|
Lieve lieve Thibo,
Bo'tje,
Dikke vriend,
ja, ik weet het, waarschijnlijk zou je die aansprekingen allemaal niet meer zo fijn vinden, maar ik doe het toch ! Speciale dag vandaag, je wordt 21 jaar. Of je zou 21 jaar worden als alles anders had gelopen.
Zoals oma zo mooi op het kaartje schreef, we sturen elk jaar ballonnen naar je toe, of er komen kaartjes met ballonnen op. Misschien zou je dat al wat kinderachtig vinden, maar je blijft voor ons altijd het kleine kabourtertje van 3 jaar en we hopen dat die ballonnen jou bereiken, waar je nu ook bent.
21 jaar... we kunnen er ons moeilijk iets bij voorstellen ... welke toffe kerel zou je nu zijn ... wat zou je studeren .... zou je al een vriendinnetje hebben ...? Vragen waar er geen antwoord op komt, vragen die vragen blijven, voor altijd.
Wout werd onlangs 16 jaar en groeit torenhoog boven ons uit. Hij is al een ferme, zelfstandige gast en dat roept bij ons ook vragen op van hoe jij er zou uitzien. We weten het niet, maar 1 ding weten we wel: je zou een vechter zijn, want dat had je al bewezen. Wat je allemaal hebt moeten doorstaan in je veel te korte leventje, zo oneerlijk allemaal. Maar jij onderging het allemaal, en dat zonder klagen. Je was tevreden als je naar Plop mocht kijken, meer had je niet nodig. Daarom is de herinnering aan de ontmoeting met de Plop-familie één van de laatste belangrijke herinneringen. Toen wisten we nog niet dat je hervallen was, waren we even "zorgeloos". Wat was je verlegen toen je hen zag. Maar Klus kon het ijs breken. Zo trots toen je zijn hamertje mocht vasthouden !
Weet je, Thibo, ook al ben je al zoveel jaren niet meer bij ons, toch gaat er geen dag voorbij dat ik niet aan je denk.
Bedankt ook aan iedereen die vandaag aan ons lieten weten dat ze je nog niet vergeten zijn. Doet deugd aan ons hartje.
Mijn keppeke, 21 dikke knuffels voor jou. En moest ik ze echt kunnen geven, ik stopte nooit !
We blijven jou graag zien
Liefs,
je mama
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
|
