Ik ben Emiel
Ik ben een man en woon in bij mama en papa () en mijn beroep is Avonturier/afbraakwerker..
Ik ben geboren op 26/08/2005 en ben nu dus 20 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: spelen met mijn tlakto's, hamions, rrriegtuigen en in mijn wemba..
Emiel vertelt... Alles over mijn zusje vind je op www.bloggen.be/floor_thijs
11-10-2007
Op de speeltuin
De dieren was ik eigenlijk rap beu, ik liep maar de hele tijd naar de garage waar een tlakto in verstopt stond, maar ik mocht er niet op van mijn mama, grrr We gingen dan naar speeltuin/zandbak en met mijn piloten jakker en mijn zonnehoedje had ik op deze herstdag wel bekijks Ik pikte er ook een boterham uit de brooddoos van een schoolkindje dat er met de klas op bezoek was. Ik wilde er net in bijten maar helaas, ook dat mocht al niet van mijn mama. Ik mag ook niet veel he. Iets later kwam een meester vragen of ik een appel wilde, maar zeg nu zelf: een boterham met choco of een appel, wat zou gij kiezen
Toen we thuis waren, heeft Thomas met ons buiten gespeeld en is mama pannekoeken gaan bakken. Het smaakte ons allebei goed, we hebben er veel van gegeten. Als echte prinsjes zaten we aan een tafeltje op maat Na het eten was het tijd voor platte rust, die ik al lopend en spelend heb doorgebracht en Milan in het logeerbed. Hij sliep zo flink dat Thomas hem maar liet slapen toen hij Alexandra, dat is de grote zus van Milan, van de school ging afhalen. Na de dut van Milan gingen ze naar huis, spijtig want het was een hele fijne dag!
Mama en papa moesten vanavond op stap, de collega van mama ging trouwen en dat moet uiteraard gevierd worden! En omdat feestje met de spoedcollega's nogal eens laat kunnen worden mocht ik vandaag voor de allereerste keer in mijn carriere eens ergens anders gaan logeren dan altijd bij omi en opi. Nl bij ome Winand en tante Wendy en bij Joe, hun cocker. Hier volgt het verslagje dat tante Wembie aan mama bezorgde:
Een kort verslagje van Emiel zijn logeerpartij!
Het was heel leuk! We zijn met hem naar het grotje in Wiemesmeer geweest (kaarsje branden, maar hij blies de kaarsjes uit), daar is een speeltuin aan en we wilden daar met hem naartoe, maar die was gesloten.
Dus zijn we naar een andere speeltuin geweest. Daar heeft hij zich kunnen uitleven..
Dan zijn we thuis gekomen en heeft hij spaghetti gegeten.. Daarna de douche in en nog wat gespeeld met de duplo en de trein...
Hij heeft rond 20u zijn flesje chocomelk gehad en is dan zonder problemen gaan slapen. Hij heeft geslapen tot ongeveer 8.45u de zondag.
De zondag is hij mee naar de bakker geweest en heeft hij duidelijk het gewenste ontbijt aangewezen bij de bakker ('KOEK' op ne donut en ne croissant)
Die heeft hij duidelijk met smaak dan opgegeten bij een goei tas chocomelk..
Dan nog wat gespeeld en rond 11u waren we bij opi!
Het was heel plezant! Ge moogt hem gerust nog es brengen hoor!! :)
Mama en papa gaan vooral die laatste zin onthouden
Joehoe, mama is vrij vandaag! Na ons ontbijt en msn-gesprekje met avonturierlijke vriendin van mama, gaan we naar de ava. We kopen er wat materiaal dat mama nodig heeft om het geschenkje te maken voor mijn nichtje of neefje dat er deze maand zal bijkomen. Na de Ava gaan we naar de GB. Ik zie er een muts en wil die koste wat koste op, en ik zet ze niet meer af. Terug thuis eten we als middag een boterhammeke. Jammie. Kruimelkorrels. Ik heb elk korreltje opgegeten, ik spring zelfs van mijn stoel om eentje dat op de grond viel op te rapen. Als mama de tafel wil afdekken zeg ik: 'Papa op-uim, papa afwas' (papa moet opruimen, papa zal wel afwassen aldus de vertaling van mama) Ik krijg een ferme voorschot aan en we gaan wafels bakken. Ik heb maar 1 eitje laten vallen en ik heb geprobeerd om in mijn beker 250 ml melk te gieten. Het viel dus nogal mee. Toen het deeg klaar was mocht ik alles lekker aflekken (en als mama niet keek stak ik mijn pannelekker nog eens extra in pot met beslag) Het waren heerlijke wafels. De eerste mocht ik proeven. En wanneer mama even niet keek heb ik mijn muts goed over mijn oren getrokken en nog eentje gepikt, maar ssst niet zeggen want ze weet het niet Juist toen alle wafeltjes gebakken waren kwam papa thuis en hebben we samen spagetti gegeten. Het was een fijne dag.
Mama heeft middagpost vandaag en omdat ik toch niet wil slapen overdag (als ik thuis ben) dacht papa eens een goei ingeving te hebben; hij zou me trakteren op een middagje Haasselt-kermis. Dus we stappen in de auto en we rijden richting provinciehoofdstad. Toen we er bijna waren lag ik lekker te slapen in mijn autostoel. Papa is dan maar via Parijs en Rome naar huis terug gereden en zo heb ik ongeveer een uurke geslapen deze middag... Merci he papa!
Slecht slapen, ik ben er tegenwoordig een kei in. Bij omi en opi sliep ik ongeveer 14 uur per nacht en nog eens een uur of drie overdag. Thuis weiger ik. Ik wil wel in mijn bedje gaan liggen, maar enkel en alleen als papa of mama bij me blijft. Woensdagavond heeft mama van 19u tot half 10 in de gang gezeten en vandaag papa van 8 tot half 10 (we maken dus vorderingen ). Ik word wakker als ze proberen van naar beneden te gaan (de trap kraakt) en dan huil ik. Lamp aan, lamp uit, deur open, deur toe, groot bed, klein bed, het maakt geen verschil. Ik kruip zelfs uit mijn reisbedje. Laten we hopen dat het een fase is die ook weer over gaat!
Het weerbericht had nog eens goed nieuws: dit weekend wordt het zomer, al zal de herfst beginnen! Jihaa! Mama maakte de picknick, papa zette de bolderkar in de auto, ik was een beetje humeurig. En toen stapten we allemaal in de auto en we waren vertrokken, naar Muizen, naar Planckendael! Mama en papa hadden al verteld dat we naar de dieren gingen kijken maar ik kon er met mijn fantasie niet echt bij.
Even het tijdsverloop van mijn tripje: 9u35: vertrek thuis in Houthalen 9u47: we zijn 23 km ver, ongeveer thv Diest op de E314 en ik heb een mededeling: 'Daan auto' (=ik ben het beu) 9u59: ik zeur en krijg een koekje, we zijn thv Holsbeek 10u25: 73 km van huis en aankomst in Planckendael 10u34: papa betaald 37.80 en we mogen alledrie het park binnen én we kunnen straks met de jeton ook weer de parking verlaten 11u25: tijd voor picknick 14u40: tijd voor een ijsje 15u14: terug richting thuis 15u33: ik stop met huilen en val in slaap 15u59: we rijden de E314 af en ik word wakker en begin te huilen 16u09: we zijn thuis!
Dit heb ik allemaal gedaan/gezien:(kijk op http://foto.zita.be/4757294135 voor de foto's die bij deze commentaar horen) *kort bij de neushoorn gestaan *met mama naar de dikke vissen gekeken *met papa bij de grote fontein geposeerd *de ooievaars de weg naar mijn thuis uitgelegd *naar vissen gekeken waar mijn opi jaloers op is *met papa door het oerwoud getrokken *met mama in en prauw gevaren *het waterzuiveringsstation van Planckendael bekeken en gevoeld *gepicknicked *mijn dessert in de kar opgegeten *met mijn broodje naar de dieren gekeken *mij laten trekken (in de kar) door papa *zelf mijn kar getrokken (leeg) *gespeeld in de zandbak *op de kinderboerderij : -mama een kusje gegeven -de geitjes geaaid (en naar hun poep gekeken toen ze kaka deden) -gewezen waar hun oortjes zijn *over de reling geklommen bij de flamingo's *siesta in mijn kar (gedurende 51 seconden)gehouden *een groot beest geaaid (waar mama de naam van is vergeten) *naar de aapjes gekeken *een groot aapje in de kar gevangen en getrokken *over de apenbrug gelopen tot in de helft *naar de grote bisons gekeken *naar de gekke aapjes gekeken *met mama naar de otters gekeken
Ik ben weer thuis in mijn eigen bedje, op mijn eigen stoel, met mijn eigen speelgoed. En dat ik mama en papa gemist heb, ben ik ze om vier uur deze morgen gaan meedelen. Ik heb mijn armpjes stevig rond mama haar nek geslagen en haar duizendzestig kusjes verkocht. Aja want papa had ik gisteren al uitgebreid gezien...
Deze voormiddag zijn mama en ik met de fiets op pad geweest. De postbode bracht de kaartjes die we hebben laten maken voor de Duitse mensen te bedanken en dus gingen we postzegels en enveloppen kopen en gingen we ook naar de CM waar we nonke Guido tegenkwamen (en ook onze buruvrouw Lucie) Ik vond het wel fijn want ik zit graag achter op de fiets.
Maar mijn middagdutje wilde niet lukken. Ik was nochtans erg moe maar ik wilde niet slapen. Ik klauterde uit mijn spijlenbedje, stapte uit mijn groot bed, ik huilde en tierde en was boos als mama mij terug legde. Anderhalf uur heeft het circus geduurd en dan heeft mama het opgegeven. Het was ook veel te mooi weer om binnen te blijven en dan zijn we maar buiten gaan spelen en de kippen gaan verzorgen.
Na het avondeten kwamen tito en tita nog even langs en dan was het weer tijd om te gaan slapen. Maar ook dit was een gevecht op leven en dood. Mama probeerde alles: boos zijn, lief zijn, mij negeren als ik weer maar eens aan de deur stond, mij in het grote bed leggen en in t kleine bedje, het licht aan, het licht uit, de deur open, de deur toe. Niets hielp. Voor de tachtighonderste keer hoorde ze mij weer in de hall staan prutsen, maar ik deed deur (van de living) niet open. Na een tijdje was het stil en mama dacht (lees: hoopte) dat ik terug upstairs was getrokken en in dromenland was geraakt. Opeens ging de bel, mama schrok best wel, tot ze aan de deur kwam want.... daar stond ik. Op mijn blote voetjes, met mijn te kleine pyama aan en mijn tutje in de mond. En ik zei bloedserieus: DING DONG. Mama kreeg er toch wel even de slappe lach van. Ze belde naar omi en opi (voor wat ouderlijke raad) en toen ze in de living terug kwam zat ik daar met de laptop op mijn kniekes te MSN-en met opi.... Gelukkig ben ik rond half tien wel in slaap gevallen, in mijn bedje en met een mama langs mijn bedje die in mijn haartjes kriebelde...
Eind goed al goed dus en nu maar hopen dat het een goeie nacht wordt!
...en niemand houdt me tegen Ik ben een paar dagen bij omi en opi geweest en mama heeft me errug gemist. Papa minder, maar ja dat is ook de nuchterheid zelve.
Na zijn werk is papa mij bij omi en opi komen halen. Het was een afscheid in mineur. Ik huilde en was ontroostbaar. Ik heb tot bij ons eigen thuis gehuild. Papa wilde me toch nog even gelukkig zien en we gingen nog wat buiten spelen. Eerst voor de kippen zorgen (die na lange tijd van pauze weer in gang geschoten zijn, resultaat: 3 eikes) en dan wat ravotten. Maar met zot doen botste ik met een tandje tegen papa zijn voorhoofd en papa bloedde. Ik zei; " Papa Pijm" en ik gaf hem een kusje op de pijn, met als resultaat: rode lipjes. Ik wilde het ook verzorgen en veegde er eens met mijn vinger door, maar toen was ik ook in paniek want opeens zat er zomaar bloed aan mijn vinger... Ik zeg trouwens BLOEB, net als mijn mama. Het slapen gaan was niet zoals gepland want toen mama naar haar middagpost thuiskwam zei papa: "Ge hebt hem juist gemist, het is nog maar net stil...."
Vandaag was ik samen met mijn neefje Laurens bij omi en opi. We mochten er samen spelen en dat lukte vrij goed. Tot ik mijn klein weerloos neefje zomaar in zijn duimpje beet. Zo hard dat hij huilde en omdat hij huilde huilde ik ook (en ook omdat ik tegen mijn voeten kreeg). Tante Marieke ging met Laurens naar de living en ik was in de keuken. Ome Gijs kwam niets vermoedend binnen en vroeg aan mij waarom ik huilde en ik zei: "Baby op-eet". Ligt er nu jaloezie of eerder een honger- en dus overlevings-gevoel aan de oorsprong van mijn kanibalisme dat is nog maar de vraag. Volgens insiders het eerste volgens anderen het tweede!
