Inhoud blog
  • unfortunately
  • 2 nieuwe berichten
  • Ho Chi Minh, Mekongdelta, Phu Quoc Island, Mui Ne (VIETNAM)
  • Kuala Lumpur, Cameron Highlands (MALAYSIA)
  • Backwaters, Cochin, Varkala (KERALA)
    E-mail ons

    Duw ne keer op het knopje hieronder om ons een berichtje na te laten!

    Gastenboek

    Voor al jullie commentaren.

    Blog als favoriet !
    Archief per maand
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
    Asia trip 2009-2010 Joost & Marlies
    The world is a book. One who doesn't travel, only reads 1 page.
    13-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nepal (part 3): HIMALAYA (ANNAPURNA ROUND TREKKING)
    Aloha

    We`re back, in 1 piece!
    Enkele dagen geleden zijn we tot de aarde teruggekeerd. Zo voelt het wel een beetje. 3 weken lang geen auto`s, geen winkels, enkel ongerepte natuur, bergbewonders, vele vele geitjes, ezels en dappere trekkers. Onze gemiddelde dag zag er ongeveer zo uit: om 7 uur opstaan, je proberen te wassen met ijs, echt ijskoud water, de bezwete kleren van de vorige dag aantrekken, lekker en stevig ontbijten, om 8 uur beginnen wandelen, dan vier uur lang wandelen (12 dagen klimmen en 5 dagen afdalen), dal bat (rijst, linzen en wa groenten) eten en dan nog 2 uur wandelen in de namiddag. We waren meestal tegen 14h-15h op onze volgende bestemming. Dan een ijkoude douche, en geloof me, je stinkt zodanig dat je blij bent het koude zweet van de dag te kunnen wegspoelen (en als dat niet zo is, dan stink je gewoon nog een dagje). Vanaf 4000m hoogte kan je het niet meer opbrengen om je lichaam onder de koude kraan te steken, dus enkele dagen okselfris ruiken. Gezellig is anders, maar ja `s ochtends moest je al geluk hebben dat de kranen niet dichtgevroren waren. We kropen hier elke avond uitgeput maar voldaan tegen 20h in onze slaapzak en met een beetje geluk waren we rond 22h opgewarmd en vielen we in slaap. Het klinkt waarschijnlijk niet echt aantrekkelijk als je dit leest, maar dit waren 3 schitterende weken. Met de dag voel je je mentaal sterker worden. Iedere dag denk je dat je je limiet bereikt hebt, maar de volgende dag moet je weer verder, je kan niet anders en dan zie je nog mooiere bergen en zo blijf je gaan. Het spannende aan deze trekking is,dat je een doel voor ogen hebt: de pas oversteken, de hoogste pas ter wereld (5416m). Je mag je daar tijdens het klimmen echter niet op focussen anders is het moeilijk te genieten van de tocht ernaartoe. Al doorgaan kom je ook heel wat mensen tegen die terug zijn moeten keren omdat ze de koude niet aankonden, hoogteziekte hebben of mentaal gecrasht waren. Dan besef je echt wel dat het geen walk in the parc is dat je aan het ondernemen bent. Als er iets ergs gebeurt, moet een helikopter je komen halen en dat kost 10 000 dollar (onmiddellijk te betalen, anders geen helicopter en moet je zelf maar zien beneden te geraken)! Je kan ook per paard weer naar benden en dat kost 500 dollar. We zijn mensen tegengekomen die per paard teruggekeerd zijn en de ontgoocheling bij hen is dan heel erg groot. Af en toe sta je er wel bij stil dat er altijd iets kan gebeuren. Joost liep op een bepaald moment achter mij en plots hoorden we een immense plof, we draaiden ons alledrie om en zagen enkel een grote stofwolk. Er was een  stuk van de rots naar beneden gekomen juist achter Joost em dit zonder dat we iets gehoord hadden. We hebben alle drie es naar elkaar gekeken, we beseften alledrie hetzelfde maar zijn uiteindelijk gewoon doorgewandeld. Er kan altijd iets gebeuren, hier ben jij het kleintje en moet je constant op je hoede zijn van moeder natuur. Op dag 8 is Joost ziekgevallen, reizigersdiarrhee. Niet echt aangenaam als je op 3500 m hoogte zit en zowiezo al last hebt van een kleine, maar constante koppijn. Het probleem was dat we niet wisten of het hoogteziekte was of iets anders. 3500 meter is een hoogte waarop de meesten hoogteziek worden met als symptomen hoofdpijn, dan misselijkheid met braken en gezichtsverlies. Hij had geen enkel van deze verschijnselen, zij het enkel braken, maar dan op eigen initiatief (of was het toch de looksoep?). Die dag waren we gelukkig in een laatste dorpje waar een dokter aanwezig was en hij veronderstelde dat het een microbe was dat hij opgedaan had door iets fout te eten. En inderdaad, diezelfde nacht paar keer richting wc gehuppeld en afgezien voor de komende 3 dagen Gelukkig had de dokter heeft hem sterke antibioticum gegeven en de volgende dag hebben we de tocht verder gezet. Hij is drie dagen stil geweest, wat ne keer wa anders is, maar hij heeft echt afgezien. Gelukkig was`t al iets beter toen we de pass moesten oversteken. Die dag is er eentje om nooit te vergeten. Om 5 uur `s morgens zijn we vertrokken in -20 graden, pikdonker en een bevroren ondergrond. We hadden beiden de nacht voordien niets geslapen omdat het niet evident is op 4850 meter hoogte te ademen (en in combinatie met koppijn is da nie echt ideaal) en we moesten die dag 700 meter stijgen. Door sneeuw, stenen, nog sneeuw en nog meer stenen hijsten we ons naar boven. De wind was hevig, echt hevig. Op een bepaald moment liep ik bijna horizontaal, bang om weg te waaien. Hier neemt God het van je over en kan je je enkel sterk houden en doorgaan op karakter. Fysiek heeft hier niks meer mee te maken. Je wordt hier gekraakt en getest door moeder natuur!Maar het moment dat je op de pas eindelijk de vlaggetjes ziet wapperen en iedereen je onderweg toejuicht dat je de pass overgestoken hebt, voel je je super. Je hebt net jezelf enkele keren overtroffen!! Maar dan..........
     .........afdalen, 5 uur hebben we erover gedaan. Het was stijl naar beneden, een aanslag op de knieen en volledig uitgeput sleep je jezelf naar beneden. Geen drinkwater meer, alles was bevroren en laat dit nu net het belangrijkste zijn dat je moet doen: drinken, drinken, drinken. Heel belangrijk dat je genoeg drinkt. Soit, wat is een dag in een mensenleven? Nog nooit, maar echt nooit hebben we zo afgezien. We waren beiden stikkapot toen we eindelijk op onze slaapplaats aankwamen. 
    De volgende dagen bleken te bestaan uit nog meer afdalen, maar na de derde dag zijn we stevig beloond geweest voor al ons afzien en hebben we een hotspring gedaan, zalig. Je kapotte spieren onderdompelen in 40 graden warm water. Zaaaaaalig. Daarna onszelf een verdiende steak met frietjes en frisdrank besteld. Na 2 weken doorheen de bergen ben je het echt beu om gezuiverd zwembadwater (door de chloortabletten omt water te zuiveren) te drinken. De laatste dagen hebben we in doorheen groene groene natuur gewandeld, prachtig! En ook te doen voor wie niet te veel en te lang wil trekken (--> Tatopanitrekking, 4 dagen). De voorlaatste dag nog efkes 1800m naar boven geklommen (zwaaar) om  de zonsopgang te zien die buitenaards leek, nie normaal. Na deze mooie afsluiter wandelden we richting eindpunt en zo kwamen we in Pokhara terecht waar we na 330km trekken een paar dagen welverdiende rust namen en ons enkel fysiek inspanden door mes en vork richting onze mond te brengen.

    Ondertussen zijn we terug richting Indie getrokken en proberen we binnen 2 maanden in zuid Indie te zijn waar onze vlucht wacht naar de volgende bestemming. Ondertussen houden we jullie nog op de hoogte van ons avontuur.

    J&M


    Dag 1: alles nog groen, maar het doel is (soms) al in zicht.


    Onze 2e slaapplaats: tussen rijstvelden en modder/lemen/houten huisjes.


    Dag 5: Een zot stukje, ziet er pitoresk uit, maar net na de waterval moesten we klauteren op een richel van welgeteld 10cm breed, daarnaast ging het zo`n 50m loodrecht naar beneden. De originele route was weggespoeld door een aardverschuiving, dus geen andere optie dan goed op te letten en door te gaan.
     

    Dag 6: op 3000m in volle natuur. Geen stinkende auto`s, alleen wij, de bergen en nog wa andere trekkers. Heerlijk!


    Upper Pisang: Hier is een Tibetaans klooster (buddhisten) waar je een prachtig zicht hebt (het eerste) op Annapurna 1, 2 en 4 + Gangapurna en Om Myurpa. Ter verduidelijking: Annapurna is een bergketen in de Himalaya (4 toppen in totaal) tussen 7500m en 8091m . Hier zit je dus al ingesloten tussen s werelds hoogste pieken en voel je je klein, heeeeelll klein maar zooo goed. Raar wat deze omgeving met je doet. Vanaf hier is het ook het moment waar hoogteziekte kan beginnen en laat het nu wel zijn dat ik ziek ben geworden zeker. Zij het dan niet van de hoogte ( --> gelukkig, anders zat de trip er al op), maar wel van foute kookkunsten van een lokaal restaurant.


    Annapurna II


    Annapurna II


    De vallei
     

    De wandelroute. Hier niks meer van vegtatie te vinden, buiten enkele doornstruiken waar een lokaal fruitsapje wordt van gemaakt.

    File:Chaine-annapurna.jpg
    Links naar rechts: Annapurna II & IV (dicht naast elkaar); onbekend; Annapurna III & Gangapurna; Annapurna I. Nu, de hoogste berg is Annapurna I, maar laat dit nu net de kleinste zijn op de foto. PS: deze foto is vrijwillig geript van Wikipedia. (kwestie van geen problemene te krijgen met copyright wil ik dit toch even vermelden)


    noordzijde Annapurna. Het begon hier redelijk koud te worden `s nachts. Ondertussen zitten we op 4200m


    High camp (4850m): de laatste stop voor de oversteek door de hoogste pas ter wereld, Thorung La (5416m).


    We made it!! Deze dag was te zot voor woorden. Om 5h s morgens vertrokken in pikkedonker. Sneeuw, rotsen, nog meer sneeuw en nog meer rotsen. Keiharde wind en -20 graden Celcius. Hoofdpijn en dit op 5416m. Nie normaal hard dit stuk, maar eens je de pas door bent een zalige herinnering aan doorzettingsvermogen en karakter. Dan, afdalen, wat nog moeilijker is dan stijgen. Afdalen is een aanslag op de knieen, stijgen is een meer mentale kwestie.   


    Vanaf hier neemt bijna iedereen het vliegtuig richting Pokhara. Wij bleven volharden tot het einde van onze 330km lange tocht die nog zwaar beloofde te worden. 


    Annapurna II (zuidzijde). Blijkbaar waren we net op tijd de pas door, want de dagen erna was het volledig massief in wolken gehuld. Volgens Iswor ,onze gids, het einde van het trekkingseizoen en net op tijd om nie ondergesneeuwd te geraken op de top. (--> dat ondergesneeuwd geraken toch met een korreltje zout nemen)


    Net naast deze rivier, in Tatopani een `hot spring` (natuurlijke warmwaterbron) genomen om de spieren wat te laten relaxen. Vlgde dag (foto) 1800m klimmen!!!! Afzziiieeeennn!!


    Resultaat van 1800m klimmen de vorige dag. Boven de wolken een zonsopgang meemaken. Schitterend, maar toch te veel trekkers daar (en het is dan nog laagseizoen nu)


    Een favoriet van mij. Dit had ik nog nooit gezien. Schitterende zonsopgang, even sprakeloos staan kijken en 10 seconden later je weer opwarmen want t was kooouuuudddd!


    On the top of the world


    Annapurna I, je ziet hem niet veel onderweg, maar als je hem ziet is ie ronduit huge.


    There comes the sun..


    ..en daar gaat mijn zon.


    Annapurna massief in alle ochtendglorie. Da is waarschijnlijk ook het hoogste basketbalveld ter wereld.


    Terug naar begroeid landschap. Prachtige stuk natuur.


    Bijna beneden..


    Deze moest er bij. Je komt ze constant tegen onderweg. Dragers die tot 50kg dragen en dit gewicht rust volledig op de nek. Die mannen wandelen je dan nog eens gezwind voorbij gelijk het niks is. RESPECT!!!!!!!!


    Het laatste dorp waar onze Annapurna walking permit een laatste keer werd afgestempeld. Een doffe knal op het papier en in de verte hoor je al de camions, auto`s,.... De wereld is nog nooit zo veraf geweest zoals op deze 17daagse, maar met gemengde gevoelens `blij` terug onder de mensen te zijn.

    13-12-2009 om 00:00 geschreven door joostenmarlies  


    12-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nepal (part 2): KATHMANDU PICTURES



    Kaarsje branden vooraleer op trekking te gaan.


    Centrale plek in Kathmandu waar het vergeven is van de tempeltjes. De ene naast de andere, de een al mooier dan de andere, maar allemaal houtsnijwerk van schitterende kwaliteit. Ook veel duivenstront, wat een klein minpuntje is.


    Swayambunath stupa (gelegen op een berg waar je een mooi zicht hebt over de ganse stad)


    Swayambunath: het begin van een lange rij trappen..


    ..en naar beneden komen is altijd leuker dan naar boven gaan.


    Koninklijk Paleis dat niet meer gebruikt wordt aangezien Nepal nu een Republiek is sedert enkele jaren. De rebellen (Maoisten) hebben hier in 2007 een `coup` gepleegd en zijn sedert niet meer weg te denken. En als de bevolking dan al eens vergeet dat er Maoisten zijn, dan zorgen de Maoisten zelf wel met een aanslag of 2 dat iedereen weer op de hoogte is van hun aanwezigheid.


    Kleurrijk (en opgewekt) desondanks de problemen, zo kan je Nepal wel noemen.


    Priesters??




    Swayambunath, again.


    de 3 buddha`s aan de voet van de Swayambunath stupa.

    12-12-2009 om 00:00 geschreven door joostenmarlies  


    08-12-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nepal (part 1): CHITWAN NATIONAL PARK

    Hey hey

    Hier zijn we dan terug na enkele weken afwezigheid en wij hebben er ondertussen een geweldige Nepal-ervaring opzitten. Vanuit onze (tot nu toe) laatste stop in Varanasi (Indie) konden we een zeer goeie deal sluiten met een Nepalees reisbureau dat een vestiging had in ons hotel. Na 3 dagen onderhandelen over voorwaarden en prijs kwamen we tot een (voor ons toch) zeer goed akkoord en we sprongen op de trein richting Nepal. Mits enkele tussenstops in enkele `dodgy` grensplaatsen kwamen we Nepal binnen en het viel ons direct op hoe anders de mensen hier zijn. Ze zijn heel erg vriendelijk (zonder iets van jou te willen), ze geven je privacy (soms toch) en ze lachen hier allemaal de hele dag door desondanks dat de politieke situatie hier een grote soep is. We waren direct onder de indruk van Nepal en tevens blij dat we even van het (te) drukke Indie verlost waren. 

    Onze route doorheen Nepal hadden we reeds op voorhand wat uitgestippeld en via Chitwan National Park trokken we richting Kathmandu om van daaruit een 17-daagse trekking te doen rond het Anapurna-hooggebergte. 

    But first things first, en dus trokken we richting Chitwan alwaar jullie beider correspondenten zich konden opmaken voor een confrontatie met tijgers, neushoorns, olifanten, gigantische vogels,.... 

    CHITWAN NAT. PARK    


    Getrainde olifanten voor de ritjes door de jungle (met vier op 1 olifanten lucky us dat de andere 2gezellen bij ons ook niet van de breedste waren)


    Tijdens de wandeling door het metershoge gras wees onze gids ons op alle gevaren van de broesse hier. Zo moesten we zigzag weglopen als er een neushoorn achter ons zat, je groot maken en vee l lawaai maken als er een zwarte beer voor je neus stond, maar het beste was de tijger: je moest in een boom klimmen als er een tijger kwam, maar je moet daarbij wel een boom uitkiezen waarvan de stam niet te breed was anders klom de tijger er ook in, dus... als je een tijger ziet, kijk dan eerst goed rond tot je een geschikte boom ziet, wandel met je gezicht naar de tijger richting de boom en klim erin, tja, hoop doet leven zeker. 


    zoek de kokodril


    ziet ie er niet schattig uit.


    zo poeslief, ware het niet dat deze tijger volgens de gids al mensen had opgepeuzeld.


    funny crocodiles hier in Nepal, vree groot, maar met een lange, smalle snuit zoals ik ze nog nooit gezien had.


    Ooievaar-achtige vogel die +-1.5m groot was. Impressive, maar lelijk!


    Het zwaargewicht hier in de jungle (naast de olifanten). De eerste keer dat ik deze zie, en damn, ze zijn huge!!!!! De eerste die we zagen was bij valavond, dus we hadden niet echt een dee hoe groot die wel waren. De tweede zagen we (grotendeels) in het water tijdens onze boottocht, waarbij we allemaal uit de boot moesten en in een boog rond de neushoorn heenwandelden aangezien die soms de neiging hebben om boten aan te vallen. Toen we er rond wandelden kwam hij uit het water en dan schrik je echt wel even van de gigantische omvang van dit prehistorisch dier. Dit beest weegt 1.5ton, maar loopt blijkbaar tot 50km/h.
     

    Gepantserd, groot, schitterend om te zien (zo veilig vanop de rug van de olifant) ;-)


    Na al dat rondwandelen wou Elefantino nog wa te bikken en dat liet hij dan ook welverstaan.

    08-12-2009 om 00:00 geschreven door joostenmarlies  




    T -->

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!