We hebben het goed in Nederland. Op veel terreinen. Ook op het gebied van gezondsheidszorg. Jazeker, daar is veel over te zeggen, maar door de bank genomen heeft onze gezondheidszorg een hoog niveau. (Even een opmerking tussendoor: ik ben er van overtuigd dat er voldoende geld is voor de zorg....het moet alleen anders verdeeld worden.) Wanneer de gezondheidszorg op een hoog niveau is, dan komt vroeg of laat ook de discussie naar boven over het begin en het einde van het leven. Dat hebben we het afgelopen jaar ook in Nederland gezien. Denk aan de discussies over de NIPT-test en over het 'voltooid leven'. Discussies die mij diep raken. Met name de discussie over de NIPT-test maakt veel emoties bij mij los. De manier waarop in deze discussie gesproken werd over kinderen/mensen met het syndroom van Down was mens-onwaardig. Geen wonder dat een jongere met dit syndroom het gevoel had dat hij er niet had mogen zijn. De mens als beschikker over wie mag leven en over wie niet mag leven. Grootheidswaanzin.
De laatste discussie op dit gebied heeft het 'voltooid leven' als onderwerp. Eind 216 kwam D66 (met steun van enkele andere partijen) met een wetsvoorstel om mensen zelfbeschikking te geven over het eindigen van het leven. Dit maakte uiteraard veel los in de samenleving. Die onrust heeft door Omroep MAX, de KBO-PCOB en de ChristenUnie gestalte gekregen. Deze drie partijen hebben de handen ineen geslagen en ze zijn gekomen met het manifest Waardig Ouder Worden. Een manifest dat als doel heeft dat een volgend kabinet zich serieus inzet voor een samenleving waarin ouderen een volwaardige plaats hebben. Dat manifest is breed omarmd. Veel partijen hebben zich inmiddels aangesloten bij het manifest.....en vanuit dit manifest is inmiddels het Zilveren Pact voortgekomen.
Het leven staat voorop. Niet de manier waarop je het leven moet voorkomen of voortijdig moet beeindigen.
