Een spiritueel roosje uit mijn doosje,

" Gegroet, gij Moeder van genade,

u prijzen alle volken groot.

Gezegend zijt gij onder de vrouwen,

gezegend die Gods woord hebt geloofd" (Hymne, getijdenboek, 1552).

Meer dan 150 jaar geleden is de Onbevlekte Maagd in Lourdes verschenen.

Tussen de bergen in een grot van steen, een klein meisje was daar alleen.

Zij luisterde en deed wat Maria gevraagd had, maakte een kuiltje terwijl zij eerbiedig bad.

Veel zieken bezochten later deze bron, verkregen troost of genezing zoveel dit kon.

Mijn moeder vertelde het als een sprookje, sindsdien koesterde mijn kinderhart een droompje.

Eens dicht bij ons Lieve Vrouwke te zijn,stil en alleen, tussen de bergen aan de grot van steen.

Na zeer veel jaren van geduld, werd mijn hartenwens vervuld.

Door een vakantietrip kreeg ik wat ik wou, met het gezin zoals God het plannen zou.

Geknield bad ik aan de grot van steen ; " Maria, wees mijn troost wanneer ik ween ".

Een diep verlangen trok mij naar de bron, daar kreeg ik het licht van de zon.

Het oneindig vertrouwen voor de Moeder Maagd, die de toekomst in handen draagt.

Haar liefde dreef ons naar wat ik zocht, en ons leven nam een grote bocht.

Maria wist ons hart te raken, om van ons een apostel te maken.

Door Haar fijngevoelig gebaar, werd Maria’s liefdesdroom in ons waar.

De rozenkrans kreeg een nieuw leven, om geestelijk voedsel door te geven.

Er groeide een Krans van Rozen, waarin veel mensenharten voor de Moeder Gods kozen.

Zo ontvangt onze Koningin van de Vrede, duizenden roosjes om Haar Moederlijke zegen.

Om al de genade en goedheid te gedenken, wilde wij onze dankbaarheid schenken.

Zoals elk heiligdom blijft Lourdes een aantrekkingskracht, waar Maria op ieder kind wacht.

En zie, hier staan wij voor de gezegende grot, met kinderen en kleinkinderen, dankzij God.

Biddend en stil met gevouwen handen, opdat het vlammetje in ons mag blijven branden.

We blazen een handkusje naar het Mariabeeld, dat met zachte glimlach onze harten steelt.

Voor wij terug naar huis toegaan, zingen we luid en vreugdevol met vrienden allen saam.

"Ave, Ave, Ave Maria, Ave, Ave, Ave Maria.

Verenigd in de Krans van Rozen, de Moederlijke zegen,

Lea.

Augustus 2011.

Boodschap van 25 augustus 2011.

Lieve kinderen, vandaag roep ik u op om te bidden en te vasten voor mijn intenties, omdat Satan mijn plan wil vernietigen. Ik ben hier met deze parochie begonnen en ik heb de ganse wereld uitgenodigd. Velen hebben antwoord gegeven, maar er is een zeer groot aantal die mijn oproep niet wil horen, noch aanvaarden. Daarom, u die "ja" gezegd hebt, wees sterk en vastberaden. Dank dat u aan mijn oproep gevolg hebt gegeven.

Twaalfde Jaargang nummer 8.

NIEUWSBRIEF.

Medjugorje 23 juni – 4 juli 2011

Als ik u iets ga vertellen over mijn bedevaart naar Medjugorje, dan baseer ik me op de uitspraak van Jezus: "aan de vruchten zult gij de boom erkennen."

De erkende marioloog René Laurentin heeft Medjugorje uitvoerig onderzocht en kwam tot de conclusie: "de vruchten van Medjugorje tonen aan dat dit van de hemel komt."

Ik wil hier vertellen, wat ik zelf kort geleden heb ervaren in Medjugorje.

De hele morgen door zijn er heilige Missen in diverse talen. ’s Avonds worden er twee rozenhoedjes van de rozenkrans gebeden van 18.00 tot 19.00 uur, waarna de internationale Heilige Mis volgt tot 20.00 uur, waarbij het evangelie wordt gelezen in vele talen. Buiten de kerk staat een hele rij biechtstoelen en de hele dag door komen de mensen daar biechten. Ze klampen je ook op de weg gewoon aan en vragen: mag ik even biechten?

Twee avonden in de week is er uitstelling van het Allerheiligst Sacrament buiten onder een grote tent van 22.00 tot 23.00 uur waaraan honderden mensen deelnemen.

Ik was daar vanwege het 30-jarig jubileum van de verschijningen, die begonnen op 24 juni 1981. Maria verscheen aan vier meisjes en twee jongens en tot vandaag verschijnt Zij nog dagelijks aan twee van hen.

De bisschop van Mostar, waaronder Medjugorje valt, gelooft niet in de verschijningen en is er fel tegen. Maar aangezien de kerk niet heen kan om het toenemende aantal mensen, dat daar komt bidden, al 30 jaar lang, heeft Rome een commissie ingesteld onder leiding van kardinaal Ruini, die de verschijningen onderzoekt. Kardinaal Ratzinger is op bezoek geweest voor hij Paus Benedictus XVI werd, en kort geleden heeft hij de 6 zieners/zieneressen naar Rome geroepen om persoonlijk met hen te praten.

Wat mij persoonlijk diep heeft getroffen en wat ik nog nooit eerder had meegemaakt, waren twee duivel uitdrijvingen, net na de Heilige Mis van 20.00 uur, net naast de kerk. De ene keer was het een jonge vrouw, de andere keer een jonge man. Onder stuiptrekkingen lag hij te schreeuwen sloeg met zijn armen en schudde zijn hoofd. Die schreeuw, die uit zijn keel kwam, was zo diep en intens, dat ik het niet kan nadoen; die kwam recht uit de hel. Priesters baden over hem, hielden een kruis over hem en besprenkelden hem met wijwater. Ik heb zelf ook een tijdje met mijn arm uitgestrekt over hem gebeden. Het deed me denken aan het verhaal in het evangelie, toen Jezus in Kafarnaum een duivel uitdreef. Die spartelde ook tegen, maar ging wel weg uit die jongen. Wat ik in Medjugorje meemaakte, was precies wat Jezus deed in Kafarnaum.

Dit gebeurt meerdere malen in Medjugorje en als de duivel in contact komt met Maria, wint Maria altijd. Ik zie het zo: er lopen in de wereld bezetenen rond, vaak zonder dat die mensen, die bezeten zijn, het zelf weten, maar als ze in de buurt van een bedevaartplaats komen, weten de duivels: mijn uren zijn geteld, ik moet hier uit en dat willen ze niet. Terug naar de hel is veel erger dan in een mens wonen. Ze spartelen tegen maar het is een ongelijke strijd. Maria wint altijd.

Voor mij is dit een bevestiging van Medjugorje, getuige Jezus’ eigen woorden: "Elk koninkrijk dat innerlijk verdeeld is, gaat ten onder. Als ook de satan verdeeld is – en zijn eigen duivels uitdrijft – hoe kan zijn rijk dan standhouden? Maar als Ik door de vinger Gods – door mijn priesters – de duivels uitdrijf, dan is kennelijk het Rijk Gods onder u gekomen". Medjugorje is een genadeoord. Ik maak er geen propaganda voor, maar ik denk alleen aan de woorden, die Jezus richtte tot de twee leerlingen van Johannes, die Jezus volgden en Hem vroegen: waar woont Gij? Jezus, zei hun: komt en ziet en ze bleven de hele dag bij Hem.

Maria van Medjugorje zegt hetzelfde: komt en ziet. En dan blijf je vanzelf bij Maria en Jezus.

Pater Henk Kager.

Heythuysen.

"O Maria, zonder zonden ontvangen, bid voor ons,

die onze toevlucht tot U nemen."

Vanwege  Jules  Jacomen.

In de volgende nieuwsbrief zullen wij uitvoerig uitwijden over het minder gekende bedevaartoord "Gaverland". De feestelijkheden voor het jubeljaar 2011 - 2012 zijn ingezet op 15 Augustus en worden op beëindigd op 15 Augustus 2012. Gedurende dit jubeljaar wordt de vinding van het miraculeuze Mariabeeld gevierd (1511 – 2011) en de 100 jarige herdenking van de pauselijke kroning (1912 – 2012)

KATHOLIEK SPANJE IN CIJFERS

Hilversum) 14 augustus 2011 - Spanje is deze week het gastland voor duizenden katholieke jongeren uit de hele wereld. Pelgrimsgroepen doen op hun reis naar de Wereldjongerendagen in Madrid verscheidene Spaanse dorpen en steden aan. Daar maken zij kennis met de flamboyante katholieke cultuur van het land, met haar vele kathedralen, kloosters, heiligenprocessies en volksdevoties.

Ook al heeft de secularisatie en het antiklerikalisme er hard toegeslagen, Spanje blijft een katholiek land. Hieronder een aantal cijfers (d.d. 31 december 2010) met betrekking tot katholiek Spanje, verstrekt door het Staatssecretariaat van de Heilige Stoel.

Aantal katholieken.
Spanje telt ongeveer 46.073.000 inwoners, waarvan 92 procent katholieken.

Pastorale centra.
Er zijn 22.890 parochies en 4.907 andere pastorale centra, verdeeld over 14 kerkprovincies, bestaande uit 69 diocesen.

Clerus.
De Spaanse kerk telt 126 bisschoppen, 16.689 diocesane priesters, 8.089 religieuze priesters, 380 permanente diakens, 3.847 broeders en fraters, 50.337 kloosterzusters, 637 lekenmissionarissen en 99.581 catechisten.

Priesters.
Eén op de 1.705 katholieken is priester. Het aantal priesters per pastoraal centrum bedraagt 0,89.

van 25 Augustus 2011

Priesterroepingen. Er zijn 1.258 kleinseminaristen (voortgezet onderwijs) en 1.866 grootseminaristen. Van de 100.000 katholieke inwoners van Spanje zijn er 4,05 grootseminarist. De verhouding tussen het aantal priesters en het aantal grootseminaristen bedraagt 100/7,53.

Kent U dit Mariaal bedevaartoord?

HET MARIALE BEDEVAARTOORD IN FOY-NOTRE-DAME

De bedevaart naar dat onooglijk klein dorp ontstond in 1609 toen een 22 centimeter hoog beeld van Onze-Lieve-Vrouw in kwarts werd ontdekt in een omgehakte eik. Een aantal mirakelen die aan dat beeld worden toegeschreven, leidden tot een populaire mariale devotie. Zo schonken de aartshertogen Albrecht en Isabella bij hun bezoek aan Foy-Notre-Dame in 1619 een beeld aan de kerk. Enkele jaren later kwam de huidige monumentale kerk tot stand. Als pastoor van Profonville in de jaren 1997-2004 kwam ik hier ieder jaar met de jongeren van de catechese op bezoek’, vertelt Scholtes. ‘Wat mij in die monumentale renaissancekerk aantrekt, is haar sobere exterieur en rijkelijk versierde interieur: één ruimte van veertig meter lang en elf meter breed. Dat alles was het werk van één man: Michel Stilmant uit Dinant. Hij was tezelfdertijd architect, schilder en beeldhouwer. Uniek is het eikenhouten vlakke plafond met zeven vierkanten in 21 opeenvolgende rijen. De 147 casementen bevatten ex-voto’s die door bedevaarders werden aangebracht.

WERELDWIJDE DEVOTIE

Sinds het begin van de zeventiende eeuw vonden geen wijzigingen aan het kerkgebouw plaats. De premonstratenzers van de abdij van Leffe verzorgen de liturgische diensten in de kerk. In de regio werden kapelletjes en genootschappen opgericht ter ere van Onze-Lieve-Vrouw van Foy. Die devotie verspreidde zich wereldwijd. Zo stichtten emigranten in de Canadese provincie Québec de gemeente Sainte Foy. "Tot op vandaag behoudt die plaats haar aantrekkingskracht", onderstreept Scholtes. "Wat mij iedere keer opnieuw treft, is de sfeervolle muziek in de kerk. En naast de kerk een gezellig barrestaurant. Ook die hoort thuis bij een bedevaartsoord.

FOLDER:

EEN WONDERBARE VONDST

Volgens de overlevering trof een houthakker op 5 juli 1609 een bescheiden Madonnabeeldje aan in het midden van de stam van een oude eik die hij aan het kappen was. Het gaat om een pijpaarden beeldje waarvan de gotische vorm sterk doet denken aan de manier waarop devotiebeeldjes in de 15de eeuw in de streek van Utrecht vervaardigd werden. Het verhaal meldt dat het beeldje bij het klieven geraakt werd waarbij het hoofd afgeslagen was. Een jonge maagd zou de twee stukken naar een naburige boerderij gebracht hebben en het hoofd met behulp van enkele druppels was op zijn plaats gelijmd hebben. Het madonnabeeldje werd een tijdje in een andere eik in de buurt gehangen maar uit veiligheidsoverwegingen werd het naar de kapel van het Kasteel van Vèves overgebracht enkele kilometer daarvandaan waar het zeven jaar bewaard zal blijven.

DE EERSTE WONDEREN

Het eerste wonder wordt pas in 1616 gemeld. Martin Pieltens is het slachtoffer van een hevige hernia-aanval. Hij smeekt Onze Lieve Vrouw om genezing en belooft ze te komen eren op de plaats waar haar beeltenis gevonden werd. De pijn verzacht en Pieltens begeeft zich vervolgens naar Foy om haar te bedanken op de plek waar ze in een boomholte verbleef. Het nieuws van de genezing verspreid zich en geeft aanleiding tot een toeloop van pelgrims naar Vèves. Andere mirakels doen zich voor waaronder de genezing van de zoon van de

heer van Celles die halfdood in de koer van het kasteel gevonden was. Het Madonnabeeld wordt tot hem

gebracht en tegen zijn lippen gedrukt, waarvan hij meteen opknapt. Het verhaal van de wonderbaarlijke vondst en de daaropvolgende miraculeuze genezingen is van de hand van de jezuïet Pierre Bouille, rector van het college van Dinant. Hij laat een boekje in 1616 verschijnen dat over de hele wereld verspreid zal worden. Het gaat om een apologetisch verhaal met als doel de verdiensten te loven van Onze Lieve Vrouw van Foy. Het aantal pelgrims groeit gestadig en er wordt besloten een kapel in Foy op te trekken.

DE AARTSHERTOGEN

Op 20 juli 1619 komen de aartshertogen Albrecht en Isabella in Foy bidden. Zij schenken het heiligdom een schilderij waarop Maria en Elisabeth in gezelschap van Jezus en Johannes de Doper afgebeeld staan. Het hangt nog altijd links aan de muur. De aartshertogen koesterden een bijzondere liefde voor het verhaal over de ontmoeting tussen Maria en Elisabeth. Het is inderdaad tijdens de Maria-Visitatie dat de oude en onvruchtbare Elisabeth de eerste tekenen van een zwangerschap vernam waar ze niet meer op hoopte. Het huwelijk van het aartshertogelijke paar vond plaats in 1598 maar ze zijn kinderloos gebleven en dit tot grote droefheid van Isabella die Maria meermaals haar leed en smeekbeden toevertrouwde tijdens bedevaarten naar Halle, Laken of Scherpenheuvel. Deze bevoorrechte relatie tussen de Maagd Maria en Elisabeth is een vaak wederkerend thema in de iconografie van de door de aartshertogen geschonken kunstwerken.

DE BOUW VAN EEN GROTE KERK

Gesterkt door de steun van de aartshertogen verspreidt de reputatie van Onze Lieve Vrouw van Foy zich tot over de grenzen. Pelgrims stromen toe, schenkingen stapelen zich op, het heiligdom verrijkt zich aanzienlijk Er wordt dus besloten een nieuwe kerk te bouwen, een omvangrijk gebouw naar de laatste mode. Het project wordt toevertrouwd aan stielmensen uit Dinant, Michel en Gaspart Stilmant, bijgestaan door de schilder Guillaume Goblet. De werkzaamheden gaan van start in 1622 en vorderen snel. In 1626 schenkt de prins-bisschop het hoogaltaar. Een opschrift herinnert eraan dat deze daad gesteld werd in de eer van de Madonna van Foy, in erkenning van de ontelbare gunsten die haar over heel de wereld beroemd gemaakt hebben, voor de eeuwige verwarring van de beeldenstormers en de versterking van het door onze voorvaderen geschonken geloof

TUSSEN RENAISSANCE EN BAROK

Vanuit stilistisch oogpunt bevindt de kerk van Foy-Notre-Dame zich tussen renaissance en barok. De zoldering, het paneelwerk, de zanggalerij en de preekstoel getuigen van het voortbestaan van een renaissance-traditie in onze streken tot in het begin van de 17de eeuw. De altaren daarentegen breken met de renaissance-geest en duiden op de komst van de barokkunst ontstaan in Rome tegen het einde van de l6de eeuw. In deze kerk was de hoofdbekommernis van de bouwheer niet de stijl maar wel het iconografisch programma dat kenmerkend is voor een kerk uit de periode van de contrareformatie.

DE BEROEMDE ZOLDERING

De zoldering bestaat uit rijen van geschilderde vakken uitgevoerd in het prinsbisdom Luik in het begin van de 17de eeuw. Zo zijn er meer, maar die van Foy-Notre-Dame is waarschijnlijk de meest bekende en de best bewaarde. Het werd in 2003 geklasseerd als ‘patrimoine exceptionnel de Wallonie’ (uitzonderlijk Waals erfgoed). Deze architecturale praktijk stamt uit de Italiaanse renaissance. Ze getuigt van een bepaald archaïsme tegenover de baroktrend die in deze periode voet aan de grond zet in onze contreien. Ze biedt echter meerdere voordelen. De zoldering laat toe een groot aantal afbeeldingen van heiligen of van het leven van Christus in het heiligdom te integreren, hetgeen in de lijn staat van de aanbevelingen van het Concilie van Trente inzake de heiligenverering en het gebruik van afbeeldingen. In de praktijk is een zoldering lichter en goedkoper dan een gewelf. Het maakt de bouw van een grote hall mogelijk omringd door dunnere muren zonder schoormuren. Tenslotte biedt het de pelgrims de gelegenheid om een paneel te doneren zodat de bouwkosten verlaagd kunnen worden.

DE ROZENKRANS

Het iconografisch hoofdthema van de kerk is de Rozenkrans. Dit gebed bestaat uit vijftien maal tien gebeden gericht tot Maria (Weesgegroet), telkens geassocieerd met een meditatie over een episode uit het leven van de Heilige Maagd. De Rozenkrans wordt zo een meditatie over het leven van Maria met als hoogtepunt haar apotheose in de hemel. De gelovige die zich innig aan Maria spiegelt, kan hopen om zoals zij zich bij de volkomenheid van God te vervoegen. De as van de zoldering bestaat uit zeventien taferelen die uitkomen op de Ten hemelopneming.

OP DE KANSEL ERGENS IN LIMBURG.

Beste broeders en zusters,

Men heeft mij gevraagd iets meer te vertellen over de aflatenleer.

Voor de critici: de aflatenleer is een geloofspunt, en wat ik nu zal vertellen, is de leer van de hedendaagse theologie, namelijk de Kerkelijke leer van na het 2de Vaticaans Concilie. De Kerk veroordeelt degenen die ofwel beweren dat aflaten nutteloos zijn, ofwel ontkennen dat de Kerk de macht heeft aflaten te verlenen.

We weten dat iedere mens, hoe goed hij het ook meent, fouten maakt tijdens zijn leven. We zijn immers onvolmaakt, zodat we, vaak tegen onze wil in, zondigen. We geloven echter in een barmhartige God die alles wil vergeven, maar tevens weten we dat God ook rechtvaardig is. Wij, die naar Gods beeld geschapen zijn, voelen aan, dat als iemand iets misdoet dat hij daarvoor ook een straf oploopt. Dit zegt ons natuurlijk geweten.

Het is waanzin te geloven dat iedereen, hoe goddeloos hij ook geleefd heeft, bij zijn sterven onmiddellijk in de hemel opgenomen wordt. Het zou niet rechtvaardig zijn van God. Dan zijn alle mensen die godvruchtig en liefdevol geleefd hebben, benadeeld. In de Apocalyps staat immers dat niets onreins de hemel kan binnengaan. Anders is het geen hemel meer. En toch, is de grootste eigenschap van God, zijn barmhartigheid. Onze zonden worden vergeven bij de persoonlijke belijdenis van onze zonden tijdens de biecht. Maar de zogenaamde straffen blijven, met andere woorden: we moeten het terug goed maken door boete te doen. Deze zondestraffen worden gedeeltelijk kwijtgescholden door de penitentie, die de priester geeft, ook door onze goede werken hier

op aarde, en door ons lijden en tegenslagen geduldig te dragen. De rest wordt dan vereffend in het zogenaamde vagevuur.

Of zoals Jezus bij Lukas zegt: ‘Ge zult er niet uitkomen, voordat ge tot de laatste cent betaald hebt.'

Maar de Heer is zo oneindig goed voor ons, dat Hij ook deze zondestraffen, die wij verdiend hebben, wil kwijtschelden. Dit doet Hij door middel van de verdiensten van Zijn Kerk. Er zijn vele martelaren, en christenen, die naar het voorbeeld van Christus, verschrikkelijk lijden of geleden hebben, zonder dat ze het verdienden. Christus zelf heeft zelfs genoeg geleden om alles wat ooit fout liep terug goed te maken. Welnu, de Kerk ziet al dit lijden als een geestelijke schat, die aangelegd werd uit de oneindige verdiensten van Christus en de heiligen. Zij hebben geleden als plaatsvervangers van ons, en de Kerk heeft de macht om uit deze schat te putten om ons te bevrijden van zondestraffen die blijven na de berouwvolle biecht.

Jezus heeft immers deze macht aan zijn Kerk gegeven door te zeggen, in het evangelie van Matteüs: "Al wat ge op aarde zult ontbinden, zal ook in de hemel ontbonden zijn". Dus wat ons belet om het eeuwige leven binnen te gaan, daar kan Christus’ Kerk ons van ontslaan. En zo zijn de aflaten ontstaan.

De Kerk legde toen aan de biechtelingen een bepaald werk op: bijvoorbeeld vastendagen, een bedevaart of een aalmoes geven… Door die aalmoezen is er wel iets fout gelopen: zoals nu nog steeds breed uitgesmeerd wordt, zelfs door gelovigen. Er waren misbruiken ontstaan door aflaten te verkopen tegen grof geld. Daartegen heeft Luther in de 16de eeuw geprotesteerd. Met gevolg: het concilie van Trente heeft in dezelfde eeuw nog verboden om aflaten te verkopen aan hoge bedragen. Dus, wat dat betreft, heeft het misbruik der aflaten niet lang geduurd. Dat men er nu nog steeds over spreekt…

Tegenwoordig worden nog steeds aflaten uitgereikt door de Kerk. Men kan dus een aflaat verdienen voor zichzelf, of voor een ziel in het vagevuur. We kunnen uiteraard zelf niet kiezen voor welke ziel, dat ligt in Gods macht. Daarbij kan niemand aflaten toepassen op anderen die nog in leven zijn.

Er zijn 2 soorten aflaten: gedeeltelijke en volle. Vroeger werd er bij de gedeeltelijke aflaten het aantal jaren of dagen vermeld. Bijvoorbeeld: 300 dagen aflaat enz. Deze tijdsbepaling is vervallen. Bij een gedeeltelijke aflaat wordt een deel van de tijdelijke zondestraffen, die resten na een berouwvolle biecht, kwijtgescholden.

De volle aflaat is de kwijtschelding van alle tijdelijke zondestraffen, na een berouwvolle biecht. Dit wil zeggen: de ziel van het vagevuur, die de Heer aanwijst, kan dan onmiddellijke de hemel binnentreden, waar hij onze voorspreker kan zijn.

Voor het verkrijgen van een volle aflaat wordt ten eerste vereist: de uitvoering van het werk dat met de aflaat verrijkt is en ten tweede de vervulling van volgende voorwaarden.

- De bedoeling / intentie hebben deze aflaat te verdienen;

- De sacramentele belijdenis van de zonden tijdens de biecht , voor of na het tijdstip van de te verdienen aflaat/aflaten;

- Het ontvangen van de heilige Communie op de dag zelf,

- Bidden voor de intenties van de Heilige Vader de Paus: een Onze Vader en een Weesgegroet.

- En tenslotte wordt vereist dat elke begeerte naar zonde, ook dagelijkse, wordt uitgesloten.

(In tegenstelling met vroeger kan men nu slechts één volle aflaat per dag verdienen!

Beste broeders en zusters, laten wij dankbaar gebruik maken van deze grote genade, zowel voor onszelf als voor onze dierbaren die nog vertoeven in de lijdende kerk, het vagevuur. Wijzelf worden erdoor vernieuwd en de zielen uit het vagevuur worden, eenmaal bevrijd, de grote voorsprekers van de strijdende Kerk, waartoe wij behoren, zodat onze Kerk steeds heiliger wordt door hun gebed en door het gebed van de triomferende Kerk: de heiligen in de hemel! Amen.).

God,

Met mijn menselijke tekortkomingen en beperkingen,

richt ik mij tot U.

Waar mijn trouw ondermaats is

Uw trouw verre van waardig

reik mij Uw hand.

Waar mijn geduld op de proef wordt gesteld

en Uw geduld verre van benaderd,

reik mij Uw hand.

Waar mijn geloof veel te klein is,

Uw geloof in mij veel groter is,

reik mij Uw hand.

Waar mijn hoop te weinig verwacht,

U hoopvol naar mij uitziet en mij blijft zoeken,

reik mij Uw hand.

Waar mijn liefde in het niets lijkt te verdwijnen

omdat Uw Liefde mateloos en onbegrensd naar mij verlangt,

reik mij Uw hand.

Leer mij berouwvol en nederig Uw genadegeschenken te ontvangen,

in dankbaarheid U waardig te zijn zoals ik ben,

want Gij …

reikt mij Uw hand.

Drie-Ene-GOD, wees Gij Diegene

die mijn voeten richt om mijn weg te gaan

naar en met U.

21e HILDEGARDDAG

ZATERDAG 17 SEPTEMBER 2011

PAROCHIEZAAL VOSBERG, PASTOOR SLEGERSSTRAAT 1, 2840 RUMST

9.00: Onthaal

9.30: Dr. Louis Van Hecken:

Uittreksels uit het boek "Oorzaken en behandelingen"

10.30: Dr. Lut Gillis:

Mededelingen, activiteiten Studiegroep Hildegard van Bingen

11.15: Eucharistie

12.30: Picknick, zelf mee te brengen

Soep en drank zijn wel verkrijgbaar

14.00: Mevr. Lucette Verboven:

Boeiend namiddagvullend programma over het leven en werk van Hildegard van Bingen

17.00: Einde

Kosten: 15 euro, ter plaatse te betalen

Gelieve vooraf een seintje te geven aan Dr. L. Gillis

l.gillis@telenet.be - Tel. 0032-15 31 92 05

Iedereen is hartelijk welkom.