Zo, gisteren al alles voorbereid , de fietsen staan klaar, alles van warme kleren aan of bij, voldoende proviand ... We hebben er allemaal véél zin in ! Met de auto naar Haugastol, waar het héél kalm was. We zouden zeker niet in colonne moeten rijden over dit toeristisch fietspad. Er waren weinig vertrekkers en de fietsverhuurders hadden omzeggens niets te doen. Het is een ongelooflijk mooie tocht, het is gewoon niet te beschrijven... Wat ons wel al snel opviel was dat veel Noorse vrouwen er alleen op uit trekken. Met rugzak en tentje, of met de fiets, helemaal alleen. En er wordt best veel aan outdooractiviteiten gedaan.
we wisten van het informatiekantoor in Geilo dat de weg tussen Geilo en Hallingskeid plaatselijk nog sneeuw had, maar dat de weg tot aan Finse onderweg sneeuwvrij gemaakt was en dat vanaf Finse er minimum 70 cm sneeuw lag tot aan Hallingskeid, dat hadden we niet verwacht. Men vertelde ons dat het 60 jaar geleden was dat er nog zo laat in het jaar zo veel sneeuw lag. We moesten maar halverwege augustus terugkomen, dan zou de weg wellicht wel open zijn. Ocharme, die fietsverhuurders zullen dit jaar een slecht jaar hebben !
En zodoende hebben we dus daar in Finse rechtsomkeer moeten maken !
de dag begon goed, heel goed zelfs! Verse broodjes besteld, ze waren nog lekker warm, heerlijk! Daarna vertrokken we naar Geilo, natuurlijk over heel mooie wegen, waar het , op het hoogste punt berekoud was. We zagen 2,5 graden aangeduid in de auto, de motorijder onder ons had het koud, zeker weten ! Ondertussen passeerden we in Haugastol, waar het begin van de Rallarvegen is. Er is een verhuurcentrum voor fietsen en het waren veel fietsen ! Kijkend naar die fietsen ging het voor ons wel lukken, daar waren we gerust in ;)
Geilo zelf is het skicentrum van de omgeving, gelukkig maar, er waren dus ook veel sportwinkels met een zeer uitgebreid assortiment aan warme kleren, en daar hebben we dus dankbaar gebruik van gemaakt ! Vanaf nu geen koude knieën meer bij Ward, een warme wollen broek gaat dit vanaf nu voorkomen. In het centrum van Geilo is er gratis internet, leuk ! Goed genoeg voor gauw een FB-berichtje of een instagrammetje, maar dit blogje, daar heb ik iets meer tijd voor nodig. In het informatiekantoor vertelden ze ons wel dat de Rallarvegen niet open is tussen Finse en Hallingskeid, we zullen zien. We gaan gewoon zo ver mogelijk fietsen en maken dan rechtsomkeer. Het plan om halverwege te blijven overnachten, hadden we sowieso geschrapt gezien de onweersvoorspellingen ...
We namen een klein campingske net buiten Geilo, weer geen internet, verdorie toch!
Campings zijn hier weinig georganiseerd, geen afgebakende perceeltjes, eenvoudig sanitair, en heel veel trekkers. Het lijkt alsof iedereen gewoon rondtrekt, weinigen blijven meer dan een dag op eenzelfde plaats ...
We zijn wellicht een Olympiër voorbijgereden. De dapperen oefenen ook in de "zomer" !
En verder zijn we zomaar over de Hardanger Brua gereden, per ongelu, compleet fout, ter waarde van wellicht 20 euro maar nu weten we dat ze hier zelfs ronde-punten bouwen in de tunnel !
En nu ; aperitiefke in ons caravanneke, plannen maken voor morgen onder het zacht geruis van de waterval op de achtergrond (als die regen tenminste niet de bovenhand gaat krijgen ... )
Het is ons plan om de Rallarvegen te gaan fietsen,zowat de meest bekende fietstocht van Noorwegen (in de omgeving van Geilo). Het weer laat echter te wensen over, regen, koud en wind... We zullen zien. We zijn alvast richting Geilo vertrokken vanmorgen. Doel was Ovre Eidfjord, een camping met gratis wifi (holé !) én vers gebakken brood, morgenvoeg om kwart na 8 af te halen ! We zullen er zijn !!
Het was een tocht van 320 km, waarvoor je toch ruwweg 7 uur moet uittrekken. We reden tussen sneeuwmuren, in de mist, door de regen,.... Met 6,5 graden op de thermometer vond Ward het wel spijtig zijn winterkleding niet bij te hebben. Gelukkig had pa warmere handschoenen... Maar, zoals gisteren, het was weer ongelooflijk gevarieerd en absoluut de moeite waard .
De tocht is onbeschrijflijk, je moet het gewoon gezien hebben. Grappig is dat je hier overal die groene daken hebt, die ze bij ons beginnen promoten. Verder zie je hier en daar wel een nieuwbouwwoning verschijnen. Fruitbomen zijn ook talrijk op de Hardangervidda, kersen, appelen en peren.
Oh ja, voor zij die het willen weten : 1 l diesel kost 152 (bij ons ongeveer 1,18) en een brood van 600 gr kost 420.
2015-07-14 fietsen van Sinnes naar Lysebotn en terug
Vandaag hebben we gefietst van de camping naar Lysebotn, of toch bijna. Dat laatste stuk, helemaal naar beneden via 32 haarspeldbochten, hadden we niet gepland en dus ook niet gereden. De fietstocht staat niet in de reisgidsen, maar tijdens de voorbereiding hadden we al eens gekeken via Googe Earth en we vonden het toch de moeite. En dat was het zeker! Pittig, veel bergop en bergaf, in een zeer gevarieerd landschap. Eenmaal boven de boomgrens was het uitzicht schitterend... De foto's spreken voor zich !
We hebben ons dan getrakteerd op een lekkere brownie aan ons eindpunt - dat ook het vertrekpunt is voor de wandeling (6 uur) naar de Kjerag bolt, je-weet-wel, die ronde steen die tussen de rotsen geklemd zit ... Hebben we niet gedaan.
2015-07-13 van Hirtshals naar Sinnes via Kristiansand
Ik vond het best wel spannend, zo'n mega-grote overzetboot. De auto's, moto's en caravannen bleven maar toestromen! Het is gigantisch, zo'n boot. De tocht ging vlot, het waaide 5 bft maar deboot had er weinig last van. In Kristiansand ging het ontladen supervlot, we mochten er bijna als eerste uit en dus konden we onze trip naar Sinnes snel beginnen. Aangekomen rond half 8 's avonds ...
Nadat we alles netjes geinstalleerd hadden, zijn we met zijn drieën gaan fietsen, naar de Oostkust , even naar de zee kijken. Het was een mooi, heuvelachtig tochtje, door velden met echte korenbloemen en door mooie bossen. We kwamen uiteindelijk in Strandby op de oostkust (25 km enkel), waar een mooi maar quasi verlaten haventje met zeilboten ligt. Goed te weten !
Hoera, internetje gekocht voor 25 DK, oftewel zowat 3 euro voor 24 uur en het lukt perfect met onze router : we kunnen gelijktijdig met de laptop, en met ons 3 smartphones op het internet, en dat met 1 code.... De internetverslaafden ;-)
Zo, dus bij deze ons allereerste berichtje : jullie weten dat we met zijn drieën reizen, Eddy's zoon met zijn moto en Eddy en ik met ons busje en caravan. Gisteren waren we bij een ongelooflijk vriendelijke Duitser, Roland, in Bad Bramstedt. Vandaag hebben we de tocht gemaakt tot bijna in Hirtshals in het noorden van Denemarken, waar we morgen de overzet zullen nemen rond 12 uur, Ruim 3 uur op het water, wat zullen ze blij zijn ! We zijn nu in Sindal-camping, sjie, met zwembad, grote terreinen, supervriendelijk, ...
We zijn over de brug van Rendsburg gereden, je-weet-wel, die brug waar Eddy en Ward in 2011 onderdoor voeren terwijl ik hen thuis volgde op de webcam. Verder was de rit doorheen Denemarken saai, heuvelachtig, weinig te zien, goede wegen, super goed aangegeven en dus geen noodzaak om goed op te letten.
Zo, de mannen gaan tussen de regenbuitjes door nog een fietstochtje doen....
Zo, even weer, traditiegetrouw, oefenen of ik nog weet hoe het moet met dit blogske. Hopelijk ga ik in Noorwegen het goed kunnen aanvullen, maar ik vrees ervoor, internet is een must en het moet snel genoeg zijn. En dat hebben we op campings nog niet gevonden !
Niet getreurd dan, het zal zo zijn .... We geven alarm als er iets zou zijn, "geen nieuws is goed nieuws" is het motto!
Een paar fotootjes van afgelopen weekend in cochem bij wijze van oefening !
Zo, zo, aan alle mooie liedjes komt een einde, helaas ! We zijn weer op ons oude vertrouwde plekje en onze havenmeester had weer netjes ervoor gezorgd dat ons ligplekje vrij was,waarvoor veel dank ! We zijn in het Goese Sas vertrokken :" kom, kom, de sluis staat open",we zagen groen licht, maar de sluis stond helemaal open, aan 2 kanten . Was wel vreemd om er zomaar door te varen, maar als het water aan beide kanten even hoog staat ....
Verder fijn gezeild, het was superdruk op het water, mosseltjes gehaald bij Bout in Bruinisse. Aan de sluis van Bruinisse was het niet superdruk, maar megadruk, wegblijven is de boodschap ! Veel gestreste mensen die echt als eerste in de sluis willen, waar zijn de beleefdheidsregels gebleven ???? Blijkbaar gesmolten als sneeuw voor de zon... Soit, gelukkig moesten wij er niet door
We hebben ook het koddigste bootje ooit gezien, een catamaranversie van een Fisher, zo grappig !
Voilà, dit is wellicht mijn laatste berichtje, we gaan hier nog wat rondhangen, poetsen, bezoekjes brengen en dan stilaan naar huis!
Oh ja, voor de zeilers : we hebben iets leuks afgekeken van de havenmeester : www.marinetraffic.com, daarop kan je boten, die AIS uitzenden, volgen. Zo vertelde de havenmeester ons dat de Marien zomaar doorheen het Caledonisch kanaal (Schotland) zijn gevaren, sjiek, zeg, Rinus !
het was een heerlijke frisse nacht, en het heeft eens goed geregend, altijd gezellig in de boot, die luide regen op het dek (enkel als je niet buiten hoeft natuurlijk) . Aangezien we over het Veerse Meer naar het Goese Sas moesten en het Veerse Meer zowat een paradijs is in de zomer voor allerhande watersporters, wilde Eddy zo vroeg mogelijk vertrekken... Tja, er was nog geen kat te zien, het was héél stil op het meer. Zo stil zelfs dat we een prachtig golfpatroon achter onze boot konden zien , het water was zo vlak en de golfjes van de zijkant van de boot kruisen op een gegeven moment met de golfjes van de achterkant, vond ik wel mooi. We zijn de accomodatie van het Goese Sas gaan bekijken en we hebben hier een heel rustig fijn ligplekje. Ideaal om eens een nieuw boek te beginnen, lekker buiten te luieren, het laatste restje heilbot op te eten bij een gekoeld glaasje wijn, wat wil je toch meer ? (Eddy zegt : wind !)
We zijn op ons dooie gemakje uit Nieuwpoort vertrokken, het had geen zin om te wachten op meer wind, die zou er toch niet komen. Altijd grappig dat zeilboten zo vaak gefotografeerd worden vanop de pier... Het was achterlijke wind, wind vanachter, in de volksmond ook wel eens (terecht!) de kotskoers genoemd (nou, wat een taalgebruik). Ik had dus beter wel een pilletje genomen, want ben de hele dag misselijk geweest. Stom !
Eerst hebben we gevlinderd , maar dat schoot niet echt op, dan maar gespinnakerd, maar die hebben we er 4 keer van af gehaald omwille van uitwijkmanoeuvres voor zeeschepen die op de 'snelweg' voeren (ja, ja, dat bestaat, the shipping line, heet dat). Maar, dankzij die geweldige hoes over de spinnaker die we een paar jaar geleden kochten bijWittevrongel, stelt het omzeggens niets voor om even de spinnaker te 'sluiten' en weer terug open te laten gaan... Veel verschil met vroeger die we die hoes nog niet hadden !!
Uiteindelijk zouden we in Vlissingen wel een plekje tegen een vissersboot nemen om te overnachten, maar eenmaal daar aangekomen, leek het ons niet bepaald aanlokkelijk als die boten 's nachts om 3 uur zouden willen vertrekken. En zodoende zijn we doorgevaren tot aan het sluisje in Veere, echt een topplekje maar naar het schijnt mag je er niet meer liggen. We waren er echter niet alleen, het was 8 uur 'savonds gepasseerd, ik wilde nog die superverse overheerlijke pladijsjes bakken en zodoende hebben we het gewoon gedaan, afgemeerd aan het sluisje in Veere !
De bakker, ja,ja , daar zijn we langs geweest, die van de Marktstraat in Nieuwpoort (dorp). En daar hadden we (o.a.) een chocolade crèmekoek gekocht en die was zo groot dat ik hem bijna niet op kreeg, en dat is toch wel zeldzaam !
Verder natuurlijk bij de viswinkel langs gegaan, en daar van die overheerlijke gerookte heilbot gekocht en (foei want met uitsterven bedreigd) ook een heerlijk stuk tonijn. Die hebben we 's avonds lekker opgegeten, Eddy had hem perfect gebakken, nog roze van binnen, met wat grof zout en peper erop en vergezeld van een eenvoudige rucola slaatje, man, topmaaltijd !!
De rest van de dag hebben we geluierd, Eddy is overal wat gaan kletsen met andere spirit-eigenaars en ik heb wat foto's bekeken en opgeruimd...Af en toe heeft het een flinke stortbui gedaan, dus dat ijsje van Catherine, met die lekkere yoghurtijs, dat is er niet van gekomen, maar met dat hoge suikergehalte van die koffiekoek, is dat misschien niet zo erg ! Morgen gaan we richting Vlissingen en het plan is om in Goese Sas langs te gaan. Ward legt zijn boot daar in de winterberging en nu willen we daar ook gaan kijken : het lijkt me wel wat als vader en zoon in dezelfde loods staan, en samen aan hun boten zullen klussen in de winter, dan hoef ik niet zo noodzakelijk mee als 'meewerkend voorwerp' en 'gezelschapsdame'... We zullen zien, want het zou toch vreemd zijn om na al die jaren de boot zomaar op een andere plaats te stallen 's winters ...
Zo, het begint op te korten, maar niet getreurd : ik heb nog een héééééle week. En aangezien ik nog maar 2 (!) boeken heb gelezen, wat ook super uitzonderlijk is, ga ik mijn tijd zeker nog goed kunnen besteden.
Oh ja, we hebben die dubbeldekkers en dat oranje vliegtuigje gisteren regelmatig zien overvliegen, was in het nieuws ivmherdenking WOI en opendeurdag in Kortrijk ...
Zo, zo, het was zoals verwacht een lange dag. Plan was om toch bij voorkeur in Nieuwpoort te geraken. We vertrokken, dankzij een ongeduldige kapitein, een half uur eerder dan verwacht (half 7), ge-kent-dat-wel : "schat, de sluis staat al open, je kan ook in de sluis nog een lunchpakket maken". Ja, ja, maar ik wilde ook nog op het gemakkie ontbijten (yoghurt met cruesli is écht superprima aan boord, geen oud brood ....). Soit, ik ben maar een simpel matroosje en orders van de kapitein zijn er om op te volgen
De zee was rustig, de wind was te weinig, we twijfelden heel even om toch de spinnaker te zetten maar deden het uiteindelijk niet. Misschien ook maar best want we zijn een paar keer moeten uitwijken voor de grote zeeschepen die op aanvaringskoers lagen. Handig dat je het allemaal via je apparatuur tegenwoordig kan instellen en opvolgen, veel relaxter dan vroeger ! Vele boten op het water, allemaal naar Duinkerke, maar zelf ben ik liever in Nieuwpoort, dus die laatste 20 mijl, waarvan er ook nog een aantal met het tij tegen, die nam ik voor lief.
In Duinkerke zagen we een luchtballon happening, wij vonden dat reuze gevaarlijk want de wind was variabel, hij waaide dan vanuit het westen, dan vanuit het zuiden, in geen tijd draaide hij. Je zal maar met die luchtballonnen op het strand (tot daar aan toe) of in zee landen. Maar blijkbaar gingen ze weer heel snel naar beneden, ze waren hooguit een tiental minuten in de lucht. Wellicht hadden ze het ook in de smiezen dat het misschien niet zo verstandig was ...
Hoe meer we naar de 'overkant' voeren, hoorden we de Franse 'Cross Gris Nez' regelmatig omroepen dat er komende nacht rukwinden en onweders zouden zijn tussen de monding van de Somme en de Belgische grens. Reden te meer door te gaan naar Nieuwpoort, je weet maar nooit wat het morgen zal zijn ! Om half 10 's avonds namen we de eerste lege boxdie we zagen, veel te groot voor onze boot, maar het maakte ons niets uit... Ik kijk alvast uit naar Viswinkel Albert met zijn lekkere gerookte heilbot en niet te vergeten, de bakker !
We worden hier dus ongelooflijk veel dit jaar aangesproken over onze fietsen. Ofwel is de vraag hoe we die in de boot zetten, ofwel is de vraag waar we vandaan komen. Vandaag sprak een mevrouw ons aan die zoooo blij was met haar electrische fiets, maar ze zei dat er hier in engeland gewoon geen keuze is. Ze had in Duitsland ooit een electrische fiets gehuurd en is toen in engeland op zoek gegaan. Een paar jaar geleden had ze er eentje gekocht en daar kon ze welgeteld 20 km mee doen. Nu had ze iets wat wij niet kenden, maar ze was er blij mee. En ze was ook op slag verliefd op onze fietsen. Ze zou hem onmiddellik willen kopen maar is in engeland gewoon niet te koop. Vreemd !
Het is hier echt een gat in de markt, Engeland probeert het fietstoerisme op een hoger niveau te krijgen, zal jaren duren, maar de engelsen zelf geraken nauwelijks aan een goede fiets. Laat staan dat ze al gehoord hebben over Nuvinci of Nuvinci Harmony.
Ik moet zeggen, die Nuvinci, ooit op mijn volgende fiets .... later !
Vandaag hebben we 'The Cuckoo Trail" gedaan, de koekoeksroute, maar we hebben hem niet gehoord, noch gezien, de luierik! Het was voor een groot deel een gezinsvriendelijke fietstocht, met mooie geasfalteerde wegen, een beetje gelijkend op het fietspad van Opoeteren naar As (de oude spoorweg). Helemaal in den beginne hebben we de heuvelrug kunnen zien waarover we gisteren fietsten, vonden we wel fijn. Het was opnieuw een mooie zonnige dag, maar iets frisser ... Boodschapjes gedaan voor de komende dagen, pintje gedronken met J&j, en dan het nodige aan voorbereiding voor de komende dagen, Windguru, Usgrib-files binnen halen om te zien wat de wind brengt ...
Daarnet plannen gemaakt, we gaan wellicht morgen naar Duinkerke, dat wordt dan een lange dag, maar voor een keertje moet dat maar kunnen !
We vonden het zo mooi bij Beachy Head en we hadden dorst (nee, niet echt) en we hebben dus even een pintje gedronken bij het enige café daar. Je zou verwachten dat het daar extra duur zou zijn, maar nee hoor, het was zelfs het goedkoopste tot nu toe. En, de man was zo blij met al mijn kleine muntjes (ik had niet genoeg) dat hi het prima vond dat ik te weinig betaalde Toen we in Newhaven vertrokken, werden we voorbij gestoken door brandweerwagens, maar we hadden er geen idee vandat het de pier van Eastbourne was die in brand stond ... Spijtig. De Meri was al gearriveerd toen wij zowat rond half 8 terugkwamen van onze fietstocht. Even eten, douchen en dan 'verbroederen', beslist dat we toch nog een dagje blijven om te fietsen, de'Cuckoo Trail', klinkt alleszins uitdagend
vandaag hebben we eerst uitgeslapen, dat betekende dat we toch wel om 9 uur (Belgische tijd) zijn opgestaan. Daarna pannekoeken gegeten, ik had nog deeg over van toen we in shoreham zaten, daar had ik ze wellicht gemaakt uit 'mistroostigheid' We gingen fietsen, over een fietspad waarvan we wisten dat het vermoedelijk erg slechte weg ging zijn, maar het was uitermate mooi, misschien wel de mooiste fietstocht van ons verlof, hoewel we dachten dat de fietstocht naar The Needles en de fietstocht doorheen New Forest niet meer te overtreffen waren ! We fietsten vooral over graslandschap, bovenop heuvelruggen, doorheen opnieuw een stukje "nationaal park, South Downs Way'. We kwamen golfers tegen die op uitzonderlijk groen gras bovenop die heuvels stonden... Ze hadden er 'employees' voor om het gras groen te houden. Erg vriendelijke mensen, bereid voor een babbeltje en eentje van hen zei dat het beste van België het witlof was. Vreemd dat je dat hier nergens kan kopen ! Het merendeel vande foto's toont eddy zijn rug, dat komt omdat hi voorop rijdt met de kaart en ik al fietsend de foto's maak... Doordat w vooral fietsten over graslandschappen, moesten we regelmatig de poortjes (die het vee binnen het gebied houden) gebruiken. Het is hier erg ingeburerd dat wandel- en fietspaden doorheen in gebruik zijnde velden lopen. Ook even Newhaven geinspecteerd, haventje dat we nog nooit binnenvoeren, sprak me niet aan maar in geval van stormwaarschuwing wel een goed alternatief. Teruggekomen langs de kustlijn, met mooi zicht op de witte kalkrotsen, echt supermooi in levende lijve met dat mooie blauwe water. We hebben zo'n ongelooflijk geluk met het weer, we fietsen bijna altijd in T-shirt (gelukkig had ik er nog een paar felgekleurde gekocht, dan hoeven dievervelende fluo-vestjes niet !)
Joepie, weg uit Shoreham-by-sea. Wel tot 11 uur moeten wachten om genoeg water te hebben in de sluis, maar weg zijn we ! En het werd een fijne zeildag, zoals we hem gisteren voor ogen hadden. Uiteindelijk in Eastbourne aangekomen kregen we een box toegewezen van de havenmeester die te smal was, we lagen zo gespannen tegen de steiger en de andere boot, dat de boot niet eens meer wiebelde. Gelukkig kregen we van de Nederlandse(!) havenmeester een andere toegewezen. Vriendelijk hoor! Boodschappen gedaan, Eddy is nog gaan assisteren bij een nederlandse boot die een kapotte windmeter hadden in de mast, ze trokken hun dochter van 11 (dapper!) omhoog maar ze was maar met 1 systeem verankerd. Stel dat er ergens iets zou breken, dan zou ze zo naar beneden donderen. En zodoende ging ze even later opnieuw omhoog, veilig vastgesjord in het veiligheidsvest van ons én in hun eigen stoeltje. Ze had moeite om de windmeter terug erop te krijgen en toen riep ze : ik doe het nog 1 keer, na zowat een half uur. En natuurlijk lukte het haar, echt dapper, man! En even later haalde Eddy een ander Nederlands meisje uit het water, ze was met haar step uit de bocht gegaan ;-) Allemaal niet erg!
Zo, naar 't schijnt is de Meri op komst, zal mogelijk voor morgen zijn, wie weet ! Wij gaan morgen alleszins fietsen en het ziet er naar uit dat ik regelmatig "op het knopje" zal duwen,het is hier niet bepaald vlak ....