Na het intercom ritueel en ontbijt en het optrekken van de mist werden omstreeks 10 h 15 de zodiacs te water gelaten want we zouden tussen het pakijs gaan varen om de ijsarchitectuur met zijn grillige vormen te bewonderen, we bevinden ons nu in de Magdalenefjord op ( 79°48 noord en 10°04 oost het weer; bewolkt met een stevige wind) . Na de middag was er nog een landing voorzien in de fjord, daar ik niet zo potig ben heb ik rest maar laten wandelen zonder mij. Zij die wel zijn meegegaan hebben er een bezoek gebracht aan wat men een openlucht museum noemt, bestaande uit walvis karkassen die daar reeds meer dan 200 à 300 jaar liggen maar die door de lage temperatuur goed bewaard zijn gebleven. Hier werd vroeger door de walvisjager het vet gesmolten om het dan land inwaarts en naar Engeland te voeren. Bij het verlaten van de Magdalenefjord zagen we nog enkele walrussen die op het ijs van het avondzonnetje genoten, en weer zou men de hele nacht varen om tegen de ochtend de volgende bestemming te bereiken.
Bij het ochtendritueel van de intercom bevonden we ons ter hoogte van de
st. Jonsfjord op ( 78° 31 noord en 12° 49 oost het weer was koud en bewolkt ). Die dagen werden er twee landingen geplant, in de voormiddag was er een wandeling met klimmen over sneeuw en ijs, dus heb ik maar wijselijk voor de namiddag wandeling gekozen, want we zouden naar de oostkust van het Prins Karls Forland gaan om walrussen op strand te spotten. Samen met nog een paar ( verstandige ) reisgenoten hebben we op hen gewacht in de bar met af en toe een lekker drankje. Tijdens de lunch werd ons mede gedeeld dat ze bericht hadden gekregen van een ander schip dat er helemaal geen walrussen te bespeuren waren op de oostkust, dit wegens nog teveel ijs. Daarom zou men uitwijken naar de westkust van Spitsbergen, ( plan B. ) dit was Steinpyntvika daar zou men aanwal gaan om de klippenvogels te gaan spotten wat ook weer een zware en lastige wandeling zou worden, na het horen van dit bericht besloot ik maar om een schoonheidsslaapje te doen zo gaat de tijd vlugger voorbij. Zodra iedereen aan boord was werd er koers gezet richting Horsund Gashamna de zuidelijkst gelegen fjord van Spitsbergen .
Aangekomen op onze bestemming (76°57 noord 15° 49 oost het weer; zonnig en koud met af en toe neerslag ) het weer was wisselend zonnig en koud met af en toe lichte neerslag , omstreeks 9 uur ging de landing van start, het bezoek aan de toendra zou van korte duur zijn want er werd een ijsbeer gesignaleerd dit wil zeggen dat iedereen zo snel mogelijk aan boord moet komen daar men geen risicos wou nemen. En de beer ? die iedereen aan boord had gejaagd had geen zin om hem te laten fotograferen, want hij liep land inwaarts om aan de horizon te verdwijnen. Dan maar verder varen naar Samarinbreen & Brepollen waar we de toendra zouden bezoeken op een licht golvend landschap. Omstreeks 14 uur kom de landing beginnen, eens iedereen aan land werden we als gewoonlijk in drie groepen verdeeld, een lange, middellange en een korte wandeling? Ik koos voor de korte wandeling en dacht zo alle verrassingen te voorkomen, en daar gingen we langzaam door het wel erg mooie landschap, met hier en daar een gewei of nog wat resten van een opgepeuzeld rendier, wrakhout en kleine ijzeren bollen die boeien leken. Op de klippen langs de kustlijn zaten allerlei mooie watervogels op of naast hun nest zoals meeuwen ,koeten,kleine rietgans, brandgans, rotgans, noordse stormvogel, rosse franjepoot om er maar enkele te noemen. Ook de flora is heel mooi te noemen met zijn massas steenbreek in wit en paars deze bloemetjes zijn amper 5 à 6 cm hoog en staan zeer dicht bij elkaar om zo de zonnewarmte bij te houden en bloeien van zodra de sneeuw is gesmolten, verder heb je nog verschillende mos soorten die door de rendieren als een delicatesse worden verorbert, want kom je daar overal tegen. Verder lagen er nog resten van oude houten berenklemmen die met stenen verzwaard werden. Het werd nu tijd om terug te keren naar de zodiacs op het strand, en wat dacht je ? juist onze begeleider Jordy had zich nog maar eens mislopen en onze korte wandeling werd opeens een heel stuk langer. Eens aan boord melde de intercom dat er zich een ijsbeer bevond recht voor schip ! dus met zijn allen naar het voordek , daar aangekomen kon je met een verrekijker ginder heel ver een witte muis zijn lopen. Maar de kapitein liet het schip zachtjes door het pakijs glijden zodat we ook deze konden spotten. Maar ? men had ons op de eerste dag aan boord een verrassing diner beloofd op de voorlaatste avond dat we aanboord zouden zijn, en wat zagen we de koks waren een lekkere BBQ aan het voorbereiden zelfs de drank was er deze avond bij inbegrepen, en of het lekker was ook al vaarden we tussen het pakijs, zo iets had nog niet mee gemaakt maar het was wel plezant. Na het eten werden er nog wat fotos bekeken en een beetje bijgepraat want morgen zouden voor het laatst aan wal gaan.
De volgende morgen kwam de kust van bellsund inzicht met kapp Toscana & Ingeborgfjellet gelegen op ( 77° 36 noord en 15° 06 oost het weer was zonnig maar fris.) In de namiddag werd er nog een openlucht museum bezocht met bergen walvisbeenderen en resten van robben, ook hier heeft men tot ongeveer 1930 vet gesmolten. Afgezien van de berg soepbeenderen was het landschap er bewonderens waardig met zijn bloemen, rendieren en vogels. Terug aanboord werd er begonnen met het inpakken van onze warme kleren, want de volgende morgen om 9 uur zouden we in Longyearbyen ontschepen.
Voor het avondeten werd iedere deelnemer aan de expeditie bedacht met diploma en logboek van onze reis. Er waren ook lovende woorden voor de staf en het personeel voor de goede zorg tijdens ons verblijf aanboord. Onder de deelnemers werden vlug nog adressen en telefoonnummers uit gewisseld,er werd nog een glaasje gedronken op de nieuwe vriendschap , want de tijd van afscheid kwam er nu wel snel aan. De volgende morgen om 9 uur werd de bagage in een vrachtwagen geladen en werden we met de bus naar het stadscentrum gebracht waar we nog een uurtje of twee konden wandelen voor we op het vliegtuig stapten.
Dit is misschien niet de populairste vakantie bestemming maar wel leuke en een leerrijke
