Vorige week was het Balou die bij het grafje van Maxime ging liggen.... En nu...wie zag ik daar onder die zonnestralen ???
Maxime is in goede handen ! Iedereen wil haar beschermen....Vreemd is het toch wel niet ? Vroeger ging niemand daar liggen of rondhangen ! Voor mij is het goed zo !
Net per email nog enkele foto's van mijn grote kerel aangekregen welke afgelopen WE in Lunteren werden genomen. Het was wel al bijna donker en t regende ook zachtjes...vandaar dat het niet zo duidelijk is als de andere foto's van Preston.
Ach wat is die Aston toch mooi & groot & sterk....en nog maar 2. Hij wordt 3 op 21 april as.
Aston IVafstamming werd onderzocht en hier zijn de bevindingen:
° 21/4/2008 SIRE: DEPISTADO XII 190101002300479
DAME: GALANTE VIII
Beide ouders van de moeder zijn yeguada militair paarden. Verder komt Aston hoofdzakelijk uit YM bloedlijnen.
De vader van de moeder:
Gemelo II (Bocado)
Een hele vooraanstaande YM hengst in zijn tijd. Hij heeft voor zeer goede nakomelingen gezorgd waaronder Vinatero III. Een paard met veel temperament en hele goede beweging. De moeder van Astons moeder heeft Agente als vader. De ook zeer bekende hengst met super bewegingen en zeer goede nakomelingen. Dit behoeft voor de kenner geen verdere uitleg.
Vaderskant: Aan vaderskant is Orfebre terug te vinden
Spanish National Supreme Champion 'Orfebre'
Aston heeft dus een heel mooie achtergrond en de beste vooruitzichten Nu nog enkel de perfecte partner en familie voor hem vinden !!!
Ook hier was het een leuke groep, iets kleiner omdat enkele mensen hadden afgezegd, waaronder het baasje van Dino....spijtig !
Maar niet getreurd, de groep paste prima bij elkaar en net zoals op zaterdag deden we de "Human&Horse workshop". En tussen de middagpauze toonde ik ook nog eens de standaardpunten op Gillo, de hond van de host.
In de namiddagsessie assisteerden we weer 2 paarden en de resultaten van het zoeken en vinden van de punten was verbluffend. Op ééntje na was iedereen super tevreden van zijn dag....en daar doen we het voor, niet ?
Jammer genoeg hebben we er te laat aan gedacht om foto's te nemen....vandaar...
Vanochtend was het de dag van het weerzien met Aston en Preston... Preston had mijn stem direct gehoord en kon niet geloven dat ik daar bij hem was....samen hebben we een serieus potje gehuild en geknuffeld. Aston die at ondertussen rustig verder en kwam dan kijken...zo van "hey ben jij echt hier ?"
Vervolgens Ylvie & haar man, Eef en de stagiaire ontmoet en binnen alles gaan klaarzetten voor de workshop terwijl alle deelnemers rustig aankwamen en een potje koffie of thee (met een koekje) nuttigden.
Enerzijds waren er veterinair (natuur)geneeskundigen aanwezig en anderzijds mensen die op mijn verzoek aanwezig waren (moesten zijn, haha)omdat ze hetzij één van mijn dieren hadden geadopteerd of opvangen (zodoende waren de baasjes van Dina en Filly er en ook de opvangers van Brownie, Aston en Preston). Allemaal samen een heel leuke bende.
De ochtend brachten we door met de "Humanworkshop" met deels theorie en deels praktijk alwaar de deelnemers simulaties deden en op zoek gingen naar de locaties van de punten op arm en been/nek/..
en in de namiddag hadden we de "Horseworkshop"... Eerst was Preston aan de beurt...
De praktische kant van de workshop bracht heel wat aan het licht van wat er aan de hand was met de paarden en iedereen werd er bij betrokken om de punten te voelen en terug te vinden.
Het tweede paard was Ibiza: (verhaal volgt nog)
Daarna toonde ik waar de standaardpunten waren (en die mochten de deelnemers ook voelen) waarbij ik Preston een beurt gaf met de torch om zijn immuniteit te versterken.
...en zoals zo vaak liep de workshop wat uit
Iets na 19 u ging ik nog eens knuffelen en afscheid nemen van Aston en Preston. Vervolgens begon ik aan de trip richting Oosterhout en na een uurtje bij Judith ging ik om 22u30 inchecken in het Hotel in het centrum.
Het was een erg leuke, leerzame en vermoeiende dag die veel voldoening gaf !
Dag 1 Nederland: bezoek aan Filly, Dina, Janneke & Irene
Vandaag was het dus zover....vertrek naar Amsterdam...
Op het vliegveld stonden ze me al op te wachten met rescuehond Teri, die ik zou vergezellen naar Nederland.
In Nederland aangekomen werd Teri opgehaald en na een hele gedoe met het omwisselen van de huurauto (bench was veels te groot) en enkele valpartijen met bench (zonder hond in natuurlijk) en al mijn bagage om tot bij de auto te geraken, vertrok ik met een uur vertraging richting Filly.
Wat zag ze er goed uit onze Filly...mooi, groot en sterk....en nog steeds een even grote Deugniet. Ze heeft het duidelijk naar haar zin, heeft leuke vriendjes, een mooie stal, lekker&goed eten en kan buiten lekker ravotten. Even later ontmoette ik ook haar nieuwe baasje.
Enkele van haar vriendjes:
En ook Dina teruggezien, ze was wat verlegen en foto's maken vind ze niet leuk ! Maar ze zag er goed uit, heeft leuk mannelijk gezelschap om mee te spelen & heeft ook haar plekje gevonden
Over Filly en Dina moet ik me alleszins geen zorgen maken....die hebben het prima zo !
Ik weet het...ik sta weer achter met het blog ....heb zoveel te doen vooraleer ik vrijdag kan afreizen naar Nederland...
maar wat ik net zag , kan ik jullie niet onthouden .
Ik had net de kapelstoof leeggemaakt en wilde de assen gaan wegdoen....
Zie ik ineens Baloutje slapen.....op de plek waar Maxime lag toen ik haar vond en dus ook, net aan haar graf.... Dit voelde zo hevig in mijn lijf en zo mooi tegelijk.... : De emotionele Eva zit hier weer met tranen te typen.... :wink
Sommigen van jullie zijn toch zo curieuzeneuzemosterpot nieuwsgierig.....allez 't is goed, ge moogt het zien
Een tijdje terug had ik nog lange haren zoals hier.....en toen gebruikte ik een kleurshampoo van *******en had er een chemische reactie plaats in het flesje met dit als gevolg
Voor jullie lijkt het allemaal misschien simpel...maar met al die paarden, honden, kippen en Balou....is het echt niet zo makkelijk om effe weg te gaan... Of heb ik gewoon een probleem ? alt= align=bottom src="http://www.nhforum.nl/forum_smf/Smileys/NHForum/nin.jpg">
En dan nog cadeautjes beloven....van de grote hoop kruiden die ik op onze bergen ging plukken in januari blijft weinig over... maar alles is mooi verpakt en klaar voor de reis....hopelijk mag mijn koffer mee ?
Even op bezoek geweest op een Parelli Level 1 workshop...ik heb enkele geïnteresseerde Spanjaarden kunnen samenbrengen en de Belgische Freddy, Parelli instructeur, die al enkele decennia in Malaga woont is tot Murcia gekomen om ze in te wijden ! Enkele paarden gaan zich een stuk beter voelen in de toekomst.......taak volbracht voor vandaag
Ik heb hier nog steeds de 3 gezusters (2 zussen-1 broer) van een pedigree dalmata mama die op zoek zijn naar een plekje...
Ik redde ze toen ze 2 dagen oud waren en heb ze zelf met de fles moeten grootbrengen.
Alle honden zijn in goede gezondheid, gechipt, gevaccineerd, ontwormd, gesteriliseerd/gecastreerd....
Jammer genoeg is Gipsy jaloers van haar grote zus wat tot groot verdriet leidt bij Cheyenne.... Zolang we alleen zijn gaat alles opperbest, maar geen der meisjes kan ten volle genieten van deze situatie, vandaar ben ik nog steeds op zoek naar het perfecte gezinnetje voor één der meisjes. Ze liggen heus in dezelfde zetel, eten samen en spelen ook samen als we onder ons zijn, maar sommigen geven nu eenmaal meer aandacht aan de ene dan aan de andere en dan komt de jaloezie terug boven...
Zelf heb ik destijds de instructeurscursussen van M.G. gevolgd. Daarom durf ik ook te stellen dat alle 3 de honden heel goed zijn ingeprent, gesocialiseerd en opgevoed !
Cheyenne Viho (de leider)
is de rustigste van de bende en diegene die t liefst het lekker heeft, en tevreden is met wat lekkers, aandacht en knuffelen. Veel meer heeft ze niet nodig, haha. Ze komt met iedereen goed overweg (honden, katten, paarden, mensen, kinderen,...). Alles is prima voor haar. Ze hoeft niet per se met een balletje gaan spelen of uren rond te lopen. Maar ze is wel actief bezig hier en loopt heel wat km per dag. Ze zou goed passen bij wat oudere rustige mensen die een goed opgevoede en rustige hond wensen, die ze overal mee kunnen nemen. Ze heeft een stukje verloren van haar oor en heeft 1 schuine nagel (die haar mama had doorgebeten toen ze 1 dag oud was). Ze is gevoelig voor wespesteken maar voor de rest gezond als een vis.
Gipsy H'Okee (de achtergelatene) is het duiveltje van de 3, hahaha. ....ze is uiteraard even oud als haar broer en zus, maar is eigenlijk nog een echte puppy in haar hoofd. Enerzijds luistert ze het beste van allemaal en is bezeten om haar baasje plezier te doen. Een vingerklik en ze zit al voor je mooi en netjes. Bovendien is ze heel onderdanig. Maar Gispy heeft echter nood aan een vriendje, alleen zijn vindt ze niet leuk tenzij er dus een vriendje bij haar is met wie ze kan spelen en ravotten. Ze loopt heel veel en graag , speelt met balletjes en is gek op "bezig" zijn Een beetje de ADHD van de 3. Ze is een zeer snelle leerling en zou idealiter ook aan sport kunnen doen. Gipsy heeft geen enkel fysisch probleem doch is uiterst jaloers van haar zus & daarom hebben beiden meisjes een eigen huisje nodig.
Tommy le Pasha (de koning) Ach onze jongen....Tommy heeft steeds voor zijn zusje Gipsy gezorgd. Die 2 waren altijd samen, hij beschermde haar en later pestte hij haar om haar te leren van zich af te bijten...als er 2 samenliggen of samenspelen dan is het in 99% van de gevallen het Tommy en Gipsy. Tommy is een jongen die veel moet kunnen lopen. Hij is kompleet gek om zijn bal(len) en doet er alles voor. Zelfs al is hij op 2 km afstand...het volstaat "balleke" te roepen en hij komt zo afgevlogen.... Tommy's mama heeft hem een teentje afgebeten toen hij 2 dagen oud was. Voor de rest is hij een mooie en kloeke kerel !
Mijn eigen meisje Vita (R.I.P.) heeft me goed geholpen om de rescues op te voeden !
Tvv de rescues: Workshops in Nederland op 12 & 13 februari
Op 12 en 13 februari is het dan zo ver...en ga ik naar Nederland om enkele workshops te geven over de Photonic Therapy (en dan ga ik ook Aston, Preston, Brownie, Filly, Dina en Dino hopelijk terugzien).
Even wat info over de workshops: Het systeem is samengesteld uit een combinatie van een torch (ledlicht op 660nm) waarbij je acupunctuurpunten aanschijnt waarbij je een hele resem ziekten/problemen/situaties mee kunt aanpakken en jezelf en je dieren thuis kunt verzorgen. Het is de moderne versie van acupunctuur maar dan zonder naalden en eenvoudig door jezelf thuis toe te passen. Je hoeft ook helemaal niets van acupunctuur te kennen want alle punten worden je getoond en uitgelegd aan de hand van tekeningen, foto's en tekst/video.
Het rode licht wordt aangewend ter stimulering van de huid waardoor neuro-chemische stoffen vrijkomen in het bloed en waardoor we het lichaam stimuleren om zijn eigen genezings- en regeneratieproces in werking te stellen.
Het pijnstillend vermogen van dit systeem is vooreerst buitengewoon, maar of je nu een verkoudheid, exceem, maag- of tandpijn hebt, aan insomnia/snurken/migraine/depressie lijdt of simpelweg wil vermageren of stoppen met roken....het kan allemaal aangepakt worden (lijst: www.photonictherapy.be/mens).
t Zelfde geldt voor de paarden: of het nou kolieken zijn of om bloedingen te stelpen, de prestaties te verhogen of zijn jeuk te verminderen...het kan allemaal (www.photonictherapy.be/paard). Ook voor de hond/kat/cavia/konijn zijn er tal van ziektes/situaties waar de torch van toepassing komt of het nou om arthirtis handelt, angst of agressie, diarrhea, voortplantingsproblemen etc. (lijst www.photonictherapy.be/hond)
Bepaalde zaken kan je natuurlijk niet genezen als ze ongeneeslijk zijn (ik heb bijvb Fibromyalgie, een auto-immuunziekte waarvan men beweert dat je er niet van kunt genezen), maar je kan de pijn verlichten en de neveneffecten vermijden doordat je minder/geen medicijnen meer moet nemen. En je kan adequaat optreden in afwachting van de komst van een dokter/dierenarts als het om ernstige dingen gaat...als ik bijvb. hoofd- of maagpijn krijg gebruik ik de torch, breek ik een been ga ik naar de arts....na mezelf eerst de pijnpunten te hebben behandeld. De workshop vereist absoluut niet dat je daarna ook het systeem koopt. Je krijgt zowiezo al een hele boel informatie over hoe je zelf met eigen middelen kan optreden om een resultaat te verkrijgen.
Bovendien krijg je bij de paardenworkshop ook nog een heel interessante techniek aangeleerd om een probleem bij je paard te ontdekken en daar heb je enkel iets bots voor nodig, zoals een afgeronde balpen.
Door bepaalde punten van het lichaam te onderzoeken, kan je aan de hand van de reactie van je paard ontdekken waar hij last van, waarom hij bijvb. mankt of het bit niet inwilt en waar het probleem juist gelegen is (mond/heup/knie/blok/rug/....)
Meer informatie en prijzen van deelname kan je terugvinden op www.photonictherapy.be De volledige netto-opbrengst van de workshops gaan naar de rescuepaarden die jullie allen ondertussen al wel kennen. De deelnameplaatsen zijn beperkt, dus snel inschrijven is de boodschap. Een aanbetaling wordt gevraagd om je plaats te reserveren.
Op 12 februari vindt de workshop plaats in Lunteren in de stal van Ylvie Fros (www.ylviefros.nl) waar ook de rescuepaarden Aston en Preston aanwezig zijn en dus kunnen worden bezichtigd. Op 13 februari vindt de workshop plaats in Oosterhout (Breda) bij Judith (www.diereninbalans.nl).
Ik neem een beetje Spaanse dingen mee voor elke deelnemer als een "dankjewel" (aloeveraplanten, wilde kruiden van de bergen,vijgenmarmelade, ...) en breng ook enkele tapas mee als hapje....misschien zelfs met een glaasje rode wijn (als de flessen in de bagage niet breken....)
Alzo hadden we afspraak bij de DA om 17 u voor een echo op mijn verzoek.
De DA geloofde me niet toen ik zei dat ze een tumor had want hij voelde geen enkele bult...hij dacht dat ze vergiftigingsverschijnselen had...maar ik gebruik hier NIETS van gevaarlijke produkten op mijn land (en daarom groeit het onkruid hier zo welig...).
Toen hij echter de echografie maakte zei hij me dat ik het juist had aangevoeld....ze had tumors en het was niet te opereren want kleefde aan haar hartje. Chemo had geen zin omdat het lijden te groot zou zijn...Bovendien heb ik er ook t geld niet meer voor door al die beesten hier te redden...(natl zou ik nog wel weer een bijkomende lening hebben aangegaan als de chemo haar enkele goede jaren zou hebben kunnen geven).
Maar ik was toen niet klaar om haar te laten gaan...we hadden nog enkele onuitgesproken zaken te bespreken en alzo onderzocht de DA alle opties. Maxime kreeg dus een drip en men nam radiografieën en bloed af. Terwijl we een uurtje moesten wachten op de bloedresultaten, lag ze de helme tijd op mij...ik heb haar de hele tijd vastgehouden ..., maar ze had een tumor aan haar hart en die kon niet geopereerd worden en na de echo en radio's bleek de bloeduitslag te slecht te zijn....en ik wilde niet dat ze zou lijden....En alzo is ze in mijn armen gestorven, na een injectie...ik heb haar geen seconde alleen gelaten.... Ze is terug mee naar huis gegaan en alle honden en Balou hebben afscheid van haar kunnen nemen. Ze heeft nog t meeste van de avond bij me gelegen...ik was er immers nog niet klaar voor om haar te laten vertrekken.
Ze heeft de laatste week bijna alleen lekker gourmet eten gekregen (kerstcadeau van buurman Tony) en gedaan zoals anders, eten , slapen, haren tour gaan maken....zoals altijd tot die laatste dag... Alleen ging ze niet lopen als ze hier bezoek zag afgelopen week, en dat was voor mij dus niet normaal gedrag want Max hield niet van vreemden en ging zich dan snel verstoppen tot het bezoek weg was. Maar ze at nog altijd zoals altijd, dronk zoals altijd, had geen enkele verdikking of bult, was ook niet vermagerd, etc.... Ik voelde het gewoon en had daarom de afspraak gemaakt voor de echografie...hoewel ze niet wilde gaan....en toonde dat de DA ook door hem te willen bijten en krabben...zoals ze altijd deed.
Ik heb me anderhalve dag eens goed laten gaan en dan toch maar de "happy points" bestraald en nu kan ik momenteel alles wel weer aan (gelukkig want de anderen hebben me ook nodig)....Maxime "loopt" met manier van spreken hier trouwens nog rond....en dat helpt me ook
Ze ligt begraven op een halve meter van de plek waar ik haar gevonden had (maar nu dan aan de binnenzijde van de afsluiting van de binnentuin zodat ze veilig ligt) en recht in het zicht van de plek waar ik nu aan de pc zit. Ik heb even wat foto's ingescand van de afgelopen 10 jaar, de kleine woog geen 100 gr toen ik haar vond in de haag (als ik me goed herinner)
Maxime in 2000....wat was ze klein ! Mijn Dobermeisje Vita (RIP 2008) verzorgde en beschermde haar
Maxime in Spanje...ze kletterde zo de bergen op maar bleef steeds dicht bij thuis....
In 2005 haalde ik er een vriendje voor haar bij, rescuekater Balou, in de hoop dat ze samen op pad zouden gaan, maar Maxime hield er niet van dus trok Balou er steeds alleen op uit. Een enkele keer lagen ze samen te slapen... maar t liefst van al sliep ze alleenen knuffelen deed ze het liefst met Pineau, mijn BC
Ik mis haar, en dat zal altijd zo blijven, maar het is goed zo...geen dier moet pijn lijden
Maxime was al even anders....maar ze weigerde hulp....ik gaf haar wat ik kon...en t lekkerste eten dat er was.... Maar gisteren ochtend ging ze buiten en kwam niet terug....
Maxime heb ik in Belgie gered....ze was amper x-dagen oud en haar mama had haar achter gelaten in de haag aan mijn boederij.... Ik heb haar grootgebracht met de fles...hoewel ik geen katten mocht houden want de arts had lang geleden gezegd dat ik allergisch reageerde op kattenhaar.... Maar ik hield haar en het ging goed...hoewel ze altijd een specialleke is geweest. Onze band was vrnl. mentaal want knuffelen enzo vond ze niets aan.... Pineau was haar beste vriend... Gisterenavond toen het donker werd was ze nog steeds niet terug....echt niet normaal...ik met de pillamp buiten en roepen en zoeken, maar ze was niet te vinden, antwoordde niet en kwam niet.
Zelfs vannacht ben ik verschillende keren opgestaan en buiten naar haar gaan roepen....niemand kwam....en het ging regenen...veel regen was voorspeld....
Vanochtend verder gezocht, geroepen, gekeken, niets.....
En toen omstreeks 13u30 vond ik haar...ze lag op amper 20 meter van mijn voordeur verwijderd op de heuvel tussen de planten achter de hoek.... Pure intuitie van langs daar naar boven te komen...er is immers geen weg....
Ze was licht onderkoeld (36,9°) en nat....maar kon nog steeds klagen toen ik haar oppakte.
Ze heeft direct heel lekker eten gekregen, lauwwarm water en een kruik en heeft geslapen naast de kachel samen met rescuekater Balou.
Om 17 u hebben we afspraak bij de DA voor een echo van de buik. Daar zit voor mij HET probleem
Sh** ik kijk op en zie dat ze weg is...en de voordeur staat open.....grrrrrrrrrrrrrr
Maar dinsdag was ie nog wel een beetje gek 
met deels theorie en deels praktijk alwaar de deelnemers simulaties deden en op zoek gingen naar de locaties van de punten op arm en been/nek/..
....heb zoveel te doen vooraleer ik vrijdag kan afreizen naar Nederland...
.
: 
.en toen gebruikte ik een kleurshampoo van *******en had er een chemische reactie plaats in het flesje met dit als gevolg 
maar alles is mooi verpakt en klaar voor de reis....hopelijk mag mijn koffer mee ? 
....ze is uiteraard even oud als haar broer en zus, maar is eigenlijk nog een echte puppy in haar hoofd.
en na de echo en radio's bleek de bloeduitslag te slecht te zijn....en ik wilde niet dat ze zou lijden....En alzo is ze in mijn armen gestorven, na een injectie...ik heb haar geen seconde alleen gelaten....
maar t liefst van al sliep ze alleen
en knuffelen deed ze het liefst met Pineau, mijn BC 
