Ik ben Emiel
Ik ben een man en woon in bij mama en papa () en mijn beroep is Avonturier/afbraakwerker..
Ik ben geboren op 26/08/2005 en ben nu dus 20 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: spelen met mijn tlakto's, hamions, rrriegtuigen en in mijn wemba..
Deze namiddag kwamen ome Gijs en tante Marieke op bezoek. Uiteraard brachten ze Laurensje ook mee, maar groot was mijn verbazing dat ze Laurensje gewoon bij ons lieten toen ze vertrokken. En opeens viel mijn eurocentje, we kregen dit weekend een logé! Helaas was mijn kleine neefje onmiddellijk aan zijn middagdutje toe en konden we niet spelen. Maar om half 6 was hij wakker, we zijn samen de kippen gaan voeren en Laurens mocht bij mama in de didymos. We gingen samen in bad, mijn neefje in de badring en ik gewoon met mijn blote billen op de badbodem. Ik vond dat wel 'koe-mouw' (cool man) maar Laurens had het toch nog niet zo op grote bad. Dus mocht hij er eerst uit en had ik weer lekker veel plaats. Na het bad kreeg Laurens pap en wij boterhammen, mijn neefje mocht in mijn stoel mee aan de tafel zitten. En toen moest hij al gaan slapen. We gingen met ons drietjes het kleine mannetje naar dromenland brengen en ik mocht nog even terug naar beneden om op te blijven, maar een uurtje later was ook mijn dagje om en mochten mama en papa van hun avondje canaperen genieten. Toen het ook voor hun bedtijd werd, waren ze verbaasd dat de deuren boven allemaal dicht waren, ze konden zich nl geen van twee herinneren dat ze dat gedaan hadden. Na de avondwas en -plas ging mama nog even piepen bij mijn pleegboertje, en rarara.... Laurens lag lekker te slapen in zijn (nééééé MIJN) babybedje en ik lag heel kort bij hem in het logeerbed lekker te slapen..... Heeeeeeel erg vertederend!
We hadden op 1 reactie gehoopt, maar vandaag vonden we het vierde briefje -eveneens uit Duitsland- in onze bus. Gestuurd door Manfred, hij schrijft dat hij inmiddels in zijn tweede leven zit en dat hij werkt als Greenkeeper op een golfterrein, waar hij ook mijn ballon vond, op maandagmiddag na mijn feest. Manfred stuurde een hele informatiebundel en ook het ballonnetje naar mij! Het golfterrein is gelegen in Reiskirchen, op 312,5 km van de Bronweg. Wie meer wil weten over het golfterrein gaat maar eens een kijkje nemen op www.golfpark.de. Ook voor Manfred een dikke kus!
Verder heb ik vandaag ook hard gewerkt: * van 2 kg wortelen en 1 grote knolselder heb ik knolselderwortelsoep gemaakt (en er s middags zo veel van gegeten dat ik geen zin meer had in boterhammem) * van 2 kg witlof en 1 kg gehakt en heeeeeeel veel aardappelen heb ik 1 grote en 1 kleinere ovenschotel gemaakt. Wat hebben we s avonds gesmuld toen papa ook weer thuis was * 1 grote rode kool werd geprepareerd (met balsamico-azijn, kaneel en appeltje) en in vier porties in de diepvries gestoken.
Nu wacht mij nog 6 kg soep-tomaten en een witte kool. Ik denk dat ik maar eens in actie schiet!
In de voormiddag was mama mij ook even kwijt. Ik was buiten aan het spelen en mama krijgt dan al stress als ze mij een minuut niet ziet, want ik moest toch maar eens in de vijver vallen.... Ze is dan ook vrij snel in paniek en loopt dan in de hof,m redelijk hysterisch op mij te roepen. Ik vind zo verstoppertje spelen wel leuk. Ik zeg dan ook zelden iets als ze mij zoekt. Vandaag dus ook. Mama kon mij niet vinden. Nergens zag ze mij en ook de deur van de garage was toe en dus ging mama er van uit dat ik daar niet was. Dom natuurlijk. Maar mooie liedjes duren niet lang en mama is blijkbaar iets slimmer als ik dacht want ze ontdekte een voetafdrukje op de dorpel van de deur van de garage en toen ze die open deed vond ze mij. Ik zat mooi op mijn tlakto te wachten tot iemand mij kwam duwen. Mama vond dat zo lief dat ze mij ook maar even geduwd heeft!
Woehoew!!! Vandaag vonden we weer een Duits briefje in onze brievenbus. Het is verstuurd ui Riedbach, dat is 623,62 km van bij ons thuis. Lenhard en Anita hebben mijn ballonnetje in hun veld gevonden op 27 augustus, dat is dus de dag na mijn verjaardag! Ook aan Lenhard en Anita een ein grosse merci :)!
Deze voormiddag zijn mama en papa naar de markt geweest voor groenten (rode + witte kool, soeptomaten, witlof, wortelen en knolselder) Ik mocht bij omi blijven spelen. Ik maakte dan ook erg van mijn neus toen ik naar huis moest. Omi wilde mij nog omkopen met een snoepje maar dat mocht niet van mijn strenge mama. Mama vindt nl dat ik niet beloond mag worden als ik zo boos ben. Maar eens goed en wel in de auto was mijn bui over en heb ik elke 'hamio' en "jeep" en "busj" aangewezen die ik tegenkwam op de autobaan. We stopten nog even bij de de budgetslager en daar was ik heel erg flink. Ik kreeg van de mevrouw een stukje samson-vlees en ik zei "Atu mouw" = dank u (en ook astublief) mevrouw. Mama vond dat wel heel erg flink van mij en ze vroeg of ik ook een kushandje wilde gooien naar de mevrouw. Met mijn camion in de ene hand en het stukje samsonvlees in de andere hand was dat wel erg moeilijk dus stak ik mijn linker wijsvinger in mijn mondje en gooide zo maar een kusje naar de lieve mevrouw!
In de namiddag kwamen tita en Melanie (ik zeg memenie) op bezoek, ze hadden een cassetterecordertje gevonden bij het oude speelgoed en dat kreeg ik. Mijn meter droomde vorig jaar van zoiets om aan mij te geven maar ze kon het nergens vinden (in ruil kreeg ik een megacoole gettoblaster van Pooh) en nu heb ik het toch. Mama en papa gaan nu eens graven in hun oude rommel op zoek naar cassetjes. (en hun allereerste tetjes :))
Vandaag zat er weer een speciaal kaartje bij de post. Dit maal van een heeeeeeeel eindje verder! Een lieve mevrouw vond mijn ballonnetje in een veld, zo maar liefst 571.77 km (of 5u en 49 min met de auto) van ons thuis af. Een dikke dank je wel voor mevrouw Renate uit Neudrossenfeld (Duitsland)!
Hoera! Hoera! De eerste stap in mijn zindelijkheidsproces is gezet! Deze voormiddag heb ik voor t eerst een plasje op mijn potje gedaan, bij omi en opi! Omi en opi hebben in hun handen geklapt, en gejuicht en als trofee kreeg ik een koekje. Daarna is het wel niet meer gebeurd, maar je moet altijd beginnen met de eerste keer he!
Vandaag ben ik de hele dag bij omi en opi geweest. Deze voormiddag ging ik met omi naar het Kruidvat en daar heb ik alle snoepjes van de grond opgeraapt en keurig opgeruimd: ik heb ze allemaal in mijn mondje gestoken. Toen omi dat zag was ik erg boos en heb ik hard gehuild. Na mijn slaapje heb ik zelf naar mama gebeld. Ik kwam naar omi gelopen met de telefoon en ik zei " hallo mama" en dus heeft omi mij even geholpen met het nummer en kon ik met mama bellen. Mama vond dat heel fijn> Onderweg naar huis, moest ik heel hard niezen. Er was een beetje snot (het kan ook wel zever zijn geweest) op mijn knie gespat en ik zei "Noei", mama antwoordde dat ze daar op dat moment weinig aan kon doen (we zaten op de E314) en opeens zei ik "Noei weg" en ik had het met mijn klein vingertje al fijn uitgesmeerd.
Deze namiddag zijn we naar een school gaan kijken bij ons in de buurt. Het is een klein gezellig schooltje. De juf van het instapklasje was heel erg lief, ze heet Juf Kristel. Ik heb al fijn gespeeld in het klasje en ik huilde heel hard toen mama en papa verder in het schooltje wilden gaan kijken. In het klasje van Juf Irene heb ik heel lang gespeeld, er waren heel veel auto's en mijn vriendinnetje Trijn van bij Tante Dien zit ook bij Juf Irene. Juf Irene heeft het eerste kleuterklasje, dus dat is voor binnen een jaartje. Ik kan al vast niet wachten tot ik mag gaan! Nog een half jaartje geduld.
Zondag werd ik twee jaar en het feestweekend werd eigenlijk zaterdag al ingezet, want zaterdag mocht ik met mijn meter en ome Winand naar de kinderboerderij in Lanaken. Ik vond het 'coo-maw' (= cool man) en heb mij heeeeeel goed geamuseerd. Mijn meter en ome Winand trakteerden op een ijsje én een lekkere dikke wafel!! Dank je wel, wanneer doen we het nog eens? Zondagvoormiddag gingen we eerst naar Bokrijk. Mama, omi en opi speelden er met de harmonie in een toneelstuk dat in de beginjaren van 1900 zich afspeelde, heel oud dus. Maar het was wel erg mooi, ik heb heel goed gekeken en ook goed geluisterd. De harmonie speelde 'Lang zal hij leven', speciaal voor mij. Na mijn middagdutje kwamen ome Gijs, tante Marieke en mijn neefje Laurens. Zij waren al goed op tijd omdat er rekening gehouden wordt met het dagschema van mijn neefje. Ik vond dat wel tof want ome Gijs en tante Marieke, en ook zelfs Laurens, hebben met mij gespeeld met mijn nieuwe garage en mijn nieuwe trein terwijl mama in de keuken bezig was met het feestmaal. Om 18u was het dan zover en kwam de ganse familie en ook tito en tita (dat zijn de buren). Eerst kregen we tapaz (gazpacho, bandarillas, quiche met zongedroogde tomaten en olijven, kersttomaten gevuld met garnaaltjes, zalm met boursin en gevulde champignonnen) en daarna heerlijke tortillas met gehakt, groenten en guacomole. Wat hebben we gesmuld. Als verjaardagstaart had mijn mama een trein gemaakt, wat was die mooi en zeker ook heel lekker. Ik werd er stil van! Na de taart hebben we allemaal ballonntjes opgelaten met een kaartje aan. Ik ben nu benieuwd of ik ook kaartjes ga terug krijgen!
Nu ik bijna twee jaar ben, wordt het tijd om afscheid te nemen van 'mijn babysite'. Twee jaar lang kon je daar mijn avonturen, ontwikkeling en dolle fratzen volgen. Vanaf nu heb ik mijn eigen blog. Reacties zijn uiteraard altijd welkom in het gastenboek!
Neen, uw blog moet niet dagelijks worden bijgewerkt. Het is gewoon zoals je het zélf wenst. Indien je geen tijd hebt om dit dagelijks te doen, maar bvb. enkele keren per week, is dit ook goed. Het is op jouw eigen tempo, met andere woorden: vele keren per dag mag dus ook zeker en vast, 1 keer per week ook.
Er hangt geen echte verplichting aan de regelmaat. Enkel is het zo hoe regelmatiger je het blog bijwerkt, hoe meer je bezoekers zullen terugkomen en hoe meer bezoekers je krijgt uiteraard.
Het maken van een blog en het onderhouden is eenvoudig. Hier wordt uitgelegd hoe u dit dient te doen.
Als eerste dient u een blog aan te maken- dit kan sinds 2023 niet meer.
Op die pagina dient u enkele gegevens in te geven. Dit duurt nog geen minuut om dit in te geven. Druk vervolgens op "Volgende pagina".
Nu is uw blog bijna aangemaakt. Ga nu naar uw e-mail en wacht totdat u van Bloggen.be een e-mailtje heeft ontvangen. In dat e-mailtje dient u op het unieke internetadres te klikken.
...dat mama ooit gekregen heeft, kreeg ze vandaag van mij. Toen mama mij deze middag kwam ophalen in t klasje, kwam ik aangerend met een zelfgemaakt bloempje in een plastieken flesje. Ik zei: "Dit is voor u mama" en mama haar 'tears of joy' baanden zich een weg naar beneden.
Zondag werd ik twee jaar en het feestweekend werd eigenlijk zaterdag al ingezet, want zaterdag mocht ik met mijn meter en ome Winand naar de kinderboerderij in Lanaken. Ik vond het 'coo-maw' (= cool man) en heb mij heeeeeel goed geamuseerd. Mijn meter en ome Winand trakteerden op een ijsje én een lekkere dikke wafel!! Dank je wel, wanneer doen we het nog eens?
