Een vlijtig spanningsveld tijdens ons vroeg ontwaken als bij twee studentjes met een dagje schoolreis voor de boeg. Alleen missen we hier ons moeke om onze boterhammekes met omelet te bereiden... Een gammele bus hoest ons naar Mihintale, een heiligdom uit dezelfde periode als Anuradhapura. De tempel ligt op een hoogte, via trappen te bereiken. Het bedevaartsoord is nog erg populair. Eerst bezoeken we een tussenplatform waar we onder de indruk raken van de eerste stupa in de Singalese geschiedenis. Een bouwstenen bolhoed waarrond altaren in de vier windstreken met frontons van gebeeldhouwde olifantjes. Verderop schuilen we onder een overhangende rots met oeroude inscripties. Dan penselen we het leeuwenbassin in het fototoestel en genieten van de bedevaarders die, op de puffende steilte van trapstenen uit vroege eeuwen, lotusbloemen naar Boedha dragen. Helaas, het wordt brood met bananen. Maar een zeldzame piknikbank onder een schaduwrijke groene boomluifel bezorgt ons weer dierenpret. Een kleine varaan waggelt voorbij. In een nabije boom speelt een soort wombatachtige eekhoorn en enkele apen willen graag een graantje meepikken... en lonken gretig naar ons broodbeleg. Geen angst, lieve schat, ik ben vijfmaal groter dan onze langgestaarte soortgenoten. Maar jij hebt geen lange scherpe tanden !