuws kwam door de ontvoering van (klein)zoon Anthony.

 

Nota; deze route is al een paar jaar oud,als er dingen zijn die niet meer kloppen,verwittig me dan.

100_8788 (2)

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (5 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Louise-Marie
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Louise-Marie

Muziekboswandeling

 

Start : Ronse, Louise-Marie, kerk

Afstand : 11 km

Bewegwijzering : ja

GPS : N50 46.244 E3 38.649

Kerk Louise-Marie (Maarkedal/Ronse)

La Salettestraat -

9680 Maarkedal

 

DE ROUTE :

 

Deze bewegwijzerde provinciale wandelroute (11 km) start aan de kerk van Louise-Marie, een gehucht gelegen op de grens van Ronse en Maarkedal.  Deze natuurwandeling brengt ons meestal over onverharde wegen of paden in een streek met een wisselend reliëf.  We krijgen schitterende gezichten op de vallei van de Trochbeek en het Muziekbos.

erg variërend terrein, flink stijgen en dalen.

Bij regenachtig weer kan de wandeling er vrij modderig bij liggen. Aangepast schoeisel dus.

 

In het noordoosten van Ronse ligt het Muziekbos, een ideale plaats voor natuurliefhebbers. De naam Muziekbos heeft oorspronkelijk niks met muziek te maken. De "Muz" in het woord Muziekbos verwijst wel naar het Keltische "moeras" - een drassig lapje grond gelegen tussen watertjes. Het 50 ha grote beukenbos is grotendeels privaat, 13 ha zijn openbaar bezit. Het bos dekt een flink stuk van de Muziekberg in. Deze beboste "berg" maakte ooit deel uit van de natuurlijke grens tussen noord en zuid. Boshyacinten of blauwe kousjes zorgen hier rond de maanden april/mei voor een indrukwekkend bloementapijt!

 

We geven het maar meteen toe: met muziek heeft dit bos weinig te maken. De 'Muz' is Keltisch voor 'moeras'. Toch heeft deze wandelroute veel noten op haar zang. Zelfs de startplaats klinkt als muziek in de oren: Louise-Marie. De naam van dit gehucht op de grens van Ronse en Maarkedal is een eerbetoon aan de eerste Belgische koningin. Zij overleed op de dag dat de nieuwe kerk van dit dorpje werd ingehuldigd. Letterlijk hoogtepunt is de top van de Muziekberg (148m), waarop een toren staat


Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (3 Stemmen)
16-01-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ulbeek 1
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Ulbeek 1

 

Start : Dorpsplein Ulbeek

Afstand : 9 km

Bewegwijzering : Noordelijke lus rond oranje

                             Zuidelijke lus vierkant oranje

GPS : N50 50.550 E5 18.384

 

DE ROUTE :

 

Het zijn twee bewegwijzerde lussen uit het wandelnetwerk “de bokkerijderes” van Wellen

Deze vertrekken elk op het dorpsplein van Ulbeek

 

Bezienswaardigheden

De kapel van het zwart lievevrouwke

Kasteelhoeve Trokkaart

Canadawinning

Oeterslovenveld

 

Kasteel Trockaert

Wegens zijn geïsoleerde ligging aan het einde van ca. 550 meter lange, private toegangdreef heeft de historische kasteelsite Trockaert in toeristisch-recreatief perspectief slechts een geringe bekendheid. Van de ca.70 kasteeldomeinen in Zuid-Limburg is Trockaert één van de oudste en bovendien het enige op het grondgebied van Groot-Wellen. Het kasteeltje is opgebouwd in een classicistische stijl.

 

Volgens etymologen is de naam Trockaert een verbastering van een vochtige struweel-vegetatie die men plaatselijk “het rouckhout” noemde. De “verborgen” site is niet alleen interessant omwille van het kasteel maar ook omwille van het behoud van een aantal typische curiosa rond het gebouw: nl. een Franse tuin, een ringgracht, een bosrijk kasteelpark en een historische symbiose met een kwadraathoeve aan de overkant van de toegangsdreef.

 

Samen met “Obeca” (waarschijnlijk de naam van Ulbeek in vroeger tijden) werd ook het Luikse eigengoed Trockaert vermeld in de schenkingsakte uit 1067. Wellicht bestond er tussen beide tot aan het einde van het Ancien Régime een nauwe band. In de 17de en 18de eeuw verbleven er achtereenvolgende verscheidende families. Maar onderzoekers vonden bouwkundige delen van het kasteel die dateren uit de 16de eeuw. De algemene opbouw van de gevel is uiteraard classicistisch maar doch beduidend complexer en minder symmetrisch dan de zijgevel. De hoektoren is een restant van het 16de-eeuws renaissancistisch waterkasteel. Het kasteel Trockaert is een zeer ruime en gesloten Haspengouwse vierkantshoeve in baksteen met een monumentale classicistische inrijpoort in kalksteen..

 

Ulbeek in bokrijk

 

Het Haspengouws dorp in het Openluchtmuseum van Bokrijk is gebaseerd op het uitzicht van de dorpsdries van Ulbeek in 1844. Het grondplan van het plein en de schikking van de gebouwen eromheen.

 

Ulbeek werd in dit project weerhouden om zijn gave Haspengouwse en agrarische identiteit. Een vierzijdig plein met een kerk en een pastorie, twee landbouwbedrijven en twee hoeve-brouwerijcomplexen. Deze waren indertijd in iedere Haspengouwse dorpskom aanwezig.

De reconstructie is vooral gebaseerd op de buurtwegenatlas die in 1844 verscheen en waarop ten hoeve van het innen der belastingen elk perceel met zijn bodemgebruik genoteerd zijn. Bovendien dateren uit die tijd ook de eerste officiële Belgische landbouw- en bevolkingstellingen.

 

 

De Canadawinning, een zeer mooie vierkantshoeve bevindt zich in het Oeterslovenveld.

Wellen telt nog enkele andere mooie vierkantshoeves, zoals de Boswinning en de Borgwin


Het oude centrum van Ulbeek.

Bestand:Ulbeek - Sint-Rochuskerk.jpg
Ulbeek - Sint-Rochuskerk

Ulbeek: kasteel Trockaert

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (10 Stemmen)
15-01-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zoniënwoudwandeling
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Zoniënwoudwandeling

 

Start : Gemeentehuis van Watermaal-Bosvoorde

Afstand : 8 km

Bewegwijzering :

GPS : N50 47.887 E4 25.019

 

DE ROUTE :

 

Samen met het Meetdaalwoud en andere bossen op de taalgrens, is het Zoniënwoud een van de resten van het Grote Kolenwoud dat bij het begin van onze tijdtekening heel Midden-België bedekte. Maar Zoniën is ook een heel apart landschap, met riviertjes, valleien, plateaus, eeuwenoude wegen...

Van oudsher gebruikte de mens het woud in zijn voordeel, als leverancier van hout en als jachtterrein. Aan de rand ontstonden dorpen van houthakkers die stukken woud rooiden. Heersers en aristocraten zetten er kastelen neer van waaruit ze hun jachtpartijen ondernamen. Zo'n

dorp aan de rand is Bosvoorde. Het Zoniënwoud is er overal aanwezig en ondanks zijn opname in de Brusselse agglomeratie ziet het er nog steeds uit als een dorp, maar dan een met een heel speciale sfeer.

Op deze wandeling verkennen we de dorpskern maar we trekken ook het woud in.

De wandeling loopt deels over onverharde boswegen. Er wordt ook wat geklommen

en gedaald, zorg dus voor goede wandelschoenen.

 

Met de rug naar het gemeentehuis van Watermaal-Bosvoorde. neemt u links het voetpad langs de drukke Delleurlaan. Even verder aan de lichten steekt u rechts de laan over.

Van de drie straten aan de ovetkant neemt u de meest linkse: de Opper- jachtmeesterstraat.

Bij het kruispunt met de Buksboomstraat staat u aan de rand van her Zoniënwoud.

Volg de Welriekende Dreef tot aan de kruising met de Roodborstjesstraat en sla deze rechts in.

Na ongeveer 600 m wordt dit een kasseiweg en verlaat u het woud.

Loop nog even door tot aan het kruispunt met de Dennebosstraat die u rechts inslaat.

Aan het ovalen pleintje, het Rik Woutersplein. gaat u rechtdoor en op het kruispunt neemt u links de Auguste-Beernaertstraat.

Draai mee naar links en neem beneden de straat rechts (Terhulpsesteenweg).

Na 100 m wandelt u linksaf het doodlopende straatje in (Kattenberg).

Op het einde neemt u het voetpad tot aan de Vorsterielaan, die u aan de lichten oversteekt.

Daarna volgt u het voetpad aan de overkant rechtsaf.

Achter de vijver slaat u links af (Vuursteendreef) en deze dreef volgt u ongeveer 350 m tot aan het kruispunt.

Neem op het kruispunt de linker weg (Tweebergenweg), draai mee naar rechts en ga via het tunneltje onder de spoorweg door.

Onmiddellijk na de spoorweg moet u het pad nemen dat links afdaalt.

Beneden staat u in de Vuilbeekvallei.

Volg het pad tussen de twee vijvers door en daarna mee naar rechts (Vuilbeekvoetpad).

Blijf het pad aan de linkerkant van de vallei volgen.

Bij nummer 18 steekt een ruiterweg (Graaf dreef) de vallei over, maar wij blijven hier rechtdoor lopen langs hetzelfde pad.

Evenverder kruist een geasfalteerde weg, de Tumuliweg ., de vallei.

Volg de Tumuliweg rechtsaf.

De weg stijgt en kronkelt, en komt na een goede 400 m bij het kruispunt met de Tweebergenweg. Volg rechtdoorde Tumuliweg.

Na een kleine 600 m komt u aan de Hoefijzervijver ..

Sla bij de vijver rechts het Boshya- cimenpad in

Volg dit pad ongeveet 500 m.

90° naar rechts en even verder weer naar links.

U klimt nu omhoog tot aan de Tweebergenweg.

Sla bij de speeltuigen boven links de Tweebergenweg in en loop door het tunneltje onder de spoorweg.

Even verder is er een poort in de lange muur links, waarlangs u in de moestuin van het Park Tournay-Solvay. komt. (Het park is open van 8 tot 17.30 u of tot zonsondergang.

Als de poort gesloten is, volg dan gewoon de Tweebergenweg en verder de Vuursteenweg tot aan het station van Bosvoorde.)

Loop door de moestuin tot in het eigenlijke park.

Sla links af en draai rond de appelboomgaard.

Beneden neemt u scherp links het bruggetje en even verder bij de vijver het pad dat links steil de helling naast het kasteel opgaat.

Aan de uitgang van het park gaat u even links en steekt u aan de lichten de Delleurlaan over.

Volg aan de overkant rechts het voetpad langs deze laan.

Iets voorbij de kerk van Bosvoorde neemt u het straatje schuinlinks omhoog (Honden- wedstraat). Bij villa Rozenberg. neemt u rechts het smalle kasseistraatje (Hondenberg), dat u terug naar het gemeentehuis leidt.

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (5 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Terhagenwandeling
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Terhagenwandeling

 

Start : Aan de kerk van Zoutleeuw

Afstand : 8.2 km

Bewegwijzering :Groen

GPS : N50 49.996 E5 06.179

 

 

DE ROUTE :

 

Van het gehucht Bos kon men vroeger vrij eenvoudig naar Terhagen langs een oude melkweg. Melkwegen zijn wegen langswaar men indertijd de koeien in de wei ging melken. De vroegere verbinding ging echter mettertijd verloren. In het raam van de ruilverkaveling Melkwezer ontstond de mogelijkheid om opnieuw een brug te slaan over de Grote Gete en de oude verbinding tussen Bos en Terhagen opnieuw aan te leggen. Dankzij de ruilverkaveling bevinden beide gehuchten zich opnieuw binnen wandelafstand van elkaar.

Daarom werd deze wandeling de 'Terhagenwandeling' gedoopt.

 

We vertrekken op de Grote Markt van Zoutleeuw.

 

Deze Grote Markt valt op door haar talrijke bezienswaardigheden. In het oog springt zeker de Sint- Leonarduskerk. Het is één van de merkwaardigste kerken van Vlaanderen. Met de bouw ervan werd gestart in 123 ,. Uit die tijd resten nog Romaanse elementen. Er werd voortgebouwd aan de kerk tot in de zestiende eeuw. Zo ontstond een in hoofdzaak gotische kerk, zoals ze tot op de dag van vandaag grotendeels bewaard bleef. De Sint-Leonarduskerk is rijk aan kunstschatten en dankt

voornamelijk daaraan haar internationale bekendheid. De Beeldenstorm in 1566 en de Franse Revolutie gingen aan de kerk vrijwel onopgemerkt voorbij, waardoor het oorspronkelijke interieur in grote mate bewaard bleef. Opvallend als kunstschat is de 18 meter hoge Sacramentstoren van de hand van de Antwerpenaar Cornelis Floris de Vriendt. De toren in renaissancestijl en witte steen van Avesnes telt negen verdiepingen en bevat ongeveer 200 beeldjes. Hij is uitgewerkt als een gotische remonstrans en stelt bijbelse taferelen en belangrijke kerkelijke figuren voor.

 

Ook het stadhuis van Zoutleeuw is bijzonder mooi. Het werd gebouwd van 1530 tot 1538. Een jaar later werd er een pui voorgebouwd met daarop de wapenschilden van Bourgondië, van Keizer Karel en van Zoutleeuw. De huidige pui is slechts een kopie van de eerste.

 

Als we met de rug naar het stadhuis staan, gaan we naar rechts.

We nemen de tweede straat links, richting Unter/Helen-Bos (Kapelstraat). We steken op het kruispunt van de Schipstraat en de Leopoldplaats (bemerk de kapel op de brugleuning) de Kleine Gete over en vervolgen onze weg gewoon rechtdoor. Na de bocht naar rechts zien we recht voor ons de Schollerenhoeve.

De kloosterorde van de Scholieren vestigde zich hier in 1671, omdat hun vroegere klooster aan de Sint-Sulpitiuskerk tijdens de Spaanse overheersing plaats moest ruimen voor een citadel. De orde speciali- seerde zich in het afschrijven van boeken en andere geschriften en bewees diensten aan naburige kerken. Ze werd in 1784 door Jozef 1/ van Oostenrijk ontbonden. Van het scholierenhof zijn dé inrijpoort en de stallingen met hun rondboogdeuren nog bewaard. Voor meer uitleg: zie ook beschrijving bij Jan van Heeluwandeling in deze brochure.

We draaien verder mee naar links, en net buiten de bebouwde kom van Zoutleeuw nemen we rechts de Leeuwerweg. Na de nieuwe brug over de Vloedgracht slaan we linksaf en we volgen deze weg tot in het gehucht Bos.

Ter hoogte van de populierenrij zien we links in de verte de hoeve Boswinning.

Deze witte, Brabantse vierkanthoeve behoort tot het gesloten type dat courant is in deze streek. Het woonhuis en een gedeelte van de stallingen werden gebouwd in de 18de eeuw, waarschijnlijk in '1728. De gevels hebben rondboogpoorten, kleine, ronde venstertjes (oculi) en mooie zandstenen steekbogen. Verbouwingen in de 19de en 20ste eeuw hebben het karakter van deze indrukwekkende herenhoeve niet aangetast.

In Bos volgen we de Bosstraat en komen zo voorbij het Kerkje van Bos.

Dit gotisch, overwegend 16de-eeuwse kerkje (1510-1559) bestaat uit één beuk, een korte dwarsbeuk en een rechthoekig koor. De muren geven een afwisseling van bakstéen en natuursteen. Boven het schip rijst een eenvoudige dakruiter uit en het koor heeft een steil zadeldak. Het boogveld boven de deur is verfraaid met een lobmotief. Daarboven zien we een hardstenen kruisbeeld en het jaartal 1559. Het kerkje is de voormalige kapel van het Klooster van

de Zeven Weeën en werd verbouwd in 1735 en 1765.

Waar de Bosstraat naar links draait. gaan we rechts de grindweg in, die na het brugje over de 's-Hertogengracht versmalt tot een wandelpad. Dit pad brengt ons bij een brug over de Grote Gete. Ook na deze brug blijven we het grindpad volgen tot in het gehucht Terhagen.

De wandelpaden en het nieuwe wandelbrugje werden aangelegd in het raam van de ruilverkaveling Melkwezer.

Op het einde van dit grindpad. dat het vroegere pad tussen de gehuchten Terhagen en Bos herstelt. nemen we de asfaltweg naar rechts. Na ongeveer l5O meter komen we aan het fietspad Tienen- Budingen op de vroegere spoorwegbedding.

Hier werd het treinverkeer tussen 1957 en 1988 geleidelijk aan afgebouwd. In 1989 verkocht de NMBS de spoorlijnen aan de gemeenten Tienen, Linter en Zout/eeuw. Onmiddellijk ontstond het idee om van de vroegere zate een fietspad te maken. Dit fietspad is een onderdeel van een groter traject, met naar het noorden de uitbreiding naar Diest en naar het zuiden de uitbreiding, enerzijds naar Sint-Truiden en Tongeren en anderzijds naar Hoegaarden en Geldenaken. Voor het gedeelte dat u nu bewandelt tekende de intercommunale Interleuven de plannen uit en met steun van het EU-project 5B ter ontwikkeling van het Hageland kon het plan uitgevoerd worden. Het ruilverkavelingscomité Melkwezer, dat in het raam van die ruilverkaveling nog werken uitvoerde in de streek, werd opdrachtgever. Het comité, bijgestaan door de Vlaamse Landmaatschappij, startte met de werken in het najaar van 7992. Het fietspad zelf is in het voorjaar van 7993 afgewerkt en werd in september '93 officieel ingereden.

We slaan hier linksaf om het fietspad geruime tijd te volgen. Aan het eerste kruispunt van twee grindwegen met het fietspad nemen we de weg naar links.

Wie nood heeft aan wat rust, kan hier 500 meter rechtdoor gaan. Op het stationsplein van Drieslinter vindt u de nodige drankgelegenheden en rustplaatsen. Voor het vervolg van de wandeling keert u uiteraard terug tot op het punt waar de routebeschrijving voor u (tijdelijk) eindig- de om vandaaruit verder te gaan.

Wat verder komen we aan de aftakking van het fietspad naar Zoutleeuw. Hier volgen we opnieuw naar links. Na het populierenbos zien we links in het veld opnieuw de hoeve Boswinning (vooraanzicht). We blijven het fietspad volgen en steken na een tijd twee keer een bredere betonweg over. Aan het volgende kruispunt. nu een kruispunt met een ruilverkavelingsweg  nemen we deze ruilverkavelingsweg naar links. Een beetje verderop zien we op onze linkerkant de Bethaniakapel

Deze kleine historische kapel dateert uit 1659. Ze hoorde ooit toe aan het Bethaniêklooster. Boven de deur vermeldt een opschrift: 'Laudi Mariae Bethania fecit. Consolatrix afflictorum ora pro nobis'. In de onmiddellijke omgeving van de kapel ziet u heel wat bomen die door de ruilverkaveling werden aangeplant. Onderweg vindt u ook elders aanplantingen van dit project. In het hele ruilverkavelingsgebied liet het ruilverkavelingscomité ongeveer 1.400 streekeigen hoogstammige bomen aanplanten langs vaste lijnen (wegen. waterlopen. taluds. enz.): esdoorn, abeel, eik en beuk. Elders in de ruilverkaveling worden 3.000 struiken en 1.600 meter haag bijkomend aangeplant en komen er brede houtwal/en.

We gaan na de Bethaniakapel de brug over de Vloedgracht over en nemen onmiddellijk na deze waterloop het grindpad rechts op de oever ervan. We draaien mee in de bocht en blijven op het eind van het grindpad de oever volgen. Zo komen we bij de sluis van de a u de watermolen in Zoutleeuw.

Deze watermolen van Snyers wordt sinds 1977 in de volksmond de verbrande molen. genoemd. Op 13 mei van dat jaar brandde het oude watermolen gebouw uit en het nu afgebroken woonhuis uit 1881 werd zwaar beschadigd. Al in 1240 maalde hier een viermolen.

We steken hier de brug van de Kleine Gete over en volgen de straat. Aan het volgende kruispunt slaan we linksaf en nemen de volgende straat rechts (Predikherenstraat) om zo terug in het centrum van Zoutleeuw te komen.

De Scholierenhoeve
De Scholierenhoeve

Kerk Bos
het Kerkje van Bos

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (2 Stemmen)
14-01-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dwaallichtenpad
Klik op de afbeelding om de link te volgen







 

Dwaallichtenpad

 

Start : Aan de watermolen te Meerhout

Afstand : 8.6 km

Bewegwijzering : rood

GPS : N51 08.190 E5 04.997

Molenstraat 2450 Meerhout

 

DE ROUTE :

 

 

Het "Dwaallichtenpad" is (8,6 Km) lang en start aan de "watermolen" te Meerhout. Het éérste gedeelte van deze wandelroute loopt langs de oever van de "Nete" tot nabij Lil - Meerhout. Hier wandelen we via de "Elisabethkapel" richting de "Kopberg", een prachtig duinengebied in de Bossen van Hulsen - Balen. Onderweg wandel je langsheen een duinengordel, waar tijdens de "Boerenkrijg" de "Slag van Meerhout" plaatsvond...

 

Eens je de "Kopberg" verlaten hebt, wandel via het "Verloren - Schaap" richting de » Belse Bossen, waar het "3 gemeentepunt" gelegen is. Dit vormt de grens van de (3) gemeente's Meerhout, Geel en Mol. Via een lange dreef wandel je dan verder tot aan de "Monnikenhoeve", waar men dwars doorheen (wandelapaadje) het recent aangelegde waterzuiveringsgebied wandelt. Het laatste gedeelte loopt via de oever van de "Nete" tot aan de "watermolen" te Meerhout...


De watermolen werd oorspronkelijk in hout gebouwd in het jaar 1324 ter vervanging van de vorige. Het huidige stenen gebouw werd in 1678 opgetrokken.In maart 1928 bouwde Alfons Van Elsen de gebouwen om tot diamantslijperij.In 1951 volgde Jozef Van Elsen zijn vader op als molenaar en hield de graanmolen in bedrijf tot in 1970. De diamantslijperij werd omgebouwd tot zelfwasserij.In 1970 verdween de sluis en werd de spaarvijver afgesloten, waardoor het stalen scheprad definitief stil kwam te staan.



 

BESCHRIJVING

Het zeskantig bord dat het vertrek aangeeft, bevindt zich nabij het watermolenwiel. We vertrekken stroomopwaarts de Nete en volgen deze tot het pad zich splitst. Daar bevindt zich paal 1 en we gaan links de helling op. Dit pad komt uit op een asfaltbaan (2) waar we rechts draaien. Even verder slaan we rechts af en staan bij het kapelletje van Lil. Paal 3 geeft aan dat we de Brigandsstraat moeten volgen. We blijven rechtdoor gaan (4-5), de asfaltweg wordt zand baan die ons door dennenbossen met een mooie duinenrij leidt. Langs de kant van deze duinenrij, waar tijdens de Boerenkrijg de Slag bij Meerhout plaatsvond, zien we zwerfdennen met grillige vormen. Aan een kruispunt van zandwegen gaan we rechtdoor (6) en komen even daarna aan een splitsing en vlak erna aaneen kruispunt. We blijven rechtdoor gaan tot aan paal (7) hier verlaten we de brede zandbaan. We gaan rechts en volgen nu een goed begaanbaar bospad. We blijven steeds rechtdoor gaan.(om de wandelaars gerust te stellen zijn er een paar ongenummerde palen geplaatst.) Zo komen we aan het 'Leenskapelletje'. Dit O.L.Vrouwkapelletje werd destijds (+ 35 jaar geleden) ineen getimmerd door een groep scouts die aan de Kopberg kampeerden. Na hun vertrek heeft Leen Wagemans het kapelletje steeds verzorgd. We laten het kapelletje rechts liggen en gaan rechtdoor tot aan paal (8). Hier komen we aan een asfaltbaan. We gaan links en volgen deze weg tot aan paal nr (9), gaan weer links en blijven deze weg volgen tot hij uitkomt op de betonbaan Meerhout-Mol. Aan de overkant staat een mooie villa op de plaats die in de volksmond "Het Verloren Schaap" werd genoemd. We steken de baan over en volgen de zandweg (10). Bij het volgend kruispunt geeft het Mols gedeelte van het Dwaallichtenpad aansluiting. We gaan steeds rechtdoor (11), links is er een terrein waar geoefend wordt met modelvliegtuigen en steken de Zeeploop over. De Zeeploop ontleent zijn naam aan het water dat uit het Mols goor 'sijpelt'. Stroomafwaarts vormt hij de grens tussen Meerhout en Geel. Zo komen we aan het driegemeentenpunt waar we naar keuze de lus van Geel of Mol kunnen bijnemen. Willen we van hieruit naar Meerhout dan blijven we links de zandweg volgen (12-13). Aan paal 14 draaien we linksaf. Na paal 15 (steeds rechtdoor) passeren we via een betonnen bruggetje opnieuw de Zeeploop en wandelen langs een pad met links en rechts een zeer rijke begroeiïng: zwarte els, wurft, bramen en andere vergeten Kempische flora. Aan het einde van de weg komen we terug in de bewoonde wereld. We slaan rechtsaf (16) en blijven rechtdoor gaan (17) tot we uitkomen voor de Monnikerhoeve, een zeer oude abdijhoeve met vest. Achter de Netebrug gaan we rechts (18) stroomafwaarts de Nete over, langs de dijk die Nete en vest scheidt. Even verder gaan we links (19) en nemen weer even verder een veldwegeitje links (20) richting Monnikerhoeve. We blijven dit paadje volgen en aan de haagafsluiting slaan we links. Zo komen we terug aan de Nete, steken de beton baan Meerhout-Mol over en zijn terug bij het vertrekpunt aan de watermolen.

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (9 Stemmen)
12-01-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mol 1
Klik op de afbeelding om de link te volgen







Mol

Vossenpad 1

 

Start : Sporthal  Den Uyt  Mol

Afstand : 8 km

Bewegwijzering : wit met rode pijl

GPS : N51 10.886 E5 06.748

Rode kruislaan 20 2400 Mol-Centrum

 

 

 

DE ROUTE :

 

Vertrekken doen we aan de sporthal waar ook genoeg parking is (voorlopig nog gratis)

Dit is de –rode kruislaan—dan –heipad—sint-jansstraat—we steken de zuiderring over

De hemelrijkstraat—verbindingsstaat—vosstraat—door het bos tot de –greesstraat—

Bremdoornstraat—volmolenbaan—bospaadjes tot dasstraat—meerhoutsebaan—slachthuisstraat

Terug de zuiderring oversteken—borgerhoutsedijk—beekstraat—beemdenstraat—nieuwstraat

 

Zwembadencomplex 'Den Uyt'

‘Den Uyt’ beschikt zowel over een overdekt als een openluchtzwembad. Het overdekt zwembad meet 25 meter. Het beschikt over een 40 meter lange glijbaan, een springplank, een bubbelbad, een solarium en een cafetaria,….

 

Je kan terecht in een openluchtzwembad van Olympisch formaat. Naast het grote bad, kunnen kinderen en kleuters terecht in een afzonderlijk kinder- en ploeterbad. De grote ligweide biedt je een ideaal plekje onder de zon. Daarnaast zijn er nog de ‘suisbuis’, een speeltuin, verschillende sportmogelijkheden en een cafetaria met terras.


Waar je ook langs komt is  

De Bonte Os (Café)

Slachthuisstraat 25, 2400 Mol, Belgium

014 31 19 94‎
2009-05-24_292.jpg

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (5 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Malmedy
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Malmedy

 

Start : Place du Pont Neuf in Malmedy

Afstand : 9 km

Bewegwijzering : gele ruiten

GPS : N50 25.506 E6 02.039

 

Op de E42 Verviers-Sankt-Vith neem je de afrit 11 Malmedy. Volg de N68 tot in het centrum.

 

Place du Pont Neuf in Malmedy. Het straatje, rechts naast de fraaie Verrijzeniskapel op het genoemde plein, leidt naar een plek waar enkele tientallen auto’s kunnen parkeren.

 

DE ROUTE :

 

Voor de volledige routebeschrijving :

http://www.wandelenbacob.be/kaartpdf/WAND129_nl.pdf

 

 

Malmedy is, naast Eupen en Sankt-Vith, een van de belangrijkste stadjes in de Oostkantons. Het aantrekkelijke stadje is, deelgemeenten inbegrepen, ongeveer 10.500 inwoners rijk en ligt aan de samenloop van twee fraaie riviertjes, namelijk de Warche en de Warchenne. Deze laatste -- letterlijk de Kleine Warche -- is landschappelijk erg interessant en een nabije kennismaking meer dan waard. 

 

Aard van de weg: asfaltwegen, elementair verharde bos- en veldwegen en onverharde paadjes langs rivier, sloot of weide. Er zijn bijna geen vlakke stukken weg, de soms wel steile hellingen zijn echter niet erg lang. De drassige plekken zijn schaars, dus zijn rubberlaarzen niet nodig.

 

Omschrijving

Malmedy is een toeristisch stadje, genesteld in een relatief diepe vallei, aan de samenvloeiing van Warche en Warchenne. Van de aloude abdij bleven slechts de kerk (tegenwoordig kathedraal) en enkele gebouwen in de buurt ervan bewaard. Aantrekkelijk stadscentrum met veel winkels. Uitbundige carnavalviering, drie dagen lang. Schitterende omgeving, waarin de schoonheid van de Hoge Venen en de Ardennen harmoniëren. 

 

Historisch

Elf eeuwen lang was de geschiedenis van Malmedy nauw verbonden met die van Stavelot. In 648 schonk Sigebert, koning van Austrasië, aan de H. Remaclus een groot domein om er twee kloosters te stichten. Volgens het betreffende document ging het om een 'uitgestrekte, eenzame streek die bewoond werd door gevaarlijke wilde dieren'. De gronden werden ontgonnen en in cultuur gebracht door de abdijen van Malmedy en Stavelot, die al snel onder de hoede van een prins-abt kwamen te staan. Die had net als de prins-bisschop van Luik niet alleen de religieuze macht in handen, maar ook tijdelijke, wereldlijke privileges. Het abdij-prinsdom had het statuut van een onafhankelijk staatje tot de Franse Revolutie daar een eind aan maakte. Onder het Franse regime werd Malmedy de onderprefectuur van het departement Ourthe en de zetel van een rechtbank van eerste aanleg. In 1815, na het Congres van Wenen, werd Malmedy van Stavelot gescheiden en aan Pruisen toegewezen, terwijl Stavelot bij de Nederlanden gevoegd werd. Het verdrag van Versailles hevelde Malmedy van Duitsland over naar België. Van mei 1940 tot september 1944 werd Malmedy opnieuw bij Duitsland ingelijfd. Tijdens het Ardennenoffensief werd de stad voor twee derden verwoest.

 

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (8 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.S’Gravenwezel
Klik op de afbeelding om de link te volgen







S’Gravenwezel

 

Start : Aan de kerk van s’Gravenwezel

Afstand : 8 km

Bewegwijzering : rode pijl

GPS : 4° 33' 14.9'' E  51° 15' 46.1'' N

 

DE ROUTE :

'Huysen van Playsantie' werden de fraaie buitenverblijven van de Antwerpse welstellende ambachtslui en handelaars in de zestiende eeuw genoemd. De Metropool beleefde toen zijn econo- mische en culturele hoogtepunt. Velen zaten niet om geld verlegen en ook toen al ontvluchtte men op zondag graag de drukte van een wereldstad (toen toch) voor de rust en de stilte van de groene buiten.

Rust in het groen Die rust vonden ze in dorpen als Schoten, Brasschaat en Schilde.

Toen waren deze gemeenten nog kleine boerennederzettingen te midden van grote bospartijen. Overal verschenen er kastelen. Geen stoere burchten die een gebied moesten verdedigen, maar fraaie buitengoeden waar men zich kwam ontspannen door te jagen, feestpartijen te organiseren of gewoon niks te doen.

Later zouden vele Antwerpenaars het voorbeeld van deze eerste stadsvluchters volgen.

Grote villawijken knaagden aan het groen. Ieder probeerde in de mate dat zijn bankrekening het kon dragen, zijn eigen kasteeltje te bouwen. En dat gaat vandaag rustig verder zijn gangetje. De ene protserige villa duikt op naast de andere.

 

Deze wandeling laat je van beide enkele voorbeelden zien.

 

Overwoekerd anti-tankkanaal Je vertrekt in de dorpskern van 's Gravenwezel. Een veld pad voert je naar een dreef die naar een bosgebied leidt. Tussen de bomen ontmoet je enkele open snippers met heide en een vijver. Gauw kom je bij een nog grotere partij water uit. Het lijkt een kanaal dat gedeeltelijk dichtgegroeid is met waterplanten en waterminnend struikgewas. Deze streep water is het anti-tankkanaal. Het was de bedoeling dat dit in de eerste helft van vorige eeuw uitgegraven kanaal tijdens de Tweede Wereldoorlog de Duitse tanks tegenhield bij hun opmars naar de haven van Antwerpen. Het bleek echter geen onneembare hindernis te zijn.

Vandaag wordt het kanaal een tweede keer door een invasie ingepalmd. Deze keer door de natuur, die de waterpartij en de groene oevers als een geschikt biotoop heeft ontdekt.

Fietsers en wandelaars kunnen er langs de oever in alle rust van genieten. Onderweg herinneren enkele bunkers en forten aan het oorspronkelijke doel van het kanaal.

 

Groot Kasteel !

Voorbij de Sint-Jobsesteenweg blijf je dit oude kanaal nog een poos volgen. Tot bij een vervallen bunker. Hier slaat de route rechts af, langs de boord van een beek. Bij huizen bereik je een grotere weg. Die wandel je links op. Recht voor je uit loopt een lange schitterende toegangsdreef naar het Groot Kasteel, het - inderdaad - grootste kasteel van 's Gravenwezel.

Het kasteel werd al in de twaalfde eeuw gebouwd als een waterburcht. Het huidige uitzicht is echter vijftiende-eeuws. Toen werden ook de stoere, ronde torens gebouwd. Het kasteel diende immers  om de goederen rond het dorp én Antwerpen te verdedigen. Pas in de achttiende eeuw verloor het zijn verdedigingsfunctie en werd het een oord van 'playsantie'. Er werd vooral gefeest en gejaagd. In 1984 kocht de bekende Antwerpse antiquair Axel Vervoordt het goed.

Het kasteel telt meer dan vijftig vertrekken. Het kan enkel twee keer per jaar bezocht worden tijdens de opendeurdagen. Ook de landelijke omgeving van het kasteel is intact gebleven. Daar kunnen wandelaars wél elke dag van het jaar van genieten.

 

De wandeling maakt een lus die het volledige kasteeldomein omsluit. Daarvoor ben je wel een eindje aan het wandelen. Ondertussen krijg je nog andere doorkijkjes op het domein en herken je nog andere riante stulpjes. Je wandelt er voornamelijk door bos. Een laatste bospad voert je terug naar de dorpskern van 's Gravenwezel.


Hallo,
hebben de wandeling van 's Gravenwezel gedaan. Het was mooi, maar er klopt iets niet in de routebeschrijving. Het is namelijk onmogelijk, wegens een hek én privé-domein om de lus rond het kasteeldomein te maken.
Voor de rest : een mooie rustige wandeling.
Groet,
Nick & Ann


Tot nader bericht van wijziging wandelroute ,hou rekening met de reaktie






HET KASTEEL EN DE DREVEN

DSCN4891

Reageer (1)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 2/5 - (8 Stemmen)
11-01-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Badem B2
Klik op de afbeelding om de link te volgen




 

 

Badem B2

 

Start : bij de Gemeindehalle van Badem

Afstand : 10 km

Bewegwijzering : B2

GPS : N50 00.113 E6 36.535

Badem –Hubert-Lux-StraBe

 

DE ROUTE :

 

Rondwandeling Badem - Nussberg - Kapelle Hochwinkel - Metterich - Waldhof - Badem

-alleen bij vertrek en aankomst enkele café 's in het dorp

 

Beschrijving van de wandeling

Wanneer je bij de Gemeindehalle vertrekt, zie je aan de overkant de GimmerichstraBe.

Hier loop je in tot je bij kruispunt met de KirchstraBe aankomt.

Ook hier steek je rechtdoor over.

Weldra zie je rechts het Gasthaus Lux aan je linkerkant is een pleintje met een fontein en wat verder een es die circa 250 jaar oud zou moeten zijn.

Daarna kom je uit bij de Dudeldorfer StraBe die je voorzichtig dient over te steken om verder te wandelen in de richting van Metrerich.

Nu sla je de eerste straat rechts in en direct erna ga je links af. Het witte gebouwtje dat je in de verte ziet is de "Kapelle Hochwinkel", toegewijd aan Maria.

Je wandelt hier rechtdoor en rechts van de weg staat nog een kruis uit 1793.

Een beetje verder bemerk je links het honden dressuurterrein.

Zowel links als voor je krijg je, bij helder en klaar weer, een prachtig panorama.

In de verte zie je Bitburg en zijn fameuze brouwerij voor je liggen.

Een pijl "Badem 2" stuurt je verder in de richting van de jachthut.

Nu ga je links in, het graspad op en weldra loop je voorbij de achterzijde van het dressuurterrein.

Bij het einde van dit pad kom je bij een steenslagpad uit.

Hier sla je rechts af.

Daarna neem je de eerste afslag naar links NIET, maar wanneer je bij een asfaltbaantje naar links aanbelandt, neem je dit wel.

Vervolgens ga je het eerste pad (karspoor - graspad) naar rechts wel op.

Wanneer je bij de rand van het beukenbos bent gekomen, stap je nog even rechtdoor om op de T kruising die volgt, rechts af te slaan.

Amper enkele tientallen passen verder sla je dan links in, en loop je voorbij een slagboom.

Weer enkele stappen verder loop je aan je rechterhand voorbij een soort pompstationnetje van het "Wasserwerk".

Bij het uitkomen van het bos wandel je nog even rechtdoor, .

tot aan de kapel,en vervolgens ga je links weg.

Wat verder loop je langs de rijweg. Deze eerder rustige rijweg volg je tot tussen de eerste huizen van Metterich.

In een bocht naar rechts ga je nu links in de richting van de "Sportplatz".

Nu neem je de "Tannenweg", die je blijft volgen, ook voorbij het "Waldstadion".

Daar enkele meters voorbij, kan je rechtsaf en bergop.

... Wanneer je op een kruising van wegen aan je linkerhand een soort kapel ziet is dat een " Kriegerdenkmal" ter ere van oorlogsslachtoffers.

Eénmaal op de rijweg stap je naar links en je loopt even langs deze weg tot op de plaats waar de weg naar links afbuigt.

Hier loop je rechtdoor, in de richting van het "Waldhof'.

Je blijft deze weg volgen, die onderweg van ondergrond wisselt want de asfaltbedekking gaat over in steenslag.

Ter hoogte van de rijweg steek je deze over en je loopt verder.

Je passeert een beekje (al dan niet met water) en waar opnieuw de asfaltbedekking begint ga je het linkse pad op.

Dit landbouwweggetje brengt je opnieuw tot in Badem.

Eerst kom je "In der Langwies". Daarna volg je even de J'SchulstrafSe" en zo kom je weer terecht in de "Hubert-Lux-StrafSe", waar zich ook de Gemeindehalle bevindt vertrekpunt van deze wandeling.


Kriegerdenkmal
TG_Badem_004_06/2009

Badem

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 1/5 - (1 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het Konijnenpad
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Het Konijnenpad

 

 

Start : windmolen aan de Geelsebaan in Kasterlee

Afstand : 6.5 km

Bewegwijzering :

GPS : N51 14.050 E4 58.310

 

 

DE ROUTE :

 

Een mooie boswandeling in het Provinciaal Domein De Hoge Mouw langs holle wegen, over de duinen van de Kempense Heuvelrug en langs de Duivelskuil.

 

Wat? Een wandeling door bossen en over zandpaden die typisch zijn voor de Antwerpse Kempen. Bossen vol dennenbomen en duinen heuvels zijn de hoofdbrok van deze tocht.

 

Praktisch: hoofdzakelijk over bos- en aardewegen. Vergeet je stevige wandelschoenen niet!

 

Kasterlee ligt midden op de Kempense heuvelrug. Het is een charmant en levendig dorp met maar liefst 2000 ha wandelbossen.

Vertrekpunt is de Keeses Molen, die ooit eigendom was van Kees Van Gorp. Vandaar zijn naam.

Je loopt voorbij de Britse militaire begraafplaats die herinnert aan één van de grootste tragedies uit de 20ste eeuw,

Langs de kapel wandel je dan het bos in.

Rechts zie je de ingang van het Kabouterbos.

In de zomermaanden kun je er alle dagen naar sprookjes en vertellingen luisteren.

En tijdens de Kabouterdag (9 september) is het de héle dag feest. Vlakbij ligt het centrum Frans Masereel, een grafisch atelier waar je ook terecht kunt voor interessante tentoonstellingen.

De huizen verdwijnen nu uit beeld en je loopt naast een duinenrij, dicht begroeid met dennenbomen.

Links kijk je uit op de Netevallei en zie je in de verte hoe de Kleine Nete er kronkelt tussen de weilanden.

Je volgt de weg tot in het gehucht Goor, dat je links laat liggen om het gebied van de 'holle wegen' in te trekken.

Onder de duinen heuvels zit een laag leem die de vorming van ijzerzandsteen in de hand werkte.

Regen en sneeuw spoelden de zandlagen weg en in de holle wegen zie je nog goed de brokken ijzersteen die zijn

blootgelegd.

Via een brede zandweg kom je aan de achterkant van het provinciaal park

'Hoge Mouw', dat vroeger 'Hoge Moude' heette (moude betekende mul zand). Met zijn 39 meter hoogte was deze heuvelrug ooit het hoogste punt van Kasterlee.

Vele generaties hebben hier urenlang zomer- en winterpret beleefd.

Om verdere erosie tegen te gaan, is het domein nu aangeplant. Zo blijft dit natuurhistorisch monument bewaard.

Uiteindelijk kom je aan een lange, ondiepe kuil: de Duivelskuil. Uit opgravingen is gebleken dat dit een dodenakker, een oude begraafplaats geweest is.

Heidense priesters hielden er godsdienstoefeningen en voor hen was het een gewijde plaats.

De mensen in de streek schuwden deze plaatsen als de duivel.

Aan de overkant van een asfaltweggetje ligt nog een stukje hei. Je ziet er niet zo veel van, maar natuurgidse proberen zo te laten zien hoede streek er vroeger, vóór de bebossing, uitzag.

Je passeert nog een duinenrij en voor de laatste meters van dit Konijnenpad moet je nog een verrassend steil heuveltje op.


De keeses molen


Koningsbos

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Rotselaar
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Rotselaar

 

De wijndorpwandeling

 

Start : marktplein Wezemaal, dan met als doel de Plas van Rotselaar. Of

natuur- en recreatiedomein Ter Heide of TorenTer Heide.

Er is een ruime parking aan de polyvalente hal De Meander,

Vakenstraat 18.

Afstand : 11 km

Bewegwijzering : zeshoekige bordjes met bruine kleur.

GPS : N50 56.851 E4 45.376 (de kerk)

 

 

 

DE ROUTE :

 

Routebeschrijving : De wandeling is uitgetekend in 8-vorm.

We nemen het wandelpad in zuidelijke richting om via de visserszone, naast het houten bootshuis, het domein te verlaten.  We volgen links de Steenweg op Wezemaal tot aan de Gildenstraat om vervolgens rechts het Wingestraatje te nemen.  Het asfaltwegje wordt een wandelpad, slingerend door een lommerrijk bos. We komen dan aan een verharde weg met aan de overzijde het waterzuiveringsstation van Rotselaar. Hier worden de afvalwaters van de ganse regio gezuiverd om als helder water terug in de Winge geloosd te worden. We zien dat verderop, als we even rechtdoor het wandelpad vervolgen tot aan het Wingebrugje. We kuieren verder langs de Winge tot over de spoorweg.

Aangezien de wandeling uitgetekend is in 8-vorm komen we hier straks terug. Thans vervolgen we onze wandeling links en over het Lostingbrugje nemen we links een onverharde veldweg. Dit pad blijft min of meer de spoorlijn volgen en kronkelt tenslotte door een bosrijk gebied tot het uitkomt in de Bosweg.  We steken over en volgen de Olivierstraat tot aan de Wolfakkerweg die ons tot aan de voet van de beboste Wijngaardberg , een typisch Hagelandse heuvel, brengt. Merkwaardig aan deze heuvels is hun ijzerzandstenen ondergrond. Aan het ontstaan hiervan is een merkwaardig verhaal verbonden. Eigenlijk kunnen we zeggen dat de Hagelandse heuvels een geschenk van de zee zijn.  Door de terugtrekking van de zee, die zo’n 6 miljoen jaar geleden tot in de omgeving van Diest reikte, kwamen de toenmalige zandbanken voor de kustlijn bloot te liggen Het groene, ijzerhoudende zand oxideerde door de blootstelling aan de lucht tot roestbruine ijzerzandsteen. Deze ijzerzandsteenlaag op de kap van de heuvels is zo hard dat de heuvels niet erodeerden en thans als Hagelandse getuigenheuvels het landschap sieren.

De harde, roestbruine ijzerzandsteen is generaties lang gebruikt voor de belangrijkste bouwwerken in het Hageland. Onder meer de kerken van Rotselaar, Werchter en Wezemaal zijn gedeeltelijk opgetrokken uit deze typische steen van de streek.  We steken de Aarschotsesteenweg recht over. Een zandweg, verscholen tussen de bomen, brengt ons 30 meter hoger tot op de top van de Wijngaardberg waar een monumentaal Christusbeeld van 10 meter hoog de weidse omgeving overschouwt. We dalen via een ander steil padje terug naar beneden en hebben zo kort kennis gemaakt met deze boeiende heuvel, die als landschap gerangschikt is.

We komen nu in Wezemaal dorp met zijn mooi aangelegd marktplein. Voor ons zien we het oud gemeentehuis van Wezemaal, een neogotisch gebouw uit 1898, mooi gerestaureerd in 1999. In de benedenverdieping werd een wijnkelder ingericht waar men op afspraak wijn kan komen proeven van de wijngaarden op de Wijngaardberg. Alle informatie hierover vind je in de wandelbrochure ‘De Wijngaardberg in het wijndorp Wezemaal’.  We wandelen nu naar de gotische Sint-Martinuskerk met zijn typisch stomp dak. De oorspronkelijke spitse toren werd na een brand in 1860 nooit meer volledig opgetrokken. We volgen de kerkhofmuur en zien rechts van de kerk de prachtige Norbertijnenpastorie uit de 17de eeuw, omringd met een slotgracht.  De omgeving hier is zo mooi dat ze als dorpsgezicht werd gerangschikt.

We volgen rechts de hoge muur rond de mooie pastorietuin om vervolgens tussen de laatste rij huizen van de wijk Rigessel de wandeling voort te zetten. In de Kerkebroekstraat aan de taverne slaan we links af tot in de ambachtelijke zone ‘Wingepark’. We volgen rechts de hoofdweg en voorbij de tweede zijstraat volgen we rechts een voetpad tot aan de Aarschotsesteenweg. Voor ons zie we het Montfortcollege gebouwd op de plaats van de vroegere abdij Vrouwenpark. Vrouwenpark was een abdij van Cisterciënzerinnen, opgericht begin 13de eeuw, in een dicht bebost jachtgebied. Tijdens de Franse overheersing werd de abdij volledig opgeheven en kwam het goed in handen van de familie Moerinckx, die de abdij liet slopen. Talrijke resten bleven evenwel bewaard. Ook werden stukken van de ijzerzandstenen bouw-elementen opnieuw gebruikt, onder meer voor het romantisch prieeltje dat we links aan de oprijlaan van het domein zien pronken. We steken de Aarschotsesteenweg schuin rechts over tot in de Abdijlaan. Een romantisch mooie dreef, gevormd door eeuwenoude lindebomen brengt ons tot aan de spoorweg en de splitsing van daarstraks. Over de Wingebrug volgen we even links de Drielindenstraat. Daarna slaan we rechts de Catharinalaan in die ons tot in de Torenstraat leidt. We stappen rechtdoor de Terheidelaan in tot aan de Toren Ter Heide.  Deze indrukwekkende toren, 30 meter hoog, is een woontoren, een ‘donjon’, met een uniek grondplan in de vorm van een Grieks kruis.  De toren werd waarschijnlijk omstreeks 1350 gebouwd. De toren telt zes verdiepingen, onderling verbonden door een wenteltrap.  De kelderverdieping en het toegangsniveau zijn overwelfd met een tongewelf. De toren is opgetrokken in baksteen op een witstenen basis, die rechtstreeks in het water staat. De constructie werd verfraaid met zandstenen muurkettingen en speklagen in zanden ijzersteen.

We blijven even rechtdoor de hofgracht volgen. Het eerste paadje rechts brengt ons vervolgens weer tot aan de plas van Rotselaar, het vertrekpunt van de wandeling.Foto gemeente Rotselaar

Plas van Rotselaar
De plas van Rotselaar

Burchttoren van Ter Heyden ROTSELAAR
(Torenhoflaan 67)


Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (6 Stemmen)
10-01-2010
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zandbergwandeling
Klik op de afbeelding om de link te volgen






Zandbergwandeling

 

Start : Aan de uitkijktoren in gerhagen tessenderlo

Afstand : 4.5 km

Bewegwijzering : Groen

GPS : N51 03.211 E5 02.029 (Parking)

 

 

DE ROUTE :

 

De zandbergwandeling is een korte wandeling rondom de zandberg of de oude landduin die het hart van Gerhagen vormt.

De zandberg wordt beheerd door de VVV-Toren die de wandelaar en bezoeker laat genieten van een prachtig panorama op een zee van groen

Wanneer het open weer is moet je zeker is het aantal kerktorens van  de omgeving tellen

Uitkijktoren, Gerhagen
Uitkijktoren, Gerhagen

Reageer (0)
0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (7 Stemmen)
Archief per jaar
  • 2013
  • 2012
  • 2011
  • 2010
  • 2009
  • 2008
  • 2007

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Inhoud blog
  • http://wandelland.blogspot.be/
  • Molenstede 2
  • Elverdinge
  • Bailleul (Belle)
  • Averbode
  • Knokke – Heist
  • Ezemaal
  • Molenstede
  • Wilderen
  • Nieuwpoort

    Mijn favorieten
  • http://blog.seniorennet.be
  • fietsroutes
  • wandelroutes
  • buienradar
  • plantengids
  • fotoalbum
  • Opaweetjes
  • GPS-routes
  • koopjesblog
  • Jukeboxhits

    Favoriete wandelsites
  • Wandelgidsoirschot.nl
  • wandelwiki.be
  • wikiloc.com

  • Blog als favoriet !

    Gastenboek

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek



    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!