Ik ben Bo en deze blog is opgestart toen ik platte rust kreeg voorgeschreven tijdens mijn zwangerschap op 19 januari 2010. Twee dagen later, op 27 weken zwangerschap, is mijn vierde kindje 'Daan' geboren. Mijn blog is sindsdien mijn uitlaatklep om mijn verhaal en gevoelens kwijt te kunnen. Na deze hectische periode is deze blog verandert in het wel en wee van onze familie.
We hebben een heel plezante paasmaandag achter de rug. Mijn broer en schoonzus hadden ons uitgenodigd om een lekkere kaasschotel te gaan eten bij hun. Ook mijn ouders waren uitgenodigd en we zijn dus eerst tot bij hen gereden om zo door te rijden tot in Dilbeek. Daar aangekomen had de Paashaas al de cadeautjes buiten gelegd bij het klimrek samen met wat enkele eitjes. Bij het binnenkomen begonnen Alexia en Victoria direct te wijzen naar buiten met de vermelding; "cadeautjes, cadeautjes." Yari en Rayanne hadden het ook in de mot, maar stonden naar mijn verbazing niet zo hevig om te gaan kijken. Misschien omdat ze niet thuis waren en niet goed wisten of ze wel mochten gaan kijken of niet. Na het groentenpapje van Andreas hebben de kindjes hun jasje aangedaan en zijn ze buiten de cadeautjes gaan halen. Binnen konden ze die dan rustig open maken om te kijken wat de Paashaas gebracht had. Wanneer het dan tijd was voor de middagdut van de kleinste pagadders konden we rustig beginnen aan de heerlijke kaasschotel. Die werd vervolgd door een lekker dessert met rode vruchten en een aangename thee of koffie. Voor we het wisten was het alweer tijd om te vertrekken richting Molenstede, we konden het niet te laat maken omdat ik nog graag naar Daantje ging. Daan was toch weer bijgekomen en zat gisteren terug op 1.800gr. Hopelijk kunnen we nu richting 2.000gr. gaan en mag hij dan naar een bedje verhuizen. Ik heb hem gisteren nog eens het flesje op schoot gegeven zodat ik hem daarna nog wat bij mij kon houden. Zijn flesje had hij heel goed gedronken en hij had niets meer nodig via zijn sonde. Ik merk dat hij steeds beter drinkt en dat hij het al aardig onder de knie heeft. Wanneer hij honger heeft zal je het ook wel geweten hebben, dan krijg je hem pas getroost met zijn fles. Daarna tuttert hij nog graag verder op zijn tutje en na enkele woelbeurten valt hij uiteindelijk terug in slaap. Voorzichtig leg ik hem dan terug in de couveuse, maar het uit doen van zijn neusbrilletje maakt hem toch weer wakker. Nog even het tutje om te sussen en dan terug lekker naar dromenland.