Vrijdag  20 maart

Wat een dag was dat!

Deze ochtend waren de juffen en onze sneeuwklassers vroeg uit  de veren. Om kwart over 7 wilden we onze dag goed inzetten maar in enkele kamers waren er al vroege vogels die we niet moesten wekken. Moezel was wakker geworden in de kamer van Mauro, Louis DR, Aiden en Sem. Terwijl deze jongens een ochtendvlogje maakten met Moosle, weerklonk al ons ochtendmuziekje op de gang. Iedereen was snel paraat voor ons ochtendlied!

Omdat onze sneeuwklassers er zoveel zin in hadden, hadden we wat tijd over om een luchtje te scheppen en een groepsfoto te nemen voor ons hotel. We konden daarna genieten van een heerlijk ontbijtbuffet. Onze buikjes goed gevuld, trokken we snel onze skikleren aan en wandelden we naar de skipiste…. Spannend!

Het eerste uurtje was het voor sommige kinderen even wennen om recht te blijven op de latten, anderen konden niet wachten om next level te gaan… Ze stonden te popelen om de berg af te gaan… Aiden mocht snel de berg af  en toonde ons hoe goed hij kon skiën. De anderen hun geduld werd nog een beetje op de proef gesteld. Vallen en opstaan hoorde er ook een beetje bij maar wat een dappere groep zijn wij!! Iedereen kreeg de basistechnieken goed uitgelegd door toffe skijuffen en skileraars. Een kleine drankje tussendoor was echt welkom want de eerste uurtjes was het hard zweten.

Deze middag liepen we even terug naar het hotel voor een heerlijk middagmaal. Daar konden we de voetjes onder tafel schuiven op het terras van het hotel. De fishsticks met aardappeltjes werden flink verorberd. Heerlijk genieten in het zonnetje. Echt vakantie! Onder de maaltijd waren onze sneeuwklassers al druk aan het praten over hun skilessen, hun lieve skijuf en aan het hopen dat ze deze namiddag de berg af konden skiën…

Voor één groepje gebeurde het inderdaad vandaag al. Ze gingen zo goed vooruit dat ze de met de blauwe eitjes de berg op konden. Opnieuw werd er wel eens gevallen maar ja… we zijn blijkbaar op zoek naar sneeuwkonijnen… maar de hele groep kwam heel trots beneden. Wat een topervaring!

Van de skipiste stapten we goed door naar het hotel want daar stond onze bus al te wachten om ons naar de Zugspitze te brengen. Vlug een heerlijk koekje eten en een slokje drinken om naar ons volgend avontuur te vertrekken.

Met zijn 2.962 meter is de Zugspitze de hoogste berg van Duitsland en ligt hij op de grens met Oostenrijk. Met dit prachtig weer hadden we een schitterend uitzicht over de Alpen. De hoogteverschillen gaven bij veel sneeuwklassers wel een beetje een raar gevoel in de buik, het hoofd of de oren maar wat een mooie ervaring om dit te te zien!

Voor het avondeten hadden we genoeg tijd om bij te kletsen, een spelletje te spelen, onze dagboeken te schrijven en een frisse douche te nemen…

Wat een mooie en goedgevulde dag was dit en hij is nog niet eens ten einde.

donderdag 20 maart

Jodelahiti! Het moment waar we zo naar uitgekeken hebben is aangebroken: we vertrekken op sneeuwklassen.

Om 4.10 uur  stonden we, gepakt en gezakt, klaar voor ons groot sneeuwklasavontuur. Heel lang moesten we niet wachten want ook de bus reed de parking op. Het vertrek verliep zonder problemen. Misschien pinkte hier en daar iemand wat traantjes weg, maar die waren al heel snel weer opgedroogd. We maakten al meteen kennis met Marijke, onze derde begeleider. Dat klikte meteen en met goeie moed en kleine slaapoogjes reden we door naar Sint-Pieters-Leeuw. Daar stapten 32 zesdeklassers en hun vier juffen op om samen met ons naar het mooie Lermoos te rijden.

Onze eerste plasstop hielden we in Achenerland.  Na een plasje reden we om 8 uur door richting Koblenz. Tijd voor de film ‘Matilda’.  Iedereen keek geboeid en het was heerlijk rustig op de bus. Best gezellig, vonden we dat!

In Hohenlohe stopten we weer voor een korte plaspauze. Ondertussen waren we al  goed over de helft van onze reis. Aan sfeer en gezelligheid geen gebrek op de bus. Zeker niet toen we aan onze muzikale bus quiz begonnen. Wat een feestje was dat! We zongen uit volle borst mee en als we konden, zouden we er ook een echt dansfeest van gemaakt hebben. Voor we het wisten waren we meer dan 100 km verder. Tijd om wat boterhammetjes, koekjes en snoepjes te eten.

Omdat de reis zo vlot verliep en niemand nood had aan een plasstop reden we rustig verder richting Oostenrijk. Die bergen zagen we steeds meer voor ons opduiken. Met de film ‘Safty First reden we het laatste stuk richting Oostenrijk.

Om 16.00 uur reden we Lermoos binnen. Toen we in Hotel Bergland aankwamen, werden de koffers meteen naar binnen gedragen. Dit verliep zeer vlot. We namen onze skikousen en trokken naar de sportwinkel om ons ski materiaal te gaan aanpassen. We kregen onze skibotten, latten, stokken en een helm. Helemaal klaar om morgen eindelijk te gaan skiën.

Daarna mochten we aan tafel en genoten we van een heerlijke noedelsoep, een groentenbuffet, schnitzel mit pommes  en een aardbeienijsje met slagroom. Een lekkere start onze sneeuwklas te beginnen.  Om 21.15uur waren we helemaal geïnstalleerd op ons kamertje en konden we moe maar voldaan ons bed in.

Klaar om er in Lermoos een geweldige tijd van te maken!

Lermoos, een sfeervol dorp in het hart van Tirol (Oostenrijk), is de perfecte locatie voor een goed georganiseerde en leerrijke sneeuwklas. Gelegen in de prachtige Zugspitzarena, biedt het dorp een schitterend decor van besneeuwde bergen, brede pistes en typische Oostenrijkse gastvrijheid.

Het skigebied rond de Grubigstein (tot 2.100 m) is overzichtelijk en uitstekend geschikt voor groepen. De sneeuwzekere pistes bieden mogelijkheden voor beginners én gevorderden, terwijl er ook veilige oefenzones zijn voor wie zijn eerste stappen op de ski’s zet. Daarnaast kunnen leerkrachten en leerlingen genieten van winterwandelingen door de berglandschappen. Dankzij moderne sneeuwkanonnen is er het hele seizoen door een betrouwbare sneeuwlaag.

Lermoos is niet alleen sportief, maar ook didactisch interessant. Leerlingen ontdekken er het berglandschap, de werking van ecosystemen en het belang van duurzaam toerisme in een natuurlijke leeromgeving.

Hotel Bergland 

donderdag  27 februari

Vanmorgen was het maar heel stilletjes toen we om 7 uur het ‘Fliegerlied’ opzetten. Met kleine slaapoogjes kwamen onze sneeuwklassers maar stilletjes uit hun kamer. We lagen gisterenavond dan ook laat in ons bed. We zijn nogal uit de bol gegaan. Jammer dat de Tiroleravond niet kon plaatsvinden maar we hebben er zelf een leuke sneeuwklasfuif van gemaakt. We zongen en dansten met heel veel plezier en zo werd het echt een vrolijke avond.

Om 7.15 uur waren we wel wakker genoeg om aan de vervelendste klus van de sneeuwklassen te beginnen: inpakken! Dat inpakken lukte bij de meesten aardig goed. Waar het niet zo vlotte, waren er gelukkig een paar helpende handen. Om half 9 waren de koffers dan zo goed als ingepakt en genoten we van een laatste ontbijt.

Na het ontbijt verdwenen de laatste spullen in onze koffer en trokken we het dorp in voor een mooie wandeling door het bos en het dorp. Na een lekkere koek en een toiletbezoek trokken we met onze ski helm naar de bushalte. Om 11.37 uur stapten we op de bus richting Steeg. Daar wachtte ons een laatste maar ongelooflijk toffe activiteit: rodelen.

We kregen allemaal een sleetje en dat haakten we vast aan een ketting achter de tractor van Benni. Hij reed ons meer dan één km naar boven op een breed bospad. Dan ging het heel voorzichtig naar beneden. Toen we een tweede keer mochten, durfden we al wat sneller naar beneden te glijden op onze slee. Omdat we het zo leuk vonden, reden we nog een derde keer naar boven. Nu zoefden we als echte pro’s naar beneden. Zalig vonden we dat!

En de pret was nog niet voorbij want we werden ook nog eens getrakteerd op frietjes en een drankje! Dankjewel Kristof Torfs. Een mooiere en leukere afsluiting van de sneeuwklassen hadden we ons niet kunnen wensen.

Om 16.15 uur reden we terug naar ons huisje. We trokken onze skibroek uit, trokken droge kleren aan en maakten onze koffers dicht. We smulden nog een laatste keer van het lekkere eten hier. De wortelpuree met worst smaakte ons goed. Toen was het echt tijd om te vertrekken. We laadden onze koffers in de bus en namen afscheid van Frans en Francine. Anne-Mie reisde met ons weer mee naar België. En zo zaten de sneeuwklassen van 2025 er definitief op. Maar de fijne herinneringen bewaren we voor altijd.

woensdag 26 februari

Vanmorgen kwamen we met kleine oogjes uit ons bed. Na het heerlijke ontbijt waren we weer helemaal klaar voor een nieuwe dag skiën. Het was mistig en het sneeuwde, maar dit belette ons niet om er volop tegenaan te gaan. . De afgelopen dagen mochten we op verschillende blauwe pistes proberen. Hier hebben we eerst nog wat op geoefend. We hoopten stiekem dat de skimonitoren ons ook eens zouden meenemen naar een hogere skilift. We deden zo ons best dat we tegen de middag met een andere lift naar boven mochten. Deze lift ging niet meer tot in de helft van de berg, hij ging helemaal tot boven. Hier hebben we lang naar uitgekeken, maar vertrokken toch nog wat onzeker van de berg.

Na de picknick in de sneeuw gingen we weer met de skilift helemaal naar boven op de berg. Hoe meer we het deden, hoe leuker het werd. Op het einde van de dag waren we moe en voldaan. Wat waren we blij dat we in het begin van de week doorgezet hebben en ons gesmeten hebben. Iedereen heeft hier grenzen verlegd. Bij thuiskomst in ons huis hadden de kookouders soep voorzien zodat we terug wat opwarmden. Nu zijn we bezig met ons vooravondprogramma: douchen en gezelschapsspelletjes spelen. Zodadelijk eten we kaiserschmarrn.

We kijken uit naar de avondactiviteit namelijk sneeuwklasfuif.

dinsdag  25 februari

Vanmorgen werden we weer gewekt op de tonen van het ‘Fliegerlied’. Onze kookouders zorgden zoals altijd voor een heerlijk ontbijt met onder andere yoghurt, cornflakes en speculaasjes. Nadat we krachten hadden opgedaan, was het tijd om de bus te nemen naar het skigebied.

De skimonitoren hadden er alle vertrouwen in en nadat we terug een keer van de ‘gewone’ piste gingen, mochten we naar een nieuwe piste. Nu nam de spanning wel toe want voor een andere piste moesten we hoger op de berg. Hiervoor namen we een stoeltjeslift per twee. Vol goede moed gingen we met z’n allen van een andere piste …… en nog een andere piste. De skimonitoren begeleiden ons goed naar beneden en met vallen en opstaan lukte het ons allemaal.

Deze middag genoten we van een zelfgemaakte picknick en na de middag oefenden we verder op de pistes. Het lukte iedereen om op het einde van de dag naar beneden van de berg te komen. We hoorden verschillende positieve reacties. Nu begint het leuk te worden. We hebben onze angsten overwonnen en blijven oefenen op het skiën.

Terug aangekomen in ons huis beginnen we aan ons vooravondprogramma: douchen, dagboek en een spelletje. Blijkbaar staat er vandaag soep, vol-au-vent met puree en yoghurt op het menu. Daar kijken we naar uit. We zetten onze beste speurneus op want er staat Cluedo op het programma vanavond.

maandag  24 februari

Vanmorgen mochten we tot 8 uur uitslapen. Dat deed sommigen veel deugd. Anderen waren al een hele tijd wakker.  We merken wel dat bij het ‘Fliegerlied’ de oogjes wel al wat kleiner worden.

Gelukkig konden we weer voldoende energie opdoen met een stevig ontbijt. Frans had voor ons wentelteefjes gebakken, er waren Tiroler broodjes, een Kaiser pistolet, yoghurt, granola, cornflakes en fruit. Meer dan genoeg om ons buikje goed te vullen. Bij het ontbijt maakten we ook onze pick-nick klaar.

Want na het leuke volksdansen op het plein, een kleine les na onze leerwandeling van zaterdag, trokken we naar de bushalte. Met de postbus reden we naar Holzgau. Daar aten we onze pick-nick op in de sneeuw. Daarna krhegen we in een gasthof een drankje en gingen er naar het toilet.

We waren helemaal klaar voor een stevige wandeling. Al gauw kwamen we een ideale plek tegen om met onze poepplankjes naar beneden te glijden. Dolle pret was dat. Eindelijk een plekje met sneeuw waar we ons nog volledig konden op uitleven. Daarna trokken we verder het steile bergpad op. Pffff…. dat was puffen en zweten. Maar dan kwamen aan het eigenlijke doel van de dag: de hangbrug van Holzgau. Omgeven door het schilderachtige berglandschap van Tirol is de Holzgau hangbrug een absoluut hoogtepunt voor wandelaars. Het overspant de wilde Höhenbachtal kloof en biedt toegang tot de Simms waterval met zijn klettersteig. De brug is 200 m lang en ongeveer 105 m hoog! Een heel avontuur dus voor onze sneeuwklassers om hierover te stappen. Iedereen heeft dapper de overkant van het dal bereikt! Wauw! Echte avonturiers hebben we bij!

De meesten keerden weer via de brug naar Holzgau, een deel nam het mooie bergpaadje naar beneden. We eindigden onze uitstap met een nog een uurtje poepplank glijden. Ook nu weer zorgde dat voor dolle pret!

Moe maar voldaan stapten we weer de bus op naar ons huisje. Na een verdiende frisdrank begonnen we aan ons vooravond programma.

Zo dadelijk verwennen ze ons hier met wortelsoep, spaghetti en een chocolade ijsje. Ook dat wordt weer smullen.

Om onze dag af te sluiten gaan we de pannen van het dak swingen in het swingpaleis. Het belooft een leuke avond vol dans en muziek te worden.

zondag 23 februari

Vanmorgen moesten we er weer vroeg uit want vandaag stond de tweede dag skiën gepland. Voor we vertrokken werden we tijdens het ontbijt verwend met muesli en yoghurt. We maakten onze picknick en als we dan onze skikleren aandeden waren we helemaal klaar om erop uit te trekken.

Vol goede moed trokken we naar de skipiste. We mochten van de skimonitoren ineens met de pannenkoekenlift naar boven. Dit vonden we geweldig. In het begin was het toch terug eventjes spannend, maar vanaf de tweede keer ging het al terug beter. Tijdens de middag aten we onze zelfgemaakte picknick op. Frans en Francine hadden gezorgd voor lekkere pistolets en een hardgekookt eitje. Dit smaakte na de grote inspanning. We oefenden na de middag nog verder met het skiën. De afdaling ging beter en beter. De skimonitoren zeiden zelfs dat als we zo blijven oefenen we de volgende skidag misschien naar een andere piste mochten. Daar kijken we enorm naar uit.

Wanneer we terug in Gasthof Krone aankwamen, was het weer tijd voor ons dagelijkse ritueel. Een groep mocht met juf Karin het spel ‘Biggen’ spelen, een andere groep vulde het dagboek in hun sneeuwschoolboek verder aan en de laatste groep genoot van een heerlijke warme douche.

Er staat uiteraard nog een avondactiviteit gepland. We weten allee dat we een ijsje gaan eten. De leerkrachten vertellen ons niet alles denken we want ze doen geheimzinnig over een wandeling naar het ijsje.

zaterdag 22  februari

Gisterenavond hebben we ons geweldig geamuseerd in Casino Krone. Iedereen zag er piekfijn uit in zijn of haar feestelijke kledij. Er werd gespeeld, ingezet, gegokt, verloren, gewonnen maar bovenal werd er heel veel plezier gemaakt.

Ook vanmorgen werden we gewekt met het ‘Fliegerlied’. Bij sommige kinderen werd het al moeilijk om wakker te worden. Maar de meesten dansten en zongen nog vrolijk mee.

Onze kookouders hadden al wel vermoed dat we een stevig ontbijt konden gebruiken. Na de tirolerbroodjes, spek en eieren waren we klaar voor een nieuwe dag in Stanzach.

Na het ontbijt trokken we naar de Namloser Bach en naar de Lech. Daar vertelde de juf over het verval van rivieren en over de verschillende stenen die we aan de Lech vonden. Jammer dat er geen sneeuw ligt in Stanzach. Het sneeuwballengevecht aan de oever van de Lech werd een zoektocht naar de mooiste rolkeien en splijtstenen. Heel wat keien werden ook in de rivier gegooid en ook dat zorgde voor heel wat pret. Daarna trokken we door het dorpje en gingen een kijkje nemen aan de skipiste van Stanzach. Dat was een groene weide op dit moment. Gelukkig trekken wij hoog de bergen in om te gaan skiën.

Op het pleintje aan Jamdo, trakteerde Viviane ons op een heerlijk fris drankje. Dat deed deugd bij deze lente temperatuur. Daarna leerde Viviane ons een tof dansje en deden we met de klas een leuk spel. Dikke dankjewel, Viviane!

Zoveel wandel- en spelplezier maakt een sneeuwklasser hongerig. Gelukkig stond er een lekker middagmaal klaar. Fish-sticks, spinaziepuree, sla met tomaten en komkommers. Als dessert kregen we nog een potje yoghurt.

Omdat we het dansen in de voormiddag zo leuk vonden, leerde Viviane ons nog twee toffe volksdansen aan. Na een uur dansen was het tijd om naar de bushalte te stappen en de bus naar Elbigenalp te nemen. Daar stond de slee met de paarden klaar om met ons door het dorpje te rijden. Omdat we niet met de hele klas in de slee konden, verdeelden we ons in twee groepen. De ene groep vertrok met de slee terwijl de anderen de kerk en het knekelhuisje bezochten.

Het was leuk om door zo’n mooi berglandschap met de slee te glijden. Wat zijn die bergen hier toch mooi. Daarna werden we ook nog verwend met  een heerlijk stukje taart of een ijsje. Moe maar voldaan stapten we terug op de lijnbus richting Stanzach.

Na de soep en de boterhammetjes was het tijd om aan ons avondprogramma te beginnen: douchen, dagboek aanvullen en spelletjes spelen.

Klaar om fris is ons bed te duiken. Hopelijk vallen ze hier straks snel in slaap want morgenvroeg vertrekken we weer richting Warth. Wat kijken ze er naar uit om morgen te kunnen gaan skiën.

vrijdag 21 februari

Na een heerlijke maar korte nacht in ons sneeuwklasbed bleef het deze ochtend behoorlijk rustig in Gasthof Krone. Om 7.00 uur werden we vrolijk gewekt door het Fliegerlied. We hadden toch genoeg geslapen om uitbundig mee te dansen op de muziek. Wanneer we beneden kwamen stond er voor ons een heerlijk ontbijt klaar met tirolerbroodjes, choco, confituur en charcuterie. We aten ons buikje goed vol.

Na het ontbijt waren we klaar voor de strijd. Dapper stapten we met al onze skispullen naar de skipiste. In het begin stonden er veel van ons met knikkende knieën op de latten. De skimonitoren Karla en Tijn hadden dit wel door en hielpen ons dan ook om onze eerste schrik te overwinnen. Het eerste dat ze ons geleerd hebben, is veel keer het woord pizzapunt te herhalen. Dit hadden we snel onder de knie. We mochten slalommen rond paaltjes. Op het einde van onze eerste skidag hebben de skimonitoren ons zelfs al meegenomen op een skilift.

Na de skiles reden we met de bus terug naar Gasthof Krone. We hoorden de douche al van ver roepen. We werkten afwisselend in ons sneeuwschoolboek, juf Karin leerde ons een nieuw spel en we mochten eindelijk douchen na een dag zweten.

Na de zware inspanning van vandaag rammelen onze buikjes al. Annemie, Frans en Francine hebben voor ons een maaltijd samengesteld. Vandaag staat er nog op het menu: gebakken aardappelen, boontjes met spek en hamburger. Oh ja en bijna vergeten, als dessert krijgen we nog een ijsje. Dat hebben we verdient na vandaag.

Na het avondeten staat er nog een casinoavond op de planning. We hebben hier toch een paar vragen bij. We zijn daar toch nog veel te jong voor? Hoeveel kunnen we hiermee verdienen? Welke spellen mogen we spelen? Hopelijk krijgen we straks een antwoord op al onze vragen. We kijken alvast uit naar een rustige activiteit binnen.

donderdag 20 februari

Joepie! Het moment waar we zo naar uitgekeken hebben is aangebroken: we vertrekken op sneeuwklassen.

Om 6.45  uur  stonden we, gepakt en gezakt, klaar voor ons groot sneeuwklasavontuur.

Op onze Facebookpagina : Sneeuwklassen De Hei 2025  kan je ons reisverhaal mee volgen.

Omdat we vanavond nog een druk programma hebben, zal er nog geen verslag en fotoalbum op de blog verschijnen. Vanaf morgen kan je elke avond hier terecht voor onze verslagjes en foto’s.

Toffe sneeuwklassen, leuk in de bergen
een toffe groep zijn wij, ja wij! 

Woensdag 15 februari

Gisterenavond trokken we voor een flinke avondwandeling de bossen van Stanzach in. We wandelden onder een prachtige sterrenhemel. In het bos was het echt donker en soms een klein beetje griezelig. Na de mooie tocht door het bos stapten we door naar Jamdo. Hier aten we een lekker ijsje. We kregen ook een frisdrank en hield elke tafel een babbelspel. Moe maar voldaan trokken we naar ons huisje. We kropen meteen in ons warme bed en waren al snel in dromenland.

Vandaag is Matthias jarig en dat hebben we van bij het opstaan gevierd met een luid gezongen verjaardagsliedje. Met een heerlijk ontbijt kon de dag echt goed beginnen.

De zon was vandaag ook weer van de partij. Tijd dus om erop uit te trekken en ons sneeuwklasdorp te gaan verkennen met een vossenjacht. We moesten zoveel mogelijk ‘vossen’ vangen. Dat konden voorwerpen en antwoorden zijn bij een zoekvraag of doe-opdrachten. We speurden het dorpsplein af, gingen de Spar in en spraken heel wat dorpsbewoners aan om ons te helpen. Eén groep sprak de schoolmeester aan en nam de groep heel graag om een kijkje te nemen in de school van Stanzach. We waren wel verwonderd hoe mooi en gezellig het daar was. De meester hielp ons met heel veel vragen en opdrachten.
Elke groep vond het alvast een super leuke voormiddag.

Van al dat speuren krijgen sneeuwklassers honger en dan zijn gelukkig ook onze kookouders daar. Zij maakten voor ons heerlijke Kaiserschmarren.
Voor het eten werd de juf in de bloemetjes gezet voor 25 jaar sneeuwklassen. Ze werd verwend met een geweldig tof lied, mooie vlaggetjes en een lieve kaart en een cadeautje van de kookouders.

Na het heerlijke feestmaal, was het werken geblazen. Onze koffers moesten deze namiddag al bijna helemaal gepakt staan. Met de hulp van de juffen klaarden we de klus in anderhalf uur. Toen trokken we weer het bos in waar we ons uitleefden in het speeltuintje.

Tijdens het vieruurtje vierden we weer Matthias zijn verjaardag. Onze kookouders hadden een heerlijke taart gebakken. Met een bananenmilkshake erbij was het een echt festijn.

Ondertussen was het weer tijd geworden om een verfrissende douche te nemen en wat spelletjes te spelen om vervolgens aan tafel te gaan.
De kookouders staan ondertussen weer in de keuken om straks lekkere schnitzel en spinaziepuree op tafel te zetten.

Dan gaan we de pannen van het dak swingen in het swingpaleis ! Het zal weer een leuke avond vol dans en muziek worden.

Morgen trekken we een laatste keer naar Warth-Salober om te skiën. Daarna pakken we onze skikleren in, gaan we pizza eten en vermoedelijk vertrekken we rond 20 uur richting België.
Morgen zetten we geen verslag meer op de blog. We houden jullie via onze Facebookpagina verder op de hoogte.

Dinsdag  14  februari

Nadat we gisterenavond de moordenaar in ons Cluedo spel gevat hadden, konden we met een gerust hart gaan slapen. Iedereen lag snel in dromenland. Veel oogjes bleven vandaag nog toe toen we om 7 uur de radio opzette. Maar op de tonen van het Fliegerlied sprong iedereen toch het bed uit.

Met een heerlijk ontbijt kon onze tweede volledige ski dag echt beginnen.

We trokken onder een stralend zonnetje naar Warth-Salober om te gaan skiën. In de bergen hingen er mooie sluierwolken voor het zonnetje. Ideaal om te skiën. De skileraars Jan en Werner stonden ons al opwachten. Eerst trokken we  naar de pannenkoekenlift. Toen het remmen en ploegen al goed lukte, trok de groep van Werner naar de eerste stoeltjeslift. Wat deden ze dat mooi! Het was een plezier om hen van de piste te zien komen. Op het einde van de les zagen we ook de groep van Jan op de stoeltjes lift. Ook deze groep skiede die eerste grotere piste mooi naar beneden. Al gingen er hier en daar nog wel een paar uit de bocht. Die stonden snel weer recht en skieden dapper verder.

Om 12 uur was de eerste les van de dag voorbij. De picknick smaakte ongelooflijk lekker. We hadden dan ook allemaal grote honger. De juffen trakteerden nog met een lekkere koek en zo waren we om kwart voor één weer paraat voor de tweede les.

De groep van Werner trok hoog het skigebied in. Met de hulp van de juffen lukte het om met veilig met de 6-zetellift naar de Saloberkopf te gaan. Zij skieden al dapper in het hoge skigebied. En zalig dat ze het vonden. De groep van Jan nam de hele namiddag de stoeltjeslift en deden beneden alle pistes. Ook zij genoten volop van hun ski les.

Om 15 uur was iedereen bekaf maar dolgelukkig na zo’n fijne skidag. Als de ski’s in het hok stonden en iedereen zijn skibotten uit had genoten we van heerlijke wafeltjes, een appel of een banaan.

Om 16.30 uur waren we in ons huisje en kregen we ook nog een frisdrankje.

Dan begon ons vast vooravond programma: douchen, een spel spelen en ons dagboek aanvullen.

Daarna gaan we aan tafel want onze kookouders hebben lekkere vidé klaargemaakt. Met gebakken patatjes en erwtjes en worteltjes daarbij gaat dat zeker smullen worden.

Na het eten trekken we he woud van Stanzach in voor een avondwandeling. Om de avond af te sluiten, gaan we nog een ijsje eten in Jamdo.

Met andere woorden: we hebben nog een toffe avond voor de boeg.

maandag 13 februari

Pfff… wat was het moeilijk opstaan vanmorgen. We lagen gisterenavond dan ook laat in ons bed. We zijn op de Tiroler avond nogal uit de bol gegaan. We zongen en dansten met veel plezier. Stefan und Harald zorgden ervoor dat we lekker uit de bol konden gaan. Ze speelden voor ons echte Tiroler liedjes en ze leerden ons zelfs jodelen. Met enkele dansnummers ertussen werd het echt een vrolijke avond.

Onze kookouders zorgden voor een lekkere start van de dag. Ze bakten voor ons heerlijke wentelteefjes. Natuurlijk kregen we ook ons heerlijk Tiroler broodje. Op het ontbijtbuffet stond ook nog een frisse fruitsalade, yoghurt, cornflakes en vers fruit. Na dit gezonde ontbijt waren we helemaal klaar voor weer een nieuwe dag.

We maakten even wat tijd vrij om onze kamer eens goed op te ruimen.

Nadien trokken we naar het dorpsplein. Viviane leerde ons daar enkele toffe volksdansen. We kunnen en kennen ondertussen al heel wat dansen: ‘Bal in de straat, ‘Het smidje’, ‘Kuierend’, ‘Yoego’ en ‘Brousse, brousse’.

Het dorp genoot mee van ons optreden. En wij, wij vonden het geweldig plezant.

We maakten nog een kleine wandeling in het dorpje en dan was het alweer tijd om aan tafel te gaan.

Brood met tonijnsalade, perzik, sla en tomaat en een keuze aan beleg. Het ging allemaal vlot binnen. Ook het dessert ging nog vlot binnen. Rijstpap, fruitsalade, pudding of een stuk fruit. Keuze genoeg dus. Onze broeken beginnen ondertussen al een beetje te spannen.

Vol energie stonden we met onze poepplankjes klaar om naar de Jöchelspitze te trekken.

Met de nieuwe 8-persoonsgondel werden we naar 1 800m hoogte gebracht. Zalig!  Het zonnetjes was vandaag weer van de partij. Zo konden we volop genieten van het adembenemende berglandschap van de Lechtaler Alpen.

Terug aangekomen in het dalstation konden we ons volop uitleven  in de sneeuw. Met onze poepplankjes gleden we naar beneden. Dolle pret. We kregen ook een verfrissend drankje. Zo konden we tussen het glijden door onze dorst lessen. Dat was nodig ook want we hebben nogal gezweet van al die inspanningen. 

Terug in Gasthof Krone deed de douche ons geweldig deugd. Na het dagelijkse douche- en spelmoment maken we ons klaar om de moordenaar te zoeken in ons cluedospel. Dit wordt zeker een spannende avond.

Zondag 12 februari

Over zon- en feestdagen gesproken….

 Vandaag was het hier letterlijk een ZON-dag en een FEEST-dag !

Op de tonen van het Fliegerlied vlogen we er meteen in ! Nadat we de laatste restjes slaap uit onze ogen hadden gewassen en onze skikleding hadden klaargelegd serveerden onze kookouders deze morgen spek en eieren. Kwestie van goed voorbereid te zijn op de actieve dag die ons te wachten stond!

En wat voor een dag !

Gekleed als professionele skiërs en met een stevige picknick in de rugzak trokken we naar Warth. Zo groen als het dal erbij ligt, zoveel sneeuw ligt er in het skigebied van Warth-Schröcken. Voor ons, kinderen van de lage landen, een ongekend tafereel van sneeuw, VEEL sneeuw, skiliften, skiërs en dat alles onder een stralende zon. 

En de kinderen van De Hei verdienen toch wel een compliment, want 2 uur skiën in de voormiddag en dan nog eens 2 uur in de namiddag is niet voor watjes ! Alle basistechnieken van het skiën kwamen aan bod, stoppen en bochten maken, vallen en opstaan en met veel doorzettingsvermogen en een niet-aflatend enthousiasme lieten jullie kinderen zich van hun beste kant zien. Pluim op jullie hoed, lieve mama’s en papa’s,jullie mogen trots zijn !

Eens in de bus terug naar huis, sloeg de vermoeidheid toe en er waren verschillende kinderen die een flinke dut gedaan hebben om de batterijen weer wat op te laden ! En eerlijk gezegd, we snapten het helemaal !

Maar een frisse douche later was er echter al niets meer van die vermoeidheid te merken ! En na een heerlijk avondmaal waren we er weer helemaal klaar voor ! Onze kookouders, Frans, Francine en Mieke zijn grote supporters van De Hei en dat merk je.

Ze steken met plezier een tandje bij om de kinderen extra te verwennen. En om de één of andere reden smaakt het hier allemaal ook beter dan thuis !

En om de dag helemaal compleet te maken, trekken we na het avondeten naar de Jamdo !Daar gaan 2 Tirolermuzikanten ons een hele avond vermaken met Tirolerliedjes, meezingers en dansliedjes. Het zal beslist een leuke avond worden. En morgen …kunnen we gelukkig wat langer slapen.

Zaterdag 03 februari

Gisterenavond hebben we genoten van een spannende casinoavond vol spelplezier, spanning, uitdagingen, verliezen en ook winnen van jetons. Door het personeel van casino Krone werden we verwelkomd en gescreend. Avondkledij was tot in de puntjes verzorgd, iedereen zette zijn beste beentje voor. Een keertje mogen gokken op de roulette… “Landen we op rood of zwart ???”, “Win ik of verlies ik?”. Een vriendelijke bankbediende hielp ons graag verder met het wisselen van onze munten. Koeienbellen kondigden de sluitingstijd van casino Krone aan… nog 1 keer de kans om te winnen of te verliezen. Zouden er kinderen bij zijn die bankroet zijn?

Om 21.45 u werden we vriendelijk naar onze kamers begeleid en na 15 min was het jabbedabedoe lichtjes uit en mondjes toe. Slaapwel!

Opnieuw galmde ons ochtenddeuntje om 07.15 u door de box in de gang. Vanuit elke kamerdeur kwamen onze goed uitgeslapen jongens en meisjes opduiken, de ene al wat sneller dan de andere, maar eens “het Fliegerlied” zijn eerst tonen liet horen, vlogen onze armen de lucht in… und ich flieg, flieg,….

Nu snel een kijkje nemen op het bord, zodat iedereen weet wat te zoeken in de kleerkast. Dan snoetjes wassen en tanden poetsen en iedereen is klaar om naar beneden te gaan.

Daar genoten  we opnieuw van een overheerlijk ontbijt, een tirolerbroodje met beleg naar keuze, warme chocolademelk, thee, koffie of water. Maar eerst ons liedje “ De zon” nog zingen, want die was beloofd voor vandaag !!!

Na het ontbijt trokken we de wandelschoenen aan en trokken we erop uit in Stanzach. We kregen van juf Carine een deskundige uitleg over het ontstaan van de oevers, rolkeien, splijtstenen en we namen de tijd voor een fotoshoot !

Onze wandeling ging verder richting skipiste in Stanzach. Normaal is deze bedekt met een laag sneeuw, maar nu lag ze er groen bij. We beseften op dat moment wat een luxe we hebben om in Warth te kunnen gaan skiën ! En we hebben de busrit van een uur er echt wel voor over.

Terug in ons huisje verwenden onze lieve kookouders ons met balletjes in tomatensaus ! En ze smaakten heerlijk na een hele ochtend buiten wandelen en spelen.

Onze middagpauze was goed getimed, eten, afruimen, tafel proper maken en opnieuw onze wandelschoenen, jas, muts en handschoenen aan want om 12.37 uur moesten we de bus halen richting Elbigenalp. Spannend, wat mochten we nu weer verwachten ?

In Elbigenalp stapten we van de bus. Er werd ons gevraagd om 2 groepjes te maken die we zelf mochten kiezen. Oké, verdeling in kannen en kruiken, net op tijd want daar hoorden we de belletjes van de paarden. We gingen met de arrenslee door het landschap van Elbigenalp, de bordercolli van het gezin liep ons voor en sprong af en toe mee op de arrenslee. En de zon was ook van de partij, ze pronkte aan een blauwe hemel.

De andere groep bezocht ondertussen het kerkje van Elbigenalp. Eigenlijk keken we daar niet zo naar uit. “Wat een saaie boel !” dachten toch wel een aantal van ons. We kregen we een interessante uitleg over de kerk en het knekelhuisje. Weten jullie wat een knekelhuisje is?

Dat vertellen we jullie wel binnen een paar dagen.

Maar oh, wat vielen onze mondjes open toen we in het kerkje kwamen, we luisterden naar mooie verhalen, bewonderden mooie plafond- en muurschilderingen, een bezochten het ‘oksaal’ waar het kerkkoor van Elbigenalp de vieringen opluistert. We moesten onze mening herzien: “Saai? Dit was helemaal niet saai!”

De twee groepen kwamen ongeveer gelijktijdig aan op onze startplaats. En toen volgde er nog een verrassing! We werden verwend met een heerlijk stuk taart en een drankje. We horen jullie al vragen:” Welke taart?”. Zijn jullie klaar? Hier komt het: stracchiatellataart, chocoladetaart, tiramisutaart, notentaart en apfelstrudel,  zoveel keuze en alles smaakte overheerlijk.   

Hmmmm, hoe lekker was dit en wat hebben we gesmuld….

Met goedgevulde buikjes keerden we terug richting Stanzach.

Daar volgde het vaste ritueel dat we nu al wel beet hebben. Onze wandelschoenen uit, eventjes de warme kledij uit en ons klaar maken om achtereenvolgens te douchen, ons dagboek in te vullen en een spelletje te spelen. Ondertussen komt de geur van het avondeten ons al tegemoet vanuit de keuken.

Als alle taken volbracht zijn, kunnen we opnieuw onze beentjes onder tafel schuiven en genieten van een overheerlijke macaronischotel met hesp en kaas. Kookouders, wat verwennen jullie ons toch !

We kijken opnieuw uit naar het avondprogramma, een spel en een verrassing. Nu eerst eten zodat we wat extra kunnen aansterken voor onze skidag van morgen……

Morgen verneem je meer. Knipoogje!

Vrijdag  10  februari

Na een heerlijke maar korte eerste nacht in ons sneeuwklas bed bleef het deze morgen heel rustig in Gasthof Krone. Om 7 uur klonk het Fliegerlied uit de boxen en kwamen de eerste slaapkopjes uit hun bed.
Iedereen had goed geslapen al hadden er en paar nog kleine oogjes.
Om 7.30 uur konden we smullen van een heerlijk Tirolerbroodje, kaas, vleesjes, choco, confituur en cornflakes.
Na het ontbijt trokken we naar het bureau van Jeka. Daar pasten we onze skibotten en kregen onze skilatten. Een zwaar karwei om zowel de botten, latten en stokken te dragen. Gelukkig mochten we onze ski’s in een aanhangwagen zetten en moesten we alleen onze skibottas en stokken dragen.

Terug in ons huisje schreven we de brieven en kaartjes. Omdat we al om 11.30 uur naar Warth moesten vertrekken, zijn die nog niet allemaal geschreven. Onze kookouders hadden pompoensoep gemaakt en lekkere croques gebakken zodat we sterk stonden voor onze eerste skiles.

Om 12.40 uur kwamen we aan in Warth en maakten we kennis met Werner en Sophie, onze skimonitors. We leerden onze ski’s aandoen, stappen met onze latten. Wat later leerden we ploegen, bochten nemen en parallel skiën. Reuze fijn vonden we dat. Werner en Sophie waren na 2 uur skiles al onze helden. De wafel en banaantjes die de juffen bij hadden smaakten ons. Deze extra energie hadden we echt wel nodig.

Om 15.30 uur trokken we terug richting Stanzach. Na dat zweten van de eerste skiles genoten we van een frisse douche, schreven we in ons dagboek en zongen we uit volle borst.

Zo dadelijk schuiven we aan tafel. Onze kookouders, Frans, Francine zorgen weer voor een heerlijke maaltijd. Straks staan er kippenhaasjes, wortelpuree en een lekker dessertje op het menu.

Straks trekken we onze mooiste kleren aan en gaan we een gokje wagen in Casino Krone. Hopelijk zullen er niet te veel sneeuwklassers bankroet eindigen vanavond.

Donderdag 1 februari

Jodelahiti! Het moment waar we zo naar uitgekeken hebben is aangebroken: we vertrekken op sneeuwklassen.

Om zes uur al  stonden we, gepakt en gezakt, klaar aan de school. Heel lang moesten we niet wachten want de bus was er 10 minuutjes later. Ook Viviane, juf Helena en onze kookouder, Mieke stonden klaar om samen met ons te vertrekken.

Het vertrek verliep was voor sommige onder ons toch wat moeilijk. Kusje hier, kusje daar ... en weg dan maar. Misschien pinkte er hier en daar wel een mama, een papa of een sneeuwklasser een traantje weg. Dat verdriet duurde gelukkig niet zo lang. 

Eens we goed en wel op weg waren zat de stemming  er al goed in.  We zongen uit volle borst onze sneeuwklasliedjes.

In Geel en Kwaadmechelen haalden we nog kookouders op. Zo maakten we ook al kennis met Frans en Francine.

Wat  later arriveerden we in het mooie dorpje Korspel-Beverlo. Daar stond naast een bende sneeuwklassers ook Marijke op ons te wachten. Nu konden we kennismaken met onze vierde juf en was onze groep helemaal compleet.
We hebben de hele weg tijd om onze begeleiders beter te leren kennen.

In Aken stopten we al een eerste keer.  Na een plasje reden we verder richting Koblenz. 

Terug op de snelweg keken we naar een film van inside out.  Iedereen keek geboeid en het bleef heerlijk stil op de bus.  We vonden het best gezellig.

Tussendoor aten we onze bokes op en vertelden we wat tegen elkaar. We zongen nog wat liedjes en voor we het wisten waren we in Wonnegau. Daar stopten we een tweede keer en konden er even ravotten in de speeltuin.

Terug op de bus keken we naar de film ‘Cool runnings’. De meester van Beverlo had ook voor ons een toffe muziekquiz voorzien. Kei leuk vonden we dat. Lisa en Geraldine wonnen de quiz voor onze school.

Om vijf uur stopten we in Illertal voor een laatste plaspauze.  Een kwartiertje later trokken we echt richting Oostenrijk.   Schrek begeleidde ons tijdens het laatste stukje. Rond 18.15 uur reden we eindelijk de grens over.

Rond 19  uur reden we eindelijk Stanzach binnen.

Als we aankwamen aan ons huisje "Krone", hebben de kinderen meteen de koffers naar binnen gedragen.  Dit verliep zeer vlot. Ook het uitpakken verliep zonder veel problemen. Iedereen was moe maar goedgezind.

Even later mochten we aan tafel.  We genoten van een heerlijk bord soep en lekkere boterhammetjes.  

Om 21.40 uur lag iedereen na een vermoeiende dag in bed.

Met een moe maar goed gevoel zien we de volgende dagen tegemoet.  En gaan we er een geweldige tijd van maken in Stanzach.