Gisteren bij het
binnenrijden van La Rochelle direct een vacantiegevoel. Joepie, de zon scheen,
een schitterende jachthaven, leuke terrasjes en winkeltjes, kuierende mensen in
zomerkledij, kortom: de bewoonde wereld in een zogenaamde slechte economische tijd.
Na uitpakken en verfrissen waren we ook
twee normale toeristen in de stad .Op het terras van restaurant "Du Nord onze verdiende pint
gedronken en ons avondmaal verorberd. De eerste Franse moules marinière met frietjes en caraf wijn. Achter
ons zaten 2 sympathieke koppels uit Veurne ook te genieten van hun
fietsvacantie, maar wel met de mobilhome als vervoer. Wat tips
uitgewisseld en na onze koffie tevreden
naar bedje toe.
Deze morgen opgestaan
met een zonnige hemel, het beloofde veel goeds. Nog een toerke door de
stad en op weg voor 65 km, bijna plat langs de kust, heerlijk om de zee te
ruiken en te zien. Zo belanden we in
Rochefort, geen paters te zien, maar wel een aangenaam plein met terrassen waar
we ons tegoed gedaan hebben op zijn zondags.
Dan naar de Pont de
transbordeur ons laten overzetten via deze zwevende brug. Dit is enig in
Frankrijk en tevens zijn er maar 8 zulke constructies in de hele wereld.
Langs
aangename fietspaden tussen kreken en kanalen zien we reigers en ook
ooievaars en andere watervogels.
We naderen Marennes, centrum van mossel- en
oestercultuur, en dan moeten we nog een grote brug van 2 km over om la Tremblade te bereiken,
want daar gaan we nu overnachten.xml:namespace prefix = o />
Terwijl Leentje
uitpakt en het huishouden doet, kijkt Pierewiet de fietsen na. Het was echt nodig,
Leentje heeft teveel geremd dus remblokken
achteraan vernieuwd. (veiligheid voor alles hé)
Het hotel raadde ons
restaurant Gaby aan in de vissershaven.
Na de lekkere vissoep en mosselen keerden we tevreden terug om nog snel ons dagverslagje te schrijven.
De rit: 71 km, gemiddelde 13,9 km/h, 150
hoogtemeters
Logies: Hotel Phoebus
Spreuk van de dag; Als je fietst
langs de kust laten de bergen je met rust.
JOKERSPREUK OP ZONDAG; Fietsers op
zondag met zware zakken, blijven af en toe eens plakken.
|