We gaan vandaag een inloopwandeling maken zodat ons "kunnen" terug wat stijgt. Het weer keert zich naar onze wensen. Oorspronkelijk dacht ik: we hebben het zitten". Een dik pak wolken komt ons tegemoet maar hoe krachtiger de zon wordt, hoe dunner de wolken en ja hoor! Een uurtje later een stralende zonneschijn. En wij op pad. Gewapend met een rugzak gevuld met spullen voor warm en koud, nat en droog, en het nodige proviand vertrekken wij richting bananenfinca's en willen ons verdiepen in die cultuur.
Stappen en stappen!
Wim, we hebben er al ongeveer 9 km op zitten en moeten nog terug, dixit Dette. Geen nood, we zijn bijna halverwege, dixit Wim. Maar hij vergeet blijkbaar dat de hellingen niet niets zijn. Bij wijlen zo steil dat ik mijn hielen niet op de grond krijg. Niet jammeren hé, gij kunt dat wel. Maar dat heb ik al meer gehoord.
Uiteindelijk spreek ik een bananenboer aan en in mijn beste Spaans wil ik het fijne te weten komen van een cultuur die hier een doorslaggevend element is wat betreft de economie. Jaarlijks worden hier 150 000 ton bananen geëxporteerd naar Spanje en dan begrijp je dadelijk dat we hier gehuisvest zijn midden hectaren en hectaren bananen kweek om nog maar van de avocadofinca's en amandelbomen te zwijgen.
Die bananenboer, steeds herkenbaar aan T-shirts waar de vlekken niet meer uit te krijgen zijn, heeft ons van naald tot draad alles uitgelegd. Een echte openbaring en dan vraag ik me af hoe het mogelijk is om tegen zulk een lage prijs nog banaantjes te kunnen kopen. Om een kilo bananen te laten groeien gebruikt de plant 400 liter water. Water dat door een ingenieus systeem van ondergrondse "galerias" over het eiland verspreid wordt. Die tunnels zijn door de bewoners zelf gebouwd en zijn een waar huzarenstuk. Je moet het maar doen om onder die ruwe bergen zoiets te verwezenlijken!!!
Vanuit het noorden van het eiland, waar talrijke bronnen zijn, loopt het water door die tunnels naar alle plaatsen waar die vruchten, met een vorm van een boemrang, groeien en daar wordt het gebruikt voor de bevloeiing van deze planten. Elke plant draagt slechts één maal en nadien wordt hij gekapt. Intussen is er een scheut aan het groeien die op zijn beurt weer trossen kan produceren, trossen die tussen 15 en 70 kg kunnen wegen. Je moet al een stoere kerel zijn om die trossen te kappen en nadien bergafwaarts naar een pick-up te kunnen dragen. Maar dat zijn ze hier blijkbaar gewoon.
Een half uur lang hebben we een leuke babbel gehad en en dan nadien die terugweg. Waar we gedaald waren, moeten we nu klimmen en onze inloopwandeling kan je beter bestempelen als een uitputtingsslag. 18 km in het totaal en dat na slechts 2 dagen hier te verblijven. Ik wil het veel jongeren zien nadoen.
Bijlagen: DSC_9023.JPG (2.6 MB) DSC_9031.JPG (2.7 MB)
24-01-2014, 22:27
Geschreven door Dette 
|