Inhoud blog
  • De laatste loodjes
  • Werkweek 2
  • De eerste werkweek
  • Foto
    Mijn favorieten
  • bloggen.be
  • Bouwkamp Tanzania
  • VTI Brugge
  • C-re-aid
  • Bouwkamp Tanzania 2019

    10-11-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De laatste loodjes

    Onze derde en tegelijk ook derde werkweek. Zondagavond werden de leerlingen gebriefd wat onze verwachtingen voor de komende week waren en welk eindresultaat wij voor ogen hadden. We hoopten via deze weg hun volle inzet te hebben en zouden elke ochtend onze strikte planning overlopen. Voor de meesten gaf dit de nodige boost zich voor 100% te geven. Het dreigement dat we desnoods ’s avonds moesten doorwerken met koplampjes zal dit misschien ook bevorderd hebben… Het belangrijkste; het lukte ons elke dag om onze vooropgestelde planning te halen.

    Twee ploegen waren dagelijks bezig om het toiletblok onder dak te krijgen. De overige muren werden in 2 dagen opgetrokken, de ringbalk werd bekist en gegoten en het dak werd getimmerd en afgedekt met bati (ijzeren golfplaten). Enorm trots dat we deze toiletblok zo ver hebben kunnen afwerken, vooral door de inzet van enkele leerlingen en de leerkrachten.

    Een andere ploeg werkte verder aan het te renoveren klaslokaal. De muren werden opnieuw bepleisterd. Het schoolbord werd gerestaureerd, rechtgetrokken en opnieuw geschilderd en er werd een volledig nieuwe vloer in gelegd. Terwijl werkten onze Tanzaniaanse collega’s aan het dak en werden alle bati vernieuwd. De vergelijkende foto hieronder van voor en na tonen waarom het ons een goed gevoel geeft dit gerealiseerd te hebben…

    Omdat dit ons nog niet genoeg leek (sommigen onder jullie weten wel al dat we niet vies zijn van zotte ideeën) werkten we ook nog aan een extraatje. Het leek ons leuk een speelse zitbank te voorzien op de ‘speelplaats’.  We wilden dit doen met earthbags, een terugkoppeling naar ons vorig project. Mathias smeet zich vol overgave op dit project, en in overleg met de plaatselijke leerkrachten werd zelfs beslist er een echte buitenklas van te maken. Een arbeidsintensieve karwei, maar na enkele dagen werd al mooi duidelijk wat we wilden bereiken. Het enthousiasme van de plaatselijke leerkrachten werkte alleen maar motiverend en er werd al veel uitleg gegeven aan de kinderen van de school wat de bedoeling is van deze nieuwe bank. Door de droogtijden van de verschillende lagen bepleistering hebben we dit niet kunnen afwerken, maar we zijn ervan overtuigd dat dit in de nabije toekomst veel gebruikt zal worden door de leerkrachten en kindjes.

    Door de strikte planning waren we vrijdag tegen 10u al klaar met alle geplande werken. Daarom werd ook nog beslist het voetbalplein (tot wij daar waren bestond dit uit een golvende vlakte met 2 voetbaldoelen) aan te pakken. Het plein werd wat geëffend, de doelen werden verplaatst zodat ze recht tegenover elkaar stonden en de bal na een schot op doel niet kilometers naar beneden kon rollen, en er werden lijnen getrokken. De lijnen lagen er nog maar net en de eerste voetbalmatch startte al. De ‘deskundige leiding’ van Mathias (die moet toch eens bekijken wat de scheidsrechter als dood voorwerp betekent 😉)zorgde ervoor dat de kindjes van de school wonnen tegen onze leerlingen. Nadien ontstond er een spontaan feest waarbij de kinderen hun beste zangkunsten bovenhaalden en ons trots hun volkslied voorzongen. Na het middageten stond nog een officiële bedanking op het programma en werd alles in gereedheid gebracht voor onze (voorlopig) laatste rit Shimbwe-Moshi.

    Zaterdag De Grote Dag voor velen, onze safari. Vroeg uit de veren om ons om 5u ’s morgens in de jeeps te hijsen. Na een lange rit kwamen we aan op de parking van Tarangire National Park. Al snel werd duidelijk dat we heel wat dieren zouden zien. Terwijl we onze benen strekten op de parking gingen de aapjes als professionele inbrekers te werk om koekjes uit onze auto’s te stelen.

    We werden al snel verwend, allerhande dieren passeerden de revue, zelfs 2 families leeuwen werden gespot (iets waar je veel geluk voor moet hebben in dit park). De uitzichten over het prachtige landschap zijn enorm fascinerend. Ook tijdens het middagmaal was het opletten geblazen voor de aapjes. Na nog een rit door het park keerden we huiswaarts voor onze voorlaatste avond hier. De begeleiders wilden voor het eerst in 25 dagen eens genieten van wat rust (iets waar we echt behoefte aan hadden) en trakteerden zichzelf op een rustig etentje in een restaurant. De leerlingen bleven in de hostel waar ze zelf de avond invulden…

    Vandaag staat een rustige dag op het programma. Vrijwilligers gingen deze morgen naar een viering in de kerk (mochten de misvieringen bij ons zo voorgedragen worden zouden de kerken wel weer vol zitten). Deze middag worden de valiezen gepakt en wat boodschappen gedaan. Morgen gaan we nog langs bij Amani Children’s Home (ons eerste project) en gaan we souvenirs kopen. Tegen de avond wordt de deur van ons derde bouwkamp achter ons dichtgetrokken.

    Rest ons niets anders dan nog heel wat mensen te bedanken...

    Op de eerste plaats onze partners. We zijn enorm dankbaar dat ze ons de kans geven dit telkens opnieuw te laten doen en ons daarbij enorm steunen. Niet alleen de dagen dat we hier zijn maar ook alle voorbereidingen vragen heel wat tijd van ons. Wij beseffen heel goed dat de dagen dat we hier zijn veel gemakkelijker zijn voor ons dan voor hen. Wij zijn continu in de weer en hebben bij wijze van spreken 24/24 afleiding, dag na dag. Onze partners blijven achter met de zorgen voor de kroost en met eenzame avonden. Duizenden keren bedankt, we zien jullie enorm graag!

    Daarnaast willen we ook de school bedanken voor de mogelijkheden die ze ons en de leerlingen bieden. We voelen ons gesteund door de directie en onze TA en zijn dankbaar voor de kansen die we krijgen. Samen zorgzaam naar je toekomst, onze schoolvisie. Hoe kunnen we het beter omschrijven?  

    Ook de ouders willen we bedanken voor het vertrouwen die ze ons geven. We verstaan dat het niet evident is de verantwoordelijkheid van uw eigen kind in handen van iemand anders te leggen, en zeker niet voor zo lang en zo ver van huis. Voor het eerst hebben we ondervonden dat ze niet in de gemakkelijkste leeftijdscategorie zitten. We hopen een beetje levenservaring meegegeven te hebben aan uw zoon.

    Ook verschillende collega’s steunden ons door dik en dun. Daarbij toch een speciale vermelding voor Peter Tackaert. Mocht hij 7 jaar geleden niet mee gesprongen zijn met het zotte idee van een bouwkamp was er nooit een bouwkamp geweest. Hij houdt de financiën met de grootste zorg bij en is bij elke activiteit een enorm belangrijks schakel. Asante, Asante sana Peter!!!! Ook de andere collega’s die ons geregeld steunen willen we via deze weg graag bedanken.

    Last but not least willen we onze plaatselijke partner bedanken. C-re-aid heeft fantastisch werk gedaan voor ons. Een machtig project, dagelijkse ondersteuning, een keukenprinses om U tegen te zeggen, afspraken regelen, … te veel om allemaal op te noemen. Superbedankt aan iedereen die betrokken was bij ons project, en hopelijk tot ziens!

    ’t Is gebeurt, dit was Bouwkamp Tanzania 2019.

    Tot ziens.


    SAVE THE DATE: fotovoorstelling Bouwkamp Tanzania 2019: 13 december, 19u, De Valkaert Oostkamp.













    10-11-2019 om 13:52 geschreven door Tanzaniaantjes  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    03-11-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Werkweek 2

    Werkweek 2, in het verleden telkens de lastigste werkweek voor de leerlingen. Ook nu volgden ze helaas deze ondertussen geworden traditie. Allerlei kwaaltjes staken de kop op; pijn aan de knie, magen in de knoop, niet naar het toilet kunnen gaan, of juist heel snel naar het toilet moeten gaan, pijn aan de rug, … De vraag naar pijnstillers was niet bij te houden, en de wondverzorging nam steeds meer tijd in beslag. Geen ernstige zaken, maar het lang weg zijn van thuis en nog niet onmiddellijke uitzicht om terug naar huis te gaan maken alles wat groter dan het is… Een hele taak voor de begeleiders om dit te sturen en onze weg daarin te vinden, maar alweer hebben we dit zonder kleerscheuren doorstaan. Het werkritme werd wat verlaagd waardoor de leerlingen geregeld mochten kiezen of ze ’s middags verder werkten of gewoon op hun matras wilden rusten. Het merendeel koos geregeld voor optie 2. Gelukkig staken diegene die wel op de werf bleven telkens hun beste beentje voor zodat er toch heel wat werken voltooid werden. Bekisting van ringbalken en vloerplaat werd afgebroken, er werd geholpen om het dak in het nieuwe klaslokaal te timmeren, de muren voor de toiletblock werden al gedeeltelijk opgetrokken en een te renoveren klaslokaal werd klaargezet om opnieuw te bepleisteren (oude verflagen wegschrapen, oude pleister afkappen, barsten herstellen, cementeren van onderste laag,…). Moe maar voldaan keerden we vrijdag terug naar de hostel. Na de levensnoodzakelijke inkopen te hebben gedaan ( lees: chips, snoep, frisdrank) kon iedereen nog eens naar het thuisfront bellen, iets waar iedereen blijkbaar enorm deugd van had.

     

    Zaterdagochtend vertrokken we om 9u voor een tweedaagse uitstap. Deze keer trok onze dala dala richting Lake Jipe. Tussen de uitwerpselen van olifanten, skeletten van dieren en sporen van nog andere dieren zetten we onze tentjes op om de nacht door te brengen aan de oevers van het meer. Na een deugddoend middagmaal vertrokken we voor een pittige wandeling om een prachtig zicht te krijgen over de omgeving. Gelukkig hadden alle leerlingen een wonderbaarlijke genezing achter de rug waardoor geen enkel kwaaltje de kop op stak… Na te hebben genoten van het adembenemende zicht op de omgeving bracht de dala dala ons nog naar een waterval waar we deze keer wel konden zwemmen en genieten van de verfrissing. De avond werd afgesloten met een kampvuur waarna we moe maar tevreden in onze tent kropen.

    Na een te korte nacht stonden enkelen speciaal vroeg op om van de zonsopgang te genieten. Een unieke ervaring in een fantastische omgeving. Om 9u stapten we  in vissersbootjes telkens met een visser om Lake Jipe op te varen en er nijlpaarden te gaan spotten. WAT EEN ERVARING! Reusachtige dieren in hun natuurlijke habitat zien leven, wat een gelukzakken zijn wij… Na dit allemaal te hebben waargenomen keerden we terug naar de thuishaven van de vissers om nog een rondleiding te krijgen in het dorpje en daarna onze buiken te kunnen vullen met een heerlijke bbq. Wie dacht dat we hier gingen vermageren is er aan voor de moeite, er wordt dagelijks veel te lekker gekookt om dit te laten gebeuren…

    Terug in de hostel moest het allemaal rap gaan. Valies van het weekend legen, valies voor de werkweek vullen, en vertrekken naar Shimbwe voor de laatste werkweek. Er staat nog heel wat werk te wachten op ons en we hopen verlost te zijn van alle kwaaltjes. Het terug naar huis gaan komt snel dichterbij, dit zal ook wel als goed medicijn werken voor velen…

    Volgende week onze laatste blog, om enkele dagen later de ouders, liefjes, partners of kindjes terug in armen te vallen. Iedereen verlangt er naar, maar we zullen nog genieten van onze tijd hier en hopen moe maar voldaan ons derde bouwkamp af te kunnen sluiten.











    03-11-2019 om 19:45 geschreven door Tanzaniaantjes  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (7 Stemmen)
    >> Reageer (0)
    27-10-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De eerste werkweek

    De start van onze echte reden hier… Maandagmorgen was alles geregeld om vroeg richting Shimbwe te vertrekken om onze eerste werkweek op een redelijk uur te kunnen starten. Iedereen vroeg opgestaan, vol goede moed gepakt en gezakt. Tot we buiten kwamen… alweer stonden de hemelsluizen helemaal open en was de weg naar Shimbwe niet te berijden. Dan maar wachten op droger weer. Hoewel wachten hier een specialiteit lijkt was dit niet onze favoriete bezighouding. Drie begeleiders gingen ondertussen naar Moshi om hout en beslag te kopen voor de nieuwe deuren die we doorheen de week zouden maken.

    Rond 14u was het eindelijk zo ver, de regen was al een eindje opgehouden waardoor de weg de nodige tijd kreeg om op te drogen. Daar het late vertrek restte ons niets anders dan ons vakantiestekje te bekijken en de matrassen te ordenen. Het eerste plan was om het tweede (oude) teachershouse te betrekken. In het eerste teachershouse sliepen de fundis, onze collega-stielmannen en wij zouden hun tijdelijke buren worden. Zouden… onze eerste voet was nog niet binnen gezet en we vlogen alweer buiten: “hatari hatari, snake!”. Hoewel één van de fundis, duidelijk tegen z’n zin, de opdracht kreeg de slang letterlijk een kopje kleiner te maken leek het ons beter niet in dat huis te slapen. De fundis offerden zich onder aandringen van hun manager op om van huis te wisselen waardoor het puzzelwerk met de matrassen in het eerste teachershouse kon beginnen. Na lang puzzelen lukte het om 18 van de 20 matrassen een plaatsje te geven. Onder het motto ‘hakuna matata’ dan maar lekker knus bij elkaar. Na alweer een heerlijke maaltijd door onze kokin Maria konden we op tijd naar bed om dinsdag aan het zware werk te beginnen.

    Dinsdag werkdag, terwijl de ene groep de werf eens opruimde was een andere groep funderingen aan het graven, nog een andere groep ontfermde zich over de speelplaats en de laatste groep vormde een vervallen klaslokaal om tot houtwerkplaats.

    Het werden lastige werkdagen maar er werden al bergen werk verzet tijdens de eerste werkweek. Er werden al 6 deuren van oude toiletten vervangen (lees: starten van houten planken en balken om tot een volwaardige deur te komen), funderingen werden gegraven en gevuld, de speelplaats werd onder deskundige leiding van Ronald gedeeltelijk ingepalmd voor een petanqueveld (de eerste interland Tanzania-België werd met 13-9 gewonnen door België) en op vrijdag werd 4,8m³ beton gemaakt met te kleine schopjes en met emmers aangebracht om de vloerplaat van de nieuwe sanitair blok te gieten en de ringbalk van een nieuw klaslokaal te gieten. Ondertussen werkten we ook aan ons eigen comfort. We maakten in belang van de goede gang van zaken van onze leerlingen een ‘westers toilet’ en maakten een open doucheruimte zodat we ons deftig kunnen douchen.

    De samenwerking met de fundis verloopt zeer goed en de leerkrachten en bewoners van Shimbwe zijn ons nu al enorm dankbaar. De mindere luxe in ons huis (geen elektriciteit, geen stromend water) weegt wel al zwaar op de leerlingen. Ze beseffen welke luxe wij normaal dagelijks mogen ondervinden en hoe afhankelijk ze (en hun humeur) daarvan zijn. Geregelde groepsgesprekken zijn dan ook nodig, maar steeds weer lukt het de koppen in de zelfde richting te krijgen. Al zeg ik het zelf, we hebben hier een topteam! Vrijdagavond kwamen we rond 17u terug van Shimbwe en kon de was beginnen.

    Zaterdag stond een tweede uitstap op het programma. Deze keer trokken we naar Maji Moto, een warmwaterbron waar gezwommen kon worden. We werden voor het eerst eens van ’s morgens vroeg  getrakteerd op de zon maar de weg naar Maji Moto had toch erg geleden onder de regen de afgelopen weken. De weg naar Maji Moto op zich was al een attractie, telkens met spanning afwachten hoe de dala dala de volgende plas weer door raakt. Eens aangekomen hadden de meeste leerlingen het niet moeilijk om het kind in zich naar boven te halen.

    De ontspannende dag werd afgesloten door een tocht met de party dala dala. Een minibusje waar ze 25 mensen in proppen, heel luide muziek opzetten, een pintje proberen te drinken langsheen de armen, benen, lichamen,… van de medereizigers, en zo van leuke plaats naar leuke plaats rijden. Op dergelijke momenten vraag je je als begeleider af waarom we dat allemaal doen 😉. Het werd een lange nacht, maar iedereen werd samen, veilig en wel afgezet aan de hostel en mocht voor het eerst uitslapen…

     

    Zondag was rustdag. Boodschappen doen om een week te kunnen overleven in Shimbwe, rugszak maken en uitrusten van de eerste werkweek. Rond 17u vertrekken we weer naar Shimbwe, waar we weer een weekje het beste van onszelf gaan geven. We sluiten de week af met een spannende tweedaagse uitstap. De mama’s en papa’s, liefjes, … moeten dus wachten tot zondagnamiddag op nieuws van hun zoon/lief/…

     



















    27-10-2019 om 14:20 geschreven door Tanzaniaantjes  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (11 Stemmen)
    >> Reageer (2)
    20-10-2019
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

    16 oktober 2019, een datum waar lang naar afgeteld werd. Om 2u ’s nachts verzamelden we op de parking van Kinepolis om met de auto richting Zaventem te rijden. Als verrassing stonden enkele collega’s ons op te wachten om ons daar uit te zwaaien, een leuk gebaar waar we enorm van genoten! In Zaventem gierden de zenuwen door de lijven, het laatste beetje aftellen werden stresserende uren…

    Na het doorlopen van het nodige papierwerk (wie denkt dat alles nu sneller zou gaan door het digitaliseren van de visums heeft het ook wel helemaal mis!) en het onderhandelen over te betalen taksen werd onze bagage op de bus geladen en reden we naar onze verblijfplaats in Moshi.

    Het plan was om donderdag onmiddellijk te starten op de werf, helaas… Net zoals de regen onze leerlingen uit hun tenten verjaagd had was de regen ook de oorzaak dat we niet naar de werf zouden gaan. Wie denkt dat de verandering van het klimaat bullshit is moet maar eens naar Afrika komen…  De wegen naar Shimbwe zijn onmogelijk te berijden als het zo geregen heeft, dus verandering van plannen. Na een kennismaking met de ngo waarmee we samenwerken gingen we richting stad. Een eerste keer naar de supermarkt in Tanzania en een kleine kennismaking met het leven in Moshi.

    Ook vrijdag dwarsboomde de regen onze plannen. Alweer geen werkdag, maar deze keer kozen we ervoor om niet ‘thuis’ te blijven. We reisden met de dala dala naar Maji Moto, het dorp waar ons vorig project plaatsvond. Ook daar was het vervoer niet evident, en een laatste stukje moesten we noodgedwongen te voet afleggen. Een knap staaltje teamwork op dag van de jeugdbeweging: mooi om te  zien hoe iedereen samenwerkte om droog door een riviertje te raken.  We bezochten er de projecten van C-re-aid en gingen er ook naar de kleuterschool en lagere school. De kindjes waren verzot om de Mzungu’s en leerden ons tellen tot 10 in het Swahili. Ook wij leerden hen tellen in het Nederlands. Voor ons, de begeleiders werd het een emotioneel weerzien met de familie waar we 3 jaar geleden voor werkten. Een leuke dag, maar wat betreft emoties kan dit tellen…

    Zaterdag stond een eerste uitstap op het programma. We lieten het weer beslissen wat de uitstap zou zijn. Het was onze eerste ochtend zonder regen, en we trokken naar de Watervallen van Materuni. Een lange wandeling waarbij we eerst de start van de waterval bewonderden en daarna de plaats waar hij 80 meter dieper neerviel. Terwijl we andere edities konden genieten van een zalige verfrissing bij en onder de waterval was het ‘zwemmen’ nu enkel voor de echte doorzetters. De waterval was onder invloed van de vele regendagen veranderd in een krachtige koude stroom die aankwam als hagelstenen. Onder de indruk van die enorme krachtsvertoning wandelden we naar een mama die gekookt had voor ons. Het warme welkom van de familie was voelbaar en een heerlijke maaltijd werd voor ons geserveerd. Als nagerecht kregen we een uitgebreide uitleg over het proces van koffieboon tot gemalen koffie en dronken we een kopje heerlijke koffie.  Voor ons dessert reden we wat verder om het beruchte bananenbier en bananenwijn te proeven.

    Vandaag was het rustdag. Terwijl de leerlingen met enkele begeleiders gingen zwemmen gingen andere begeleiders naar Shimbwe om te zien hoe we het deze week gaan aanpakken. Omdat we niet het risico willen lopen om nog werkdagen te missen hebben we beslist om van maandag tot vrijdag in Shimbwe te overnachten. Morgen staat de verhuis van alle matrassen, keukengerief, … op de planning vanaf 6u30. Daarna proberen we van een teachershouse onze slaapplaats te maken en de werken te starten… Back to basics, we zullen zien wat dat geeft. Spannend!!!



















    20-10-2019 om 20:46 geschreven door Tanzaniaantjes  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (32 Stemmen)
    >> Reageer (1)


    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Blog als favoriet !

    Startpagina !

    Foto


    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Bloggen.be, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!