Renaat Van Poelvoorde over de sociale en politieke actualiteit.
25-10-2007
Freya houdt het voor bekeken
Freya Van den Bossche, onze ontslagnemende vicepremier en minister van Begroting, heeft afgezien van een plaats in het nieuwe SP.A-partijbureau en wil ook niet deelnemen aan de Vlaamse verkiezingen van 2009. De niet onaantrekkelijke freule die het gemis van de populistische Stevaert niet heeft kunnen goedmaken, trekt zich terug in de achterhoedecoulissen van de nog steeds wondenlikkende socialistische partij.
Alhoewel zij in 2005 ervan droomde om het Gentse burgemeesterschap van Frank Beke over te nemen, beslisten de toenmalige top van de SP.A, Patrick Janssens, Frank Vandenbroucke, Steve Stevaert, en Johan Vande Lanotte, die toen partijvoorzitter werd, dat zij deze laatste moest opvolgen als vicepremier en minister van Begroting. Vande Lanotte en Van den Bossche waren voor de Sp.a, toen reeds bezig aan de electorale afgang, de hoop in bange dagen. Zeker Van den Bossche moest als electoraal goudhaantje op zijn minst de intrinsieke neergang van de SP.A camoufleren.
Ondertussen weten wij dat dit niet gelukt is. De Gentse 32-jarige politica, die gedurende zeven jaar steeds erg loyaal aan de partijleiding is geweest, legt er na een buitengewoon moeilijk jaar, met ook enkele persoonlijke tegenslagen, er voorlopig het bijltje bij neer. Als aftredend minister van Begroting en vicepremier zou het trouwens niet erg geloofwaardig zijn om er meteen als oppositieboegbeeld in te vliegen. Bovendien past een Energieke voortvarende Frea niet bijster goed bij de eerder aarzelend overkomende kersverse SP.A-voorzitter Caroline Gennez. Misschien gaat Van den Bossche zich, in navolging van FrankVan Den Broecke destijds, zich herbronnen. Als minister van Begroting liep ze heel wat imagoschade op en moest vaak worstelen met ongeloofwaardige begrotingen, en bovendien berokkende het stookoliedossier haar veel nadeel. Begrijperlijkerwijs voelt zij zich daarin onheus behandeld. Het dossier was een vergiftigde erfenis van Vande Lanotte zelf die zijn belofte dat de oliesector de stookoliepremie zou terugbetalen, niet had kunnen hardmaken. Een foute communicatie op haar kabinet zette haar helemaal met de billen bloot. Hoe dan ook, het dient te worden gezegd: staatsfinanciën waren niet echt haar ding, en uiteindelijk werd ze als minister van begroting ongeloofwaardig.
Andere en betere, zegt het gezegde... of dat hier van toepassing is, zal nog moeten blijken.
Eén Belg op zeven leeft onder de armoedegrens. Dat was het gegeven dat eergisteren, op "de dag tegen de armoede", iedereen zonder daarbij in de grond te zinken van schaamte, in de kranten en op radio en televisie kreeg te lezen, horen en zien. Het feit dat een ongeval op de E17 (zonder slachtoffers) hét hoofdpunt van het nieuws uitmaakte, en de berichtgeving over de miljarden buitenlandse investeringen net voor het item over de 'armendag' werd gepresenteerd, is veelzeggend. Het zal de meesten van de resterende 86% Belgen een zorg zijn, niet in het minst omdat zij in min of meerdere mate wél kunnen genieten van te leven in één van de rijkste regio's van de wereld.
Getuige daarvan, dat er behalve in Aalst, maar bitter weinig initiatieven werden genomen om dit beschamend gegeven onder de aandacht te brengen.
Ondertussen komen uit alle hoeken berichten over kleine en grotere prijsstijgingen welke de komende maanden het leven van de mindergegoeden, en zeker van de 'armen' er niet op zullen veraangenamen. Brood, aardappelen, groenten, granen, vlees, aardgas, elektriciteit, en huisbrandolie gaan aanmerkelijk meer stijgen dan de gezondheidsindex zal weergeven. Bij de laagste inkomens is het aandeel van die producten in het uitgavenbudget juist bijzonder groot. Wegens dat feit daalt de koopkracht bij de lage inkomens veel meer dan bij de hogere. Wie zich de moeite getroost om enig cijfermateriaal ter hand te nemen komt tot de ontstellende vaststelling dat nu reeds , zelfs rekening houdend met de onlangs kleine aanpassingen van de minimumuitkeringen, alleenstaanden en gezinshoofden met een netto-inkomen van minder dan dan 1.100 euro, jaarlijks 1.4% koopkrachtdaling te slikken krijgen.
Misschien had men er beter aan gedaan het inkomen van de regeringsonderhandelaars de voorbije vier maand tot dit bedrag te herleiden, en hen daarenboven te huisvesten in de omstandigheden van een leefloner!
Wedden dat Brussel.Halle-Vilvoorde geen probleem zou geweest zijn, de staatshervorming vlug afgevoerd zou zijn...en wij al lang een regering zouden gehad hebben?...
De opwarming van de aarde zou niet de fout van de mens zijn! Neen, lezer dezes, dat is niet bepaald mijn stelling, maar wel deze van een hele groep wetenschappers die, op zijn zachts gezegd, nogal wat vraagtekens hebben t.o.v. de hype die er daaromtrent is ontstaan. In The Global Warming Swindle, een documentaire van Martin Durkin die onlangs op de Britse televisie werd uitgezonden, dienen ze Al Gore en zijn An Inconvenient Truth van antwoord.
Zij tonen aan dat de opwarming van de aarde niet de fout van de mens is, maar gewoon een natuurfenomeen op lange termijn. Tevens verdenken zij Al Gore en groene volgelingen gewoon van propaganda verkopen. Hun voornaamste bewijs vinden zij in de studies die aantonen dat de temperatuurstijging niet het gevolg is van de stijging van de CO²-concentratie in de atmosfeer, maar juist andersom, dat de temperatuurstijging juist het gevolg geeft dat de CO²-concentratie stijgt
Volgens Karel De Gucht, huidig minister van buitenlandse zaken en één van de onderhandelaars van Open VLD voor een nieuwe federale regering, moet de volgende regering besparen op de overheidswerking, door de komende jaren zowel bij de federale en regionale overheden, maar één op de drie ambtenaren die op pensioen gaan te vervangen. Dat blijkt noodzakelijk wil de Open VLD geld vinden haar verkiezingsbeloften nakomen om de belastingen verder te verlagen. Volgens het liberale orakel zijn wij "overbestuurd" in dit land en kan er met minder ambtenaren een beter resultaat bereikt worden. (De Gucht zegt dus met andere, maar minder kwetsende woorden hetzelfde als zijn partijgenoot 'Quicky', die het een tijd geleden over de "luie ambtenaren" had.)
Bij de onderbemande diensten van financiën en justitie zal men hem dat niet in dank afnemen, terwijl hij anderzijds, bij de superboekhouders van middelgrote en grote bedrijven, evenals de btw-fraudeurs en witteboordcriminelen nog wat hoger in aanzien zal stijgen. Eén en ander past uiteraard allemaal in het neo-liberale egocentrisme-denken, waar minder staat en minder gemeenschapsdienst en -zorg, de kern van het denken uitmaakt.
Eén voor zichzelf, en allen voor zo weinig mogelijk...of hoe was het weer?
betalen loontrekkenden de lastenverlaging van werkgevers?
Op de website van het HDP (een sociaal secretariaat voor werkgevers) stond gisteren het volgende te lezen:
"Om de concurrentiekracht van de Belgische ondernemingen te verbeteren, voorzag het Inter-professioneel Akkoord 2007-2008 (IPA) in een algemene looncorrectie op de totale loonkost. Vanaf 1 oktober 2007 wordt deze looncorrectie uitgevoerd via een algemene vrijstelling van doorstorting van de bedrijfsvoorheffing. In plaats van een lineaire verlaging van de patronale RSZ-bijdragen, wordt beroep gedaan op de (intussen) populaire techniek van de vrijgestelde bedrijfsvoorheffing. De looncorrectie wordt dus gerealiseerd door een vrijstelling van doorstorting in de bedrijfsvoorheffing van 0,25 % op het bruto, dit betekent 0,15 % op totale loonkost. Dit bedrag mag in mindering gebracht worden van de totaliteit van de bedrijfsvoorheffing die moet gestort worden voor alle werknemers. Om de loonkostenvermindering zo hoog mogelijk te houden wordt er dus geen berekening of aftopping van het voordeel gedaan op het niveau van de individuele werknemer."
Heu...ja, je leest het wel degelijk goed: Volgens dit bericht zouden de werkgevers vanaf 1 oktober 0,15% minder bedrijfsvoorheffing aan de belastingen moeten doorstorten dan dat ze van het brutoloon van de werknemers afhouden. Of met andere woorden: de betrokken 'loonkostvermindering ' wordt gewoon door de werknemers betaald: 0,15% van wat zij volgens hun loonbriefje aan de belastingen voorafbetalen verdwijnt door deze regeling in de zakken van de werkgevers. De loontrekkende zal daar uiteraard niets van merken, omdat het bedrag theoretisch wel degelijk als bedrijfsvoorheffing is afgehouden, en dus in mindering van zijn eind-belastingsafrekening komt.
Inderdaad, ingewikkeld, maar efficiënt met betrekking op de ondoorzichtigheid van de ondernemingskosten. En met een onderbemande en inefficiënt werkende administratie van financiën is dat meegenomen. En dat is waar het de bedrijfboekhouders ten slotte toch om gaat!
Neen, uw blog moet niet dagelijks worden bijgewerkt. Het is gewoon zoals je het zélf wenst. Indien je geen tijd hebt om dit dagelijks te doen, maar bvb. enkele keren per week, is dit ook goed. Het is op jouw eigen tempo, met andere woorden: vele keren per dag mag dus ook zeker en vast, 1 keer per week ook.
Er hangt geen echte verplichting aan de regelmaat. Enkel is het zo hoe regelmatiger je het blog bijwerkt, hoe meer je bezoekers zullen terugkomen en hoe meer bezoekers je krijgt uiteraard.
Het maken van een blog en het onderhouden is eenvoudig. Hier wordt uitgelegd hoe u dit dient te doen.
Als eerste dient u een blog aan te maken- dit kan sinds 2023 niet meer.
Op die pagina dient u enkele gegevens in te geven. Dit duurt nog geen minuut om dit in te geven. Druk vervolgens op "Volgende pagina".
Nu is uw blog bijna aangemaakt. Ga nu naar uw e-mail en wacht totdat u van Bloggen.be een e-mailtje heeft ontvangen. In dat e-mailtje dient u op het unieke internetadres te klikken.
Freya Van den Bossche, onze ontslagnemende vicepremier en minister van Begroting, heeft afgezien van een plaats in het nieuwe SP.A-partijbureau en wil ook niet deelnemen aan de Vlaamse verkiezingen van 2009. De niet onaantrekkelijke freule die het gemis van de populistische Stevaert niet heeft kunnen goedmaken, trekt zich terug in de achterhoedecoulissen van de nog steeds wondenlikkende socialistische partij.
Alhoewel zij in 2005 ervan droomde om het Gentse burgemeesterschap van Frank Beke over te nemen, beslisten de toenmalige top van de SP.A, Patrick Janssens, Frank Vandenbroucke, Steve Stevaert, en Johan Vande Lanotte, die toen partijvoorzitter werd, dat zij deze laatste moest opvolgen als vicepremier en minister van Begroting. Vande Lanotte en Van den Bossche waren voor de Sp.a, toen reeds bezig aan de electorale afgang, de hoop in bange dagen. Zeker Van den Bossche moest als electoraal goudhaantje op zijn minst de intrinsieke neergang van de SP.A camoufleren.
Ondertussen weten wij dat dit niet gelukt is. De Gentse 32-jarige politica, die gedurende zeven jaar steeds erg loyaal aan de partijleiding is geweest, legt er na een buitengewoon moeilijk jaar, met ook enkele persoonlijke tegenslagen, er voorlopig het bijltje bij neer. Als aftredend minister van Begroting en vicepremier zou het trouwens niet erg geloofwaardig zijn om er meteen als oppositieboegbeeld in te vliegen. Bovendien past een Energieke voortvarende Frea niet bijster goed bij de eerder aarzelend overkomende kersverse SP.A-voorzitter Caroline Gennez. Misschien gaat Van den Bossche zich, in navolging van FrankVan Den Broecke destijds, zich herbronnen. Als minister van Begroting liep ze heel wat imagoschade op en moest vaak worstelen met ongeloofwaardige begrotingen, en bovendien berokkende het stookoliedossier haar veel nadeel. Begrijperlijkerwijs voelt zij zich daarin onheus behandeld. Het dossier was een vergiftigde erfenis van Vande Lanotte zelf die zijn belofte dat de oliesector de stookoliepremie zou terugbetalen, niet had kunnen hardmaken. Een foute communicatie op haar kabinet zette haar helemaal met de billen bloot. Hoe dan ook, het dient te worden gezegd: staatsfinanciën waren niet echt haar ding, en uiteindelijk werd ze als minister van begroting ongeloofwaardig.
Andere en betere, zegt het gezegde... of dat hier van toepassing is, zal nog moeten blijken.
Eén Belg op zeven leeft onder de armoedegrens. Dat was het gegeven dat eergisteren, op "de dag tegen de armoede", iedereen zonder daarbij in de grond te zinken van schaamte, in de kranten en op radio en televisie kreeg te lezen, horen en zien. Het feit dat een ongeval op de E17 (zonder slachtoffers) hét hoofdpunt van het nieuws uitmaakte, en de berichtgeving over de miljarden buitenlandse investeringen net voor het item over de 'armendag' werd gepresenteerd, is veelzeggend. Het zal de meesten van de resterende 86% Belgen een zorg zijn, niet in het minst omdat zij in min of meerdere mate wél kunnen genieten van te leven in één van de rijkste regio's van de wereld.
Getuige daarvan, dat er behalve in Aalst, maar bitter weinig initiatieven werden genomen om dit beschamend gegeven onder de aandacht te brengen.
Ondertussen komen uit alle hoeken berichten over kleine en grotere prijsstijgingen welke de komende maanden het leven van de mindergegoeden, en zeker van de 'armen' er niet op zullen veraangenamen. Brood, aardappelen, groenten, granen, vlees, aardgas, elektriciteit, en huisbrandolie gaan aanmerkelijk meer stijgen dan de gezondheidsindex zal weergeven. Bij de laagste inkomens is het aandeel van die producten in het uitgavenbudget juist bijzonder groot. Wegens dat feit daalt de koopkracht bij de lage inkomens veel meer dan bij de hogere. Wie zich de moeite getroost om enig cijfermateriaal ter hand te nemen komt tot de ontstellende vaststelling dat nu reeds , zelfs rekening houdend met de onlangs kleine aanpassingen van de minimumuitkeringen, alleenstaanden en gezinshoofden met een netto-inkomen van minder dan dan 1.100 euro, jaarlijks 1.4% koopkrachtdaling te slikken krijgen.
Misschien had men er beter aan gedaan het inkomen van de regeringsonderhandelaars de voorbije vier maand tot dit bedrag te herleiden, en hen daarenboven te huisvesten in de omstandigheden van een leefloner!
Wedden dat Brussel.Halle-Vilvoorde geen probleem zou geweest zijn, de staatshervorming vlug afgevoerd zou zijn...en wij al lang een regering zouden gehad hebben?...
