Recensie: Moord in de Senaat - Pol Van Den Driessche
Eerst en vooral over de auteur, want daar is meer over te
schrijven dan de misdaadroman die hij heeft afgeleverd.
Paul Van Den Driessche(1959) geboren in Oudenaarde en nu
wonende te Brugge is van vele markten thuis. Hij was ondere ander redacteur
voor diverse kranten en tijdschriften. Hij heeft gezeteld in de gemeenteraad in
Brugge voor de VU. Hij is nog deeltijds actief aan de Universiteit van Gent als
praktijkassistent Communicatiewetenschappen. Hij is ook bestuurder en
woordvoerder voor voetbalclub KSV Cercle Brugge die hij steevast de
sympathiekste aller clubs vindt. En hij zetelt voor CD&V in de Senaat. Hij
verzorgt er ook rondleidingen. Hij is getrouwd en heeft een studerende zoon.
Zijn boek:
Het donderdagse debat in de fraaie zittingszaal van de
Senaat verloopt rustig en voorspelbaar. Tot plots een flamboyante gekozene het
uitgilt. Er vallen bloeddruppels uit de hoge koepel op haar gefhnde haardos.
Voor het eerst in de geschiedenis van Belgi lijkt een achtbaar parlementslid
binnen de muren van het statige Paleis der Natie te zijn vermoord.
Niemand weet hoe deze pijnlijke en hoogst vervelende zaak moet worden
aangepakt, want speurders kunnen niet zomaar aan de slag. Iets te veel politici
roepen overigens hun onschendbaarheid in. Het parlementsgebouw blijkt een heus
labyrint met zolders, kelders, verborgen kamertjes en ondergrondse gangen te
zijn.
Wie vermoordde backbencher Willy Paulussen? Waarom, want deze senator genoot
aanzien? Hoe wisten de daders te ontsnappen uit het superbeveiligde
parlementsgebouw? Welke links is er met het verdwenen schilderij van Permeke?
Gelukkig zet een tipgever, ook een politicus, de beeldschone rechercheur Aysun
Yksl op weg.
Tegelijk gaan de betweterige senator Fred Berckmans en het intelligente
Kamerlid Maaike Dottermans zelf op onderzoek. Waarom werd deze logebroeder
afgemaakt? Is het een politieke afrekening? Of reikt de financiering van deze
misdaad tot ver buiten de landsgrenzen? De netwerken van sommige politici
verbazen. En welke geheimen verbergen de parlementsmuren nog meer?
Deze thriller speelt zich af om en rond de Wetstraat, het zenuwcentrum van
Belgi. Vanzelfsprekend is elke gelijkenis met nog levende of reeds overleden
personen totaal fictief.
De mening:
Soms zegt een wielrenner na een niet gewonnen wedstrijd: er
zat meer in, ik had echt superbenen.
Wat hebben we voor dit boek: een superlokatie, vele
personages die niet tot uiting komen. Een plot om u tegen te zeggen, waar in
principe heel veel mee kan gedaan worden, maar in dit boek te weinig mee gedaan
wordt. Het boek is eigenlijk een makke rondleiding in het Belgische Parlement
en het warandepark met zijn omliggende bijgebouwen.
Eén pluspunt: ik ben een liefhebber van Brussel-stad en al
zijn geschiedenis. Senator Pol Van Den Driessche zorgt er in het boek wel voor
dat je een mooie kijk krijgt op de monumenten die het decor vormen voor deze
makke thriller. 2/5
Guido Eekhaut(Leuven, 1954) is met Absint aan zijn debuut als thriller-auteur toe. De man heeft ervaring als auteur, hij publiceerde al allerlei romans en verhalen bij diverse uitgeverijen. Van fantasy over proza naar SF-Thrillers. Hij is dus van alle markten thuis. Voor één van zijn eerste romans De Cirkeljaren kreeg hij in 1986 de prijs van de Stad Brussel. Guido Eekhaut is naast auteur beroepshalve personeelsvertegenwoordiger van de socialistische bediendenvakbond BBTK bij BNP Parisbas, het vroegere Fortis. Later zul je merken dat het raakvlak met zijn boek redelijk dun is.
In Absint trekken we samen met hoofdinspecteur Walter Eekhaut (het personage is genoemd naar zijn grootvader) naar Amsterdam. Hij komt er terecht om dat ze hem een tijdje (lees: nooit meer) niet meer willen zien in Brussel. Te moeilijk om mee te werken zo blijkt. Hij moet er samen met de Nederlandse AVID (veiligheidsdienst) onderzoek doen naar de Russische zakenman Adam Keretsky.
Eekhaut krijgt gezelschap van Alexandra Dewaal die hoofdcommissaris is bij de AVID. Het duurt niet al te lang voor Eekhaut op geheel onorthodoxe wijze zijn onderzoek aanvat. Ze komen daarbij terecht in het web van de Russische maffia die zich verweeft met financiële instellingen en het bedrijfsleven. Als blijkt dat deze ondernemers opduiken op een gestolen lijst met donateurs aan extreemrechtse partijen is het hek helemaal van de dam en dreigen Dewaal en Eekhaut aan voeten en handen gebonden te worden.
Guido Eekhout heeft met Absint een boek afgeleverd die af is. Hij heeft zijn werk gemaakt van een degelijke onderbouw voor zijn personages die er staan en die nog vele vervolgverhalen aan kunnen. Hij weet waarover hij schrijft en doet dat realistisch. Op de cover staat onder de titel Thriller kon ook niet anders, want Literaire, psychologische -en politieke thriller zou een beetje lang zijn en oogt ook niet. Het is met andere woorden een allesomvattend boek. Het verhaal mist soms hier en daar wat vaart, maar dit mag zeker niet als een minpunt beschouwd worden.
Ikzelf heb heel erg genoten van Absint en het smaakt naar meer. Meer van dit soort boeken bedoel ik dan, want het drankje Absint is niet aan mij besteed.
Guido Eekhaut won en verloor in 2009 de Hercules Poirot-prijs. Met Absint was hij laureaat en onder zijn alter ego Nellie Mandel was hij bij de laatste vijf genomineerden. Dit was de eerste keer in de geschiedenis van de HP-prijs dat dit voorkwam. Dit bewijst dat Guido Eekhout als thrillerauteur gerust nog even mag doorgaan en dat hij zijn nieuwe Apple dubbel en dik heeft verdient. Het vervolg op Absint is ook al klaar, Loutering ligt later dit jaar in de winkel. Er komt ook een tweede Nellie Mandel-boek en heeft net het eerste Wolven-boek afgewerkt. Wolven is een politieserie die op Eén Flikken moet opvolgen. Guido Eekhaut verzorgt daar de boeken voor.
Piet Baete wordt samen met Toni Coppers en Bavo Dhooge gezien als The
Next Generation van uitgeverij Manteau. Ze moeten garant staan voor een
vlekkeloze aflossing van de wacht die nu
wordt opgetrokken door Aspe en Deflo. Van alle drie de auteurs heb ik al kaas
gegeten, zo ook van Piet Baetes Poker.
Piet Baete debuteerde met Dromen van de dood in 2008 en Poker is zijn
eerste boek in wat een reeks moet worden met Mulders en Bonnart in de hoofdrol.
In april verschijnt Wacht maar tot ik wakker word. Poker nu!
Wanneer de mondaine badstad Knokke wordt opgeschrikt door de gruwelijke
moord op een achttienjarig meisje neemt de getormenteerde
hoofdinspecteur Briek Mulders de leiding van het onderzoek op zich.
Samen met zijn goede vriend en collega Joris Van Espen moet hij echter lijdzaam
toezien hoe nog meer op het eerste gezicht onschuldige burgers de
dood worden ingedreven.
De Knokse recherche roept daarom de hulp in van de Brusselse
topspeurder Luc Bonnart,
maar ook zijn onorthodoxe inbreng brengt geen klaarheid in de
zenuwslopende zaak. Wanneer het drietal er uiteindelijk in slaagt om het motief
van de moorden te achterhalen, vormt dit nog maar de aanzet tot een bloedstollend
kat-en-muisspel tussen speurders en dader.
Knokke is dus het decor van deze gruwelijke daden en dat merk je in de
dialogen. Leuk als je zelf West-Vlaming bent. Maar als Nederlandse lezer kan
dat wel een storende factor zijn al vind ik zelf van niet. Je moet er het
dialect wel bij nemen. Ook het Brussels en de Latijnse kennis van Bonnart zijn
lekker meegenomen. Ik ben het boek gaan lezen zonder vooroordelen en zonder het
lezen van eerder verschenen recensies. Gelukkig maar, sommigen beweren dat Piet
Baete nodeloos lang de persoonelijke situatie van zijn personages aan bod laat
komen, maar we spreken hier wel over een reeks hé, dan moet je sterke
personages creëren.
Ik ben zeker dat Pieter Baete klaar is om een mooie reeks te maken. Mulders
en Bonnart staan er. Dankzij de scenarist in Baete krijgen we een zorgvuldig
filmische thriller. Voor wie Aspe met Deflo lust, is Piet Baete zeker een must. Je leest het boek van de Flop tot de River in
één ruk uit.
Het verloren symbool is de vijfde Dan Brown en de opvolger
van De Da Vinci code, zijn grote doorbraak in Europa. Het is het derde boek met
Robert Langdon in de hoofdrol. Hier moet de professor in Washington D.C op zoek
naar een symbool die ongekende krachten zou bezitten. Via een aaneenschakeling
van codes en ontcijferen van symbolen komt hij bij zijn uiteindelijke doel
terecht. Gelukkig maar. Want het blijft allemaal een beetje lang duren. Voor
mij persoonlijk mag het allemaal breed uitgesponnen worden, als het maar
interessant blijft en leerrijk. Dat heb ik zeker gedaan met momenten. Zeker de
historische passages, die rijkelijk aanwezig zijn, waren alweer de moeite
waard. Maar naar het einde toe was het allemaal te breed
Eén ding moeten we Dan Brown wel nageven en dat is het feit
dat hij een meesterlijke verteller is. Hij neemt je echt mee in de zoektocht
van Robert Langdon door de catacomben van het Capitool . Maar hier en daar
wordt onnodig tamtam gemaakt. Ik heb echt een dubbel gevoel bij dit boek. Hij
heeft duidelijk weer goede research verricht, degelijk werk gemaakt van zijn
personages en de lokatie van het verhaal, maar de ontknoping is nogal dun.
Als Dan Brown met al deze tekortkomingen rekening zal houden
voor zijn volgende boek, zal het een schot in de roos zijn. En ik vind het dan
zeker niet erg om terug zolang te moeten wachten. Want overdaad schaadt!
Aan allen die mijn blogje af en toe bezoeken, een gelukkig en voorspoedig 2010. Dat al jullie wensen mogen uitkomen. Voornemens waarheid mogen worden en gezondheid zegevierd!
Ik ga dit jaar nog meer lezen dan anders! Al moet ik er onmiddellijk aan toevoegen dat grote veranderingen op til staan in ons huisje! Er komt een tweede kindje en dat zal steeds zorgen voor een opgewekte en gelukzalig makende sfeer. Ik kijk er terug naar uit om luiers te verschonen, papflessen kuisen steriliseren enz...
2010 ga ik inzetten met een kaskraker! De nieuwe Dan Brown ligt momenteel boven op mijn stapel. Met grote verwachtingen zal ik dit boek lezen. Brown slaagt er toch steeds in om de lezer te boeien en de nieuwsgierigheid op te wekken. Daarna zullen 'Ik, Alex Cross' van James Patterson en 'De helaasheid der dingen' Dimitri Verhulst de revue passeren. In 2010 wil ik ook kennis maken met voor mij onbekende auteurs, dit gezegd met schaamrood op de wangen, maar een mens kan niet alles lezen die voor zijn neus ligt in de boekshop, Dennis Lehane en Philip Kerr. Van Kerr heb ik enkel 'Het Gebouw' gelezen. Dat boek is de start geweest voor mijn hobby! De leukste hobby die een mens zich kan indenken.
Huid is het zesde boek van deze Britse auteur. Ze staat bekend als een
schrijfster die niks uit de weg gaat. Ik vraag me soms af wie er zieker is in
het hoofd: de auteur of de personages die ze creëren. Haar boeken zijn
angstaanjagend en doen je huiveren van begin tot eind. Huid is het vierde
boek met Jack Caffrey in de hoofdrol.
Als op een warme ochtend in mei het lichaam van een jonge
vrouw wordt gevonden bij een treinspoor net buiten Bristol, wijst alles op
zelfmoord.
Rechercheur Jack Caffery is daar toch niet zo zeker van.
Hij is een rover op het spoor, iemand die zich voortdurend verbergt en ongezien
huizen insluipt. Voor het eerst in lange tijd is hij bang.
Hij krijgt hulp van politieduiker Flea Marley. Nadat ze
de traumas uit haar verleden enigszins heeft verwerkt, begint ze zich al snel
af te vragen of hun relatie het professionele niet overstijgt. Dan ontdekt ze
iets in haar persoonlijke leven wat alles verandert. En deze keer kan niemand
haar helpen, zelfs Caffery niet...
Mo Hayder vestigde in een klap haar
reputatie met de originele, angstaanjagende, baanbrekende thriller Vogelman.
Later volgden De Behandeling, Tokio en Duivelswerk, die
wereldwijd uitstekend besproken werden en die meer dan uitstekend verkochten.
Mo Hayder ging op haar vijftiende van school. Ze werkte als barkeeper,
beveiligingsbeambte, filmproducent, hostess in een nachtclub in Tokio, en
administratieve kracht in het onderwijs en ze gaf Engelse les op verschillende
plekken in Azië. Ze heeft ook een doctoraal creatief schrijven van de
Universiteit van Bath, waar ze tegenwoordig woont met haar dochtertje.
Wederom doet Hayder ons met Huid met momenten huiveren,
wel niet zo erg als in haar eerste twee boeken Vogelman en De Behandeling.
Londen vormt niet langer het decor, dit heeft Hayder in
geruild voor de streek rond Bristol waar Caffrey naar toe is getrokken om zijn
demonen te ontvluchten.
Huid heeft alles wat een goed Hayder moet hebben,
maar een boek in een serie is soms als het fles rode wijn, het ene jaar is het
andere niet!
De verfilming van het eerste boek uit de Millennium-trilogie is heel geslaagd! Het zeker even boeiend als het boek. Wel moet ik er aan toevoegen dat het niet makkelijk is geweest om zo'n dikke kanjer van een boek in iets meer dan twee uur film te stoppen. De makers zijn daar zeer goed in geslaagd. Er wordt al even veel gerookt en koffie gedronken als in het boek. Een kleine aanpassing in analogie met het boek zijn de veroveringen van Mikael Blomkvist. Maar verder blinkt de film uit zowel in het neerzetten van de personages als in de verhaallijn. Het is van meet af aan heel spannend en je blijft aan je 'beeldbuis' gekluisterd! Op naar de volgende delen. Waar ik natuurlijk zeer naar uitkijk!
Volgens de website van Kinepolis is de release van het tweede deel gepland voor 13/01/2010!
Op deze blog ga ik het voornamelijk hebben over de boeken die ik lees. Niet alleen mijn gelezen boeken zullen aan bod komen, maar ook nieuw verschenen aanraders. Nieuws over auteurs ga je hier ook kunnen rapen.
Vandaag wil ik van wal steken met 'de diamanten kogel 2009' een prijs voor het beste origineel in het Nederlands verschenen misdaadverhaal. Dit jaar viel Bavo Dhooghe in de prijzen met 'Stiletto Libretto'. Ik heb dat boek ook gelezen en het is zonder zever de beste thriller die dit jaar uit de pen van een Vlaamse auteur is gevloeid. Geen clichés in dit boek, zoals in zoveel Vlaamse misdaadromans. Het speelt zich ook niet af in Vlaanderen maar in LA. Hieronder de cover en de achterflap. Voor wie nog geen idee heeft wat hij of zij gaat leggen onder de kerstboom is dit een echte aanrader.
De achterflap:
Jimmy Hendricks is niet Jimi Hendrix. Jimmy is wel een kleine crimineel
die in Los Angeles een nieuw leven wil beginnen. Waarom niet als
schrijver? Al bij al zal Wally, zijn celgenoot die in de California
State Prison, Corcoran bruutweg werd vermoord, niet veel meer hebben
aan de memoires die hij heeft geschreven. Maar wanneer Jimmy het boek
onder het pseudoniem John C. Hickels laat verschijnen, beginnen de
problemen pas. In het werk wordt immers een boekje opengedaan over een
paar personages die helaas echt bestaan. Zoals een meedogenloze
wapenhandelaar, een ex-flik die op eigen houtje verder opereert en een
vent die graag signeert met een... stiletto. Tot overmaat van ramp
blijkt het boek een succes, ondermeer door Sonja -kortweg Sonny- die
voor de krant werkt. Jimmy leert al snel de leuze kennen: geen woorden,
maar daden. Zeker wanneer Roland Knox, de tweederangsoplichter waar hij
vroeger voor werkte, zich ook komt mengen in het verhaal en de
spookschrijver dreigt te ontmaskeren...
Een flitsende thriller met sprankelende dialogen, frisse humor en een stevige dosis spanning.
Hallo Boek en ding liefhebber,
