De volgende dag moest ik op school zijn om 8 uur voor mijn test. Het vroege opstaan was niet iets was ik met plezier deed en ik was dan ook de enige aan de ontbijt tafel. Ik vertrok vroeg, wat des te beter was, want ik verdwaalde en deed er 20 minuten over om de school te vinden. Daar bleek ik dan als 2^de toegekomen te zijn, en Jana uit Slovakije en ik begonnen meteen kennis te maken. Dat was de eerste keer dat ik Spaans sprak.

Nadien kwam de test. We moesten een aantal grammaticale meerkeuze vragen invullen, dan een stukje schrijven over de reden waarom we naar Spanje gekomen waren om Spaans te leren. Nadien kwam nog een mondeling gedeelte, waarin een aantal vragen gesteld werd over waar je woonden en dergelijke. In de tijd dat ze nodig hadden om te bepalen in welke groep we gingen zitten, was er een rondleiding voorzien. We waren met een heleboel nieuwelingen, zo’n 100-tal. Later zou blijken dat dit heel veel is. We gingen onder andere naar de Universiteit, waar in de muur figuren waren gebeiteld. Het verhaal gaat dat als een student de kikker kan vinden, die slaagt voor al zijn examens. Na een 5-tal minuten vruchteloos zoeken, wees de gids ons de kikker aan. Maar ik kon hem nog steeds niet zien!! Na nog zo’n 2 keer wijzen, vond ik hem. Hij is echt mega mini! Onder de weg praatte ik wat met Isabel van Engeland (die studeert in Oxford) en Sarah uit de Verenigde staten.

Het verdict… Ik bleek in groep B2 te zitten. In Don Quijote zijn er 6 groepen, gaande van A1 tot C2. Ik was heel tevreden dat ik in B2 terecht gekomen was. Bovendien hadden zowel Isabel, Sarah als Jana afzonderlijk en zonder van elkaar te weten gezegd dat ik heel goed Spaans kon praten voor maar 1 jaar les gehad te hebben. Dat streelde mijn ego dus ook wel! Ik begaf mij naar mijn eerste les, wat voor de andere studenten de 2^de was. Deze viel van 11 tot 1. Daar bleek er een nieuwe professor te zijn: Gibrán uit Gijon, dus het was een echte kennismakingsles. In mijn klas zaten Anne-Sophie uit Frankrijk (al 4 weken in Salamanca en nog 4 te gaan), Severine uit Zwitserland (al 4 weken, nog 3 te gaan), Miguel uit Nieuw Zeeland (wat heel verwarrend was, want in het Spaans is dit Nueva Holanda en ik wist echt niet van waar hij kwam!) (al 4 maanden, nog 2 te gaan), Elvira uit Brasilië (al 2 maanden, nog 1 te gaan), Gaia uit Italië (al 2 maanden, nog 1 week te gaan), Marine uit Zwitserland (al 2 weken, nog 1 te gaan) en Sarah, die ik eerder al had leren kennen, ook nieuw en nog 4 weken te gaan. Het was wel wat raar om in een klas te komen die elkaar al zo lang kende!

Nadien begaven we ons naar de conversatieles, die enkel de superintensieve studenten hebben. Daarin bleken ook Anne-Sophie, Severine, Miguel en Marine te zitten. Ana uit de Filipijnen maakte ons groepje compleet. We kregen les van Gloria, die een beetje loco is. Ze houdt van vertellen, doet dit met veel overgave en discussies zijn nooit ver weg. Echt een fantastische les!

Om 3 uur was de les gedaan en repte ik mij naar mijn residentie, want lunch was van 1 tot 3, dus ik was al te laat. Ik vergiste mij weer in de weg en kwam pas om 20 over 3 aan. Daar zat Gaelle uit Frankrijk al op mij te wachten. Net als ik heeft zij les in Don Quijote tot 3 en voor ons beiden werd het eten achtergehouden. Na het eten ging ik was huiswerk maken en tegen 7 ging ik terug naar de school voor een optionele les flamenco dansen. Dat is een ongelofelijk moeilijke dans en wat er bij de leerkracht elegant uit zag, bleek mij helemaal niet af te gaan!

Daarna organiseerde de school een welkomstavondmaal. Dat was heel gezellig, want ik zat naast een mevrouw uit Polen en een mevrouw uit New York, die beiden zeer sympathiek waren. Nadien begaven we ons allemaal naar een bar voor een gratis sangria. Ik praatte wat met de mensen die ik al kende (want zomaar op nieuwe mensen afstappen???) en dan ging ik terug naar mijn residentie.

11-07-2008 om 19:30 geschreven door Ireen  

De volgende dag was het weer school. Daar bleek dat alle klaslokalen een naam hebben uit het boek Don Quijote. We kregen grammatica, moesten praten en daardoor nieuwe voc bijleren, … Tevens hadden we een discussie over wat beter is: ondertitelen of dubben. België bleek het enige land in onze klas te zijn waarin alles ondertiteld wordt. En ik was dan ook de enige die vóór ondertitelen was. Ik bracht aan dat het helpt om talen te leren, maar Anne-Sophie bracht ter sprake dat zei naar de cinema gaat om te ontspannen, niet om te lezen. Mijn tegenargument dat je eraan gewend raakt, werd niet met enthousiasme onthaald. Bovendien wisten ze me te vertellen dat de stemmen van de acteurs meegaan. Zo heeft George Clooney zijn vaste dubber, zodat je niet telkens een andere stem hoort als het een andere film is.

In de conversatieles vervoegden 2 zussen uit Brasilië ons en die vertelden dat ze in dezelfde residentie als mij logeerden. Ik viel helemaal uit de lucht! Blijkbaar waren ze pas de maandag toegekomen en hadden ze mij zien terugkeren na de kennismakingsdrink. In deze les werd eventjes aangehaald dat U2, Spice Girls en Backstreet boys in het Spaans vertaald worden. Zij worden respectievelijk U dos, Chicas picantes en Chicos de los calles de atrás. Dat vond ik toch wel grappig.

Na de gezellige lunch met Gaelle, ging ik mijn huiswerk maken. Om 5 uur had ik met Sarah, Isabel, Marine en Jana afgesproken om een beetje van de stad te gaan verkennen. We gingen naar de rivier en daarna naar de oude kathedraal. We konden de toren bestijgen en kregen een fenomenaal zicht op de nieuwe kathedraal en heel de stad. Toen we boven stonden, speelde een accordeonist beneden het liedje uit de titanic. Dat was wel een mooi moment.

Nadien ging ik naar de supermarkt om een brood te kopen, maar durfde dit niet op de eten in de keuken omdat ik geen vol pension had. Maar toen ik naar beneden ging, bleken daar een aantal meisjes uit Brasilië en Tim te zitten. Zij gingen allen naar dezelfde school. Ik werd prompt uitgenodigd om hen te vergezellen naar een chupiteria, een spaanse shotbar. Om 22 uur is die echter nog niet open (ik zei toch dat Spanjaarden laat uitgaan!) en we gingen gewoon iets drinken. Ik had afgesproken met Marine om naar de cinema te gaan (om kwart voor 11), en we ontmoetten elkaar op de plaza mayor onder de klok (de vaste ontmoetingsplek). Zoals eerder gezegd was de film dus gedubd. Het hielp dat ik Sex and the City als eens gezien had met ondertitels, want ik begreep niet echt alles. Het was tevens raar om niet de vertrouwde stemmen van Carrie en co te horen. Om 1 uur was de film gedaan en ging ik terug naar mijn residentie.

11-07-2008 om 19:29 geschreven door Ireen  

Ik begin eraan gewend te raken dat het ontbijt om half 9 is, de lunch om 15 en het avondmaal om 20 uur. Ik heb tussen de lessen door niet zo veel honger meer, maar dat kan ook liggen aan het feit dat ik ’s morgens meer begin te eten en om 1 uur een stukje fruit of wat nootjes. Mijn klasgenoten beroepen zich op een tortilla, maar ik doe niet mee, want ik ben bang dat ik om 3 uur geen honger meer ga hebben dan. Lunch is in Spanje de grootste maaltijd en we krijgen dan ook veel eten, dat ik tot nu toe zelfs nog niet helemaal op krijg!

Ik heb wel moeite om op tijd op te staan en blijf maar op mijn snooze functie drukken. De Braziliaanse meisjes aan het ontbijt moeten dan ook lachen om het feit dat ik telkens later verschijn. Gelukkig heb ik de kortste weg naar de school eindelijk in mijn hoofd zitten en doe ik er maar 10 minuten meer over, 7 als ik mij echt haast.

In de les bleek dat het dit weekend in Pamplona stierenrennen zijn en dat Sarah gaat, samen met haar Madrileense vrienden. Ik heb ook wel zin, maar het lijkt me leuker om samen met de Braziliaanse meisjes naar het dichtere Segovia te gaan in plaats van alleen een hele verre reis naar Pamplona te maken. Gibrán heeft een wit t-shirt en rood sjaaltje te verloten, wat het officiële uniform is van de fiestas van San Firmines, in Pamplona dus. Sarah gaat met de prijs lopen, wat goed uitkomt. Die t-shirt blijkt uit een bar te komen en Marine en ik besluiten om ’s avonds ook te gaan.

Om 5 uur is er in de school een film van Almódovar, la mala educación. Ik heb hem nog niet gezien en vind hem een beetje raar. Ik begrijp opnieuw niet alles, maar de hoofdlijnen had ik toch mee. Achteraf discussiëren we wat over de rol van de kerk in Spanje en gaan naar ons vaste terrasje op de plaza mayor: Marine, Che, Cathryn en ik. In de les hadden ze verteld dat dit café trouwens een bekend café is in de geschiedenis: veel spaanse schrijvers kwamen hier discussiëren. De leerkracht voegt toe dat het nu onder de studenten gekend is als de plaats in Salamanca waar ze de beste ijsjes hebben. Dat is de reden waarom de naar het café gingen, maar deze avond zijn we toch trots dat we er een discussie hebben gevoerd.

Ik keer terug naar de residentie om te eten en blijf nog heel lang praten met Tim en de Braziliaanse meisjes (in onze residentie zijn er in totaal 5) en ben zelfs bijna de laat om naar de bar te gaan voor onze t-shirt. De bar blijkt niet ver te zijn van de residentie, wat wel leuk is. Isabel, Cathryn, Marine en ik bestellen een zeer goedkope piña colada en genieten van de mooie avond met engelse (!) muziek op de achtergrond. We keren tevreden en trots dat we nu ook een t-shirt in ons bezit hebben terug.

11-07-2008 om 19:29 geschreven door Ireen  

Neen, uw blog moet niet dagelijks worden bijgewerkt.  Het is gewoon zoals je het zélf wenst.  Indien je geen tijd hebt om dit dagelijks te doen, maar bvb. enkele keren per week, is dit ook goed.  Het is op jouw eigen tempo, met andere woorden: vele keren per dag mag dus ook zeker en vast, 1 keer per week ook.

Er hangt geen echte verplichting aan de regelmaat.  Enkel is het zo hoe regelmatiger je het blog bijwerkt, hoe meer je bezoekers zullen terugkomen en hoe meer bezoekers je krijgt uiteraard. 

27-09-2005 om 16:32 geschreven door Ireen  

Het maken van een blog en het onderhouden is eenvoudig.  Hier wordt uitgelegd hoe u dit dient te doen.

Als eerste dient u een blog aan te maken- dit kan sinds 2023 niet meer.

Op die pagina dient u enkele gegevens in te geven. Dit duurt nog geen minuut om dit in te geven. Druk vervolgens op "Volgende pagina".

Nu is uw blog bijna aangemaakt. Ga nu naar uw e-mail en wacht totdat u van Bloggen.be een e-mailtje heeft ontvangen.  In dat e-mailtje dient u op het unieke internetadres te klikken.

Nu is uw blog aangemaakt.  Maar wat nu???!

Lees dit in het volgende bericht hieronder!

27-09-2005 om 16:32 geschreven door Ireen