We zijn sinds gisteren de enige verblijfsgasten. Deze morgen vroeg zijn er wel een koppel fotografen met reusachtige lenzen neergestreken. In geen tijd werden alle feeders weggenomen of afgedekt. Er werd 1 feeder mooi aangekleed met extra bloemen en nieuwe bananen. Ze kregen allemaal een suikerwaterlaagje extra. De struiken werden volgespoten met een gefermenteerde mix van vissenkoppen, scampi's, bananen om insecten te lokken. Stinken dat het goedje deed... We hebben met verbazing zitten kijken. Na een uur met de lens gericht op de feeder, héél weinig beweging. Dus de fotografen waren al snel terug weg. 

De gids kwam vragen of Steven mee wilde naar de vingerknip manekin. Hij verveelde zich natuurlijk alweer te pletter. Blijkt dat de vorige fotografen in hun eentje hebben rondgelopen, wat wij absoluut niet mochten. Ze hebben bij de manakin het bos bewerkt om maar zo goed mogelijke foto's te kunnen maken. Nu is het heel stil bij die vogeltjes en zijn ze duidelijk afgeschrikt. Zo zie je maar, mensen die alles voor een goede foto. De locals hopen dat ze snel terug settelen. Mensen komen speciaal naar hier voor deze vogels. 

We zijn ook maar gaan afrekenen. We hadden nog een deel fooigeld over. De bedragen die we kregen waren van de Amerikaan van de eerste lodge. Uiteindelijk zijn fooien hier echt niet zo'n ding. En het is niet de bedoeling dat je 1/10 van hun loon aan fooi gaat geven, denken we dan. In deze lodge hebben we wel voor elk staflid 10 euro achter gelaten. Ze hebben echt schitterend voor ons gezorgd. Ze zijn met 6 dus dat valt nog mee. 

Steven is namiddag nog eens de weg afgewandeld met een jongere Spaanse gids. Hij heeft de hele tijd afgerammeld en Steven deed maar of hij het allemaal verstond. Hij heeft nog enkele mooie foto's extra kunnen maken. Ik heb lekker in de zetel mijn 5de boek uitgelezen. Ik moet zeggen dat een e-reader echt wel mijn ding is. Zeker tijdens de vakantie. Lichtgewicht, past zich aan in het donker. Ik geraak wel niet aan de boeken van de bib, voor zo'n dingen is een laptop toch handig. Of inchecken bij de luchtvaartmaatschappijen. We trekken onze plan met de gsm. Ik denk niet dat mijn simkaart van 18 gb voor €20 al op is. ;-) Op de luchthaven verkochten ze enkel die, tot frustratie van Steven. Thuis geraakt ik nog niet aan 2Gb per maand. Maar ik ben er blij mee geweest en het geeft toch een gevoel van bereikbaarheid en veiligheid (aan de juiste kant van de berg). Het idee van we zitten in de bush bush is moeten we hier in Colombia toch bijstellen. Het Amazonegebied in het zuiden zal wel wat anders zijn. 

Deze middag kregen we steak met koffiemarinade, boterpuree en rijst. Een recept van de jonge kok, die heel hard zijn best doet om lekkere dingen te maken. Elke dag wat anders. Helaas was de steak echt veel te hard gebakken. In tegenstelling tot de zalmforel van gisteren, die net te rauw was naar onze goesting. We hebben er dan maar rond gegeten. Dadelijk krijgen we opnieuw vis. Spannend dus.