Vrijdag, 8 februari 2008

Wat een ellende, ik moet om de vijf voet naar de WC en ik zeg dan: “Pipi komt uit poep.” Ik heb nl diarree, echte diarree, waterige stoelgang die uit mijn poepje spettert. Maar ik laat het me niet aan mijn hartje komen. We gaan straks immers op vakantie en stel u voor dat mama en papa beslissen van mij thuis te laten... Neen hoor, dat kan en mag niet gebeuren. Ik speel vrolijk met mijn duplo en doe alsof ik helemaal geen pijn heb.

Als papa terug is van t werk en mama heeft nog wat gewinkeld, vertrekken we.

Voila ons ritverslag:

15u36: vertrek thuis in de bronweg, Kmstand 41186

15u59: tanken aan de grens met Nederland in Lommel. 

16u25: Ik zing van de Kabouterventjes en we rijden richting ’s Hertogenbosch, waar tante-Mathilde-die-niet-in-de-sint-geloven-  wilde woont!

17u17: ik zing een variatie van “ik ken een liedjes dat mensen ambeteert”,   dit is mijn versie:

Emieleke noepeke hebbeu

Emieleke nog noepeke hebbeu

Emieleke wil noepeke opeteu

Emieleke beetje weneu

Mama, noepeke hebbeu

Nog noepeke hebbeu 

Na deze versie enkele malen herhaald te hebben, geef ik het op.

17u21: Gesprekje tussen mama en mij:

Ik: mama?

Mama: Ja schat?

Ik: Nog noepeke hebbeu

Mama: Pffff...

17u22: Een nieuw strofeke van mijn liedje:

Noepeke is op

Noepeke is nog op

Noepeke is op, mama

Emieleke noepeke is op.

17u24: een camion met bulldozer erop steekt ons voorbij. Mama en papa proberen mijn aandacht van het snoepeke af te leiden naar mijn           twee favoriete voertuigen. Ik kijk met grote ogen en zeg: NOG!

 18u16-18u30: plaspauze. Ik ben blij dat ik even uit  de auto kan. Ik zeur ook niet meer om een snoepje want mijn buikje doet pijn. Af en toe huil               ik hard en roep ik: Mama buikje pijn. Mama en papa noemen dat    krampen

 18u53: ik moet kaka doen en deel dat mee aan mijn ouders. Papa stopt      de auto in de berm. En met de vier pinkers op als lichtjes doe ik   kaka in de Hollandse gras. Wat een verluchting zeg.

 19u26: We zitten op de grote boot. De auto staat in de parkeerruimte            onderaan en we nemen veel trapjes totdat we helemaal        bovenaan op het dek staan. We kijken als de boot vertrekt, in de          verte zien we de lichtjes van Texel, ze komen steeds korter bij. Als         een dame omroept dat we er bijna zijn gaan we terug in de auto   wachten.

 19u53: we rijden van de boot Texel binnen, hier gaan we ons vier dagen     amuseren. Spijtig dat het al donker is buiten.

 20u07: we komen aan in ons huisje. (KM stand: 41482) De eigenaar wacht   ons op. Ik geef hem een handje en zeg “Dag Meer”. Het huisje is            netjes, oud en gezellig. Ik bel nog even naar opi om te zeggen dat ik er ben, en dan ga ik mijn bedje in. Samen met Bolleboos, mijn   muziekje en       mijn blauw   spookje. Het voelt vertrouwd aan en ik val rap in slaap.

08-02-2008 om 00:00 geschreven door Emiel  

02-02-2008 om 00:00 geschreven door Emiel  

01-02-2008 om 00:00 geschreven door Emiel  

Triestig dagje vandaag... Papa vertrekt voor drie dagen naar Rotterdam en mama vindt dat erg. Maar mama, niet huilen, ik zal de man in huis zijn en voor jou zorgen.
We brachten papa deze morgen vroeg naar het station, ik zag er de grote trein waar papa samen met een meneer meen fluitje in stapte. Toen de meneer op het fluitje blies, gingen de deuren dicht en vertrok de trein. We keken tot we de lichtjes niet meer zagen. Mama huilde en ik probeerde haar te troosten.
Thuis gekomen hebben we wat gerommeld en dan zijn we naar Den Deugniet vertrokken. Een indoorspeeltuin in Ekeren. We hadden er een date met mijn maten Casper, Thomas, Jef en mijn vriendinnen Saar en Eva. De kindjes konden fijn spelen terwijl de mama's babbelden. Het was er heel fijn. Ik zat bv met mama in de Helicoptertjes. Mama moest dan trappen en dan ging het kopterke vooruit. Heel plezant hoor, en ook heel hoog.
Ik heb er gegleden van een gekke glijbaan, geklommen en in het ballenbad gespeeld.
Ik heb er lekkere spagetti gegeten, mét look.
En toen was mama mij opeens kwijt. De hele middag had ik met mijn ferm badmuts ((eigenlijk van Ome Winand zijn vrijgezellenavond) rond gelopen en was ik dus goed herkenbaar, maar toen had ik ze afgezet. Mama hield me continu in de gaten maar even keek ze twee seconden niet en ik was weg. Dolle paniek natuurlijk. Gelukkig is mama haar vriendin Denny koelbloedig en heeft zij mij gevonden... Mama huilde weeral maar deze keer van blijdschap.
Na ons speelavontuur gingen we weer naar Limburg, mama bracht me naar omi en opi waar ik zou gaan slapen omdat papa nog niet terug is met de trein en mama morgen naar Kortrijk moet voor een bijscholingsdag.
Foto's: http://foto.telenet.be/3708674248

30-01-2008 om 00:00 geschreven door Emiel  

Een vrije dag voor mama, dat wil zeggen: bratsen! We gingen geladen met oud brood naar het Molenvijverpark in Genk. Eendjes voeren. Voor ons vertrek kreeg ik een snoepje dat ik braaf in mijn handje hield. Ik was er erg zuinig op. In de auto viel ik op een nogal erg onconfortabele manier in slaap.
In het park waren er veel eendjes, zwanen, duiven,... En ze kregen allemaal broodstukjes van mij. Tot ik mij van handje vergiste, en mijn snoepje in de vijver smeet... De eendjes kunnen er maar blij mee zijn. Ik vertelde later aan papa: 'Emiel eendjes bood geve, en Emiel noepeke in water gooit'...
Toen het brood op was wilden we iets gaan drinken in de Molen, maar helaas: sluitingsdag op maandag... Ik rende naar de poort en riep: 'Mama die open doen. Emiel tokmelk drinken'...

28-01-2008 om 00:00 geschreven door Emiel  

25-01-2008 om 20:53 geschreven door Emiel  

24-01-2008 om 00:00 geschreven door Emiel  

23-01-2008 om 00:00 geschreven door Emiel  

23-01-2008 om 00:00 geschreven door Emiel  

20-01-2008 om 00:00 geschreven door Emiel  

Geen commentaar bij onderstaande foto's... Behalve dan dat ik gesmuld heb

11-01-2008 om 00:00 geschreven door Emiel  

10-01-2008 om 00:00 geschreven door Emiel  

Zoek de verschillen.... Op de eerste foto was ik één maand oud en had ik nog een navelstompje, op de tweede foto ben ik achtentwintig maanden oud, heb ik een echte navel, een hoop tandjes en weinig plaats

09-01-2008 om 00:00 geschreven door Emiel  

Een vrije dag voor mama en twee paar nieuwe botten voor mij. Ik vind dat zo slecht nog niet. t Zijn een paar moonboots geworden voor 'stel dat het toch nog winter wordt dit jaar' en een paar rubberen Plop-laarsjes voor als t nat is en ik buiten in de hof werk.
En de moonboots zijn ideaal om Beer voor te lezen uit mijn grote Nijntjes-boek

07-01-2008 om 00:00 geschreven door Emiel  

Deze voormiddag hebben mama en papa mij verwend. We gingen naar de Kidstore van C en A in Maaseik en daar kochten ze een grote zak vol met kleertjes voor mij. Mijn voorraad broeken was wat min geworden en ook pullekes kon ik extra gebruiken. En een nieuwe jas kreeg ik ook nog. Niet dat mijn pilotenfrakske niet meer mooi is maar mama redeneert al in termen van 'als hij naar school gaat en zijn jaske is vuil dan moet hij een reserve hebben' en omdat papa geen moeilijke mens is, gaat hij natuurlijk akkoord.
Ik heb zelf ook een parapluutje mogen kiezen.
Na het middageten en mijn dutje van welgeteld 17 minuten liggen in bed kwamen mijn vriendjes Milan en Alexandra.
Alexandra zag er een beetje raar uit. Ze had overal stipjes want ze heeft de waterpokken. Gelukkig was ze niet meer ziek en had ze geen koorts en geen jeuk meer.
We speelden met al mijn speelgoed en ik had er totaal geen problemen mee dat ik moest delen.
We kregen van mama een bakje met niknakskes en een bekertje grenadine. (let maar op de eerst foto: er zijn twee kindjes die spelen en eentje dat aan een tafeltje zit te eten...)
En er was ook nog een pakje voor Milan en Alexandra onder onze kerstboom.
Toen papa thuiskwam aten we lekker lasagna en na de afwas gingen we naar Bokrijk. Het was er heel gezellig maar ook nat en vettig . Aan de vuurkorven konden we ons wel warmen (wammer zeg ik) en dat was gezellig. We keken naar een vuurman die vanalles deed met vuur, we mochten het thuis niet nadoen.
En we gingen in de bootjesmolen en de paardenmolen (ik zeg MOLENPAARD)in de oude stad. Het spreekt voor zich dat ik bang had. De bootjesmolen moest eerst met een rit getest worden door Alexandra en Milan toen ik er bij durfde. Maar toen ik er bij zat vond ik het wel dikke pret.
De paardenmolen was bij de eerste geen succes. Ik huilde en Milan stuurde onze trein. De mensen die keken hadden wel wat compassie met de huildende piloot in de locomotief. Het tweede ritje in de paardenkoets ging zonder tranen maar toen zat Thomas er ook bij.
Om 21u gingen we richting parking en dat was een lange weg. In papa zijn nek zat Lexie, bij Thomas zat Milan en ik zat bij mama. En wij gingen het traagste vooruit. Mama was vergeten dat ik een flinke eter ben en dat voelde ze al rap aan haar rug:)!
Het was een fijne dag en ik was doodmoe toen ik in mijn bedje lag. Ik heb geslapen tot kwart na tien. En mama was zeer content
Voor foto's: http://foto.telenet.be/4772554794

03-01-2008 om 00:00 geschreven door Emiel  

01-01-2008 om 00:00 geschreven door Emiel  

31-12-2007 om 00:00 geschreven door Emiel  

Ik ben een Mika fan; of toch van t liedje 'Love today', dat staat hier al ergens vermeld. Voor wie het niet kent, hier klikken: http://nl.youtube.com/watch?v=4tcn49zHLt0
Ik ken het liedje al redelijk goed, maar in plaats van Love Love Me te zingen, zing ik Tok Tok Moe (en tokmoe is voor mij evenveel als chocomousse)

29-12-2007 om 00:00 geschreven door Emiel  

Om af te sluiten was het de 26ste te doen bij omi en opi. Een vracht pakjes stonden ons daar op te wachten elk met een gedichtje. Van kilo's inpakpapier werden er balllllen en propjes gemaakt en met veel gedichtjes werd er gelachen.
Ons eten moesten we zelf maken, het was gourmet.
Helaas moesten ome Gijs en tante Marieke al eerder vertrekken want mijn klein neefje was ziek. Hij hoestte flink en had wat koorts, en hij zag er wel zielig uit met zijn waterige oogjes. NOrmaal zouden de Lorre en ikke bij omi en opi blijven logeren maar een ziek kindje hoort thuis, onder moeder en vader's zorgen. (hij had een bronchitis en moest aan de aerosol, ocharme toch)
Vlak voor de dessert stopte Thomas met zijn ambulance om mama op te pikken, maar hij kreeg ook eerst een potje chocomousse. Hij weet zijn rit-momenten wel te kiezen he
Voor de foto's van de pakjes, van zieke neefjes, van kerstman-met-kussen-buik-opi, van mij met mijn ferm muts enzo klik op deze link: http://foto.telenet.be/3776554205

26-12-2007 om 00:00 geschreven door Emiel  

25-12-2007 om 00:00 geschreven door Emiel