Helaas vreet het slaapproces een enorme hap uit het leven van de mens. Enkele gelukkigen zijn gespijsd met een korte slaapbehoefte. Drie, vier uurtjes volstaan om uitgeslapen halverwege de nacht de koffiezet op 'on' te zetten. Ik hoor niet bij die schare lui. Komt daarbij dat ik zowel een avond als een ochtendpersoon ben. Ik slaap en droom evenwel niet ongraag. Het is me al een tiental jaar opgevallen dat ik een zeer kleine invloed kan hebben op een artikel uit de droom. Wanneer mijn laatste gedachten (furieus) een bepaald onderwerp omklemmen net voor ik inslaap of wanneer bepaalde zaken zintuiglijk worden waarnenomen net voor ik inslaap, kan ik één keer op drie de volgende ochtend melden dat het bepaalde item aan bod kwam, gegeven dat je je überhaupt nog iets herinnert van je nachtelijk avontuur. Zo nam ik enkele avonden geleden net voor ik horizontaal ging, een krant beet. Na erin gebladerd te hebben en hier en daar wat gelezen had, brak het slaapproces in alle hevigheid los. Zeven uur later, herinnerde ik me een avontuur doorheen bloeiende velden, een trip door het platteland, heel de tijd lopen, rennen, lachen samen met iemand anders. Tijdens de droom verscheen het gelaat van de ander niet klaar in beeld. Toen ik opstond, recht uit de droom, schoot het gelaat me te binnen. Het betrof identiek dezelfde vrouw die ik de avond voordien in een vlaag had ontmoet in een reclame voor keukens in de krant, met exact dezelfde kledij. Ik weet zeker dat ik de avond voorheen wellicht slechts een ogenblik de reclame had bekeken. Straks misschien nog eens een fotoalbum daterend uit de tijd van het secundair onderwijs openslaan. Dat was een plezierige tijd met fijne mensen. Tot vannacht jongelui !
