Wel in dit toch wel moeilijke jaar voor deze fantastische sport ,dien ik als Team Manager van het Saeco MTB team officieel aan te kondigen dat het ‘ Rode Gevaar ‘ op het einde van dit seizoen zal ophouden met bestaan. Een zéér moeilijke en emotionele beslissing doch de overname van Saeco door een andere electro-gigant , nieuwe professionele activiteiten voor mezelf waardoor er geen tijd meer rest voor een nevenactiviteit , dwingen mij er toe om het Saeco MTB team stop te zetten.

Het team dat ontstond in 2004 onder de naam ‘ Smulhoek Cycling team ‘ , om in 2005 de naam ‘ 2Mega Bike Sportive ‘ te dragen en dan vervolgens door de komst van Saeco en mezelf als ‘ 2Mega – Saeco ‘ door het leven te gaan om dan uiteindelijk in 2007 gedoopt te worden als ‘ Team Saeco ‘ of beter gekend als het ‘ Rode Gevaar ‘ zal dus in 2011 geen deel meer uitmaken van het Belgische mountainbike wereldje….

Heel jammer gezien het feit dat het Saeco team enkele belofte volle renners bevat , zoals een Jeff Luyten ( 5de plaat op WK jongstleden ) , en Ruben Scheire (8ste pl op WK als eerste jaars belofte ) , en natuurlijk ook de nog de door iedereen gekende vaste waarde binnen het team ( Jimmy Tielens, Rob Vangenechten, Dries Govaerts , Jonas De Backer ,Githa Michiels, Jens Vandekinderen ) , waardoor het Saeco team nog een mooie toekomst stond te wachten.
Echter huidige omstandigheden hebben hier anders over beslist en stopt dit mooie mountainbike verhaal …

Deze mooie mountainbike sport , zal mij echter steeds kunnen bekoren en met veel heimwee zal ik nog terug denken aan dit toch wel mooie ‘ Saeco MTB team ‘ met de daartoe behorende renners .
En natuurlijk zal ik nooit de betreurde Davy Coenen vergeten , die een zéér grote bijdrage leverde om dit mountainbike team op de kaart te zetten .

Nicolas  Vermeulen won  La Bastognarde in 4u16’, Michiel van Aelbroeck  werd 2^e en Alexis Matthys 3^e in 4u46.

Michiel Van Aelbroeck :

" Aan de twee weken tussen Transschwarzwald en Bastogne leek wel geen eind te komen : van moe, over koortsig, terug naar moe en dan beetje bij beetje weer beter. De zevendaagse is toch even blijven hangen! De Houffamarathon moest ik aan me laten voorbijgaan. Bastogne was een perfecte rit om te hervatten: zomers weer en prachtige tracks. Iets na 9u gingen we met een zevental bikers (waarbij ook ploegmaten Stefaan en Pieter) van start. Het eerste uur was zeer snel en ging vooral bergaf. Hierna begon het echte werk: de ene klim na de andere en heel wat singletrack. We bleven met vier man over: Alexis Matthys, een heel sterke Pieter Broeckx en Bob Hannes. Even later haalden we Steven Mannens in, de leider van het WMTB marathonklassement. Steven was supersterk bergop!
Rond half koers ging ik op kop een heel lange singletrack afdaling in, kwam beneden met een kleine voorsprong en deze bouwde ik verder uit op de volgende lange klim. De benen draaiden heel vlot en ik kon een mooi ritme aanhouden. Rond kilometer 80 kwam elite marathon kampioen Nicolas Vermeulen dan bij me, hij was een kwartier later gestart en was aan een stevige training bezig met het oog op het komende BK. Proberen aanklampen had weinig zin, ik zat door mijn beste krachten heen en moest mij beperken tot marathonmodus. Het bleken uiteindelijk net geen 100km en 2000hm te zijn, goed voor 4u38’ op de bike. " luidde de commentaar van Michiel Van Aelbroeck van het Waaslands MTB team.

Kris De Nef wist de 60 km van La Bastongarde op zijn naam te schrijven. De biker van team Cyclepassion  klopte in 2u40.39 Pierre Delcour en Tom Geeraerts.

 " In Bastogne  liep ik Kurt, alias Curry  tegen het lijf ; Kurt Vankeirsbilck is al een jaar op de sukkel na een zware crash. Hij kwam nog een keer op een echt mountainbike parcours knallen, voor hij terug onder het mes moet en dan kan beginnen aan de laatste revalidatie.

Het was echt genieten van het parcours dat tegen vorig jaar nog mooier was geworden , de technische klimmetjes,  single trackskes en wortelstukken wisselden snel af.

Aanvankelijk hielden Christophe Giardina en ik er  een strak tempo op na , maar echt vol doorrijden kostte veel moeite, op één van de  klimmen  reden we 2 man voorbij en één ervan pikt mee aan.
Na 25km moet Christophe een klein gaatje laten op een klim en roept (correctie :  krijst gelijk 'n kleine die zijne lollie moet afgeven) dat ik verder moet rijden, ik voelde me niet super en wist dat ik niet veel harder zou kunnen rijden , dus wachtte even.

De volgende lange klim besluit ik gewoon op eigen tempo verder te rijden,de wortelstukken en technische afdalingen waren gewoon genieten op de Scott Spark ( the best fully van dees planeet)

Als we binnen bollen , krijgen we zelfs een fles Chouffe in ons handen geduwd , kort achter mij loopt Giardina  als vijfde binnen en Kurt Ignoul op 9. " aldus Kris De Nef.

Zoals eerder vermeld won  Nicolas Vermeulen de 101 km  voor Michiel Van Aelbroeck en Alexis Matthys.
Op de lange afstand zette  Bob Hannes ( BJB team ) bij de masters 1 de beste tijd neer voor Hans Planckaert en Boris Albert.


uitslag 60 km

1   DE NEF Kris
2   DELCOUR Pierre 
3   GEERAERTS Tom 
4   GUILLAUME Steve
5   GIARDINA Christophe 
 6  VAN DER VLEIJ Thomas 
7   GOETHALS Jeffry
8   WELKENHUYSEN Jair 
9   IGNOUL Kurt
10 TERCELIN Olivier 

uitslag 101 km

1  VERMEULEN Nicolas
2  VAN AELBROECK Michiel
3  MATTHYS Alexis
4  HAESEVOETS Tim
5  HANNES Bob
6  Mr WILLEMS Gunter
7  PLANCKAERT Hans
8  UISSERS TIm
9  GRIFGNEE Christophe
10  MOYSE Benoît

12/09 /2010
Moerzeke-Kastel (Oost-Vl) KIDS CHALLENGE

10U00   12 jaar met vergunning
10U45   13&14 jaar met vergunning
 
11U40   8&9 jaar met vergunning
12U15   10&11jaar met vergunning
 
13U00  Initiatie voor 5, 6 en 7 jarigen met begeleider
prijsuitreiking na de initiatie
 
14U00 10&11 zonder vergunning
14U01  8&9 zonder vergunning
 
14U30 15tot 18 zonder vergunning
14U31 12tot 14 zonder vergunning
 
16U00 koppel mtb wedstrijd voor wielertoeristen
Cultureel Gemeenschapscentrum "Ter Muncken" Scheldestraat 9220 Kastel (Moerzeke)
Info: 052/ 483 096   jans.bikeshop@telenet.be
www.mtb-kidschallenge.be

Een val, driehonderd meter na de start, veroorzaakt door de Nederlander Rudi Van Houts,  kwam Julien Absalon duur te staan.
De Fransman brak daarbij een vinger en zag zijn medailledroom in rook opgaan.
Rudi van Houts startte snel , lag zelfs op de zevende plaats, maar ging  onderuit. Bij die buiteling raakte ook Julien Absalon  betrokken. De Olympische kampioen  ging over zijn stuur en sloeg tegen de vlakte.
De wedstrijd op zijn  favoriete omloop in  Mont Sainte - Anne (4 overwinningen in World Cup),  veranderde in een nachtmerrie .  Absalon brak een vinger en verloor daardoor de voeling met de kopgroep.

In de eerste afdalingen doken de problemen pas goed op. Hij kon zijn hand niet bewegen , dus niet remmen en sturen tegelijk,  en stond tevoet. Even probeerde hij het hoofd koel te houden en terug aansluiting te vinden,  maar in de eerste volledige  ronde reed hij  lek.
Deze pech  illustreert het seizoen van de Orbea biker.   Nochtans heeft hij herhaaldelijk aangetoond dat hij de met de toppers meekan, maar het ongeluk bleef hem achtervolgen. Op  zeven internationale confrontaties reed hij vier keer lek. Desondanks won hij op 30 jarige leeftijd de World Cup in Offenburg, werd  hij voor de 8 ste keer kampioen van Frankrijk en werd hij  nog  tweede in de eindstand van de World Cup 2010.
Op dit WK heeft hij moedig  zijn lot gedragen en dat verdient veel respect. Hij wist van bij het begin dat  hij geen kans maakte op het podium en toch heeft de biker uit de Vogezen de wedstrijd uitgereden.
"Soms zit je in een neerwaartse spiraal en komen alle problemen allemaal  op hetzelfde moment op je af." 
Deze woorden wegen zwaar  na zo'n offday ; al verdiend zijn vijfde plaats  in deze omstandigheden oneindig veel respect.

Zaterdag 18 september 2010, route de Laroche,

Brandweer Kazerne «  Site de Sertomont »

vrije training voor Kid’s van  10u 00 tot 12u30.

 Wallonia-Cup 2010 de Houffalize

zondag 19 September 2010, «  Site de Sertomont »

inschrijvingen en start aan het Centre Sportif van Houffalize

 Caravans en motorhomes op de parking Houtopia,

Parking renners op de weg naar Laroche,

vrije training voor alle reeksen:

 zaterdag 18 september van 17u00 tot 19u00.

 Zondag  19 september van  8u00 tot 9u30.

Trek KMC biker Mark Donné had van de Flanders Cup  in Lille ietsje meer verwacht.  Dat de Hamontenaar met een vierde plaats in de eindstand  moest vrede nemen, zit hem hoog .
' Veel te braaf  ! ' ,was de conclussie achteraf .


" Ik had er wel zin in, wist dat het een vlak parkoers was, lekker knallen. Bleek het ter plaatse toch nog vlakker en vooral nog sneller te zijn dan ooit durven denken, amai.

Dit soort rondjes ligt me de laatste jaren steeds minder en minder, maar wilde er toch een goede prestatie neerzetten. De laatste weken loopt het iets minder, wilde die spiraal ombuigen.

De start verliep redelijk, nooit mijn beste stuk van de koers.

Ik kon in de eerste ronde hier en daar eens een renner voorbij, maar dat viel niet mee. Er werd enorm hard gereden op de zeer lange rechte stukken. Het bleef zeer lang samen op een zeer langgerekt lint.

Na 1 ronde waren favorieten  Gody Jacobs en Gerrit  Delfosse toch lichtjes weggereden van de rest.

Daarna volgde firestarter De Vries, ook Wijckmans had ik stevig zien inhalen ergens, ook Kurt Tempst was nog vooruit …

Ik zat vrij kort daarachter in een ruime groep met Filip Thijs, Wim Feyaerts, Davy Urkens, Peter Verstraeten, ….

Er werd stevig doorgereden, ik deed mijn deel van het werk waar mogelijk, maar Peter en Davy waren zeer actief en wilde ook graag veel op kop zitten.

Ik had in de week ervoor het klassement eens uitgeteld. Delfosse zou zonder pech zeker winnen. Ik heb niet goed gepresteerd in de Flanders Cup dit jaar, maar stond met het slechtste resultaat al geschrapt, toch 3^de, vlak achter Wim Feyaerts. Indien ik bij de eerste 5 zou zitten, moest ik net voor Wim zijn. Vanaf plek 6, dan zou er wel nog een renner tussen moeten zitten om hem te passeren.

We verloren met ons groepje terrein op  Kristof Wijckmans,  Kurt Tempst en  Ronny Devries, maar voor het klassement zat ik nog op schema.

Peter Verstraete en Filip Thijs moesten wegens mechanische pech de koers verlaten, ze reden thans een sterke wedstrijd.

Half koers waren we nog met 3: Wim, Davy  Urkens en ikzelf.
Davy kwam verbazend goed voor de dag. Is normaal altijd zeer ver achter me, zeker als het bergop gaat. Maar als lid van de organiserende club, zal hij het parkoers wel perfect kennen, was waarschijnlijk ook super gemotiveerd in zijn thuiswedstrijd.

Wim gaf een mindere indruk, kwam nooit op kop, en moest zelfs zeer vaak een 10tal meter laten. Niet ideaal op zo een snelle omloop.

Ik kreeg die mannen op zo n snelle omloop niet uit het wiel, maar indien ik eerste zou eindigen, Davy 2^de en Wim 3^de, was het klassement in orde. Ik vertelde dit ook tegen Davy in de laatste ronde, dat hij tussen ons moest finishen voor mijn klassement, maar kreeg er geen reactie op. Ergens begrijpelijk, die jongen rijd ook zijn koers, maar ik kon het maar vragen hè.

De laatste ronde ging in, ik voelde me niet sterk genoeg om weg te rijden. Ik reed de hele ronde op kop, moest zeker eerste van de 3 zijn, anders was het zeker al verloren.

Ik deed iets rustiger in de single tracks, daar konden ze toch niet passeren … op de brede lanen ging ik eerst rustig door de bocht, zeker het ideale spoor niet missen, en dan voluit optrekken. Dan nam ik vaak enkele meters, Davy kreeg die dan wel dicht op de rechte stukken, maar dat kostte zeer veel moeite, dus me passeren, daar was geen sprake van. Wim moest meerdere keren heel wat meters laten .. Had hij echt last, of was het wat gespeeld ?? Ik wist het niet. Het leek er steeds meer en meer op dat hij het echt moeilijk had.

We gingen naar de laatste technische zone met enkele heuveltjes, hier deed ik het iets rustiger aan, wat uitrusten voor de sprint. Wim kwam wel weer vlak aansluiten, maar zo n korte stukjes voor de finish, dat moest lukken.
Ik ging wel snel door de laatste zandbak, pakte enkele meters, Davy moest al stevig rijden om dat dicht te krijgen. Dan bocht voor de bevoorrading, 3 korte rechte stukjes op kort gras, telkens maar een 30-40 meter, nog 2 bochten ertussen … dit mocht en kon ik nooit meer laten schieten …

Ik sprint voluit in de bevoorrading, rechts op het pad, zie links achter me wel Davy zijn voorwiel komen. Uiteraard ga ik vlot naar links, ik doe de deur dicht, volgende bocht is ook naar links, dus kan perfect.

Echter blijf ik Davy zijn voorwiel schuin achter me zien, hij houd niet in, ik ga dus nog verder naar links … En daar maak ik dan de domste blunder van het jaar !! Ik blijf daar !!

Je moet dan beslissen in een fractie van een seconde: ik moest gewoon de deur helemaal toe doen, dat hij moest remmen, terug achter me moet gaan zitten … Weigert hij te remmen, dan rijd hij enkel zichzelf de hekken in ….
Maar nee, fractie van een seconde, denk ik even: oei, dat hij niet valt …

Stom stom natuurlijk !! Hij moet niet vallen, kan altijd remmen … maar dan ben ik veel te braaf he !!

Ik blijf daar, er blijft een zeer klein gaatje open, en Davy blijft aandringen, blijft schuin achter me .. we gaan samen de bocht in, ik duw de deur nog steeds niet helemaal dicht, en in de bocht zit hij binnenkant schuin achter langs me, ik nog steeds iets voor hem, maar toch blijft het gaatje een beetje open, ik moet maar gewoon indraaien vlak langs het hek, hij zat schuin achter me, moet maar remmen .. Maar nee, stommerik !!

Ik ga veel te ruim door de bocht, moest zelfs even voet zetten, we gaan samen door de bocht, fiets komt iets met achterwiel van de grond ook, Davy sprint weg, mijn ketting slaat ook even over door de schok, en ook Wim komt voorbij … Ik trek nog op maar kan in de laatste bocht niks meer doen ….

Kom zeer ontgoocheld pas als 8^ste over de finish …

Ontgoocheld, maar vooral kwaad !! Op mezelf uiteraard. Met zo 3 korte stukjes voor de finish, daar mag je toch gewoon niemand meer laten passeren !! Stom varken dat ik ben !! Gewoon de deur aan de binnenkant dichtdoen, dan kan men daar toch niet meer passeren !! Toch onmogelijk !! Ik heb een redelijke sprint, was ook nog redelijk fris, maar zelfs als je sprint als een strijkijzer moet je daar niemand meer erlangs laten !!

Verdomme, ik was VEEL te braaf … elke andere renner had daar zeker wel de deur helemaal dichtgeklapt indien ik daar nog binnendoor wilde gaan … waarom doe ik het dan zelf ook niet ??? Davy behoorlijk kapot na de finish, ik zo fris als een hoentje … maar ik was wel geklopt verdorie…

Bleek ook Gody Jacobs nog over mij en Wim Feyaerts heen te gaan in het klassement. Je mag 1 wedstrijd schrappen voor de eindrangschikking. Hij reed er maar 3 van de 5, maar wel 3 overwinningen, en dat was net genoeg om over mij en Wim heen te springen. Wim word dus 3^de, ik zelfs pas 4^de uiteindelijk.

Nu, dat klassement was geen doel, zeker met de zeer matige uitslagen in de Flanderscup wedstrijden ten opzichte van mijn prestaties in de Belgian GP, marathons en BK, had ik niet echt een goed eindklassement verdiend, maar vooral mijn oliedomme, vooral veel te brave beslissing … Moet je daar zo oud voor geworden zijn ? Moet je daarom ondertussen al bijna 20jaar meedraaien in dit spelletje ???

Ongelofelijk …

 Tja .. dit zal me hopelijk nooit meer gebeuren, zeker niet indien er een plaats in het klassement aan vast hangt.

 Volgend weekend nog eens een marathon, hopelijk komt dan de conditie van juni en juli weer terug .. en ben ik minder lomp dan zondag in Lille !!" aldus de Limburger.

Van 12 tot en met 18 september vindt de eerste Belgische editie plaats van Duchenne Heroes, een zware maar prachtige mountainbiketocht die start in het Luxemburgse Wiltz en eindigt aan het UZ in Leuven. Zowel bij de start als de aankomst zullen de heroes opgewacht worden door de Duchenne patiënten zelf om hen in de bloemetjes te zetten.  De 'helden en heldinnen' leggen zeven unieke etappes af en fietsen gemiddeld honderd kilometer per dag. Een indrukwekkende prestatie. Nog mooier is dat ze zich laten sponsoren door bekenden en bedrijven, met als doel de ernstige spierziekte Duchenne uit de wereld te helpen. Niemand minder dan ex-wereldkampioen mountainbiken Filip Meirhaeghe is trainer en begeleider van Duchenne Heroes België.

De afgelopen maanden hebben deelnemers en sympathisanten meer dan hun best gedaan om het nodige geld ( 2500€ per deelnemer )  en de nodige trainingsarbeid bij elkaar te zamelen om te kunnen starten op 12 september in Wiltz (Luxemburg).  De deelnemers zullen 7 etappes in 7 dagen, door 3 landen en 600km afgelegd hebben.

Duchenne is een ernstige en erfelijke spierziekte die vrijwel alleen bij jongens voorkomt. Een kind dat aan deze ziekte lijdt, is al op jonge leeftijd minder actief dan andere kinderen. De trap oplopen en opstaan gaat vaak maar moeizaam. Dit komt omdat de kracht van alle spieren, dus ook van het hart, langzaam afneemt. Veel patiënten hebben rond hun tiende al een rolstoel nodig. In ons land hebben ongeveer vijfhonderd jongens deze ziekte. De ontwikkeling van nieuwe behandelmethodes heeft de levensverwachting van de patiënten doen toenemen tot 30 jaar, maar zelfs nu sterven er patiënten voor hun twintigste vanwege niet te behandelen problemen.

Dit jaar hopen we de kaap van de 100.000€ te halen.  De afgelopen 5 jaar hebben onze Nederlandse collega’s een fantastisch project opgebouwd met hun Duchenne Heroes, dat dit jaar opnieuw de kaap van 1.000.000€ zal overschrijden. De opbrengsten van deze actie gaat steeds naar het onderzoek van deze spierziekte.  Het onderzoek in België wordt geleid door Dokter Nathalie Goemans van het UZ Gasthuisberg te Leuven. Ze zal samen met 13 andere bikesters ook enkele mountainbike-etappes op zich nemen.

Het etappeschema ziet er als volgt uit:

Officiële opening: Wiltz, Camping Kaul in Wiltz (L)
Dag 1 :Wiltz – Houffalize, Camping du Viaduc in Houffalize (B)
Dag 2: Houffalize - Rochefort, Camping Les Roches in Rochefort (B)
Dag 3: Rochefort – Montherme, Camping des Rapides de Phades in Montherme (F)
Dag 4: Montherme - Vogenée, Camping Le Cheslé in Vogenée (B)
Dag 5: Vogenée - Aische-en-Refail, Camping Manoir de Là-Bas in Aische-en-Refail (B)
Dag 6: Aische-en-Refail – Tourinnes-la-Grosse, Camping Au val Tourinnes in Tourinnes-la-Grosse
Dag 7: Tourinnes-la-Grosse – Leuven, Villa UZ Leuven in Leuven (B
Aankomst is voorzien van15 u tot 17 u

12.00-13.00 u training met het nationale team – vergunninghouders 5-11 jaar (indien op voorhand ingeschreven)

08.30-09.30 u aanmelden (inschrijving op voorhand via www.belgiancycling.be )

13.30-14.30 u aanmelden (inschrijving op voorhand via www.belgiancycling.be )

Tussen blok 1 en 2 is er een freestyleshow van de gekende Bart Bazelmans (www. freestylejumper.nl)

De camping is pas beschikbaar vanaf zaterdag 9 u. Het aantal beschikbare plaatsen aan het parcours is beperkt.

Er dient op voorhand in te schrijven via bmxbekaf@telenet.be . Vermeld in je mail de nummerplaat van je

Er is geen stroom voorzien. Prijs per caravan / mobilhome / tent : € 3.

Op zondagavond 26 september dient de camping volledig ontruimd te zijn.

parcours (+ schuin daarover). De speelplaats mag niet betreden worden.

Voor de commissarissen en VIP zijn er aparte parkingplaatsen voorzien (toegang mits voorleggen van parkeerkaart)

Bijlagen:
Klassement Flanderscup 2010.xls (594.5 KB)   
Klassement_Topcompetitie_2010.xls (556.5 KB)   

" In Lunteren  had  ik gekozen voor de 75 minuten  , kort en intensief , wat ik een beetje miste de laatste tijd. Ik moest halverwege het peloton starten omdat ik nog geen wedstrijd had gereden om de 75 minuten. Na de start moest ik al snel in de remmen omdat er een valpartij was, dit kostte tijd en ik dacht meteen dat het nu wel heel moeilijk zo worden om nog te winnen.
Toch kwam ik na 2 ronde bij de koploper en ik bleef  1 ronde in zijn wiel zitten om even bij te komen van de inspanningen  die ik 2 ronde lang had geleverd. Ik merkte ook dat ik al weer snel hersteld was en dat ik lang niet voluit hoefde te gaan om hem te volgen.

In het laatste rondje ben ik Patrick Jansen voorbij gereden en lag nu alleen aan de leiding. Ik had nog heel wat energie over en kon zo redelijk makkelijk naar de overwinnig rijden.Winnen is leuk en goed voor het moraal, ik ben blij dat ik ook nog 75 minuten kan knallen en dat doet me goed." aldus de 26 jarige Feenstra biker uit Noord Holland.

150 min

1  Frank Schotman  
2  Jeroen Boelen 
3  Onno Reijnhout  
4  Sjef Klerken   
5  Wilco Verwegen

Biketrial legende Kenny Belaey heeft gisteren in Mont-Sainte-Anne (Canada) zijn vierde wereldtitel bij de Elite gewonnen! In toaal reeds zijn negende wereldtitel. Na winst in de halve finale begon de 27-jarige Oost-Vlaming vol vertrouwen aan de finale. Die vond plaats op de laatste dag van het UCI Mountainbike en biketrial wereldkampioenschap. Kenny kwam in de finale al meteen aan de leiding en domineerde vervolgens van start tot finish. Op het podium kreeg hij het gezelschap van de ‘old school’ rijders Benito Ros uit Spanje en Marc ‘le chat’ Caisso uit Frankrijk. De gedoodverfde favoriet Gilles Coustellier bleef ver onder de verwachtingen. Coustellier werd slechts vijfde.

Canada is een gigantisch land en heel toepasselijk waren ook de trialobstakels in Mont-Sainte-Anne indrukwekkend qua omvang! Op voorhand had Belaey al aangegeven dat hij in supervorm verkeerde. Bevestiging hiervan volgde op vrijdag middels een overtuigende zege (12 punten) in de halve finale.
Aartsrivaal Coustellier werd tweede (20), Spanjaard Abel Garcia werd derde, vierde werd oud-wereldkampioen Vincent Hermance.

De weersomstandigheden waren op zondag iets slechter vanwege de wind en regelmatige neerslag. Opmerkelijk warm waren daarentegen de reacties van het Canadese publiek dat de inspanningen van de rijders duidelijk naar waarde schatte. Door zijn overwinning in de halve finale had Belaey de beste uitgangspositie: hij mocht als laatste van start gaan. Zo kreeg Kenny de kans om zijn tegenstanders te bestuderen en zijn wedstrijd perfect in te delen. Met een één in de eerste zone ten opzichte van Coustellier’s twee begon Belaey sterk. Na de eerste ronde had de Red Bull atleet al een voorsprong van negen punten op Coustellier. De verrassende veteraan Caisso stond tweede, met 5 punten achterstand op Belaey. Hermance moest noodgedwongen opgeven nadat hij bij een val zijn enkel had verstuikt.

De ervaren Belaey hield wél het hoofd koel. Hij controleerde perfect de wedstrijd en reed vlot naar de overwinning zonder onnnodige risico’s. Het werd zijn eerste Elite wereldtitel sinds 2006 in Nieuw-Zeeland.

Kenny Belaey: "Ik ben ontzettend blij met deze wereldtitel! Het was een geweldige race en een geweldig weekend voor mij. Toen ik de omloop zag wist ik genoeg: de grote sprongen, de springschansen, allemaal obstakels die me enorm liggen. Toch was het meer dan alleen de omloop die het verschil maakte. Zowel fysiek als mentaal was ik ijzersterk. Van de eerste tot de laatste minuut zat ik echt in the zone, allez ook figuurlijk dan! Echt genieten. Ik wist dat ik nog één kans had om mijn seizoen een gouden randje te geven en die kans heb ik gegrepen.

Mijn overwinning in de halve finale bleek achteraf super belangrijk. Voor één keer dit jaar waren de rollen omgekeerd. Van in het begin was Gilles (Coustellier) op achtervolgen aangewezen. Hij was te veel bezig met mijn race terwijl ik de lakens uitdeelde. Tactisch reed ik een sterke race. Bovendien heb ik ook bewezen dat ik  het nog altijd kan. Dat geeft veel voldoening.” 



Eindstand WK finale Elite 26”

1. Kenny Belaey (BEL) 25 ptn
2. Benito Ros (SPA) 39 ptn
3. Marc Caisso (FRA) 39 ptn
4. Abel Garcia (SPA) 42 ptn
5. Gilles Coustellier (FRA) 43 ptn
6. Ben Savage (GBR) 48 ptn
7. John Webster (FRA) 53 ptn
DNF Vincent Hermance (FRA)

De solorijders hadden het knap lastig met het warme weer. Patrick Pruvoost was de snelste, vóór Kristof Schoonbaert (Granville-TRUSTteam) en Kris Tolhuyzen.


uitslag 3 u solo
1. Patrick Pruvoost
2. Kristof Schoonbaert
3. Krus Van Tolhuyzen