Ja, lang thuis blijven zit er bij ons niet in. Daarvoor ontdekken we te graag andere continenten.
La Palma is nog maar net verteerd en de twee HAO's of hyper actieve oudjes hebben al andere plannen gesmeed.
Voor de derde maal op rij gaan we een splinternieuwe camper van oost naar west rijden in de USA. We vertrekken iets boven Chicago nl. aan het Lake Michigan en drie weken later moet dat rijdend huis te San Francisco ingeleverd worden.
Toen we het bericht kregen dat het ons terug zou lukken is Wim in actie geschoten. Aan de hand van al het mogelijke materiaal en moderne middelen werd een eerste route opgemaakt maar die vonden we niet zo denderend. Omdat het nog vroeg op het seizoen is moeten we meer zuidwaarts rijden want het water, wel te verstaan het water van de camper, zou kunnen bevriezen en dat willen we vermijden. Route twee werd opgemaakt. Maar dat was ook niet wat het moest zijn. En vermits alle goede zaken uit drie bestaan werd het volgende ontwerp goedgekeurd. We zijn niet teveel over de toegestane 4800 km gegaan die we als geschenk krijgen, de route maakt een brede bocht zuidwaarts en we zijn tijdig op de plaats van afgifte.
Tot daar het werk van de "routeplanner" en nu kwam mijn werk eraan. Ik doorzoek het internet om alle leuke dingen die we op onze weg tegenkomen alle eer aan te doen en het zijn er heel wat. Niet zodanig aan de oostkant van ons traject maar vanaf Texas loont het blijkbaar echt de moeite. Vermoedelijk zal het een fijne en leerrijke ervaring zijn en we kijken er beiden naar uit.
Voor de eerste maal gaan er ook vrienden mee die zulk een aanbod op de kop kunnen tikken hebben en samen gaan we het avontuur tegemoet. Het zal misschien moeilijker zijn om een dagelijkse aflevering van mijn blog door te sturen maar ik zal alvast mijn uiterste best doen om jullie, samen met ons, de reis te laten volgen.
