ik was op zoek naar een goeie invulling voor mijn weekend in voorbereiding op-. onlangs stootte ik op een blog van een mede-pelgrim,gerda coolens, die 14 dagen voor me dezelfde reis onderneemt. wat heen en weer mailen bracht me op het idee eens samen te komen om ervaringen bij het voorbereiden uit te wisselen. gerda stelde voor om samen te komen in gent,en wég was ik: als een puzzel sloot alles plots ineen: ik ging per fiets naar gent, gepakt als voor op reis met complete kampeeruitrusting,sprak af met gerda en sliep op de camping van de blaarmeersen. ik bezocht nog kort de stad in de morgen en trok weer naar huis, simple as that.
het ging natuurlijk allemaal erg vlug: de afspraak kwam er pas zaterdagmorgen. maar tijdsdruk zet soms aan tot beweging, zodat een boel van wat ik voor me uitschoof plots gedaan werd. ik heb een lichtgewicht slaapzak gekocht, vooral héél comprimeerbaar:700 gram, 2liter.zo kan al mijn kampeergerief in een tas: mijn tentje(lijkt op een doodskist): 980 gram, mijn matje, 750 gram,net iets volumineuzerdan mijn slaapzak. that's it. mijn kleren gaan in mijn andere tas. het gaat nét,onderweg was ik al aan het overwegen welke stukken er wel of juist niet bij moeten, een selectie volgt nog bij het herpakken. één voortas bevat voornamelijk mijn toiletgerief. de andere hou ik voor proviand, of moderner: catering. k ben bij meneer wanneyn,mijn fietsenmaker, langsgeweest om een steun te laten monteren voor mijn stuurtas, daar moet alle rommel in als kaarten, portefeuille, zakdoek en zo. daar moet ik nog aan werken: bij het rijden staat hij me te hoog, die steun moet minstens 10 cm lager. deze week weeg ik alles eens en geef ik door, er zijn freaks die daar op kicken.
het is raar, zo afspreken op een willekeurige plaats. maar het ijs met gerda was snel gebroken. de nieuwsgierigheid van beide kanten groot, de interesse erg praktisch gericht. blijken we beiden veel vragen rond het gps systeem, het is toch niet echt handig om mee te werken. deze week moet ik zeker nog eens de handleiding zo grondig mogelijk doornemen: saai! gerda vertrekt vrijdag reeds,zonder tent.dat brengt mij in een confortabele positie: ik krijg informatie "heet van de naald" bij wijze van spreken. tenminste, als het bloggen beter loopt dan het gps gedoe. ander belangrijke items: de bagage en de psychologische steun van derden( of beter gezegd bekenden?!)
het installeren op de camping verliep vlot, al moet ik mijn scenario nog wat aanpassen: verkleden voor en na het slapen gaat gezien de omvang van mijn tent of het gebrek eraan best samen met douchen of zo. van die dingen, die je best al doende leert... de plaats die ik toegewezen kreeg lag tegen de grote ringweg van gent. hoewel afgescheiden door een groene wal dacht ik de hele nacht op de middenberm van een autoweg te liggen, dus niet goed geslapen. les: kijk uit vooraleer je te installeren, er was plaats zat voor wel honderd tenten helemaal aan de andere kant van de camping,vér weg van de weg. op de terugweg heb ik de knalgele regenhoezen over mijn tassen getrokken: zo liep ik wel erg in de kijker, da's nu ook weer niet de bedoeling,toch?
al bij al een geslaagde test. als het even kan doe ik volgende week weer zo iets.
dinsdagavond, en dus begin van "kort weekend": ik werk full-time in 4 dagen, maandig/dinsdag en donderdag /vrijdag zo ben ik op woensdag vrij om ade te halen én om met de 2 oudste klenkinderen bezig te zijn. het gaat razendsnel nu, té snel, het verlamt me een beetje terwijl ik nog een boel heb voor te bereiden voor ik vertrek! tijd om me weer te verzamelen en er wat aan te doen. ik moet me strikter aan mijn planning houden,vandaag nog stel ik een planning op met als ingrediënten: -proefpakken -lichte regenjas en slaapzak aanschaffen -info verzamelen om de trip op gps te zetten -city navigator weer installeren(weg sedert crash vorige maand) het neerschrijven op de blog helpt me om me er aan te houden, dat hoop ik toch.
omwille van de lieve vrede en eigenlijk zeer tegen mijn zin zit ik in een feestweekend. mijn tegenzin komt vooral uit de moeite die ik heb om mijn conditie op te bouwen. ik ken mezelf, en weet dat ik mateloos drink en navenant eet dan. gisteravond was het dus niet anders.ik moet toegeven dat het wél leuk was, de gastheren waren zeer attent en hadden het allemaal prima verzorgd. toch ben ik als eerste weggeslopen, ik bedank vandaag nog wel per telefoon.. om mijn conditie een beetje te redden ga ik nu eerst een paar uurtjes fietsen. vanmiddag dan weer door een (toch wel lekker) helletje. mijn plan voor het weekend om eens proef te pakken is nog niet gelukt. maar de dag is nog jong, wat niet is kan komen..
minder dan een maand voor mijn gepland vertrek! ik kan niet ontkennen dat ik zenuwachtig word. mijn conditie is mijn grootste vraagteken. ik voel en weet me wel veel sterker dan bij het begin van mijn training begin dit jaar, en hoop alleen maar dat het goed genoeg zal zijn. mijn gewichtscurve is ok, ik zit op schema, nog 4 weken en drie kilo te gaan.. ik kan niet anders dan gewoon verder gaan op dezelfde manier, te laat voor ingrijpender trainingsschema's. vandaag plan ik een eerste inpakproef voor mijn bagage. benieuwd hoe ver ik kom. stiekem hoop ik alles mee te kunnen nemen wat ik in gedachten heb,ik zou niet weten waar ik het nog minimaler kan maken.daarom de test. ik reken al op de aankoop van een nieuwe slaapzak die half zo veel volume heeft als mijn bestaande:een meerkost buiten de begroting. ook de aankoop van een regenjas stel ik uit om dezelfde reden. van de kinderen kreeg ik een bon voor een fietshelm die ik woensdag zou kopen maar ik heb nog een emotionele barriere. hoewel iedere goedmenende fietser me bezweert om er een te dragen laat ik het alsnog omdat ik vrees er té fietstoeristich uit te zien, ook denk ik aan het verplicht dragen van een veiligheidshelm in de chemie waar ik ontzettende last mee had. na de warme dag woensdag heb ik voor de eerste keer drinken meegenomen op de fiets. het gaat me niet van harte: ik zal ook daar nog moeten op oefennen, ik drink eigenlijk te weinig -hoor ik daar gelach?- ik denk dat het een gewoonte is die ik me zeker nog moet eigen maken. vier weken : da's vier weekends om te trainen. dit weekend al niet wegens geplande feesten.. het wordt nipt om eens een meerdaagse trip te doen als test voor mezelf en mijn hele uitrusting, het moet bijna volgend weekend zijn. dit weekend heb ik nog een paar katjes te geselen als daar zijn de mestbank en zo, ik schuif dat ieder jaar zo lang mogelijk voor me uit, ik schrok me rot vanmorgen dat 21 mei de ultieme inleveringsdag is. aan het werk dus! maar eerst beginnen met het ontbijt..
deze blog heeft verschillende redenen. in de eerste plaats wil ik voor mezelf een beetje bij houden wat op mijn trip-daarvooor doe ik het in de eerste plaats- rond en met mij gebeurt: de vorige jaren deed ik het met een rudimentair dagboekje, dit is dan de modernere versie.
het sluit ook aan op mijn behoefte om toch maar mee te zijn met de "nieuwe media". het gevaar ervan is de kwetsbaarheid: geen stroom, geen internet. Eén verkeerde knop en alles is gewist, zoals ik laatst met mijn fotobestand mocht ondervinden. Ik wil zo lang mogelijk mee zijn, al voel ik de adem van de kleinkinderen al in mijn nek: ward kan al zijn naam spellen, en voor ik het weet word ik door hen ingehaald in informatica en misschien wel honend achter gelaten
ook is het een schuchter proberen om mezelf meer bloot te geven. het is niet mijn bedoeling om een publiek figuur te worden, maar een selecte keur van intimi wil ik wél toelaten in mijn leefwereldje die nu door Het Grote Gebeuren wordt beheersd die mijn compostelatocht voor mij is.
naar Compostela : ik noem het graag een pelgrimstocht, omdat het zo veel meer is dan een lange tocht op de fiets. eigenlijk ben ik al drie jaar onderweg. toen ik iemand hoorde met het idee spelen na een belangrijke episode in zijn leven-hij heeft tot nu toe nog niet doorgezet- heb ik het idee een beetje geadopteerd. het was het moment dat ik mijn laatste bypass had gehad, ik vond het vijf voor twaalf om mijn fysieke toestand eens grondig onder handen te nemen, niet drastisch maar toch fundamenteel, met meer beweging en gezonder leven in het algemeen. wie heeft er nooit zo'n voornemen? toch was het voor mij een kantelmoment waar ook mijn nieuw werk een van de eerste tekenen was. de camino liet me niet meer los,al was het in het begin heel fluisterend bijna, nog niet uit te spreken wegens te gedurfd en te hoog gegrepen. mijn tocht door nederland in 2007 en in het zuiden van frankrijk in 2008 stonden zeker in het teken daarvan. sindsdien ben ik écht beginnen plannen, ik heb het gevoel van "ik kan het,ma, ik kan het!"
de camino is een kapstok: niet het doel is belangrijk, wel de weg.voor velen is het een religieus beladen item, en hoewel ik me geen moer van godsdienstbeleving aantrek voel ik toch een religiositeit zonder die nu nader te kunnen invullen. ik ben benieuwd,verzet me niet tegen wat ik voel in de lucht hangen, en het is een verwachting en een ervaring die ik ook lees in de verscheidene reisverslagen die ik deze winter heb gelezen. ook de route is een gelegenheid, een uitnodiging, een gemak die ik kan volgen of links laten liggen, dat bekijk ik wel van dag tot dag. ik vermoed dat ik ook niet anders kàn dan de dag afwachten om het te plannen, er kan zo veel anders lopen dan voorzien. nog een maand te gaan voor ik vertrek... het komt bangelijk dicht!
