Omstreeks 8 uur werd in de boot gestapt voor een overtocht naar zeghe een dorpje aan de overkant van het meer. Na een goed half uur varen werd er aan gemeerd voor een bezoek prachtige Ura Kidane Mehret Kerk. Terwijl de rest van de groep een bezoek bracht aan de kerk ben ik mooi in de schaduw van een grote boom gaan zitten want mijn beentjes kunnen al dat klimmen niet meer aan. Tijdens die wachttijd heb ik kunnen zien hoe de plaatselijke bevolking het meer over steekt, ze gaan met zo velen op een oud en versleten bootje dat juist nog niet op elkanders hoofd zit. In de namiddag hebben we een bezoek gebracht aan de Tis Issat waterval gelegen op de blauwe Nijl, waarvoor ook ongeveer een half uur gewandeld moest worden, en wat uit eindelijk een teleurstelling was want het was droog seizoen daar de waterval normaal zo’n 400 m breed is was nu maar 10 m. Na de diner was tijd om naar de luchthaven te gaan voor de transfer naar Addis Abeba.

 Vandaag is een vrije dag in Addis Abeba. Na een overheerlijk westers ontbijtbuffet met alles er op en aan werd er een city tour met een bus en stadsgids . Ons bezoek aan de stad begon met de St. George kathedraal met zijn mooie muur beschilderingen, waarna we naar het hoogst gelegen punt van de stad reden vanwaar je over de hele stad kunt kijken en dan pas ziet hoe groot Addis Abeba wel is. Voor de lunch werd ons Italiaans restaurant nog maar eens bezocht, zo gaat het als de bazin van het Ethiopisch reis agentschap een Italiaanse is maar het eten is lekker. Van hier ging het richting archeologisch museum om een bezoekje te brengen aan Lucy ? een kopie althans, de volgende halte werd de universiteit van Addis Abeba waar de cultuur over de jaren heen te bezichtigen is. Op de terug weg naar het hotel zijn we door de merkato wijk gereden waar je als westerling beter weg blijft maar de moeite om eens te zien, daar is werkelijk als te koop van een appel tot een vrachtwagen. Van avond slapen we nog eens in het Hilton hotel en morgen ????

 Om 3 h 30 ontbijt op de kamer want er werd weer gevlogen vandaag gaat de vlucht naar Mekele waar 2 gloed nieuwe 4 x 4 jeeps ons opwachten om ons richting Hamed Ela te rijden , zoals naar gewoonte werden er foto stops gehouden en eten gebeurde in een plaatselijke herberg of zo iets. Omstreeks 15 uur waren we in Hamed Ela wat dorpje van schamele hutten bleek te zijn, en dit zonder enige sanitair of andere voorziening dus geen toiletten zelfs geen water, buiten onze flessen drinkwater, het was daar droog en stofferig en zo’n 45 graden in de schaduw. Het camp Ela bleek niet meer te zijn dan oude hut met afdak er aan en drie bedden !! je kon zelf kiezen waar je wilde slapen binnen of buiten 5 van de 6 besloten buiten te slapen er werden nog 3 bedden bij de plaatselijke bevolking gehaald en het slapen was geregeld . Na een lekkere tas koffie of thee gedronken te hebben werd er nog een bezoek gebracht aan de zoutkapper die op de al oude manier nog zouttabletten kappen zo als dit gebeurde ten tijde van Koningin Seba en dit voor ongeveer 4 € per dag, want we bevinden ons nu in de grote zout woestijn van de Danakil . Terug in het dorpje gekomen kwamen ook de kameeldrijvers van de zoutcaravans aan zij zorgen het zouttransport naar Mekele dat is ongeveer 400 km heen en terug wat ze in zo’n 20 dagen over stappen. Ook zij brengen de nacht door in het dorpje. Terug in ons kamp !! gekomen had onze kok een lekkere maaltijd bereid , soep , kip met rijst en als dessert ananas na de koffie was tijd om in ons 1000 sterren hotelbed te duiken, het was nog steeds 35 ° C het dan al 21 uur en met de rug naar de zand en zout storm en eenmaal mijn bed te verhuizen want het begon te regenen, al bij al heb toch nog goed geslapen.

 Van zodra het licht werd begon men aan de bereiding van het ontbijt, koffie, thee brood met jam of havervlokkenpap met rozijntjes echt lekker zeker voor een veldkeuken. Na het ontbijt reden we door de zoutwoestijn naar het Dalol een van de mooiste natuurfenomenen ter wereld. Vanaf de voet van het Dalol was het ongeveer een 30 min; klimmen voor voordat we het wonder zagen, hier vormen heet waterbronnen kleine kratertjes die van kleur verschillen van wit, over fel geel tot intens roodbruin, met er tussenin de gifgroene zoutterrassen. Na een halfuurtje genoten te hebben van deze schoonheid werd er terug afgedaald en verder gereden om nog even halt te houden bij de zoutkapper en hun caravans, ook aan een paar zoutbergen werd er halt gehouden en een nieuwe actieve geiser met het zelfde geel tot roodbruine water . En nu op weg naar de beloofde lodge in Hawzien, maar daar bleek geen plaats voor ons te zijn, we werden dan maar in een plaatselijk hotelletje gedropt, maar toen kwam de kat op de koord want de kamers waren amper 3 op 4 meter er was geen stroom en geen warmwater en eten was er ook niet te verkrijgen, dus niemand wou naar binnen gaan. Na overleg met de reisleiding zijn we overgebracht naar een hotel in Mekele waar we ons na 2 dagen konden douchen, en er was nog eten ook.

 Dit is de laatste dag van onze avontuurlijke vakantie in dit prachtig Afrikaans land, en de ongemakken moet je er maar bij nemen want die wegen niet op tegen pracht van de natuur en cultuur. Ondertussen had men ons al bericht over de problemen met de IJslandse vulkaan maar onze afreis was verzekert. Op onze terugreis naar Mekele hebben we nog een bezoekje gebracht aan een boeren familie waar we hartelijk ontvangen werden met een koffie ceremonie en woordje uitleg hoe zij daar leefden. Ook werd er nog eenmaal halt gehouden om een kerk te bezoeken. Na de lunch in het Axum hotel in Mekele werden we naar de luchthaven gebracht voor de vlucht naar Addis Abeba. Deze vlucht vertrok om 16 uur en stond 8 min. Later weer op de zelfde plaats want we hadden motorpech wat voor 1 uurtje vertraging heeft gezorgd. Ons laatste avondmaal hebben we genoten in ons ondertussen alom bekende Italiaans restaurant, vanwaar we naar luchthaven werden gebracht om met een uur vertraging richting Brussel te vliegen. Rekening houdend met de Afrikaanse toestanden is deze reis zeker te moeite waard.