Ik heb hier nog steeds de 3 gezusters (2 zussen-1 broer) van een pedigree dalmata mama die op zoek zijn naar een plekje...
Ik redde ze toen ze 2 dagen oud waren en heb ze zelf met de fles moeten grootbrengen.
Alle honden zijn in goede gezondheid, gechipt, gevaccineerd, ontwormd, gesteriliseerd/gecastreerd....
Jammer genoeg is Gipsy jaloers van haar grote zus wat tot groot verdriet leidt bij Cheyenne.... Zolang we alleen zijn gaat alles opperbest, maar geen der meisjes kan ten volle genieten van deze situatie, vandaar ben ik nog steeds op zoek naar het perfecte gezinnetje voor één der meisjes. Ze liggen heus in dezelfde zetel, eten samen en spelen ook samen als we onder ons zijn, maar sommigen geven nu eenmaal meer aandacht aan de ene dan aan de andere en dan komt de jaloezie terug boven...
Zelf heb ik destijds de instructeurscursussen van M.G. gevolgd. Daarom durf ik ook te stellen dat alle 3 de honden heel goed zijn ingeprent, gesocialiseerd en opgevoed !
Cheyenne Viho (de leider)
is de rustigste van de bende en diegene die t liefst het lekker heeft, en tevreden is met wat lekkers, aandacht en knuffelen. Veel meer heeft ze niet nodig, haha. Ze komt met iedereen goed overweg (honden, katten, paarden, mensen, kinderen,...). Alles is prima voor haar. Ze hoeft niet per se met een balletje gaan spelen of uren rond te lopen. Maar ze is wel actief bezig hier en loopt heel wat km per dag. Ze zou goed passen bij wat oudere rustige mensen die een goed opgevoede en rustige hond wensen, die ze overal mee kunnen nemen. Ze heeft een stukje verloren van haar oor en heeft 1 schuine nagel (die haar mama had doorgebeten toen ze 1 dag oud was). Ze is gevoelig voor wespesteken maar voor de rest gezond als een vis.
Gipsy H'Okee (de achtergelatene) is het duiveltje van de 3, hahaha. ....ze is uiteraard even oud als haar broer en zus, maar is eigenlijk nog een echte puppy in haar hoofd. Enerzijds luistert ze het beste van allemaal en is bezeten om haar baasje plezier te doen. Een vingerklik en ze zit al voor je mooi en netjes. Bovendien is ze heel onderdanig. Maar Gispy heeft echter nood aan een vriendje, alleen zijn vindt ze niet leuk tenzij er dus een vriendje bij haar is met wie ze kan spelen en ravotten. Ze loopt heel veel en graag , speelt met balletjes en is gek op "bezig" zijn Een beetje de ADHD van de 3. Ze is een zeer snelle leerling en zou idealiter ook aan sport kunnen doen. Gipsy heeft geen enkel fysisch probleem doch is uiterst jaloers van haar zus & daarom hebben beiden meisjes een eigen huisje nodig.
Tommy le Pasha (de koning) Ach onze jongen....Tommy heeft steeds voor zijn zusje Gipsy gezorgd. Die 2 waren altijd samen, hij beschermde haar en later pestte hij haar om haar te leren van zich af te bijten...als er 2 samenliggen of samenspelen dan is het in 99% van de gevallen het Tommy en Gipsy. Tommy is een jongen die veel moet kunnen lopen. Hij is kompleet gek om zijn bal(len) en doet er alles voor. Zelfs al is hij op 2 km afstand...het volstaat "balleke" te roepen en hij komt zo afgevlogen.... Tommy's mama heeft hem een teentje afgebeten toen hij 2 dagen oud was. Voor de rest is hij een mooie en kloeke kerel !
Mijn eigen meisje Vita (R.I.P.) heeft me goed geholpen om de rescues op te voeden !
Tvv de rescues: Workshops in Nederland op 12 & 13 februari
Op 12 en 13 februari is het dan zo ver...en ga ik naar Nederland om enkele workshops te geven over de Photonic Therapy (en dan ga ik ook Aston, Preston, Brownie, Filly, Dina en Dino hopelijk terugzien).
Even wat info over de workshops: Het systeem is samengesteld uit een combinatie van een torch (ledlicht op 660nm) waarbij je acupunctuurpunten aanschijnt waarbij je een hele resem ziekten/problemen/situaties mee kunt aanpakken en jezelf en je dieren thuis kunt verzorgen. Het is de moderne versie van acupunctuur maar dan zonder naalden en eenvoudig door jezelf thuis toe te passen. Je hoeft ook helemaal niets van acupunctuur te kennen want alle punten worden je getoond en uitgelegd aan de hand van tekeningen, foto's en tekst/video.
Het rode licht wordt aangewend ter stimulering van de huid waardoor neuro-chemische stoffen vrijkomen in het bloed en waardoor we het lichaam stimuleren om zijn eigen genezings- en regeneratieproces in werking te stellen.
Het pijnstillend vermogen van dit systeem is vooreerst buitengewoon, maar of je nu een verkoudheid, exceem, maag- of tandpijn hebt, aan insomnia/snurken/migraine/depressie lijdt of simpelweg wil vermageren of stoppen met roken....het kan allemaal aangepakt worden (lijst: www.photonictherapy.be/mens).
t Zelfde geldt voor de paarden: of het nou kolieken zijn of om bloedingen te stelpen, de prestaties te verhogen of zijn jeuk te verminderen...het kan allemaal (www.photonictherapy.be/paard). Ook voor de hond/kat/cavia/konijn zijn er tal van ziektes/situaties waar de torch van toepassing komt of het nou om arthirtis handelt, angst of agressie, diarrhea, voortplantingsproblemen etc. (lijst www.photonictherapy.be/hond)
Bepaalde zaken kan je natuurlijk niet genezen als ze ongeneeslijk zijn (ik heb bijvb Fibromyalgie, een auto-immuunziekte waarvan men beweert dat je er niet van kunt genezen), maar je kan de pijn verlichten en de neveneffecten vermijden doordat je minder/geen medicijnen meer moet nemen. En je kan adequaat optreden in afwachting van de komst van een dokter/dierenarts als het om ernstige dingen gaat...als ik bijvb. hoofd- of maagpijn krijg gebruik ik de torch, breek ik een been ga ik naar de arts....na mezelf eerst de pijnpunten te hebben behandeld. De workshop vereist absoluut niet dat je daarna ook het systeem koopt. Je krijgt zowiezo al een hele boel informatie over hoe je zelf met eigen middelen kan optreden om een resultaat te verkrijgen.
Bovendien krijg je bij de paardenworkshop ook nog een heel interessante techniek aangeleerd om een probleem bij je paard te ontdekken en daar heb je enkel iets bots voor nodig, zoals een afgeronde balpen.
Door bepaalde punten van het lichaam te onderzoeken, kan je aan de hand van de reactie van je paard ontdekken waar hij last van, waarom hij bijvb. mankt of het bit niet inwilt en waar het probleem juist gelegen is (mond/heup/knie/blok/rug/....)
Meer informatie en prijzen van deelname kan je terugvinden op www.photonictherapy.be De volledige netto-opbrengst van de workshops gaan naar de rescuepaarden die jullie allen ondertussen al wel kennen. De deelnameplaatsen zijn beperkt, dus snel inschrijven is de boodschap. Een aanbetaling wordt gevraagd om je plaats te reserveren.
Op 12 februari vindt de workshop plaats in Lunteren in de stal van Ylvie Fros (www.ylviefros.nl) waar ook de rescuepaarden Aston en Preston aanwezig zijn en dus kunnen worden bezichtigd. Op 13 februari vindt de workshop plaats in Oosterhout (Breda) bij Judith (www.diereninbalans.nl).
Ik neem een beetje Spaanse dingen mee voor elke deelnemer als een "dankjewel" (aloeveraplanten, wilde kruiden van de bergen,vijgenmarmelade, ...) en breng ook enkele tapas mee als hapje....misschien zelfs met een glaasje rode wijn (als de flessen in de bagage niet breken....)
Alzo hadden we afspraak bij de DA om 17 u voor een echo op mijn verzoek.
De DA geloofde me niet toen ik zei dat ze een tumor had want hij voelde geen enkele bult...hij dacht dat ze vergiftigingsverschijnselen had...maar ik gebruik hier NIETS van gevaarlijke produkten op mijn land (en daarom groeit het onkruid hier zo welig...).
Toen hij echter de echografie maakte zei hij me dat ik het juist had aangevoeld....ze had tumors en het was niet te opereren want kleefde aan haar hartje. Chemo had geen zin omdat het lijden te groot zou zijn...Bovendien heb ik er ook t geld niet meer voor door al die beesten hier te redden...(natl zou ik nog wel weer een bijkomende lening hebben aangegaan als de chemo haar enkele goede jaren zou hebben kunnen geven).
Maar ik was toen niet klaar om haar te laten gaan...we hadden nog enkele onuitgesproken zaken te bespreken en alzo onderzocht de DA alle opties. Maxime kreeg dus een drip en men nam radiografieën en bloed af. Terwijl we een uurtje moesten wachten op de bloedresultaten, lag ze de helme tijd op mij...ik heb haar de hele tijd vastgehouden ..., maar ze had een tumor aan haar hart en die kon niet geopereerd worden en na de echo en radio's bleek de bloeduitslag te slecht te zijn....en ik wilde niet dat ze zou lijden....En alzo is ze in mijn armen gestorven, na een injectie...ik heb haar geen seconde alleen gelaten.... Ze is terug mee naar huis gegaan en alle honden en Balou hebben afscheid van haar kunnen nemen. Ze heeft nog t meeste van de avond bij me gelegen...ik was er immers nog niet klaar voor om haar te laten vertrekken.
Ze heeft de laatste week bijna alleen lekker gourmet eten gekregen (kerstcadeau van buurman Tony) en gedaan zoals anders, eten , slapen, haren tour gaan maken....zoals altijd tot die laatste dag... Alleen ging ze niet lopen als ze hier bezoek zag afgelopen week, en dat was voor mij dus niet normaal gedrag want Max hield niet van vreemden en ging zich dan snel verstoppen tot het bezoek weg was. Maar ze at nog altijd zoals altijd, dronk zoals altijd, had geen enkele verdikking of bult, was ook niet vermagerd, etc.... Ik voelde het gewoon en had daarom de afspraak gemaakt voor de echografie...hoewel ze niet wilde gaan....en toonde dat de DA ook door hem te willen bijten en krabben...zoals ze altijd deed.
Ik heb me anderhalve dag eens goed laten gaan en dan toch maar de "happy points" bestraald en nu kan ik momenteel alles wel weer aan (gelukkig want de anderen hebben me ook nodig)....Maxime "loopt" met manier van spreken hier trouwens nog rond....en dat helpt me ook
Ze ligt begraven op een halve meter van de plek waar ik haar gevonden had (maar nu dan aan de binnenzijde van de afsluiting van de binnentuin zodat ze veilig ligt) en recht in het zicht van de plek waar ik nu aan de pc zit. Ik heb even wat foto's ingescand van de afgelopen 10 jaar, de kleine woog geen 100 gr toen ik haar vond in de haag (als ik me goed herinner)
Maxime in 2000....wat was ze klein ! Mijn Dobermeisje Vita (RIP 2008) verzorgde en beschermde haar
Maxime in Spanje...ze kletterde zo de bergen op maar bleef steeds dicht bij thuis....
In 2005 haalde ik er een vriendje voor haar bij, rescuekater Balou, in de hoop dat ze samen op pad zouden gaan, maar Maxime hield er niet van dus trok Balou er steeds alleen op uit. Een enkele keer lagen ze samen te slapen... maar t liefst van al sliep ze alleenen knuffelen deed ze het liefst met Pineau, mijn BC
Ik mis haar, en dat zal altijd zo blijven, maar het is goed zo...geen dier moet pijn lijden
Maxime was al even anders....maar ze weigerde hulp....ik gaf haar wat ik kon...en t lekkerste eten dat er was.... Maar gisteren ochtend ging ze buiten en kwam niet terug....
Maxime heb ik in Belgie gered....ze was amper x-dagen oud en haar mama had haar achter gelaten in de haag aan mijn boederij.... Ik heb haar grootgebracht met de fles...hoewel ik geen katten mocht houden want de arts had lang geleden gezegd dat ik allergisch reageerde op kattenhaar.... Maar ik hield haar en het ging goed...hoewel ze altijd een specialleke is geweest. Onze band was vrnl. mentaal want knuffelen enzo vond ze niets aan.... Pineau was haar beste vriend... Gisterenavond toen het donker werd was ze nog steeds niet terug....echt niet normaal...ik met de pillamp buiten en roepen en zoeken, maar ze was niet te vinden, antwoordde niet en kwam niet.
Zelfs vannacht ben ik verschillende keren opgestaan en buiten naar haar gaan roepen....niemand kwam....en het ging regenen...veel regen was voorspeld....
Vanochtend verder gezocht, geroepen, gekeken, niets.....
En toen omstreeks 13u30 vond ik haar...ze lag op amper 20 meter van mijn voordeur verwijderd op de heuvel tussen de planten achter de hoek.... Pure intuitie van langs daar naar boven te komen...er is immers geen weg....
Ze was licht onderkoeld (36,9°) en nat....maar kon nog steeds klagen toen ik haar oppakte.
Ze heeft direct heel lekker eten gekregen, lauwwarm water en een kruik en heeft geslapen naast de kachel samen met rescuekater Balou.
Om 17 u hebben we afspraak bij de DA voor een echo van de buik. Daar zit voor mij HET probleem
Sh** ik kijk op en zie dat ze weg is...en de voordeur staat open.....grrrrrrrrrrrrrr
Dit is Estrellita (sterretje), het hondje van mijn buurman Antonio....Hij is 84, heeft innerlijke bloedingen gehad en kan niet meer stappen... Ondertussen zit zijn oogappel, zijn kleine meisje helemaal alleen op de finca en begrijpt nog niet dat haar baasje nooit meer terug zal komen naar haar. We zijn dan ook heel dringend op zoek naar iemand die deze kleine meid wil opvangen en adopteren. Nu zit Estrellita de hele tijd alleen in het huisje op den buiten werd mij gisteren verteld, en komt er normaal gewoon iemand 1x per dag langs om eten te geven en haar even buiten te laten....vreselijk voor de kleine meid
Estrellita is gezond, ingeënt, 5 jaar oud, op tijd ontwormd etc...
Ze heeft een fantastisch lief karakter, is klein en licht, komt overeen met honden en katten en kinderen, alles is goed voor haar.
Het is spijtig dat ik al zoveel honden heb, anders had ik haar zo mee genomen....ze is een echt hartverwarmertje....
Wie o wie kan ons helpen ?
Ze heeft momenteel een erg triestige blik in haar ogen omdat ze niet begrijpt waarom haar baasje niet meer bij haar is.... dit is zo triest...zo een lieve kleine hond...alleen in deze kwade wereld... De tranen rollen weer eens ....
En Chiki en Punkie moesten er aan geloven. Altanero kreeg het compliment dat hij de mooiste en sterkste blokken van allen had ! Enkel foto's van Chiki, want natuurlijk moest ik mij met Punkie bezig houden en kon dus geen foto's nemen
TO NON-PET OWNERS who visit our homes. Don't complain about our pets. (1) They live here, you don't. (2) If you don't want their hair on your clothes, stay off the furniture. That's why they call it 'Fur'-niture. (3) Chances are, I love my pets more then I like you. (4) To you, they are animals. To me, they are family who are hairy, walk on all fours & don't talk back.
Rustig genieten van enkele warme zonnestraaltjes....het voorjaar is precies al in zicht ? Ondertussen krijgen de 3 een lekkernij bij de buur & mag Gipsy mee op de...?
We beginnen het jaar goed....met vanaf 08u een goede opkuis en reiniging bij de paarden.... maar deze foto's genomen om 08u54 zijn eerder onheilspellend
Het huis is volledig verlicht...maar daarrond is het angstvallig donker....
Ik geloof mijn ogen niet....ik dacht echt dat 2011 echt alleen maar beter kon worden dan 2010.
Krijg ik nu net een berichtje binnen dat de baasjes van Dino hebben besloten dat ze Dino niet kunnen geven wat hij nodig heeft en dat hij dus beter naar een ander gezin gaat. Vreselijk bericht...een vreselijk bericht ! Ik ben er helemaal onderste boven van
Deze jongen die momenteel in Zeeland zit is dus dringend op zoek naar een nieuwe thuis...meer info volgt later vandaag of morgen op dit blog
*+-2 jarige herdermix, volledig gezond, geen spaanse ziekten, alles getest
Dino was hier een stabiele, lieve, knuffelbeer die je ontzettend graag plezierde. Na zijn vertrek moet er ergens iets zijn foutgelopen in de reis of in t asiel of waar dan ook. Dino deed een slechte ervaring op met de bench en de aanpassing was net iets teveel waardoor hij niet alleen wilde blijven en dus verlatingsangst ontwikkelde en daarom in dagopvang ging als iedereen uit werken was
Hij heeft een aanvaring gehad met een kleine hond ...maar wat of waarom weet ik niet, info volgt.
Het ideale toekomstige baasje van Dino is consequent, heeft al wat jaren ervaring met honden, heeft een grote tuin waar Dino in lopen en spelen kan (momenteel had hij geen tuin), heeft evt. al een grotere hond waarmee Dino vriendschap sluiten kan.
Dino is vaak onzeker door de opgelopen ervaringen en doet aan mirrorring....ben jij vb.gestresst dan copieert hij dat Hij heeft bij MG op school gezeten met succes. Meer details volgen later.
Dino is een op en top klassehond maar heel gevoelig en uiterst slim en heeft iemand nodig die hem consequent de juiste weg toont en hem het vertrouwen geeft dat hij blijven mag.
Ikzelf had geen enkel probleem met Dino en kon alles met hem doen, hij had hier geen probleem met andere honden of katten dienaangaande, de paarden, etc. Alleen kan ik Dino echt niet terug naar Spanje laten komen....Ik ben nu al op zoek naar nog andere adoptanten voor mijn andere rescuehonden.
Maar ik ben ervan overtuigd dat er ook in Nederland, Belgie of .... genoeg mensen zitten waarbij Dino een fantastisch leven zou kunnen hebben en die Dino kunnen bieden wat hij nodig heeft.
Alsjeblief HELP DINO, HELP ONS met zoeken naar dat juiste plekje voor deze hele fijne kerel die een stabiele plek zoekt om de rest van zijn dagen te mogen doorbrengen. Verspreid het woord dat deze jongen een thuis zoekt....het zal niet simpel zijn, dat weet ik ook.....omdat de situatie nu gecompliceerder is als toen hij hier vertrok....maar ik ben zeker dat iemand onder jullie ons helpen kan....
Deze pagina wordt de komende dagen nog aangepast en aangevuld. Bericht van de eigenaars: We kunnen ons voorstellen dat je geschokt bent!!
Ik heb je verhaal op je blog gelezen en kan me er helemaal in vinden. Alleen heeft hij geen aanvaring met een kleine hond gehad maar met een grote onstuimige te enthousiaste herdershond!!
Door zijn onzekerheid vliegt hij op andere honden af, als ze onderdanig zijn dan blijft hij er heel erg vervelend tegen doen maar als ze zich niets van Dino aantrekken en gewoon hun eigen mannetje of vrouwtje staan is er niets aan de hand. Hij laat ze met rust of gaat er zelfs heel hard mee rondjes racen. Echt spelen weet hij niet zo goed hoe hij dat moet aanpakken.
Het alleen thuisblijven zal heel voorzichtig moeten worden opgebouwd. Was hier (na ons gesprek via googletalk en het duitse filmpje) mee begonnen maar nadat hij bij het pension is geweest lijkt het wel of ik nog verder van huis ben en moet weer helemaal opnieuw beginnen. De fixatie op mij is dus toegenomen.
Hij heeft bij MHG dus de basiscursus gehad welke hij met vlag en wimpel heeft afgesloten. De GGA-cursus waren we mee begonnen maar mee gestopt vanwege het uitvallen naar andere honden). We zijn dus gestopt en verder gegaan met privé trainen om eerst het uitvallen onder controle te krijgen. Wel hebben we daar een paar keer een klein beginnetje gemaakt met behendigheid en dat wat we gedaan hebben vond ie eerst maar eng maar eenmaal de drempel over hartstikke leuk. De plannen waren dan ook om hier in maart mee te gaan starten.
Ik zal het verhaal op je blog kopiëren om er een advertentie van te maken voor op zeelandnet en vragen of Alma deze ook wil plaatsen op hun website.
Zijn enting die hij bij jou heeft gehad is nog geldig, kennelhoest heeft hij een enting voor gehad van de zomer en zijn weer opgeroepen door de DA voor een herhaling.
We hoeven geen geld voor Dino, een goed huis is het allerallerallerallerbelangrijkste. Als men de accessoires wil overnemen willen we daar wel een vergoeding voor.
Daar waar het vroeger volledig overwoekerd werd....begint het hier stilaan te lijken op een brede baan.... Hmhm...dat geeft weeral andere ideeën Ondertussen leggen we een mooie reserve hout aan en wordt alles onderhouden
Maar natl. kwam Chiki me ook weer helpen boven om het onkruid weg te doen...
Maar in huis willen komen was nu toch net te veel van het goede...
....ze is uiteraard even oud als haar broer en zus, maar is eigenlijk nog een echte puppy in haar hoofd.
Een beetje de ADHD van de 3.
en na de echo en radio's bleek de bloeduitslag te slecht te zijn....en ik wilde niet dat ze zou lijden....En alzo is ze in mijn armen gestorven, na een injectie...ik heb haar geen seconde alleen gelaten....
maar t liefst van al sliep ze alleen
en knuffelen deed ze het liefst met Pineau, mijn BC 
& mag Gipsy mee op de...?
