Onze eerste stageweek zit erop. We hebben nu al wat patiënten leren kennen zodat we ze zelfstandig kunnen behandelen. De mensen zijn hier erg vriendelijk en zo behulpzaam. En ze vinden het zo leuk als we hun taal proberen te spreken. ‘matof’ (buigen), ‘masargat’ (strekken) zeggen we dan tijdens de behandeling waardoor ze soms lachen van blijheid.

Deze week zijn we met de ganse ‘academic’ afdeling en de Nederlandse collega’s gaan eten naar de ‘Four Sisters’. Het is een redelijk ‘duur’ restaurant voor de lokale bevolking, voor ons is het goedkoop. Na een heerlijke maaltijd hebben ze nog een show opgevoerd. Ze maakte muziek en dansten, die voornamelijk bestaat uit schouderbewegingen. We hebben die avond veel gelachen en plezier gemaakt. Na het eten besloten we nog een stapje te zetten met de ganse groep. Ze brachten ons naar de ‘traditional night club’. Het was er druk, maar zeer gezellig. Vooraan waren ze aan het dansen, opnieuw met hun schouders. Na deze toffe avond zijn we teruggegaan naar de guesthouse.

Jammer genoeg lacht het geluk ons niet altijd toe. De donderdagavond, net voor het etentje naar de’Four Sisters’ hadden we geen water om ons te douchen. Dit was echt wel balen, want een douche was wel nodig! We hebben ons dan maar opgefrist met enkele doekjes. De vrijdagavond besloten we zelf te koken eenmaal alles op het vuur stond, was de elektriciteit uitgevallen. We hebben onze buikjes dan maar gevuld met dinokoeken en fruitsap.

Ons eerste weekend in Gondar was niet zo vlot verlopen. De zaterdag hadden we plannen om de markt en de kastelen te bezoeken in Gondar, maar ik voelde me ziek en was niet in staat om te gaan. Hannah heeft haar in het zonnetje geplaatst en de lonely planet bestudeerd. In de middag zijn we dan toch nog naar de markt gegaan samen met Abbey, een fysiotherapeut. Maar we hebben de markt niet volledig bezocht want ik voelde me opeens weer slecht.  We hebben dan maar besloten om het rustig aan te doen en iets te gaan drinken. ’s Avonds hebben we gezellig gekookt in de guesthouse en de avond afgesloten met Grey’s Anatomy.

De zondag hebben we uitgeslapen en ontbeten in de zon. Rustig ontwaken en genieten van het mooie weer. In de middag gingen we naar het Florida hotel om te skypen en  te zwemmen. Het internet is hier niet altijd betrouwbaar en dat hadden we ook gemerkt de zondag, want het skypen verliep niet zo vlot. Ook het zwemmen is niet doorgegaan want ze waren buiten alles aan het klaarzetten voor een bruiloft. Ze hadden zelfs een brug gemaakt over het water. Hannah en ik besloten dan maar terug te gaan naar de guesthouse en daar op het gemak een boekje te lezen in de zon. ’S Avonds zijn we naar ‘Lammarger’ hotel gegaan om het skypen een tweede kans te geven. Terwijl hebben we daar een hapje gegeten. Op het einde van de avond was de verbinding opnieuw verbroken en zijn we dan teruggekeerd naar ons huisje.

10-02-2014 om 11:28 geschreven door hannah&eve  

Aangekomen in Addis Abbeba. Het is 3 u in de ochtend (1u in België) en we moeten wachten tot we naar de tweede luchthaven kunnen gaan. We hebben aan een groepje mensen gevraagd of we mochten meewandelen met hen, zodat we niet met zen tweetjes daar alleen moeten wandelen. Om 6u nemen we onze valiezen en gaan richting de tweede luchthaven.

Eenmaal aangekomen in Gondar wacht Mulugeta (contactpersoon) ons op. Hij brengt ons naar een busje die ons richting de guesthouse brengt. Onderweg worden we geconfronteerd met de armoede in Ethiopië. Huisjes opgebouwd uit enkele platen en stro, kleine marktkraampjes, geiten langs de weg, vervoer met paard en kar…. Veel mensen langs straat, met enkele doeken over zich heen, die ons aanstaren terwijl we door de straten rijden. De straten zonder asfalt en met veel stenen zorgen voor een hobbelige rit.

Toen we onze buurt naderden kwamen we al veel mooiere gebouwen tegen en enkele mooie hotels.

We arriveerden in onze guesthouse. We hebben veel ruimte voor met ons twee. Een leefruimte met een frigo, een keuken met een stoof, twee badkamers met koud water nog momenteel en twee slaapkamers.

We hebben ons geïnstalleerd en ervoor gezorgd dat de guesthouse wat gezellig was. Tijd voor een dutje was er niet echt. Eventjes onze ogen gesloten, maar na een halfuurtje was Mulugeta  er terug. Eerst hebben we een klein hapje gaan eten. Onze eerste maaltijd in Ethiopië was een tonijnbroodje met FRIETEN!! SAY WHAAATTTT!!!! Gewoon te zot! Daarna bracht Mulu ons naar het ziekenhuis. We namen een taxi om ons te verplaatsen. De taxi kost 1of 2 birr dit is 0.04 of 0.08€. Er is ook de mogelijkheid om een tuk-tuk te nemen. Dit is een driewielertje waar plaats is voor 3 maar als we op elkaar zitten kunnen er wel 5 in. Deze taxi is wat duurder, nl 3 birr.

Aangekomen in het ziekenhuis via een bergachtig padje kregen we de verschillende afdelingen te zien. De kiné-afdeling had op zich wel wat materiaal zoals, loopband, fiets, baren om tussen te wandelen, kniependelbank ect… Ze zullen blij zijn als we daar met al ons materiaal afkomen, want van klein materiaal is er daar niets aanwezig!

Daarna verplaatsen we ons naar het piazza (centrum van Gondar), waar we onze pasfoto hebben getrokken (mega mottig) voor onze simkaart aan te vragen. Na al het ‘getsjool’ zijn we een koffie’tje gaan drinken.  De Koffie of buna staat centraal in Ethiopië en is daar ook zeer lekker!! Ze hebben daar een koffieritueel maar dat moeten we nog allemaal ontdekken.

Na een lange dag zijn we ’s avonds gaan eten met twee Nederlandse kinesitherapeuten. We hebben goed gegeten, gedronken en gelachen.

05-02-2014 om 11:09 geschreven door hannah&eve  

02-02-2014 om 10:20 geschreven door hannah&eve  

10-01-2014 om 22:02 geschreven door hannah&eve