|
Satan markeerde elke zonde in mijn blanke ziel met een zwarte vlek. Alleen bij mijn eerste Heilige Communie heb ik een goede biecht gehad. Sindsdien heb ik de Heer nooit meer op een waardige manier ontvangen.
Mijn godslasterlijk gedrag ging zover dat ik zei: Wat is dat voor onzin, het Allerheiligste Sacrament? Stel je voor dat God zich bevindt in een stukje brood of in een kelk. Zover ging mijn godslastering.
Nooit voedde ik mijn ziel en, om het nog erger te maken, ik had constant kritiek op de priesters.
Je had moeten zien hoeveel pijn me deze confrontatie deed.
Sinds mijn prilste jeugd hoorde ik in mijn familie, te beginnen met mijn vader, kritiek uiten op de priesters. Men zei dat ze rokkenjagers waren die meer geld hadden dan wij. En wij, kinderen, herhaalden dat.
En de Heer zei: Wie zijn jullie dat jullie mijn gezalfden veroordelen? Voor de gezondheid van een priester moet worden gebeden door de gemeenschap. Men moet van hem houden en hem steunen. Als een priester in zonde valt, is zijn gemeenschap daarvoor verantwoordelijk, en niet de priester.
En de Heer toonde me hoeveel kwaad ik aanrichtte toen ik op een dag over een priester rondvertelde dat hij homoseksueel was. Het was ronduit beschamend. Daarom vraag ik nu lever geen kritiek maar: BID ! ! !
Het vierde gebod: 'Vader en moeder zult gij eren.'
Zoals ik al gezegd heb toonde de Heer mij reeds mijn ondankbaarheid ten aanzien van mijn ouders. Ik deed er mijn beklag over dat ze mij vele dingen niet konden geven; dingen die mijn vrienden wel hadden. Ik was ondankbaar tegenover hen voor al wat ze voor mij gedaan hadden en ik erkende mijn moeder niet omdat ze niet van mijn niveau was. De Heer toonde me hoeveel redenen ik had om dit vierde gebod in praktijk te brengen. In feite had ik wel de dokters en apotheekkosten voor mijn ouders betaald toen die ziek werden maar, gezien ik alles uitkiende in functie van geld, had ik hen zodanig gemanipuleerd dat ze niets meer te zeggen hadden en ik hen kon uitbuiten. Het geld was mijn afgod. Het geld maakte mij verwaand en ik minachtte mijn ouders.
Het maakte me nu angstig mezelf te zien als vrouw zonder God en te zien hoe ik alles rondom mij vernietigde en bovendien toch nog dacht dat ik een heilige was.
Ik zag ook hoe mijn vader weende want niettegenstaande hij een goede vader was die me geleerd had hard te werken, ondernemend en eerbaar te zijn - want enkel wie werkt kan vooruitkomen - had hij een belangrijk detail vergeten: dat ik een ziel had en dat hij mij moest evangeliseren door zijn getuigenis. Zijn slecht voorbeeld echter deed mijn leven beginnen kantelen. Hij rookte, hij dronk en liep de vrouwen na. Mijn mama verborg haar tranen elke keer hij over andere vrouwen begon te spreken. Ik begon me op te winden van woede en wrok. Wrok leidde me naar de 'spirituele dood'.
Het wekte een beangstigende woede op, te zien hoe hij haar vernederde in het bijzijn van iedereen.
Ik kwam er niet toe mama te begrijpen en ik werd opstandig. Ik zei tegen mijn mama: Ik zal nooit doen zoals jij want daardoor worden vrouwen beschouwd als waardeloos, zonder zelfrespect, zonder trots en laten ze met zich sollen door de mannen. Ik zei tegen mijn vader: Als ik groter was zou ik zulks nooit toelaten.
Nooit zou ik toelaten dat een man mij zou vernederen zoals jij mijn mama vernedert. Als een man mij ontrouw zou zijn, dan zou ik wraak nemen. Mijn papa greep me vast en vroeg: Hoe zou je dat doen? Mijn vader was heel erg 'macho' en ik zei hem dat, als ik zou trouwen, en mijn man mij ontrouw zou zijn, al zou die me vastgrijpen en al kost het mij me mijn leven, ik wraak zou nemen opdat mannen zouden begrijpen hoe een vrouw lijdt als haar man haar ontrouw is.
Op een bepaalde dag suggereerde ik aan mama om papa te verlaten: Je moet niet langer verder doen met zo'n man als hij. Kom op voor jezelf, laat hem voelen dat je iets waard bent. Kan je je dat voorstellen; ik wou dat mijn ouders scheidden.
Maar mama antwoordde: Neen mijn liefje, ik heb het moeilijk maar ik offer mezelf op want ik heb zeven kinderen en tenslotte toont je vader dat hij een goede vader is; Ik zou niet weg kunnen gaan en jullie scheiden van jullie vader.
Met zijn verdorvenheden die hem trots maken weet hij niet eens of het verdorvenheden zijn of deugden.
Bovendien, als ik zou vertrekken, wie zou dan bidden voor zijn gezondheid? Ik ben de enige die dat kan doorheen alle lasten en kwetsuren die hij me aandoet. Ik verenig ze met het lijden van Christus op het Kruis. Elke dag zeg ik tot de Heer: Mijn pijn is niets in vergelijking met uw Kruis. Ik vraag je om ook mijn man en mijn kinderen te verlossen.
Dat kon ik niet begrijpen. Ik werd rebels en begon de verdediging op te nemen van de vrouw in de maatschappij. Ik ging abortus, euthanasie, samenwonen en echtscheidingen verdedigen. Ik promootte de 'vergeldingswet'. Wie me wat aandoet zal er voor boeten.
Zelf ben ik nooit ontrouw geweest maar ik heb met mijn adviezen bij vele mensen veel schade berokkend.
Het vijfde gebod: Dood niet, geef geen ergernis.
De Heer liet me de gruwelijke moord zien waaraan ik had deelgenomen; De meest verschrikkelijke misdaad in de ogen van de Heer: abortus. De macht die ik verkreeg door mijn financiële rijkdom had ik aangewend om voor verschillende vrouwen hun abortus te betalen. Ik verkondigde dat een vrouw het recht had te kiezen wanneer ze in verwachting wou zijn of wanneer niet.
Ik kon nu in het 'Boek van het Leven' kijken en ik voelde me zelf sterven van spijt en schaamte want ik had onder andere een meisje van 14 jaar aanbevolen om haar kind te aborteren.
Enkele meisjes, waaronder drie van mijn nichtjes en de verloofde van een neef pleegden abortus.
Ik liet ze met mijn zus naar mij thuis komen. Ik had geld, zodat ik ze kon uitnodigen om te praten over mode, glamour en over hoe ze met hun lichaam konden pronken. Hoe heb ik ze toch uitgebuit! Minderjarigen die daarna andere zonden hebben begaan zoals de verschrikking van abortus, omdat ik hun zei dat ze geen 'simpele zielen' moesten zijn door te doen wat hun moeder hen wou aanpraten zoals, maagdelijkheid en kuisheid en nog zo van die dingen die 'voorbijgestreefd' zijn, die ingegeven zijn vanuit een Bijbel die tweeduizend jaar oud is en door priesters die weigeren zich aan te passen. Die moeders hadden het over wat de paus zei, maar de paus is zelf ook voorbijgestreefd.
Stel je voor, mijn vergiftigde ideeën die ik overdroeg aan die meisjes dat ze van hun lichaam moesten 'genieten' en 'plannen'.
Ik leerde hen 'methodes' om hun leven te organiseren om een zogenaamde 'perfecte vrouw' te worden.
Het meisje van 14 waarover ik sprak was het vriendinnetje van mijn neef. Op een dag kwam ze bij mij in mijn tandartspraktijk. Ze weende en zei: Gloria, ik ben zelf nog een kind en ik ben in verwachting Ik vroeg haar botweg of men haar niet geleerd had te 'plannen'. Ze zei: Ja, maar het heeft niet gewerkt.
De Heer zond me dit meisje opdat ik haar zou helpen en niet om haar in de afgrond te storten door abortus te plegen. Abortus is als een zware keten die zo zwaar weegt dat ze sleept en verplettert, het is een pijn die nooit ophoudt, het is de leegte die blijft na het plegen van een moord. Het is het ergste wat een kind kan overkomen.
Maar weet je wat het ergste was met dit meisje? In plaats van haar over God te spreken gaf ik haar geld om een abortus te laten plegen, ergens waar men daar 'goed' in was zodat er geen latere 'schade' zou overblijven. Op deze manier heb ik meerdere abortussen gefinancierd. Elke keer dat bloed wordt vergoten van een baby is het als een offer aan satan. Een dergelijk offer pijnigt God en doet Hem telkens huiveren.
|