Dit weekend gaan Hannah en ik
naar Bahir Dar. Het schijnt daar heel mooi te zijn. Ons hotel is gelegen aan
het grote Tana lake.Eens 4 dagen weg
uit Gondar en even genieten van het mooie Ethiopië.
Tot nu toe zijn onze dagen al
snel voorbij gegaan. We zijn in de ochtend druk bezig met onze patiënten en
proberen zoveel mogelijk oefeningen te geven en zoveel mogelijk het materiaal
te gebruiken. We geven de aanzet zodat de andere fysiotherapeuten ook meer
gebruik zullen maken van het materiaal. Ze vinden het zo leuk om het materiaal
te gebruiken, want dit zorgt ervoor dat ze veel creatiever kunnen omgaan met
hun patiënten.
Naarmate de week vordert leren
we de patiënten beter en beter kennen. Op deze manier breiden we ook onze
connecties uit. Een zoon vaneen patiënt
heeft er voor gezorgd dat we worden opgehaald aan de guesthouse om naar Bahir
Dar te gaan. Super natuurlijk want nu moeten we ons niet meer verplaatsen naar
het busstation, waar het blijkbaar hectisch en druk is.
Deze week hebben we ook ontdekt
dat de uren hier verschillend zijn. Bijvoorbeeld 8u in België is het 10u in
Ethiopië en de lokale tijd in Gondar is dan 4u.
Deze week hebben we ook heel wat
buitenlanders ontmoet. Mulu heeft ons voorgesteld aan enkele Belgische
studenten hier in Gondar. We zijn er iets mee gaan drinken en we hebben we
gepraat over ons verblijf hier. We hebben al plannen gemaakt om eens samen weg
te gaan in een van de clubs in Gondar.
We zijn ook eens gaan eten met
Thomas, de Amerikaan, uit de guesthouse. Hij ging ons naar een lokaal
restaurantje brengen, Hannah en ik keken er naar uit. De baggage kwam ons
ophalen en rarara waar werden we naar toe gebracht .. The Four Sisters. Are you
kidding me J
Maar het was er lekker voor te eten dus hadden we er wel zin in. S Avonds zijn
we nog een stapje gaan zetten, maar veel volk was er niet echt. We hebben zelf
voor het plezier gezorgd en veel gelachen die avond.
Volgende week hebben we weer een
druk programma omdat we met iedereen wel iets willen doen.
Onze eerste stageweek zit erop. We
hebben nu al wat patiënten leren kennen zodat we ze zelfstandig kunnen
behandelen. De mensen zijn hier erg vriendelijk en zo behulpzaam. En ze vinden
het zo leuk als we hun taal proberen te spreken. matof (buigen), masargat
(strekken) zeggen we dan tijdens de behandeling waardoor ze soms lachen van
blijheid.
Deze week zijn we met de ganse academic
afdeling en de Nederlandse collegas gaan eten naar de Four Sisters. Het is
een redelijk duur restaurant voor de lokale bevolking, voor ons is het
goedkoop. Na een heerlijke maaltijd hebben ze nog een show opgevoerd. Ze maakte
muziek en dansten, die voornamelijk bestaat uit schouderbewegingen. We hebben
die avond veel gelachen en plezier gemaakt. Na het eten besloten we nog een
stapje te zetten met de ganse groep. Ze brachten ons naar de traditional night
club. Het was er druk, maar zeer gezellig. Vooraan waren ze aan het dansen,
opnieuw met hun schouders. Na deze toffe avond zijn we teruggegaan naar de
guesthouse.
Jammer genoeg lacht het geluk
ons niet altijd toe. De donderdagavond, net voor het etentje naar deFour
Sisters hadden we geen water om ons te douchen. Dit was echt wel balen, want
een douche was wel nodig! We hebben ons dan maar opgefrist met enkele doekjes. De
vrijdagavond besloten we zelf te koken eenmaal alles op het vuur stond, was de
elektriciteit uitgevallen. We hebben onze buikjes dan maar gevuld met
dinokoeken en fruitsap.
Ons eerste weekend in Gondar was
niet zo vlot verlopen. De zaterdag hadden we plannen om de markt en de kastelen
te bezoeken in Gondar, maar ik voelde me ziek en was niet in staat om te gaan.
Hannah heeft haar in het zonnetje geplaatst en de lonely planet bestudeerd. In
de middag zijn we dan toch nog naar de markt gegaan samen met Abbey, een
fysiotherapeut. Maar we hebben de markt niet volledig bezocht want ik voelde me
opeens weer slecht.We hebben dan maar
besloten om het rustig aan te doen en iets te gaan drinken. s Avonds hebben we
gezellig gekookt in de guesthouse en de avond afgesloten met Greys Anatomy.
De zondag hebben we uitgeslapen
en ontbeten in de zon. Rustig ontwaken en genieten van het mooie weer. In de
middag gingen we naar het Florida hotel om te skypen ente zwemmen. Het internet is hier niet altijd
betrouwbaar en dat hadden we ook gemerkt de zondag, want het skypen verliep
niet zo vlot. Ook het zwemmen is niet doorgegaan want ze waren buiten alles aan
het klaarzetten voor een bruiloft. Ze hadden zelfs een brug gemaakt over het
water. Hannah en ik besloten dan maar terug te gaan naar de guesthouse en daar
op het gemak een boekje te lezen in de zon. S Avonds zijn we naar Lammarger
hotel gegaan om het skypen een tweede kans te geven. Terwijl hebben we daar een
hapje gegeten. Op het einde van de avond was de verbinding opnieuw verbroken en
zijn we dan teruggekeerd naar ons huisje.
Aangekomen in Addis Abbeba. Het is 3 u in de ochtend (1u
in België) en we moeten wachten tot we naar de tweede luchthaven kunnen gaan.
We hebben aan een groepje mensen gevraagd of we mochten meewandelen met hen,
zodat we niet met zen tweetjes daar alleen moeten wandelen. Om 6u nemen we onze
valiezen en gaan richting de tweede luchthaven.
Eenmaal aangekomen in Gondar wacht Mulugeta
(contactpersoon) ons op. Hij brengt ons naar een busje die ons richting de
guesthouse brengt. Onderweg worden we geconfronteerd met de armoede in
Ethiopië. Huisjes opgebouwd uit enkele platen en stro, kleine marktkraampjes,
geiten langs de weg, vervoer met paard en kar . Veel mensen langs straat, met
enkele doeken over zich heen, die ons aanstaren terwijl we door de straten rijden.
De straten zonder asfalt en met veel stenen zorgen voor een hobbelige rit.
Toen we onze buurt naderden kwamen we al veel mooiere
gebouwen tegen en enkele mooie hotels.
We arriveerden in onze guesthouse. We hebben veel ruimte
voor met ons twee. Een leefruimte met een frigo, een keuken met een stoof, twee
badkamers met koud water nog momenteel en twee slaapkamers.
We hebben ons geïnstalleerd en ervoor gezorgd dat de
guesthouse wat gezellig was. Tijd voor een dutje was er niet echt. Eventjes
onze ogen gesloten, maar na een halfuurtje was Mulugetaer terug. Eerst hebben we een klein hapje
gaan eten. Onze eerste maaltijd in Ethiopië was een tonijnbroodje met FRIETEN!!
SAY WHAAATTTT!!!! Gewoon te zot! Daarna bracht Mulu ons naar het ziekenhuis. We
namen een taxi om ons te verplaatsen. De taxi kost 1of 2 birr dit is 0.04 of
0.08. Er is ook de mogelijkheid om een tuk-tuk te nemen. Dit is een
driewielertje waar plaats is voor 3 maar als we op elkaar zitten kunnen er wel
5 in. Deze taxi is wat duurder, nl 3 birr.
Aangekomen in het ziekenhuis via een bergachtig padje
kregen we de verschillende afdelingen te zien. De kiné-afdeling had op zich wel
wat materiaal zoals, loopband, fiets, baren om tussen te wandelen, kniependelbank
ect Ze zullen blij zijn als we daar met al ons materiaal afkomen, want van
klein materiaal is er daar niets aanwezig!
Daarna verplaatsen we ons naar het piazza (centrum van
Gondar), waar we onze pasfoto hebben getrokken (mega mottig) voor onze simkaart
aan te vragen. Na al het getsjool zijn we een koffietje gaan drinken.De Koffie of buna staat centraal in Ethiopië
en is daar ook zeer lekker!! Ze hebben daar een koffieritueel maar dat moeten
we nog allemaal ontdekken.
Na een lange dag zijn we s avonds gaan eten met twee
Nederlandse kinesitherapeuten. We hebben goed gegeten, gedronken en gelachen.
Na een geslaagde, super, fantastische eerste dag kruipen
Hannah en ik vermoeid onder onze muskietennet en vallen in slaap . De volgende dag worden we gewekt door heel wat geluiden rondom ons. Voor de eerste keer moesten Hannah en ik een taxi nemen richting het ziekenhuis. 'Lammager' riepen we naar de chauffeur van de tuk tuk. In de ochtend stonden we op de 'outward' afdeling, waar mensen gewoon binnenkwamen voor kiné. In de middag gingen we naar de Wards. Die werden onderverdeeld in pediatrie, orthopedie, chirurgisch.. ect. Toen we de ward binnenstapten was de zaal overvol van patiënten. Het was wat wennen aan hun manier van werken, aan de hygiëne en de geur. Toen we naar huis mochten gaan besloten Hannah en ik om een stevige wandeling te doen en gingen te voet naar huis. Na onze eerste stagedag hebben we genoten van de afrikaanse zon met een koffie'tje. Hierna hebben we creatief gekookt in de guesthouse met 1 pot en 1 fluitketeltje.
Het is bijna zover!!! Binnen enkele uurtjes vertrekken Hannah en ik naar Ethiopië!!! We hebben onze vlucht om 15u in Brussel en landen om 3u in de ochtend in Addis Abbeba. We moeten enkele uurtjes wachten in de luchthaven om dan onze vlucht te nemen naar Gondar. We landen in Gondar om 8.45u of 6.45u( uur in België)!.
Nog 23 dagen en ons vertrek is officiëel. We kijken er al super hard naar uit! We zijn nog steeds bezig met ons benefit, maar dankzij de steun van veel mensen hebben we al een mooi bedrag. Eenmaal ons benefit afgelopen is, kunnen we materiaal kopen!!!