18 Ik ben ervan overtuigd dat het lijden van deze tijd in geen verhouding staat tot de luister die ons in de toekomst zal worden geopenbaard. 19 De schepping ziet er reikhalzend naar uit dat openbaar wordt wie Gods kinderen zijn. 20 Want de schepping is ten prooi aan zinloosheid, niet uit eigen wil, maar door hem die haar daaraan heeft onderworpen. Maar ze heeft hoop gekregen, 21 omdat ook de schepping zelf zal worden bevrijd uit de slavernij van de vergankelijkheid en zal delen in de vrijheid en luister die Gods kinderen geschonken wordt. 22 Wij weten dat de hele schepping nog altijd als in barensweeën zucht en lijdt. 23 En dat niet alleen, ook wijzelf, die als voorschot de Geest hebben ontvangen, ook wij zuchten in onszelf in afwachting van de openbaring dat we kinderen van God zijn, de verlossing van ons sterfelijk bestaan. 24 In deze hoop zijn we gered. Als we echter nu al zouden zien waarop we hopen, zou het geen hoop meer zijn. Wie hoopt er nog op wat hij al kan zien? 25 Maar als wij hopen op wat nog niet zichtbaar is, blijven we in afwachting daarvan volharden. 26 De Geest helpt ons in onze zwakheid; wij weten immers niet wat we in ons gebed tegen God moeten zeggen, maar de Geest zelf pleit voor ons met woordloze zuchten. 27 God, die ons doorgrondt, weet wat de Geest wil zeggen. Hij weet dat de Geest volgens zijn wil pleit voor allen die hem toebehoren. 28 En wij weten dat voor wie God liefhebben, voor wie volgens zijn voornemen geroepen zijn, alles bijdraagt aan het goede. 29 Wie hij al van tevoren heeft uitgekozen, heeft hij er ook van tevoren toe bestemd om het evenbeeld te worden van zijn Zoon, die de eerstgeborene moest zijn van talloze broeders en zusters. 30 Wie hij hiertoe heeft bestemd, heeft hij ook geroepen; en wie hij heeft geroepen, heeft hij ook vrijgesproken; en wie hij heeft vrijgesproken, heeft hij nu al laten delen in zijn luister.

1 Eilanden, hoor mij aan,

verre volken, luister aandachtig.

Al in de schoot van mijn moeder

heeft de HEER mij geroepen,

nog voor ze mij baarde noemde hij mijn naam.

2 Mijn tong maakte hij scherp als een zwaard,

hij hield me verborgen in de schaduw van zijn hand;

hij maakte me tot een puntige pijl,

hij stak me weg in zijn pijlkoker.

3 Hij heeft me gezegd: ‘Mijn dienaar ben jij.

In jou, Israël, toon ik mijn luister.’

4 Maar ik zei: ‘Tevergeefs heb ik me afgemat,

ik heb al mijn krachten verbruikt,

het was voor niets, het heeft geen zin gehad.

Maar de HEER zal me recht doen,

mijn God zal me belonen.’

5 Toen sprak de HEER,

die mij al in de moederschoot

gevormd heeft tot zijn dienaar

om Jakob naar hem terug te brengen,

om Israël rond hem te verzamelen –

dat ik aanzien zou genieten bij de HEER

en dat mijn God mijn sterkte zou zijn.

6 Hij zei: ‘Dat je mijn dienaar bent

om de stammen van Jakob op te richten

en de overlevenden van Israël terug te brengen,

dat is nog maar het begin.

Ik zal je maken tot een licht voor alle volken,

opdat de redding die ik brengen zal

tot aan de einden der aarde reikt.’

7 Dit zegt de HEER, de bevrijder, de Heilige van Israël,

tegen hem die smadelijk veracht wordt,

die door vreemde volken wordt verafschuwd,

die dienaar is van vreemde heersers:

Koningen zullen dit zien en opstaan,

vorsten buigen diep voorover,

omwille van de HEER, die betrouwbaar is,

de Heilige van Israël, die jou heeft uitgekozen.

8 Dit zegt de HEER:

In het uur van mijn genade geef ik je antwoord,

op de dag van de redding zal ik je helpen.

Ik zal je behoeden, ik neem je in dienst

voor mijn verbond met de mensen,

om het land weer op te richten,

om het verlaten erfgoed in eigendom terug te geven,

9 om tegen gevangenen te zeggen: ‘Ga in vrijheid!’

en tegen wie in het duister verblijft: ‘Kom te voorschijn!’

Langs wegen zullen zij weiden,

op iedere kale heuvel vinden ze weidegrond.

10 Ze zullen dorst noch honger lijden,

de zinderende hitte zal hen niet kwellen

en de zon zal hen niet steken,

want hij die zich over hen ontfermt, zal hen leiden

en hen naar waterbronnen voeren.

11 Ik effen al mijn bergen tot een weg,

ik zal mijn paden plaveien.

12 Kijk! Zij daar komen van ver,

en kijk, zij uit het noorden, en uit het westen,

en zij uit het land van Syene. (49:12) Syene – Voorgestelde lezing ondersteund door een Qumran-handschrift. MT: ‘de Sinieten’.

13 Juich, hemel! Jubel, aarde!

Bergen, breek uit in gejuich!

De HEER heeft zijn volk getroost,

hij heeft zich over de armen ontfermd.

Sions klachten door de HEER weerlegd

14 Sion zegt:

‘De HEER heeft mij verlaten,

mijn Heer is mij vergeten.’

15 Maar kan een vrouw haar zuigeling vergeten

of harteloos zijn tegen het kind dat zij droeg?

Zelfs al zou zij het vergeten,

ik vergeet jou nooit.

16 Ik heb je in mijn handpalm gegrift,

je muren staan mij steeds voor ogen.

17 Je kinderen haasten zich terug naar huis,

de vijand die je verwoestte en vernielde, trekt weg.

18 Open je ogen, kijk om je heen:

ze stromen in drommen naar je toe.

Zo waar ik leef – spreekt de HEER –,

je zult je met hen tooien,

hen dragen zoals een bruid haar sieraden.

19 Je puinhopen, je verwoeste en vernielde land –

weldra zal het te klein zijn voor al je bewoners,

en je aartsvijand zal in de verte verdwijnen.

20 Je dacht dat je je kinderen verloren had,

maar eens zul je hen horen zeggen:

‘Het is ons hier te benauwd.

Geef ons meer ruimte om te wonen.’

21 Je zegt bij jezelf:

Wie zou mij die kinderen schenken?

Ik heb toch geen kinderen?

Ik ben onvruchtbaar, verbannen en verstoten.

En wie zou hen grootbrengen?

Ik ben alleen over – waar komen zij dan vandaan?

22 Maar dit zegt God, de HEER:

Ik zal mijn hand opheffen naar vreemde volken,

ik steek mijn vaandel voor hen op.

Ze nemen je zonen op hun arm

en dragen je dochters op hun schouders.

23 Koningen zullen je verzorgen,

vorstinnen zullen je zogen.

Ze zullen voor je knielen, zich diep vooroverbuigen,

en het stof van je voeten likken.

Dan zul je erkennen dat ik de HEER ben,

die niet beschaamt wie op hem hopen.

24 ‘Alsof een strijder zich zijn buit laat afnemen!

Kunnen gevangenen soms ontkomen aan een tiran?’ (49:24) een tiran – Volgens een Qumran-handschrift en de oudste vertalingen. MT: ‘een rechtvaardige’.

25 Toch zegt de HEER:

Gevangenen worden de strijder ontnomen,

de tiran zal zijn buit verliezen.

Wie een geding voert tegen jou

zal ik in een geding bestrijden,

en ikzelf zal je kinderen redden.

26 Ik laat je onderdrukkers hun eigen vlees eten,

hun eigen bloed is de wijn die hen dronken maakt.

Dan zal iedereen erkennen

dat ik, de HEER, je redder ben,

je beschermer, de Machtige van Jakob.

7 Mijn volk bijt zich vast in zijn ontrouw jegens mij.

Al roepen ze tot mij, de Allerhoogste,

ik zal hun lot niet verlichten.

8 Ach Efraïm, hoe zou ik je ooit kunnen prijsgeven?

Hoe zou ik je kunnen uitleveren, Israël?

Zou ik je prijsgeven als Adma,

je laten ondergaan als Seboïm?

Mijn hart wordt verscheurd,

door barmhartigheid word ik bewogen.

9 Ik zal mijn toorn laten varen

en Efraïm niet opnieuw te gronde richten.

Want God ben ik, en geen mens,

ik ben in jullie midden, ik ben heilig,

ik zal niet meer in woede ontsteken.

10 De HEER zal brullen als een leeuw en zij zullen hem weer volgen.

Wanneer hij brult, keren ze schuchter terug van overzee,

11 als bange vogeltjes komen ze uit Egypte,

als duiven uit Assyrië.

Dan laat ik hen weer wonen in hun eigen huis

– zo spreekt de HEER.

13 Dit alles schrijf ik u omdat u moet weten dat u eeuwig leven hebt, u die gelooft in de naam van de Zoon van God. (5:13) Dit alles schrijf ik u omdat u moet weten dat u eeuwig leven hebt, u die gelooft in de naam van de Zoon van God – Andere handschriften lezen: ‘Dit alles schrijf ik aan u die gelooft in de naam van de Zoon van God, omdat u moet weten dat u eeuwig leven hebt, u die gelooft in de naam van de Zoon van God’.

14 Wij kunnen ons vol vertrouwen tot God wenden, in de zekerheid dat hij naar ons luistert als we hem iets vragen dat in overeenstemming is met zijn wil. 15 En omdat we weten dat hij naar ons luistert, wat we hem ook vragen, weten we ook dat we alles al hebben gekregen wat we hem gevraagd hebben. 16 Als iemand zijn broeder of zuster een zonde ziet begaan die niet tot de dood leidt, moet hij voor hem of voor haar bidden en zo de zondaar het leven geven. Dit geldt wanneer er sprake is van een zonde die niet tot de dood leidt. Er bestaat ook zonde die wel tot de dood leidt. In dat geval geldt mijn aansporing om te bidden niet. 17 Alle kwaad is zonde, maar niet elke zonde leidt tot de dood.

18 We weten dat iemand die uit God geboren is niet zondigt. De Zoon, die uit God geboren werd, beschermt hem, zodat het kwaad geen vat op hem heeft. 19 We weten dat wij uit God voortkomen, terwijl de hele wereld in de macht is van hem die het kwaad zelf is. 20 We weten ook dat de Zoon van God gekomen is en ons inzicht heeft gegeven om de Waarachtige te kennen. En wij zijn in de Waarachtige, omdat we in zijn Zoon Jezus Christus zijn. Hij is de ware God, hij is het eeuwige leven. 21 Kinderen, wees op uw hoede voor de afgoden.

1 Ik, die gevangen zit omwille van de Heer, vraag u dan ook dringend de weg te gaan die past bij de roeping die u hebt ontvangen: 2 wees steeds bescheiden, zachtmoedig en geduldig, en verdraag elkaar uit liefde. 3 Span u in om door de samenbindende kracht van de vrede de eenheid te bewaren die de Geest u geeft: 4 één lichaam en één geest, zoals u één hoop hebt op grond van uw roeping, 5 één Heer, één geloof, één doop, 6 één God en Vader van allen, die boven allen, door allen en in allen is.

17 Toen hij zijn weg vervolgde, kwam er iemand naar hem toe die voor hem op zijn knieën viel en vroeg: ‘Goede meester, wat moet ik doen om deel te krijgen aan het eeuwige leven?’ 18 Jezus antwoordde: ‘Waarom noemt u mij goed? Niemand is goed, behalve God. 19 U kent de geboden: pleeg geen moord, pleeg geen overspel, steel niet, leg geen vals getuigenis af, bedrieg niemand, toon eerbied voor uw vader en uw moeder.’ 20 Toen zei de man: ‘Meester, sinds mijn jeugd heb ik me daaraan gehouden.’ 21 Jezus keek hem liefdevol aan en zei tegen hem: ‘Eén ding ontbreekt u: ga naar huis, verkoop alles wat u hebt en geef het geld aan de armen, dan zult u een schat in de hemel bezitten; kom dan terug en volg mij.’ 22 Maar de man werd somber toen hij dit hoorde en ging terneergeslagen weg; hij had namelijk veel bezittingen.

23 Jezus keek de kring rond en zei tegen zijn leerlingen: ‘Wat is het moeilijk voor rijken om het koninkrijk van God binnen te gaan.’ 24 De leerlingen schrokken van zijn woorden. Maar Jezus zei nog eens uitdrukkelijk: ‘Kinderen, wat is het moeilijk om het koninkrijk van God binnen te gaan: 25 het is gemakkelijker voor een kameel om door het oog van een naald te gaan dan voor een rijke om het koninkrijk van God binnen te gaan.’ 26 Nu waren ze nog meer ontzet, en ze zeiden tegen elkaar: ‘Wie kan er dan nog gered worden?’ 27 Jezus keek hen aan en zei: ‘Bij mensen is dat onmogelijk, maar niet bij God, want bij God is alles mogelijk.’

1 Weet dat de laatste dagen zwaar zullen zijn. 2 De mensen zullen egoïstisch zijn, geldzuchtig, zelfingenomen en arrogant. Ze zullen God lasteren, geen ontzag tonen voor hun ouders, ondankbaar zijn en niets heilig achten. 3 Ze zullen harteloos zijn, onverzoenlijk, lasterziek, onbeheerst en wreed. Ze zullen het goede haten 4 en onbetrouwbaar, roekeloos en verblind zijn. Het genot zullen ze meer liefhebben dan God, 5 ze zullen de schijn van vroomheid ophouden, maar de kracht ervan miskennen. Keer je af van zulke mensen. 6 Sommigen van hen dringen zich op aan hele families en krijgen dan vrouwen in hun macht die met zonde beladen zijn en door allerlei begeerten worden gedreven, 7 die almaar willen leren maar nooit in staat zullen zijn de waarheid te kennen. 8 Zoals Jannes en Jambres zich tegen Mozes hebben verzet, zo verzetten deze dwaalleraren zich tegen de waarheid. Het zijn mensen met een zieke geest en een onbetrouwbaar geloof. 9 Maar ze zullen niet veel bereiken, want iedereen zal hun dwaasheid snel doorzien, zoals ook met Jannes en Jambres gebeurde.

10 Jij daarentegen bent mij trouw gevolgd in mijn leer, mijn levenswijze, streven, geloof, geduld, liefde, volharding, 11 en je hebt hetzelfde lijden en dezelfde vervolgingen ondergaan die mij in Antiochië, Ikonium en Lystra hebben getroffen. Ik heb ze allemaal doorstaan, de Heer heeft mij steeds weer gered. 12 Allen die vroom en in eenheid met Christus Jezus willen leven, zullen worden vervolgd. 13 Slechte mensen en oplichters zullen van kwaad tot erger vervallen; het zijn bedriegers die zelf bedrogen worden. 14 Maar jij, blijf bij alles wat je geleerd hebt en met overtuiging hebt aangenomen. Je weet wie je leraren waren 15 en bent van kindsbeen af vertrouwd met de heilige geschriften die je wijsheid kunnen geven, zodat je wordt gered door het geloof in Christus Jezus. 16 Elke schrifttekst is door God geïnspireerd en kan gebruikt worden om onderricht te geven, om dwalingen en fouten te weerleggen, en om op te voeden tot een deugdzaam leven, 17 zodat een dienaar van God voor zijn taak berekend is en voor elk goed doel volledig is toegerust.

1 Ik roep je dringend op, ten overstaan van God en van Christus Jezus, die zal oordelen over de levenden en de doden, ik bezweer je bij zijn komst en heerschappij: 2 Verkondig de boodschap, blijf aandringen, of het nu uitkomt of niet, wijs terecht, straf en vermaan met alle geduld dat het onderricht vereist. 3 Want er komt een tijd dat de mensen de heilzame leer niet meer verdragen, maar leraren om zich heen verzamelen die aan hun verlangens tegemoetkomen en hen naar de mond praten. 4 Ze zullen niet meer naar de waarheid luisteren, maar naar verzinsels. 5 Jij echter moet in alles nuchter zijn, je lijden aanvaarden, je werk als verkondiger van het evangelie doen, je dienende taak vervullen.

6 Mijn bloed wordt al als een offer uitgegoten, het moment waarop ik heenga nadert. 7 Maar ik heb de goede strijd gestreden, de wedloop volbracht, het geloof behouden. 8 Nu wacht mij de krans van de gerechtigheid die de Heer, de rechtvaardige rechter, aan mij zal geven op de grote dag; en niet alleen aan mij, maar aan allen die naar zijn komst hebben uitgezien.

Laatste aanwijzingen

9 Kom snel naar me toe, 10 want Demas heeft me verlaten; hij heeft deze wereld lief gekregen en is naar Tessalonica vertrokken. Crescens is naar Galatië gegaan, Titus naar Dalmatië. 11 Alleen Lucas is bij me gebleven. Haal Marcus op en neem hem met je mee, want hij kan mij goede diensten bewijzen. 12 Tychikus heb ik naar Efeze gestuurd. 13 Als je komt, neem dan de mantel mee die ik in Troas bij Karpus heb laten liggen, en ook de boeken, vooral die van perkament. 14 Alexander, de kopersmid, heeft mij veel kwaad gedaan; de Heer zal hem zijn verdiende loon geven. 15 Ook jij moet voor hem oppassen, hij heeft onze verkondiging sterk tegengewerkt.

16 Bij mijn eerste verdediging heeft niemand mij bijgestaan, ze hebben mij allemaal in de steek gelaten. Moge het hun niet worden aangerekend. 17 Maar de Heer heeft me ter zijde gestaan en me kracht gegeven, zodat ik de verkondiging tot een goed einde heb gebracht en alle volken de boodschap hebben gehoord. Ik ben gered uit de muil van de leeuw. 18 De Heer zal me van alle kwaad redden en me veilig naar zijn hemels koninkrijk brengen. Hem komt de eer toe tot in alle eeuwigheid. Amen.

19 Groet Prisca en Aquila, en de huisgenoten van Onesiforus. 20 Erastus is in Korinte gebleven, Trofimus heb ik ziek in Milete achtergelaten. 21 Probeer voor de winter te komen. Eubulus, Pudens, Linus, Claudia en alle andere broeders en zusters laten je groeten.

22 De Heer zij met je. Genade zij met jullie.

De vurige verbetering van heel ons leven

Wees waakzaam en ijverig in de dienst van God en bedenk dikwijls: waartoe zijt gij hier gekomen? Was het niet om voor God te leven en een innerlijk mens te worden? Wees dus vol vuur om voortgang te maken, want het loon voor uw arbeid zult gij weldra ontvangen en dan zal er geen vrees of verdriet meer binnen uw domein zijn. Gij zult nog even moeten werken en dan een grote rust en zelfs een eeuwige blijdschap vinden. Als gij trouw en ijverig volhardt in uw zaak, zal ook God zonder de minste twijfel trouw zijn en u rijk belonen. Gij moet volharden in het vast vertrouwen dat gij de palm van de overwinning zult behalen; maar wees niet zelfverzekerd want dat kan tot traagheid leiden en tot overmoed.

Er was eens iemand die, voortdurend in angst, zweefde tussen hoop en vrees: op zekere dag had hij zich, weer door neerslachtigheid aangegrepen, in de kerk voor het altaar neergebogen en herhaalde bij zichzelf de woorden: ‘O als ik eens wist dat ik zou volharden.’ Terstond hoorde hij van binnen de woorden: ‘En als gij dat wist wat zoudt gij dan willen doen? Doe nu wat gij dan zoudt doen en gij zult gerust zijn.’ En aanstonds getroost en gesterkt, vertrouwde hij zich toe aan de wil van God en zijn angstige onzekerheid was ten einde. Hij wilde ook niet nieuwsgierig onderzoeken om te achterhalen wat hem zou overkomen, maar deed meer zijn best te weten wat Gods wil was, wat zeer goed en wat volmaakt, om elk goed werk te kunnen beginnen en voltooien. Vertrouw op de Heer, doe het goede, zegt de profeet en bewoon de aarde en gij zult geweid worden in zijn overvloed.

Er is één ding dat velen van de voortgang en ijverige verbetering afhoudt: de schrik voor moeite of de inspanning van de strijd. Want juist zij, die wat zwaar is en hen tegenstaat, dapper proberen te overwinnen gaan zeer snel in deugd vooruit, meer dan de anderen. Want dáár boekt de mens meer winst en verdient hij overvloediger genade, waar hij zichzelf meer overwint en zich meer ontzegt uit kracht van de geest. Maar niet allen hebben evenveel te overwinnen en te versterven. Maar wie ijverig en vol vuur op zijn doel afgaat is meer geschikt voor geestelijke groei, zelfs al heeft hij veel gebreken, dan een ander die wel een gunstige geaardheid heeft, maar niet zo brandt van verlangen naar deugd.

Twee dingen dragen vooral bij tot verbetering van leven: zich krachtig onttrekken aan datgene waartoe de natuur ten onrechte neigt en vurig aansturen op het goede dat men bijzonder nodig heeft. Probeer ook, vooral dát te vermijden en te overwinnen wat u herhaaldelijk in anderen tegenstaat. Maak van alles gebruik om voortgang te maken, zodat gij bij het zien of horen van goede voorbeelden ontvlamt tot navolging. Maar hebt gij iets afkeurenswaardigs gezien, wacht u er dan voor hetzelfde te doen; of als gij het soms gedaan hebt, span u dan in, u snel te verbeteren. Zoals uw oog anderen gadeslaat, zo wordt ook gij door anderen waargenomen.

Wat is het een vreugde en voldoening vurige en vrome zielen te zien die zich wél weten te gedragen. Wat een teleurstelling en droefheid anderen te zien die onordelijk leven, die datgene waartoe ze zijn geroepen, niet weten uit te voeren. Hoe nadelig is het als men het voornemen zijn roeping te volgen verwaarloost en zijn zinnen zet op dingen die ons niet zijn toevertrouwd. Denk aan het eens genomen besluit, stel u dikwijls het beeld van de Gekruisigde voor ogen. Gij hebt wel redenen u te schamen bij het zien van Jezus’ leven, dat gij nog niet hebt gestreefd naar groter gelijkenis met Hem, al zijt gij sinds lang op de weg naar God. O, als de gekruisigde Jezus in ons hart kwam, wat zouden wij snel en goed onderwezen zijn.

Als wij eens niets anders behoefden te doen dan de Heer onze God uit heel ons hart en volmondig te prijzen. Als gij eens niet behoefde te eten, te drinken of te slapen, maar altijd God mocht loven en heel uw leven mocht bezig zijn met het geestelijke! Ge zoudt in dat geval veel gelukkiger zijn dan nu, omdat ge nu, hoe dan ook, in dienst staat van uw lichaam. Waren er al die behoeften eens niet, maar wel de innerlijke verkwikking van de geest die wij helaas maar al te zelden smaken.

Wanneer de mens zover gevorderd is dat hij bij geen schepsel meer vertroosting zoekt, dán begint hij voor het eerst volkomen God te genieten, dan ook is hij volstrekt tevreden met alles wat hem overkomt. Dan is hij niet blij om het grote en niet bedroefd om het kleine, maar geeft hij zich zonder voorbehoud en met vertrouwen over aan God, want God is altijd alles voor hem; voor Hem vergaat of sterft niets, maar alles leeft voor Hem en is Hem zonder dralen dienstbaar.

Denk altijd aan het einde en dat verloren tijd niet terugkomt. Zonder zorg en toeleg zult gij u nooit deugd eigen maken. Als gij lauw begint te worden, treedt ook de ellende bij u binnen. Maar als gij het besluit neemt om vurig te zijn, zult gij grote vrede genieten en de lasten lichter tillen door Gods genade en uw liefde voor de deugd. Een ijverig mens is bereid tot alles.

Aan gebreken en hartstocht weerstand bieden is een zwaardere arbeid dan zwoegen bij lichamelijk werk. Wie kleine gebreken niet vermijdt, glijdt langzaam af naar grotere. Gij zult u ‘s avonds altijd weer verheugen als gij de dag goed hebt besteed. Waak altijd over uzelf, wek uzelf op, spoor uzelf aan, en wat er ook aan de hand mag zijn met de anderen, verwaarloos uzelf niet. Gij zult juist zoveel voortgang maken als gij uzelf geweld durft aan te doen.

VRAAG 3, LAT. TEKST.

Daarna verscheen dezelfde monnik als te voren op zijn ladder en zeide: "O! Rechter, ik vraag u: Waarom gaaft gij ons zintuigen, indien wij ons niet bewegen mogen en leven volgens die zintuigen?

En waarom gaaft gij ons eten en drinken en andere aangename dingen tot onderhoud van het lichaam, zoo niet om te leven en te eten zoovel wij wenschen?

Waarom gaaft gij ons een vrijen wil, zoo niet om onzen eigen wil te volgen?

Waarom gaaft gij ons een hart en een wil, indien niet om lief te hebben wat het aangenaamst en het genoegelijkst is?"

De rechter antwoordde: "O! Mijn vriend, ik gaf den menschen zintuigen en verstand om den weg des levens te zien, dien lief te hebben en te volgen, en den weg des doods te ontvlieden. Ik gaf voedsel tot nooddruft van den mensch en tot onderhoud van zijn lichaam opdat de mensch kracht zou hebben voor geestelijk werk ter eere van God en opdat hij niet door onmatigheid ongeschikt voor den arbeid zou worden en verzwakken zou. Ik gaf den mensch een vrijen wil, opdat hij zijn eigen wil zou opofferen voor mij, zijn God, en aldus des te grooter loon krijgen. Ik gaf den mensch een hart, opdat hij daarin zou opsluiten zijn God, die ondoorgrondelijk is en overal aanwezig, en opdat de gedachte aan Hem en de vreugde im Hem zou zijn met mij en in mij."

Wordt  vervolgd.

De maatstaf van het oordeel

Je zult verbaasd zijn als Hij zegt:

Ik verlangde naar een vriendelijk woord, jij hebt Me bemoedigend toegesproken.

Ik wachtte erop dat iemand Mij zou begrijpen, jij hebt aandachtig naar Mij geluisterd.

Ik had niemand die Mij vertrouwde, jij hebt Mij om raad gevraagd.

Ik had honger en jij hebt Mij te eten gegeven.

Ik had dorst naar jou, jij hebt Me vriendelijk aangekeken.

Ik wachtte op een beetje geluk, jij hebt je vrije tijd met Mij doorgebracht.

Ik was wanhopig, jij hebt Mij in de armen genomen.

Ik had dorst en jij hebt Mij te drinken gegeven.

Ik was kreupel, jij bent met Mij gaan wandelen.

Ik was een sukkel, jij hebt met mij gedanst.

Ik kon niet meer geloven, jij hebt niet aan Mij gewanhoopt.

Ik was ziek en jij hebt Mij bezocht.

Je zult verbaasd zijn - je zult vragen stellen -

je zult perplex staan - je zult lachen.

Je zult dansen van geluk.

Geloof in God onze Vader,

die zijn schepping op handen draagt en hoopt,

dat ieder van ons meedraagt,

opdat onze aarde nieuw wordt

door de onderlinge liefde.

Ik geloof in Jezus van Nazareth,

die onderricht gaf aan de mensen om ze te leren

over de goedheid en de liefde van de Vader.

Ik geloof dat Jezus heel nabij is

wanneer we ons inzetten voor elkaar.

In geloof in de heilige Geest,

die Jezus ons gezonden heeft

om ons tot dragers te maken van elkaars lief en leed.

Amen.

Heer onze God,

wij hebben geen woorden

voor wat diep in ons leeft,

en wij weten niet

hoe wij te U moeten bidden.

Zend uw Geest over ons;

beziel deze gemeenschap

met ijver en geestdrift

om waar ook ter wereld

te getuigen van de grote daden

die Gij hebt verricht.

Dat vragen wij U voor vandaag en morgen

in Jezus Christus onze Heer.

Amen.

Kom, Schepper, Geest, daal tot ons neer,

houd Gij bij ons uw intocht, Heer;

vervul het hart dat U verbeidt,

met hemelse barmhartigheid.

Gij zijt de gave Gods, Gij zijt

de grote Trooster in de tijd,

de bron waaruit het leven springt,

het liefdevuur dat ons doordringt.

Gij schenkt uw gaven zevenvoud,

O hand die God ten zegen houdt,

O taal waarin wij God verstaan,

wij heffen onze lofzang aan.

Verlicht ons duistere verstand,

geef dat ons hart van liefde brandt

en dat ons zwakke lichaam leeft

vanuit de kracht die Gij het geeft.

Amen.

De Geest van God wil ons helpen om altijd het goede te doen,

maar dat lukt niet altijd. Daarom vragen we om vergeving.

Jezus, Jij hebt gezegd:

laat toch de kinderen komen tot Mij,

hou ze niet tegen, ze maken me blij.

Maar we vergeten Jou zo vaak.

Geest van God, help ons beter te doen.

Jezus, wij vergeten zo vaak 'dankjewel' te zeggen

voor al het mooie dat we krijgen,

voor alle lieve mensen die veel voor ons doen.

Geest van God, help ons beter te doen.

Jezus, wij houden zoveel van goede, lieve mensen,

maar wij vergeten soms zelf lief en vriendelijk te zijn.

Geest van God, help ons beter te doen.

Moge de barmhartige God

Ons de H. Geest schenken

Die de vergeving is van alle zonden

En onderpand van eeuwig leven. Amen.