Verbloemen is niet nodig

Inhoud blog

	God moving over the face of the waters
	Me vs the world
	Terugblik
	ik wil...
	Ik wil niet klagen.

Zoeken in blog

Beoordeel dit blog

08-08-2018

Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.

Terugblik

Toen ik vorige blog schreef dacht ik de volgende dag er veel aan. Wat schreef ik nu? Zo negatief.
wat zullen ze denken?! Maar vandaag denk ik: dat was mijn gevoel. Ik schreef hoe het toen voelde. Simpel. Ik moet niet schrijven voor anderen maar in eerste plaats voor mezelf. En liken de mensen het zoveel te beter. Zo kunnen ze lezen hoe ik mij echt voel. Want gevoelens beschrijven en over praten is niet makkelijk. Toch niet voor mij. Sinds kort ga ik terug naar een psychologe waar ik twee jaar geleden ook ging. Tijdens de zwangerschap en bij de geboorte van onze L werd dit stopgezet. Maar ik voelde bij mezelf dat ik er terug nood aan had. Dat ik me toch niet zo ok voel. Volgende week heb ik terug een afspraak. Ze probeert me te helpen om zakens van vroeger die invloed hebben op het nu te verwerken. Ik zei haar dat ik zo graag die rugzak zou willen wegsmijten, er niet meer aan wil denken en vooruit te gaan met
mijn leven. Het negatieve weg en focussen op het nu. Jammer genoeg werkt het zo niet. Zij heeft specialisatie in de contextuele hulpverlening. Dus alles wat maar kan met familiebanden, gezin, loyaliteit te maken heeft. Ik deed er zelf mijn eindwerk over. Grappig want als je zelf uit een gebroken gezin komt en er dan over schrijft... en... nu zelf bij een psychologe zit die daarin gespecialiseerd is. wie had dit gedacht? Sowiezo naar een psycholoog gaan was een stap. Als je vader zelf psycholoog is, de beste dan nog dat hij altijd beweerde, maar het volledig verbrod heeft in zijn eigen gezin, ja... dat maakte het er niet makkelijker op. Graag had ik zelf psychologe geworden. Mijn vader zag dit niet in me. Hij vond het te hoog gegrepen voor me. 5 jaar studies in vergelijking met maar 3 jaar studies. Ja, dat is wel goedkoper. Wetende dat ze er geen cent voor betaald hebben want mijn oma had voor elk van ons drie een mooie som gespaard om te studeren later. maar de centen waren er niet voor 5 jaar studies te betalen zei hij. Mooi toch, de talenten van je eigen dochter negeren. Verwaarlozen zelf. Ja, volmacht op een bankkaart hebben... zo kan ik 100den anekdotes nog vertellen maar daar gaat het niet over. Ik wou als punt zeggen dat het niet evident was om naar een psycholoog te gaan omdat je geen goeie ervaringen hebt ermee.

laat ik deze blog afsluiten met iets positiefs. Manlief is voor 10 dagen in het buitenland voor zijn werk. Deze week heb ik verlof met mijn twee jongens en het voelt goed aan! De dagdagelijkse sleur weg en q time met mijn jongens. Druk? Jazeker, en vooral intens. Maar goed intens. Ook al lopen de nachten troebel, gebroken en onrustig verder. Het zit hem in kleine dingen die het mooi maken. Zij zijn mijn alles. En daar kan niks tegenop. Laat het verleden maar voor wat het was. Met hen ga ik verder.

Geef hier uw reactie door