NOVEEN TOT DE
HEILIGE MICHAËL EN

DE NEGEN KOREN DER ENGELEN

EERSTE DAG
ter eer van de Serafijnen

Glorierijke aanvoerder van de hemelse legermacht, heilige Aartsengel Michaël, verdedig ons in de strijd tegen de heerschappijen en machten, tegen de wereld beheersers dezer duisternis, tegen de boze geesten in de lucht.
Kom de mensen te hulp, die God heeft gemaakt naar het beeld van zijn eigen natuur en tegen een grote prijs heeft vrijgekocht van de tirannie van de duivel. Amen.
Heilige Aartsengel Michaël en gij, heilige Serafijnen, help ons in de nood, verdedigt ons in de strijd.
(na elk gebed van de dag: Onze Vader, Weesgegroet en Eer aan de Vader).

TWEEDE DAG
ter eer van de Cherubijnen

HEILIGE Michaël, vorst van het leger der engelen, ik roep u aan, verhoor mij. Als mijn laatste uur geslagen heeft, neem dan, smeek ik u, mijn ziel onder uw heilige hoede en geleid haar naar het oord van verkwikking, vrede en rust, waar in een onuitsprekelijke vreugde de zielen der heiligen het komend Oordeel afwachten en de heerlijkheid van de glorievolle verrijzenis.
Of ik spreek of zwijg, of ik waak, wandel of rust, bescherm me bij de vervulling van al mijn plichten, bij al mijn handelingen. Houd mij vrij van de bekoringen van de duivels en van de straffen der hel. Amen.
Heilige Aartsengel Michaël en gij, heilige Cherubijnen, help ons in de nood, verdedigt ons in de strijd.

DERDE DAG
ter eer van de Tronen

Grote verdediger van het Christenvolk, heilige Aartsengel Michaël, u werd de zending toevertrouwd de Kerk te verdedigen. Om deze opdracht waardig te vervullen verdrijf dan de ketterij, ban uit de schisma’s en beschaam het ongeloof. Vermenigvuldig uw overwinningen over de helse monsters, die ons geloof willen verwoesten.
Dat de Kerk van Jezus Christus nieuwe gelovigen rijker mag worden om zo de hemel te bevolken met uitverkoren zielen, tot meerdere glorie van de goddelijke Verlosser. Aan Hem toch dankt gij uw overwinningen, uw verdiensten en uw eeuwig geluk. Amen.
Heilige Aartsengel Michaël en gij, heilige Tronen, help ons in de nood, verdedigt ons in de strijd.

VIERDE DAG
ter eer van de Heerschappijen

heilige Michaël, vorst en vaandeldrager van de goede engelen, wil mij in uw goedheid altijd ter zijde staan en mij redden. Behoed mij voor de legioenen van de engel der duisternissen, opdat ik onder uw leiding deelachtig worde aan het licht van de goede engelen.
Wees mijn verdediger voor de troon van de Opperrechter, bepleit mijn zaak en bezweer de toorn van de rechtvaardige Vergelder. Moge door u voorspoed mijn deel zijn bij dag en bij nacht, bij arbeid en rust; en dat ik altijd klaar sta voor de werken van God. Amen.
Heilige Aartsengel Michaël en gij, heilige Heerschappijen, help ons in de nood, verdedigt ons in de strijd.

VIJFDE DAG
ter eer van de Krachten

heilige Aartsengel Michaël, de HEILIGE Kerk vereert u als haar bewaarder en beschermer. De Heer heeft u de opdracht toevertrouwd de vrijgekochte zielen de hemelse vreugde binnen te leiden. Vraag dus de God van vrede Satan onder onze voeten te verbrijzelen, opdat hij niet langer mensen geboeid kan houden in zijn ketenen en schade toebrengen aan de Kerk.
Bied gij de Allerhoogste onze gebeden aan, opdat de Heer zonder dralen ons genadig zal zijn. En grijpt gij zelf de Draak, de oude Slang, die Duivel en Satan heet, en werp hem geboeid in de afgrond, zodat hij de volkeren niet meer kan verleiden. Amen.
Heilige Aartsengel Michaël en gij, heilige Krachten, help ons in de nood, verdedigt ons in de strijd.

ZESDE DAG
ter eer van de Vorstendommen

heilige Aartsengel Michaël, verdedig ons n de strijd, opdat we niet omkomen gij het schrikwekkend Oordeel. Glorierijke Vorst, wees ons indachtig en bid overal en altijd voor ons bij de Zoon van God.
Toen u streed met de Draak, hoorde men in de hemel de stem van hen, die riepen: "Heil, eer en glorie zij God, de Almachtige!" De zee kwam omhoog, de aarde beefde, toen gij van de hemel neerdaalde. Kom het volk Gods te hulp. Amen.
Heilige Aartsengel Michaël en gij heilige Vorstendommen, help ons in de nood, verdedigt ons in de strijd.

ZEVENDE DAG
ter eer van de Machten

Heilige Aartsengel Michaël, driewerf heilige Aanvoerder van de Godgewijde legermacht, God heeft u belast met het organiseren en aanvoeren van de legerscharen der engelen.
Gij, die ten zeerste alle eer en lofprijzing waardig zijt, verlicht mijn inwendige vermogens, versterk mijn arm hart, opgejaagd door de stormen van dit leven. Hef mijn geest, nu zo omlaag gericht naar de dingen van de wereld, op naar de hoogten van de hemelse wijsheid.
Mijn schreden zijn zo wankel. Maak ze stevig en laat niet toe, dat ik afwijk van de weg, die ten hemel leidt. Genees de wonden van mijn ziel. Neem de littekens weg van de kwalen, veroorzaakt door mijn ellende en geestelijke krankheid. Amen.
Heilige Aartsengel Michaël en gij, heilige Machten, help ons in de nood, verdedigt ons in de strijd.

ACHTSTE DAG
ter eer van de Aartsengelen

heilige Aartsengel Michaël, u bent belast met de zending onze gebeden te verzamelen, onze strijd te richten en onze zielen te wegen. Ik breng eer aan uw schoonheid, zo gelijkend op die van God, dat na het eeuwig Woord geen ander hemelse geest met u kan vergeleken worden. Ik breng eer aan uw onbegrensde macht ten voordele van die u zijn toegewijd. Ik breng eer aan uw wil, zo harmonieus verenigd met die van het heilige Hart van Jezus en het Onbevlekt hart van Maria, voor het heil van de mens.
Verdedig mij tegen de vijanden van mijn ziel en lichaam. Doe mij de versterking voelen van uw onzichtbare bijstand en de uitwerking van uw waakzame tederheid. Amen.
Heilige Aartsengel Michaël en gij, heilige Aartsengelen, help ons in de nood, verdedigt ons in de strijd.

NEGENDE DAG
ter eer van de engelen

Glorierijke Aartsengel heilige Michaël, grote ijveraar voor de eer van God en verdediger van de universele Kerk, U heeft de Almachtige de zorg toevertrouwd de zielen te ontvangen, als ze het lichaam verlaten, om ze voor te geleiden voor de rechtvaardige Rechter.
Gewaardig U mij te hulp te snellen bij mijn laatste strijd. Kom samen met mijn engelbewaarder mij bijstaan en verdrijf ver van mij alle helse geesten. Sta niet toe, dat ze mij verontrusten dan.
Versterk in mij het geloof, de hoop en de liefde, opdat mijn ziel, door u gedragen naar zijn Rechter, onmiddellijk wordt binnengeleid in het oord van rust, om daar eeuwig te heersen met haar Verlosser in gezelschap van de zalige geesten. Amen.
Heilige Aartsengel Michaël en gij, heilige Engelen, help ons in de nood, verdedig ons in de strijd.

O MARIA, ZONDER ZONDEN ONTVANGEN,

BID VOOR ONS DIE ONZE TOEVLUCHT TOT U NEMEN.

Inwendige zuiverheid.

Stilzwijgen.

"Men vindt weinig beschouwende zielen," zegt De Navolging van Christus, "omdat weinigen zich geheel weten los te maken van de schepselen en de vergankelijke dingen...... Het grote beletsel voor de beschouwing is, dat men blijft staan bij het uiterlijke en zinnelijk waarneembare, en zich weinig toelegt op een algehele versterving."

Het stilzwijgen is voor ons noodzakelijk. Ook Maria’s leven ging in heilig stilzwijgen voorbij. Te Nazareth sprak men niet veel. Wil men het leven van een ware christen leiden, dan moet men de wereldse vermaken vermijden, en ook de ijdele boeken, de nutteloze en te lange gesprekken, die door geen liefde of betamelijkheid gerechtvaardigd worden. "Met de naaste méér spreken dan werkelijk nodig is en de rede het vraagt," zegt Sint Jan van het Kruis, "heeft nooit iemand goed gedaan, hoe heilig hij ook was."

Het uitwendig zwijgen is echter niet voldoende. Méér nog is de inwendige inkeer noodzakelijk. Waartoe dient het zwijgen, als de inwendige stemmen gedruis blijven maken? God deelt Zich voortdurend aan de ziel mede, de Heilige Geest houdt niet op met zijn bovennatuurlijke ingevingen, doet als het ware bijzondere openbaringen, die dagelijks een helder licht op onze roeping werpen: kennis voor ons verstand, kracht voor onze wil. De in zichzelf gekeerde ziel is voor die ingevingen ontvankelijk. Heeft de ingetogenheid de nodige fijngevoeligheid in haar gekweekt voor het beluisteren, en vaardigheid genoeg voor het volgen van die ingevingen, dan nadert zij de heiligheid. Er zijn zielen die door innerlijke verstrooidheid er nooit toe komen, haar bijzondere roeping te kénnen, nog minder die te verwezénlijken. "Mijn ziel is altijd in mijn handen," zeide de psalmist, "ik heb uw wet dan ook niet vergeten." Maria was naar buiten zwijgzaam, naar binnen ingekeerd. Een langdurig stilzwijgen was haar leven. Oplettend en bewonderend beschouwde zij haar Zoon. Zij luisterde naar Hem, zij overwoog de mysteriën waarvan zij getuige was. Sint Lucas spreekt ons van de "samenspraken die zij (met God) hield in haar hart" over de mysteriën van zijn Zoon. In deze inwendige gesprekken zag zij steeds duidelijker de roeping van haar Zoon en ook haar eigen roeping, de gedachte en de wil van God betreffende het heil van de wereld.

Wordt vervolgd.

VERBINDING MET DE BUITENWERELD.

KAP. 8.

Op de volgende uren mogen de Nonnen spreken met wereldlijke personen, namelijk van de Nonnen tot aan de Vespers; maar alleen des Zondags en op groote feestdagen der Heiligen; doch zo dat "het slot" niet verlaten wordt. Het gesprek moet gevoerd worden achter het tralievenster, dat daarvoor bestemd is. Want na de intrede in het klooster mag niemand "het slot" verlaten. Indien iemand uitdrukkelijk verlangt door ouders, bloedverwanten of vrienden gezien te worden, mag het venstertje geopend worden. Maar indien zij het niet opent, wordt haar groter loon beloofd in den tijd die komen zal.

GEHUWDE HEILIGEN.

LUIGI EN MARIA BELTRAME QUATTROCCHI.

EEN WONDERLIJKE ZALIGVERKLARING Op 21 oktober 2001 heeft Paus Johannes Paulus II voor het eerst een echtpaar zalig verklaard. De ouders van Thérèse volgden in 2008. Bij de zaligverklaring van Luigi en Maria Beltrame Quattrocchi waren drie van hun kinderen aanwezig! Wat moet dat een bijzondere dag voor hen geweest zijn. Ze hoorden de Paus verklaren dat hun eigen vader en moeder zaligverklaard zijn. Ze zijn dus niet alleen al in de hemel. Maar ze hebben ook op aarde voorbeeldig geleefd. En nu behoren hun ouders, en daarmee in zekere zin het hele gezin, aan de Kerk toe. Er zijn biografieën verschenen over hun ouders, die deels ook over hen gaan en hun jeugd. Drie kinderen waren aanwezig bij de Zaligverklaring: Philippo, 95 jaar, Cesare, 92 jaar en Enrichetta, 87 jaar. Hoge leeffijden! Philippo en Cesare zijn beiden priester, don Tarcisio en don Paolino. Stefania trad in bij de Benedictinessen, zuster Maria Cecilia. Zij is overleden in 1993. Enrichetta zorgde voor vader en moeder en leefde als een godgewijde in de wereld. Maria hun moeder had ooit gezegd: "Wij leven met het verlangen hun vertrouwen te versterken."ZIJN WEG Luigi was de 3de zoon van Carlo en Francesca Beltrame. Een zwager van Carlo Luigi Quattrocchi, en zijn vrouw konden geen kinderen krijgen. Hij vroeg of de kleine Luigi bij hen mocht opgroeien, zonder de band met zijn eigen familie te verbreken. Dat gebeurde en zo kreeg Luigi een dubbele achternaam. Hij studeerde rechten en werd advocaat. Inmiddels woonden de families Beltrame én Quattrocchi in Rome. Ze waren bevriend met een derde familie Corsini. En daar was een dochter Maria.

HAAR WEG Maria was de dochter van een legerkapitein. Tot aan haar 10de verhuisde ze heel vaak mee met het regiment. In 1893 gingen ze in Rome wonen. Ze kreeg een gedegen culturele vorming en sprak diverse talen. Daarnaast bekommerde ze zich om haar geestelijke vorming. Ze bad veel en ontving vaak de Sacramenten. Ze zocht een geestelijk leidsman, Pater Paoli, Franciscaan. Zij zou het geloofsleven van Luigi later meer serieuzer maken en verdiepen.

In 1900 ontmoette Luigi en Maria elkaar, hij 20 en zij was 16. Ze zagen elkaar vaak en haar glimlach veroverde zijn hart. Toen Luigi een ernstige buikvliesontsteking kreeg en men vreesde voor zijn leven, verklaarde zij: "Ik heb zo veel gebeden en geweend voor je gezondheid." 15 maart 1905 verloven ze zich en op 25 november trouwden ze in de Santa Maria Maggiore. 25 november is daarom ook hun gedachtenis op de kerkelijke kalender. Luigi: "Ik droom van een leven van werk en liefde: om me uit te putten in het werk en dan uit te rusten in de vreugden van onze liefde en onze familie."

"De dag begon met de Mis en de Communie", vertelde Maria, "Na de Mis zeiden we elkaar gedag, alsof de dag nu pas echt begonnen was. We kochten de krant, gingen naar huis, hij om te werken, ik voor mijn bezigheden. Ieder met zijn eigen taak, maar met de aanwezigheid van de ander in het hart. We ontmoetten elkaar weer bij het avondeten. Met veel vreugde zag ik naar hem uit, wanneer ik hem de sleutel in het slot hoorde steken en zegende elke keer de Heer uit heel mijn hart. We praten, het waren serene gesprekken vrolijk en olijk, hand in hand. We spraken over van alles. Zijn opmerkingen waren altijd scherpzinnig." Mariadevotie en gastvrijheid, waren de kenmerken van hun huis aan de Via Depretis 86, in Rome. "Een arme die aanklopte werd gezien als een zegen."DE KEUZE VOOR HET LEVEN

Drie kinderen zijn geboren en de vierde is op komst. Maar in de vierde maand van de zwangerschap constateerde de artsen een complicatie, placenta praevia, een verkeerde ligging van de placenta. Dat kon levensbedreigend zijn voor de moeder. De artsen hebben aangeraden het kind te laten aborteren, om tenminste het leven van de moeder te redden. Maar Luigi en Maria wezen dit unaniem af. Vier maanden bleef Maria bed houden en op 6 april 1916 werd Enrichetta geboren. Zij, het kind dat volgens de artsen niet geboren had mogen worden, zou voor de beide ouders blijven zorgen tot aan hun dood.

Wat jaren later legden Luigi en Maria samen privégeloften af aan hun geestelijk leidsman. Hij was 46 en zij 41. Deze persoonlijke geloften aan de Heer omvatten ook het afstand doen van de lichamelijke huwelijkse betrekkingen. Hun geestelijk leven bleef zo in het teken staan van een openheid naar God en een beschikbaarheid voor Zijn Wil.EEN HUISKERK

De ouders leerden hun kinderen het persoonlijk gebed en vertrouwen op Jezus en Maria. Ze gaven hun mee nooit te oordelen, maar mild te zijn met kritiek. In de oorlog hielpen ze Joden en anderen die vervolgd werden. "Zij maakten van hun gezin een echte huiskerk, open voor het leven, voor het gebed, het getuigenis van het Evangelie, het apostolaat in hun leefwereld, voor de solidariteit met de armen en voor de vriendschap," aldus de postulator van het zaligverklaringsproces.

Na de oorlog werkten ze mee aan de wederopbouw van Italië, werden lid van de Derde Orde der Franciscanen en begeleidden zieken naar Lourdes of Loreto. Luigi zei: "We moeten onze religieuze overtuiging niet verbergen, we moeten er openlijk van getuigen, vooral door onze daden, en wanneer dat mogelijk is, ze uitleggen aan hen die onze woorden nodig hebben." Een bekeerde vrijmetselaar vertrouwde één van de zonen toe: "Je vader heeft me nooit lastig gevallen met preken. Het is door zijn wijze van leven dat ik God heb leren kennen."

Huwelijksstellen die in moeilijkheden waren gekomen, konden altijd bij Maria terecht. Een neef getuigt, hoe Maria "met een geweldig psychologisch aanvoelen en uiterste beschikbaarheid, aan ieder raad en troost gaf." Maar bij dit alles was er tijd voor sport en vakanties aan de zee of in de bergen.VAN ELKAAR HOUDEN IN CHRISTUS

Op 5 november 1951 was het hele gezin bij elkaar. De gezondheid van pa was niet al te best, zijn hart had al verschillende waarschuwingen gekregen. Op 9 november overleed hij aan een hartaanval. Voor Maria was dit een "onmetelijke smart." Ook al was het een sterven "van een rechtvaardige, bevestigd door de onveranderlijke serene uitdrukking op zijn gelaat." Maria zou hem 14 jaar later volgen. Ze overleed op 26

Augustus 1965 ook aan een hartaanval. Vlak daarvoor had ze aan haar kinderen geschreven: "Met papa, we zullen jullie van daar boven af zegenen, we zullen dicht bij jullie zijn met heel onze liefde."

Paus Johannes Paulus II zei bij de zaligverklaring dat zij "het gewone leven op een buitengewone wijze" hadden geleefd. Samen zijn ze de weg van de heiligheid gegaan. In de teksten van de huwelijksliturgie wordt gezegd dat bruid en bruidegom elkaar "in Christus" huwen. Zo hebben zij geleefd. Luigi en Maria laten zien, dat er absoluut geen tegenstelling bestaat tussen een grote onderlinge liefde en de liefde tot God. Zorg hebben voor de kinderen vraagt veel, maar verwijdert nooit van de Heer. "In Christus" kunnen gehuwden zo hun roeping beleven. Sommigen hebben dat op een heilige wijze gedaan.

Door Jeroen Smith pr.

Godsverering van Christus en Zijn Moeder

"Het ogenblik is gekomen," zeide Jezus tot de samaritaanse vrouw, "waarop de ware aanbidders de Vader zullen aanbidden in geest en in waarheid. Zulke aanbidders zoekt de Vader."

Jezus is op aarde gekomen, om aanbidders in geest en waarheid, die aan de Godheid de volmaakte, door de hemelse Vader sinds de schepping verwachte eredienst wijden, te vormen en aan Zich toe te voegen. Het eerste schepsel dat volmaakt aan zijn verlangen beantwoordde, was zijn Moeder. Door haar nauwe vereniging met de aanbidding van haar Zoon, met zijn leven, zijn Offer, door de gave van geheel haar zelf met Hém, om op aarde het Godsrijk te vestigen, is Maria de volmaakste aanbidster geweest.

Wat is: God in geest en waarheid aanbidden? Het is het menselijk verstand en de menselijke wil in volle overeenstemming doen zijn met de oneindige rechten van God. Het is God eer bewijzen, omdat Hij Zich aan ons heeft geopenbaard; het is wegzinken in eigen geringheid voor zijn volmaaktheid, het is Hem bewonderen, Hem loven, zich verheugen over zijn geluk en zich vreugdevol overgeven aan de vervulling van zijn wil. Het is de volle hulde van de onderwerping en de liefde.

Zó was de aanbidding van Jezus. Zijn innerlijk leven was een onafgebroken adoratie. Een machtige drang dreef Hem aan, om Zich voor zijn Vader te vernederen in een zekere inwendige vernietiging. Als mens had Jezus aan Gods vrijgevigheid zijn volmaaktheid te danken, was Hij schepsel, dus een "niet". Vervuld van verwondering voor zoveel door zijn mensheid ontvangen weldaden, gevoelde Hij behoefte, onophoudelijk de goddelijke souvereiniteit in al haar volheid te erkennen. Hij verheugde Zich in het loven en belijden van Gods oneindige volmaaktheden en vond daarin zijn welbehagen en zijn rust. Jezus ging geheel en al op in deze voortdurende aanbidding, die niet slechts de liefdevolle erkenning van Gods oneindige rechten was, maar ook een vreugdevolle overgave aan die rechten en de hevige drang, voor Gods glorie te worden verteerd. Geen enkel schepsel heeft zich voor Gods majesteit méér vernederd; géén méér eerbied gevoeld voor de goddelijke volmaaktheid; géén een groter verlangen gekoesterd, om zich voor Gods verheerlijking te slachtofferen.

Daarom sprak Hij reeds in de schoot van zijn Moeder: "Vader, hier ben Ik om uw wil te doen"; daarom was Hij zo nederig, zelfs tegenover de mensen. En de rechtvaardigheid én de liefde eisten dit. Hij ging door het leven niet als iemand die gediend wordt, maar als een dienaar, een werkman. "Hoogmoed, vernietig u toch bij dit schouwspel! Jezus, timmermanszoon, zelf timmerman, als zodanig bekend, zonder dat men van enig ambt of een andere werkzaamheid spreekt!".

Maria nu verenigde zich innig met de Godsverering van haar Zoon. Zij volgde Hem in zijn mysteriën, want zij is zijn Moeder, en als zodanig met Hem verbonden in het verlossingswerk. In elk van die mysteriën is hun eerste gemeenschappelijk werk de glorie van God te zoeken, Hem te gehoorzamen en te aanbidden. Eenzelfde drang naar aanbidding en verootmoediging werpt Hem voor God ter neder.

Maria verootmoedigt zich om dank te zeggen: "De Heer heeft neergezien op de geringheid van zijn dienstmaagd", sprak zij tot haar nicht. Over haar natuurlijke zwakheid ziet zij de Heer neergebogen, want Hij wil van haar zijn meesterstuk maken, de Moeder van zijn Zoon; daarom doet Hij haar overvloeien van genade en zuiverheid. Dit alles is echter de gave-omniet van de liefde. Sprak Jezus in haar schoot: "Ecce venio, zie Ik kom", na Hém herhaalt zij: "Zie de dienstmaagd des Heren", en daarmee geeft zij de blijvende gesteltenis van haar ziel weer.

Evenals Jezus, zal zij zich overgeven aan Gods wil. Met Hém zal zij zich opofferen, als Hij, lijden en bidden. Ook zij zal verzinken in een afgrond van nederigheid, in een zekere vernietiging voor Hem, die, al heeft Hij haar met genade overstelpt, toch de Heer blijft. Zij zoekt dan ook de gehoorzaamheid, vooral de vernederende gehoorzaamheid, om door haar verootmoediging een altijddurende hulde aan Gods majesteit te bieden. Zij wil zich verenigen met de godsverering van haar Zoon; voor haar moederliefde is dat een behoefte. Zij weet, dat haar Zoon een offerlam is dat Zich slachtoffert voor de verheerlijking van zijn Vader; zij volgt Hem in zijn vernedering. Jezus, zal niet in de wereld komen als de glorievolle Zoon van God, maar als het zoenoffer voor de zonden van de wereld. Met deze staat van vernedering verenigt Maria zich en "aanvaardt het, de vernederde moeder van een vernederde Zoon te zijn".

Maria wil ook óns met deze Godsverering van haar Zoon verenigen. Aan de ziel die zich aan haar invloed overgeeft, boezemt zij de nederigheid in, waaruit ware aanbidding en liefde ontspruiten. Wat zou, zonder deze fundamentele nederigheid, de godsvrucht anders kunnen zijn dan een droombeeld? God bemint ons oneindig en om ons zijn liefde te openbaren, grijpt Hij elke gelegenheid aan. Maar Hij is God, de Oneindige, voor wie elk schepsel een "niet" is; de eerste daad van gerechtigheid is dan ook Hem te aanbidden. Heeft de christen maar een enigszins ware kennis van de Godheid, dan gevoelt hij, dat aanbidding gebiedend noodzakelijk is; hij moet zich neerwerpen en met Jezus zeggen: "Heilige Vader!" Deze nederige en liefdevolle aanbidding is het hoogtepunt van de christelijke eredienst. Zij triomfeert in de hemel; daar buigen de heiligen zich neder en werpen hun kronen voor de troon van God. Aanbidding is de siddering van de liefde voor de Oneindige. Zij is de vrucht van het goddelijk licht. "Het licht van de nederigheid doet de liefde geboren worden. Als de ziel haar "niet" ontdekt, en God neergebogen over dat "niet" en Gods liefde dat "niet" omhelzend, dan wordt de ziel ontvlamd, omgevormd en zij aanbidt."

Wordt vervolgd.

DAT NIEMAND HET KLOOSTER MAG BINNEN GAAN.

KAP. 7.

Behalve in geval van noodzakelijkheid of toelating na een ingediend verzoek, mogen gene wereldlijke mannen of vrouwen, noch kloosterlingen of andere kerkelijke personen, de besloten plaatsen van het klooster der zusters binnentreden. Ook is het niemand geoorloofd met de zusters te spreken, buiten de bepaalde tijden.

NOVEEN GEBED.

O Heilige Drievuldigheid, wij danken U omdat U paus Joannes Paulus II aan de Kerk hebt gegeven en omdat U in hem de tederheid van Uw vaderschap hebt getoond, de glorie van Christus’ kruis en de schittering van de Geest van liefde.

Door zijn totale overgave aan Uw oneindige barmhartigheid en de moederlijke tussenkomst van Maria, heeft hij ons een levend beeld gegeven van Jezus, de Goede Herder, en heeft hij ons de heiligheid aangeduid als hoogste maatstaf van het gewone christelijk leven, de weg om de eeuwige eenheid met U te bereiken.

Verleen ons, op zijn voorspraak, volgens Uw wil, de genade die wij afsmeken, in de hoop dat hij snel tot de eer van de altaren mag verheven worden.

Amen.

COMMUNIE,

Door JAN DE VOLDER, redacteur Tertio.

Mei is communiemaand. Het zouden hoogfeesten moeten zijn van de katholieke initiatie. Voor de betrokkenen en de christelijke gemeenschap. Helaas is wat zich in veel kerken afspeelt ergerlijk. Communievieringen zijn vaak het trieste toppunt van de infantilisering en banalisering die de liturgie in onze gewesten nu al decennialang teisteren. Lezingen uit de Schrift worden vervangen door vlakke gedichtjes, als waren de jaren 1970 nog niet voorbij. De liederen getuigen vaak meer van emocultuur dan van het christelijke geloof. Veel kinderen beseffen ondanks de catechese amper waar het om gaat in de eucharistie. Die is vaak van alle sacraliteit ontdaan. Nochtans staan kinderen daar wel voor open. Voor hun vermaak hoeven ze niet naar de kerk te gaan, daar zorgt Studio 100 wel voor.

Is het dan zo erg? Hier en daar zijn er gelukkig plaatsen waar het er aan toegaat zoals het hoort. Maar minder dan in onze buurlanden, is bij ons de tegenbeweging ingezet. Veelal gaat de trend van de uitverkoop van onze identiteit en eeuwenoude schatten genadeloos door. Het is horizontaliteit troef. Terwijl toch al ten overvloede bewezen is dat die weg voor het katholicisme dood loopt: hij leidt eerst tot protestantisering, daarna tot teloorgang van het geloof. De weg terug is moeilijk. Vormheren, priesters en leken die aan een waardige liturgie houden, in inhoud en in vorm, moeten vaak een storm van protest weerstaan. Veel ouders, catechisten en leerkrachten zijn het gewoon dat niet de Heer, maar hun kind centraal staat in de viering. U vraagt, wij draaien. Maar daarvoor is er Rent-a-Priest, een blijkbaar goedboerende privébusiness. Een beetje katholiek priester moet zich niet tot eender wat lenen.

Paus Benedictus XVI zet sterk in op het herstel van de waardigheid van de katholieke liturgie. Hij deed dat onder meer door de oude Latijnse liturgie, in haar vorm van 1962, weer een volwaardige plaats te geven. De vrees van sommigen dat dit een weg is om het Tweede Vaticaans Concilie te ondergraven, is ongegrond. De instructie Universae Ecclesiae van vorige week benadrukt dat het niet om twee ritussen gaat, maar om twee evenwaardige

vormen van dezelfde ritus. De paus vraagt dat aanhangers van beide elkaar met respect zouden bejegenen. Het is zijn streven dat de mis, in welke vorm ook, altijd met waardigheid en zin voor het goddelijke mysterie zou worden gevierd. En conform de voorschriften, want op veel plaatsen gebeurde dat niet en werd de"liturgiehervorming gezien als een toelating of zelfs als een verplichting tot creativiteit, die vaak leidde tot vervorming van de liturgie tot de rand van het verdraagbare", zoals de paus aan de bisschoppen schreef in 2007.

We kunnen alleen maar hopen dat zijn streven ook in onze streken vrucht zal afwerpen. De heropbouw van de kerk in Vlaanderen vraagt tijd, maar vooral veel moed. Beginnen met het herstel van de liturgische waardigheid is een juist vertrekpunt, want goede liturgie is van het mooiste wat de kerk te bieden heeft.

Als katholieken niet meer ernstig nemen wat voor hen heilig is, waarom zouden anderen het dan doen?

Uw reacties zijn welkom op jan.devolder@tertio.be

VATICAANSE RONDZENDBRIEF OVER DE AANPAK VAN MISBRUIKZAKEN.

Hilversum (Van onze redactie) 16 mei 2011 - De Vaticaanse Congregatie voor de Geloofsleer heeft vandaag een rondzendbrief gepubliceerd over de behandeling van zaken van seksueel misbruik van minderjaren door katholieke geestelijken. Alle bisschoppenconferenties moeten over een jaar, in mei 2012, richtlijnen klaar hebben over de behandeling misbruikzaken. De rondzendbrief biedt bisschoppen en religieuze oversten principes en aanwijzingen voor het opstellen van deze regels.

Effectief optreden
De richtlijnen van de landelijke bisschoppenconferenties moeten heldere procedures bevatten over het behandelen van gevallen van seksueel misbruik. Zo kunnen bisschoppen en oversten "onverwijld en effectief" reageren. De procedures moeten zijn afgestemd op de plaatselijke situatie en op de burgerlijke rechtsregels die in de verschillende landen gelden.

Krachtig statement
De Vaticaanse woordvoerder Federico Lombardi noemde de korte periode waarbinnen de bisschoppenconferenties de richtlijnen moeten ontwikkelen een "krachtig en eloquent statement". Het schrijven

is volgens de zegsman niet bedoeld als een directief van bovenaf, maar om bisschoppen en algemeen oversten

"bij te staan". De competentie van diocesane bisschoppen en algemeen oversten wordt gerespecteerd.

Slachtoffer voorop
In de rondzendbrief staat onder meer dat in de te ontwikkelen richtlijnen de aandacht voor de slachtoffers van misbruik voorop dient te staan. Er moet worden geluisterd naar hun verhalen en naar die van hun familie. Ook moet er een grote bereidheid zijn slachtoffers te voorzien van de nodige spirituele en psychologische bijstand. Verder wordt in de brief aandacht besteed aan preventieprogramma’s en de opleiding en vorming van toekomstige priesters en religieuzen.

Samenwerking met overheid
De brief gaat ook in op priesters die reeds in de kerk werkzaam zijn, hun doorgaande vorming en hun verantwoordelijkheden in dezen. Er wordt ook aanwijzingen gegeven voor wat er gedaan moet worden als zij van seksueel misbruik worden beschuldigd en hoe hun reputatie kan worden hersteld als er sprake is van een valse beschuldiging. Samenwerking met de burgerlijke autoriteiten wordt aangemoedigd. Nationaal geldende wetten dienen in acht te worden genomen, inclusief de meldingsplicht bij burgerlijke overheden.

Kerkrecht
Verder wordt in de brief onder meer aandacht besteed aan geldende canonieke regelgeving over dit onderwerp, op de bevoegdheden van bisschoppen en oversten in het vooronderzoek en, als het over een geloofwaardige beschuldiging gaat, over hun verplichting de zaak door te verwijzen naar de Congregatie voor de Geloofsleer, die de behandeling van de kwestie zal begeleiden. Ook wordt ingegaan op de verhouding tussen de algemeen geldende kerkrecht en specifieke normen door locale bisschoppenconferenties. De brief wijst ook op canonieke maatregelen en kerkelijke straffen, inclusief verwijdering uit de priesterstand.

Belangrijke stap
Woordvoerder Lombardi noemde de rondzendbrief van de Congregatie een "zeer belangrijke nieuwe stap" in de kerkelijke bewustwording van de noodzaak om effectief op te treden tegen de "geseling" van seksueel misbruik door leden van de geestelijkheid.