De vurige verbetering van heel ons leven

Wees waakzaam en ijverig in de dienst van God en bedenk dikwijls: waartoe zijt gij hier gekomen? Was het niet om voor God te leven en een innerlijk mens te worden? Wees dus vol vuur om voortgang te maken, want het loon voor uw arbeid zult gij weldra ontvangen en dan zal er geen vrees of verdriet meer binnen uw domein zijn. Gij zult nog even moeten werken en dan een grote rust en zelfs een eeuwige blijdschap vinden. Als gij trouw en ijverig volhardt in uw zaak, zal ook God zonder de minste twijfel trouw zijn en u rijk belonen. Gij moet volharden in het vast vertrouwen dat gij de palm van de overwinning zult behalen; maar wees niet zelfverzekerd want dat kan tot traagheid leiden en tot overmoed.

Er was eens iemand die, voortdurend in angst, zweefde tussen hoop en vrees: op zekere dag had hij zich, weer door neerslachtigheid aangegrepen, in de kerk voor het altaar neergebogen en herhaalde bij zichzelf de woorden: ‘O als ik eens wist dat ik zou volharden.’ Terstond hoorde hij van binnen de woorden: ‘En als gij dat wist wat zoudt gij dan willen doen? Doe nu wat gij dan zoudt doen en gij zult gerust zijn.’ En aanstonds getroost en gesterkt, vertrouwde hij zich toe aan de wil van God en zijn angstige onzekerheid was ten einde. Hij wilde ook niet nieuwsgierig onderzoeken om te achterhalen wat hem zou overkomen, maar deed meer zijn best te weten wat Gods wil was, wat zeer goed en wat volmaakt, om elk goed werk te kunnen beginnen en voltooien. Vertrouw op de Heer, doe het goede, zegt de profeet en bewoon de aarde en gij zult geweid worden in zijn overvloed.

Er is één ding dat velen van de voortgang en ijverige verbetering afhoudt: de schrik voor moeite of de inspanning van de strijd. Want juist zij, die wat zwaar is en hen tegenstaat, dapper proberen te overwinnen gaan zeer snel in deugd vooruit, meer dan de anderen. Want dáár boekt de mens meer winst en verdient hij overvloediger genade, waar hij zichzelf meer overwint en zich meer ontzegt uit kracht van de geest. Maar niet allen hebben evenveel te overwinnen en te versterven. Maar wie ijverig en vol vuur op zijn doel afgaat is meer geschikt voor geestelijke groei, zelfs al heeft hij veel gebreken, dan een ander die wel een gunstige geaardheid heeft, maar niet zo brandt van verlangen naar deugd.

Twee dingen dragen vooral bij tot verbetering van leven: zich krachtig onttrekken aan datgene waartoe de natuur ten onrechte neigt en vurig aansturen op het goede dat men bijzonder nodig heeft. Probeer ook, vooral dát te vermijden en te overwinnen wat u herhaaldelijk in anderen tegenstaat. Maak van alles gebruik om voortgang te maken, zodat gij bij het zien of horen van goede voorbeelden ontvlamt tot navolging. Maar hebt gij iets afkeurenswaardigs gezien, wacht u er dan voor hetzelfde te doen; of als gij het soms gedaan hebt, span u dan in, u snel te verbeteren. Zoals uw oog anderen gadeslaat, zo wordt ook gij door anderen waargenomen.

Wat is het een vreugde en voldoening vurige en vrome zielen te zien die zich wél weten te gedragen. Wat een teleurstelling en droefheid anderen te zien die onordelijk leven, die datgene waartoe ze zijn geroepen, niet weten uit te voeren. Hoe nadelig is het als men het voornemen zijn roeping te volgen verwaarloost en zijn zinnen zet op dingen die ons niet zijn toevertrouwd. Denk aan het eens genomen besluit, stel u dikwijls het beeld van de Gekruisigde voor ogen. Gij hebt wel redenen u te schamen bij het zien van Jezus’ leven, dat gij nog niet hebt gestreefd naar groter gelijkenis met Hem, al zijt gij sinds lang op de weg naar God. O, als de gekruisigde Jezus in ons hart kwam, wat zouden wij snel en goed onderwezen zijn.

Als wij eens niets anders behoefden te doen dan de Heer onze God uit heel ons hart en volmondig te prijzen. Als gij eens niet behoefde te eten, te drinken of te slapen, maar altijd God mocht loven en heel uw leven mocht bezig zijn met het geestelijke! Ge zoudt in dat geval veel gelukkiger zijn dan nu, omdat ge nu, hoe dan ook, in dienst staat van uw lichaam. Waren er al die behoeften eens niet, maar wel de innerlijke verkwikking van de geest die wij helaas maar al te zelden smaken.

Wanneer de mens zover gevorderd is dat hij bij geen schepsel meer vertroosting zoekt, dán begint hij voor het eerst volkomen God te genieten, dan ook is hij volstrekt tevreden met alles wat hem overkomt. Dan is hij niet blij om het grote en niet bedroefd om het kleine, maar geeft hij zich zonder voorbehoud en met vertrouwen over aan God, want God is altijd alles voor hem; voor Hem vergaat of sterft niets, maar alles leeft voor Hem en is Hem zonder dralen dienstbaar.

Denk altijd aan het einde en dat verloren tijd niet terugkomt. Zonder zorg en toeleg zult gij u nooit deugd eigen maken. Als gij lauw begint te worden, treedt ook de ellende bij u binnen. Maar als gij het besluit neemt om vurig te zijn, zult gij grote vrede genieten en de lasten lichter tillen door Gods genade en uw liefde voor de deugd. Een ijverig mens is bereid tot alles.

Aan gebreken en hartstocht weerstand bieden is een zwaardere arbeid dan zwoegen bij lichamelijk werk. Wie kleine gebreken niet vermijdt, glijdt langzaam af naar grotere. Gij zult u ‘s avonds altijd weer verheugen als gij de dag goed hebt besteed. Waak altijd over uzelf, wek uzelf op, spoor uzelf aan, en wat er ook aan de hand mag zijn met de anderen, verwaarloos uzelf niet. Gij zult juist zoveel voortgang maken als gij uzelf geweld durft aan te doen.

VRAAG 3, LAT. TEKST.

Daarna verscheen dezelfde monnik als te voren op zijn ladder en zeide: "O! Rechter, ik vraag u: Waarom gaaft gij ons zintuigen, indien wij ons niet bewegen mogen en leven volgens die zintuigen?

En waarom gaaft gij ons eten en drinken en andere aangename dingen tot onderhoud van het lichaam, zoo niet om te leven en te eten zoovel wij wenschen?

Waarom gaaft gij ons een vrijen wil, zoo niet om onzen eigen wil te volgen?

Waarom gaaft gij ons een hart en een wil, indien niet om lief te hebben wat het aangenaamst en het genoegelijkst is?"

De rechter antwoordde: "O! Mijn vriend, ik gaf den menschen zintuigen en verstand om den weg des levens te zien, dien lief te hebben en te volgen, en den weg des doods te ontvlieden. Ik gaf voedsel tot nooddruft van den mensch en tot onderhoud van zijn lichaam opdat de mensch kracht zou hebben voor geestelijk werk ter eere van God en opdat hij niet door onmatigheid ongeschikt voor den arbeid zou worden en verzwakken zou. Ik gaf den mensch een vrijen wil, opdat hij zijn eigen wil zou opofferen voor mij, zijn God, en aldus des te grooter loon krijgen. Ik gaf den mensch een hart, opdat hij daarin zou opsluiten zijn God, die ondoorgrondelijk is en overal aanwezig, en opdat de gedachte aan Hem en de vreugde im Hem zou zijn met mij en in mij."

Wordt  vervolgd.

De maatstaf van het oordeel

Je zult verbaasd zijn als Hij zegt:

Ik verlangde naar een vriendelijk woord, jij hebt Me bemoedigend toegesproken.

Ik wachtte erop dat iemand Mij zou begrijpen, jij hebt aandachtig naar Mij geluisterd.

Ik had niemand die Mij vertrouwde, jij hebt Mij om raad gevraagd.

Ik had honger en jij hebt Mij te eten gegeven.

Ik had dorst naar jou, jij hebt Me vriendelijk aangekeken.

Ik wachtte op een beetje geluk, jij hebt je vrije tijd met Mij doorgebracht.

Ik was wanhopig, jij hebt Mij in de armen genomen.

Ik had dorst en jij hebt Mij te drinken gegeven.

Ik was kreupel, jij bent met Mij gaan wandelen.

Ik was een sukkel, jij hebt met mij gedanst.

Ik kon niet meer geloven, jij hebt niet aan Mij gewanhoopt.

Ik was ziek en jij hebt Mij bezocht.

Je zult verbaasd zijn - je zult vragen stellen -

je zult perplex staan - je zult lachen.

Je zult dansen van geluk.

Geloof in God onze Vader,

die zijn schepping op handen draagt en hoopt,

dat ieder van ons meedraagt,

opdat onze aarde nieuw wordt

door de onderlinge liefde.

Ik geloof in Jezus van Nazareth,

die onderricht gaf aan de mensen om ze te leren

over de goedheid en de liefde van de Vader.

Ik geloof dat Jezus heel nabij is

wanneer we ons inzetten voor elkaar.

In geloof in de heilige Geest,

die Jezus ons gezonden heeft

om ons tot dragers te maken van elkaars lief en leed.

Amen.

Heer onze God,

wij hebben geen woorden

voor wat diep in ons leeft,

en wij weten niet

hoe wij te U moeten bidden.

Zend uw Geest over ons;

beziel deze gemeenschap

met ijver en geestdrift

om waar ook ter wereld

te getuigen van de grote daden

die Gij hebt verricht.

Dat vragen wij U voor vandaag en morgen

in Jezus Christus onze Heer.

Amen.

Kom, Schepper, Geest, daal tot ons neer,

houd Gij bij ons uw intocht, Heer;

vervul het hart dat U verbeidt,

met hemelse barmhartigheid.

Gij zijt de gave Gods, Gij zijt

de grote Trooster in de tijd,

de bron waaruit het leven springt,

het liefdevuur dat ons doordringt.

Gij schenkt uw gaven zevenvoud,

O hand die God ten zegen houdt,

O taal waarin wij God verstaan,

wij heffen onze lofzang aan.

Verlicht ons duistere verstand,

geef dat ons hart van liefde brandt

en dat ons zwakke lichaam leeft

vanuit de kracht die Gij het geeft.

Amen.

De Geest van God wil ons helpen om altijd het goede te doen,

maar dat lukt niet altijd. Daarom vragen we om vergeving.

Jezus, Jij hebt gezegd:

laat toch de kinderen komen tot Mij,

hou ze niet tegen, ze maken me blij.

Maar we vergeten Jou zo vaak.

Geest van God, help ons beter te doen.

Jezus, wij vergeten zo vaak 'dankjewel' te zeggen

voor al het mooie dat we krijgen,

voor alle lieve mensen die veel voor ons doen.

Geest van God, help ons beter te doen.

Jezus, wij houden zoveel van goede, lieve mensen,

maar wij vergeten soms zelf lief en vriendelijk te zijn.

Geest van God, help ons beter te doen.

Moge de barmhartige God

Ons de H. Geest schenken

Die de vergeving is van alle zonden

En onderpand van eeuwig leven. Amen.

Bezinning op de dood

Zeer spoedig zal het hier met u gedaan zijn. Denk anders maar eens na hoe ge er voor staat. Vandaag is er de mens en morgen verschijnt hij niet meer. En is hij eenmaal uit het oog verdwenen, dan verdwijnt hij ook spoedig uit het hart. Hoe afgestompt en gevoelloos is het menselijk hart dat alleen maar denkt aan wat er nu is en niet beter voorziet wat er nog komt. Bij al uw daden en gedachten moest gij u zo gedragen alsof gij vandaag zoudt sterven.

Als gij een goed geweten had, zoudt gij niet zo bang zijn voor de dood. Beter is het zonde te vermijden dan de dood te ontvluchten. Als gij vandaag niet klaar zijt, hoe zult gij het dan morgen zijn? De dag van morgen is onzeker en weet gij of gij die dag van morgen zult beleven? Wat baat het lang te leven als wij ons maar zo weinig beteren? Ach, een lang leven is niet altijd winst, maar vermeerdert dikwijls onze schuld. Als wij eens één dag in deze wereld werkelijk goed hadden beleefd! Velen tellen de jaren sinds hun geestelijk begin, maar gering is dikwijls de verbetering van hun leven.

Het mag dan huiveringwekkend zijn te moeten sterven, misschien zal het gevaarlijker zijn langer te leven. Zalig hij die het uur van zijn dood altijd voor ogen heeft en zich dagelijks op zijn laatste uur voorbereidt. Heb gij ooit iemand zien sterven, bedenk dan dat gij diezelfde weg zult gaan. Als het ochtend is, stel u dan voor dat ge de avond niet meer haalt. En is het avond geworden, durf u dan geen morgen in het vooruitzicht stellen. Daarom wees altijd gereed en leef zó dat de dood u nooit onvoorbereid kan vinden.

Velen sterven onverwacht en onvoorzien. Want de mensenzoon zal komen op een uur dat gij het niet verwacht. Als dat uur gekomen is zult gij heel anders gaan denken over heel uw voorbije leven en het ten zeerste betreuren dat ge zo nalatig en zwak bent geweest. Hoe gelukkig en wijs is hij die zijn best doet, nu in zijn leven te zijn zoals hij hoopt bevonden te worden bij zijn dood.

Als wij het louter vergankelijke volkomen hebben versmaad, vurig hebben verlangd in deugden toe te nemen, als wij de liefde voor tucht, de ijver in de boete, de stiptheid in het gehoorzamen, de zelfverloochening en het dragen van welke tegenslag ook, ter liefde van Christus hebben beoefend, dan mogen wij vertrouwen dat wij gelukkig zullen sterven.

Veel goeds kunt gij doen in dagen van gezondheid: ik weet niet wat gij zult kunnen als gij ziek zijt. Weinigen beteren zich op een ziekbed, zoals ook degenen die veel op bedevaart gaan maar zelden heilig worden.

Vertrouw niet op vrienden en verwanten en stel uw heil niet uit tot later, want de mensen zullen u eerder vergeten dan gij denkt. Het is beter nu op tijd voorzieningen te treffen, wat goeds vooraf te doen dan te hopen op hulp van anderen. Als gij nu geen zorg draagt voor uzelf, wie zal er voor u zorgen in de toekomst?

Het is nu een zeer kostbare tijd: zie, nu is het de gunstige tijd, nu is het de dag van het heil. Maar hoe bedroevend dat gij die tijd niet nuttiger besteedt, waarin gij toch kunt verdienen wat u het eeuwig leven geeft. Er zal een tijd komen dat gij één dag of één uur zult wensen om alles te herstellen en ik weet niet of ge die kans zult krijgen.

Zie in, geliefde broeder, uit welk een gevaar gij u kunt bevrijden, aan welk een angst ontkomen, als gij nu behoedzaam leeft en bedacht zijt op het sterven. Probeer nu zo te leven dat gij in uw laatste uur meer reden hebt tot blijdschap dan tot angst. Leer nu te sterven aan de wereld om dan het leven te beginnen met Christus. Leer nu alles gering te achten om dan in vrijheid naar Christus te kunnen gaan. Kastijd nu uw lichaam door boete te doen om straks een onschokbaar vertrouwen te kunnen hebben.

Dwaas die ge zijt, hoe komt ge erbij te rekenen op een lang leven terwijl ge nog niet van één dag zeker zijt.? Hoevelen zijn bedrogen uitgekomen en onverhoeds uit het lichaam weggeroepen. Hoe vaak hebt gij niet horen vertellen: dat die en die is neergestoken en die ander verdronken en dat een ander van een steilte viel en dodelijk verongelukte, dat weer een ander dood bleef onder het eten en een volgende zijn einde vond bij het spel. De een verbrandt, de tweede treft het mes, een volgende de pest en de laatste valt door een sluipmoordenaar. En zo is de dood het einde van allen en het leven van de mens glijdt als een schaduw voorbij.

Wie zal na uw dood nog aan u denken? En wie zal er voor u bidden? Doe nu toch, lieve vrouw of man, al wat maar in uw vermogen is; want gij weet niet wanneer gij zult sterven, maar gij weet ook niet wat u na de dood te wachten staat. Verzamel nu zolang gij nog tijd hebt onvergankelijke schatten. Denk aan niets behalve aan uw heil, draag slechts zorg voor de dingen van God.

Maak u nu vrienden door de heiligen Gods te vereren en hun daden na te volgen, opdat zij wanneer gij bezwijkt in dit leven, u opnemen in de eeuwige tenten. Beschouw u zelf als een reiziger en gast hier op aarde, iemand wie zinloze bereddering niet aangaat. Houd uw hart vrij en opgeheven naar God, want gij hebt hier geen blijvende woonplaats. Zend uw gebeden en zuchten dagelijks daarheen, zodat uw ziel na de dood waardig geacht wordt, over te gaan naar het geluk bij de Heer.

Het oordeel en de straf voor de zonden

Denk in alle dingen aan het einde en hoe gij eenmaal voor een strenge Rechter zult staan voor wie niets verborgen is, die niet door geschenken wordt verzoend, die niet omkoopbaar is, die niet naar uitvluchten luistert, maar die zal oordelen wat recht is. Ellendige en dwaze, zondige mens, wat zult gij God antwoorden die van al uw slechte daden op de hoogte is, gij die voor de blik van een vertoornd mens soms vreest? Waarom treft gij geen voorzieningen voor de dag van het oordeel, wanneer niemand door een ander kan worden vrijgepleit of verdedigd, maar ieder meer dan genoeg heeft aan zichzelf?

Nu levert uw arbeid nog vruchten op, nu gelooft iemand nog uw tranen, nu luistert iemand nog naar uw zuchten, nu is uw droefheid nog louterend en verzoenend. Een geduldig mens heeft hier al zijn groot en heilzaam vagevuur. Overkomt hem onrecht dan treurt hij meer over de boosaardigheid van de ander dan over het onrecht dat hij lijdt. Hij bidt graag voor wie tegen hem zijn en vergeeft van harte alle schuld. Hij draalt niet om anderen excuus te vragen, hij is eerder medelijdend dan geprikkeld. Hij doet zichzelf geweld aan en probeert het lichaam volstrekt afhankelijk te maken van de geest.

Het is beter zich nu van de zonden te zuiveren en het verkeerde te verwijderen dan voor de toekomst nog uitboeting over te houden. In waarheid, wij bedriegen onszelf door de ongeordende liefde die wij hebben voor het lichaam. Wat zal dat vuur anders verslinden dan uw zonden? Hoe meer gij uzelf ontziet en het lichaam volgt, des te zwaarder zult gij later boeten en des te meer brandstof houdt gij gereed.

Waarin de mens het ergst gezondigd heeft, daarin zal hij het zwaarst worden gestraft. Daar zullen de tragen met gloeiende prikkels worden gekweld. Daar zullen zij die belust waren op overdaad en genot, met brandend pek en stinkende zwavel worden overgoten en als razende honden zullen de haatdragenden janken van pijn. Er zal geen ondeugd zijn of zij vindt haar eigen foltering. Daar zullen de trotsaards vol schaamte staan en de hebzuchtigen benauwd worden doordat zij gebrek lijden aan alles.

Eén uur straf zal daar zwaarder vallen dan hier honderd jaar in de zwaarste boete. Er is daar volstrekt geen rust, geen spoor van troost voor de verdoemden; hier is tenminste van tijd tot tijd nog een pauze bij het dragen van de lasten en geniet men troost van vrienden. Wees nu bezorgd en heb berouw over uw zonden om op de dag van het oordeel gered te zijn zoals de zaligen. Want dan zullen de rechtvaardigen met grote vrijmoedigheid staan, tegenover degenen die hen in het nauw gedreven en onderdrukt hebben. Wie zich hier nederig aan het oordeel van mensen heeft onderworpen, zal zich dan mogen verheffen om te oordelen.

Dan zal de arme en geringe een groot vertrouwen hebben en de trotse alle reden tot huiveren.

Dan zal blijken dat in deze wereld hij de wijze was, die geleerd had omwille van Christus dwaas

en veracht te zijn.

Dan zal er blijdschap zijn om ieder geduldig gedragen leed en alle ongerechtigheid zal zwijgen.

Dan zal iedere vrome zich verheugen en iedere goddeloze klagen.

Dan zal het lichaam dat hier geleden heeft zich meer verheugen dan wanneer het altijd met genot was gevoed.

Dan zal schitteren de schamele kledij en het verfijnde gewaad verliest zijn glans.

Dan zal het woninkje van de arme meer geprezen worden dan het met goud versierde paleis.

Dan zal het geduld en de volharding meer helpen dan alle macht ter wereld.

Dan zal de simpele gehoorzaamheid hoger worden aangeslagen dan alle wereldse sluwheid.

Dan zal een zuiver en goed geweten meer blijdschap geven dan de grootste geleerdheid.

Dan zal de afwijzing van rijkdom zwaarder wegen dan alle schatten van deze aarde.

Dan zult gij meer troost genieten om uw vroom gebed dan om een heerlijke maaltijd.

Dan zult gij u meer verblijden om het onderhouden van de stilzwijgendheid dan om uw langdurig gepraat.

Dan zullen heilige daden van meer waarde zijn dan veel mooie woorden.

Dan zal een streng leven en harde boete u meer voldoening opleveren dan alle genietingen van de wereld.

Leer nu in kleine dingen wat te doorstaan om dan voor erger dingen gevrijwaard te blijven. Probeer eerst hier, wat gij later zult kunnen. Als gij nu zo weinig kunt uitstaan, hoe zult gij dan de eeuwige pijnen kunnen verduren? Als nu een gering lijden u zo ongeduldig maakt, wat zal dan straks de hel u doen.

Luister; ge kunt werkelijk niet beide vreugden genieten: hier tomeloos plezier maken in de wereld en later met Christus triomferen. Als gij tot vandaag toe altijd in eer en genot had geleefd en nu ogenblikkelijk moest sterven, wat zou u dat alles hebben gebaat? Alles is dus dwaasheid, behalve God beminnen en Hem alleen dienen. Want wie God met heel zijn hart liefheeft vreest geen dood en geen straf, geen oordeel en geen hel, want de volmaakte liefde geeft veilige toegang tot God.

Maar wie zich nog steeds in de zonde verlustigt, geen wonder dat hij dood en oordeel vreest. Toch is het goed als de liefde u nog niet afhoudt van het kwaad, dat dan de vrees voor de hel u tenminste tegenhoudt. Maar wie de vreze des Heren op de tweede plaats stelt, kan niet lang in het goede overeind blijven, maar zal spoedig in de strikken van de duivel ten val komen.

Boek 5

KAPITTEL 1, ZWEEDSCHE TEKST.

VRAAG 1, LAT, TEKST.

De heilige Birgitta zeide: "Ik zag in den hemel een stoel, waarop onze Heer Jezus Christus zat als rechter, en de maagd Maria zat aan Zijn voeten en een ontelbare heirschare van engelen en Heiligen. En een zeer geleerde monnik verscheen op de hoogste sport van een ladder, die op den grond stond en tot aan den hemel reikte. En de monnik scheen tegen den rechter te spreken met ongeduldige gebaren. Hij scheen onrustig en zichzelf geen meester, alsof hij vol bedrog en boosheid was, en vroeg: "O rechter, ik vraag u, gij gaaft mij mijn mond, waarom mag ik niet spreken, zooals het mij belieft?

Gij gaaft mij ooren, waarom mag ik de dingen niet hooren, die mij believen?

Gij gaaft mij oogen, waarom mag ik er niet mee zien wat mij behaagt?

Gij gaaft mij handen, waarom mag ik er niet mee doen, wat mij aangenaam en genoegelijk is?

Gij gaaft mij voeten, waarom mag ik niet gaan volgens mijn begeerte?"

De rechter, die op den stoel zat en wiens gebaren zeer bescheiden waren en kalm, antwoordde en zeide: "O! Mijn vriend, ik gaf u een mond, opdat gij op verstandige wijze spreken zoudt over de behoefte en het nut van uw ziel en uw lichaam alsook over de dingen die strekken tot Gods eer. Ten tweede gaf ik u oogen, opdat gij booze dingen zien zoudt en ze ontvlieden en de goede dingen die gij zaagt navolgen. Ten derde gaf ik u ooren, opdat gij luisteren zoudt naar de dingen, die waar zijn en welvoegelijk. Ten vierde gaf ik u handen opdat gij er mee doen zoudt, wat noodzakelijk is voor het lichaam en onschadelijk voor de ziel. Ten vijfde gaf ik u voeten, opdat gij de liefde voor de wereld ontvlieden zoudt en gaan, daar waar rust is voor uw ziel en naar mij, uw schepper en verlosser."

Wordt  vervolgd.

Wanneer de Mensenzoon in al zijn majesteit verschijnt,

neemt hij plaats op zijn luisterrijke troon,

alle volken zullen ervoor verzameld worden.

Dan zal de koning zeggen:

Mijn Vader heeft u gezegend.

Kom neem bezit van het koninkrijk

dat voor u bestemd is vanaf de schepping van de wereld.

Want ik had honger en u gaf mij te eten

ik had dorst en u gaf mij te drinken,

ik was vreemdeling en u verleende mij onderdak

ik ging schamel gekleed en u gaf mij kleren

ik was ziek en u verzorgde mij

ik zat gevangen en u kwam mij opzoeken.

En de rechtvaardigen zullen hem vragen:

Heer, wij hebben u nooit hongerig of dorstig gezien,

wij hebben nooit gezien dat u vreemdeling was of schamel gekleed ging,

we hebben nooit gezien dat u ziek of in de gevangenis zat;

hoe hebben we u dan kunnen bezoeken?

Dan zal de Koning antwoorden : luister goed naar wat ik u zeg:

al wat ge gedaan hebt voor één van mijn broeders of zusters hier

al was het de onbelangrijkste, hebt u voor mij gedaan!

God is rechtvaardig. "…Mij komt de wraak toe, Ik zal het vergelden…" zegt God (Rom. 12:19). Vertrouw op God, ook als je onrecht wordt aangedaan. Lees maar, vers 36-38. Ik denk dat dit vaak de grootste vernieuwing van ons denken moet zijn. Als ons onrecht wordt aangedaan, hebben we vaak de grootste moeite om te vertrouwen op de rechtvaardigheid van God. We willen zelf handelen, zelf in actie komen. En daarmee rechtvaardigen we soms zelfs onze zonde.

Als David hoort dat Nabal dood is, laat hij er geen gras over groeien. Hij stuurt boodschappers naar Abigaïl met de vraag of zij zijn vrouw wil worden. En zo, staat er dan, werd zij zijn vrouw.

Beheers je woede voordat het jou beheerst. Het is niet nodig dat wij worden beheerst door onze woede. Maar het begint allemaal met een besluit. Houd op te zeggen dat je je boosheid niet kunt beheersen, en begin te geloven dat je het wel degelijk onder controle kunt houden. Houdt ermee op excuses te verzinnen en aanvaard je verantwoordelijkheid. Je hebt veel meer controle over je boosheid dan dat je denkt.

Het punt is alleen dat het moeilijk is om je boosheid te beheersen wanneer je boos bent. Als je boos bent, stroomt de adrenaline door je lichaam, en dan lijkt het overweldigend. De sleutel is dan ook dat je een besluit neemt dat je je boosheid gaat beheersen, en hoe je dat gaat doen, voordat je boos bent. Vandaag hebben we vijf lessen geleerd uit het leven van David hoe we dat kunnen doen.

Wees op je hoede na een overwinning. Wees op je hoede als je emotioneel instabiel bent. Denk na voordat je reageert. Wordt vernieuwd in je denken. En vertrouw op God.

AMEN

God van alle mensen. Nu wij aan een nieuw jaar beginnen komen wij allemaal weer naar Jezus in zijn kribbe. Maar Jezus wil ook in ons hart wonen. Laten wij het even stil maken en nadenken of wij in ons leven nog plaats maken voor Hem.

Wij bidden om ontferming.

In het licht van God-met-ons.

Mogen we samen onderweg zijn.

Zijn licht en vrede wordt worden vandaag over ons afgeroepen.

Heer ontferm U

In het licht van God-met-ons.

Mogen we samen onderweg zijn.

De dagen worden ons door God gegeven

om samen dankbaar te vieren.

Christus ontferm U

In het licht van God-met-ons.

Mogen we samen onderweg zijn.

Om vrede en vriendschap te sluiten in alle huizen

en alle straten waar mensen wonen.

Heer ontferm U

Heer, laat uw woord als een kracht zijn, om ons toe te vertrouwen aan het leven.

Dat wij er willen zijn voor mekaar en voor hen die wij op onze weg mogen ontmoeten. Dat vragen wij U door Christus onze Heer.

Amen.

Ik heb je naam in het zand geschreven,

maar de wind heeft hem uitgeveegd.

Ik heb je naam in een rots geschreven,

maar de regen heeft hem weggespoeld.

Dan heb ik hem in mijn hart geschreven,

en daar zal hij voor altijd blijven staan.

Amen.

Jouw gedachten gaan vandaag terug naar de dag dat je werd geboren, dat je daar ineens was, dat de lucht in je kleine longen schoot, je eerste ademhaling. En net als wanneer je getuige bent van de laatste adem van een mens, huiver bevangt je, hoge huiver, er gaan flarden gebed door je heen, wanneer de adem Gods zo vlakbij door de kamer zweeft en een mensenkind de levensadem inblaast of die weer meeneemt naar de hoge hemel. Israël heeft daar een mooi verhaal over gemaakt, gelovig fantaserend over de wording van de wereld en over de wording van de eerste mens. God maakte de hemel en de aarde, maar op de aarde was nog geen groen te zien, want God had het nog niet laten regenen en er was nog geen mens om de aarde te bewerken. Een damp steeg op en bevochtigde de aarde en God formeerde de mens uit de aarde en blies hem de levensadem in. Gods adem wekt de mens tot leven. Stof is hij en tot stof zal hij weerkeren. Maar zolang hij leeft is hij ademhaler bij de gratie Gods, geroepen om de aarde te bewerken.

Heer, het kleine lichtje van onze vriendelijkheid komen wij aansteken

bij U. Ook als ons licht is uitgewaaid, weten wij dat wij altijd opnieuw

bij U om licht mogen vragen. Daarom willen wij U loven en danken,

vandaag en alle dagen en tot in eeuwigheid.

Amen.