Hieronder volgt een korte samenvatting van mijn bachelorproef en ook de doelgroep die ik met mijn eindwerk wil aanspreken.

Het gaat niet goed met de elektrische wagen. Dat op zich is natuurlijk niets nieuws onder de zon, maar het is nu tijd geworden om op zoek te gaan naar verklaringen en oplossingen. De zwakke punten van de technologie kunnen opgedeeld worden in twee groepen:

- Infrastructuur: in België is er een schrijnend tekort aan oplaadpalen en zijn subsidies voor elektrische voertuigen maar weinig aan de orde. De overheid lijkt meer in de ban van het fietsverkeer dan van de toekomst van de elektrische wagen. Zelfs op lokaal niveau worden er meer inspanningen geleverd.

- Technologie: de laadtijden van de batterij, die bovendien amper meer dan honderd kilometer aankan, de hoge prijzen, het hoge gewicht van de wagens… Het is zijn allemaal uitdagingen die de constructeurs moeten trotseren. Gelukkig is er sinds enkele maanden een competitie voor elektrische wagens: de Formule E, een perfect platform om de elektrische technologie verder te ontwikkelen.

Nadat ik heb aangetoond dat autosport wel degelijk een ideale testbank is voor constructeurs, vraag ik me af of die lijn ook kan doorgetrokken naar de Formule E. Ik stel de vraag aan twee bekende Belgen uit het kampioenschap: Jérôme D’Ambrosio, ex-F1-rijder en enige landgenoot aan de start, en Jacky Eeckelaert, de ingenieur van Lucas di Grassi, de leider in het kampioenschap. 

Mijn bachelorproef is gemaakt voor een doelpubliek dat ook een magazine als Autowereld heeft. Ik schrijf dus hoofdzakelijk voor mannen, die verstand hebben van auto’s en een matige tot zeer veel interesse tonen in de autosport. Ik ben dan ook voorzichtig met het gebruik van echte vaktermen, maar ik ga er wel van uit dat de lezer een bepaalde basis heeft. 

Tijdens het adviesmoment enkele weken geleden kreeg ik ten eerste de raad mee om een hoger tempo aan te nemen. Die raad bleek achteraf gezien meer dan terecht, want de laatste twee of drie dagen voor de deadline heb ik vrij weinig geslapen. Vooral de lay-out van mijn eindwerk heeft enorm veel tijd in beslag genomen, want het oog wil nu eenmaal ook wat. Daarom heb ik de vormgeving van mijn bachelorproef zo gedetailleerd mogelijk proberen af te werken, maar dat heeft veel meer tijd ingenomen dan ik voorzien had. En laat het net daardoor nog moeilijker worden om in een snel tempo de resterende teksten af te leveren…

Nu goed, ik heb wel alle gevraagde opdrachten afgewerkt en – volgens mij – nergens half werk geleverd. Het meest trots ben ik op mijn interview met Jacky Eeckelaert, waaruit ik toch heel wat interessant nieuws heb kunnen halen. Want dat pas volgens mijn begeleider mijn tweede werkpunt: nieuws zoeken. Ik heb die tip bij elk artikel in gedachten gehouden en ik ben ervan overtuigd dat ik in elk stuk wel op een of andere manier nieuws heb kunnen neerschrijven.

Mijn verschillende interviews hebben vooral voor heel wat straffe uitspraken gezorgd, zo denk ik maar aan Steven De Groote (“een elektrische Formule 1 komt er de komende twintig jaar niet”) of Jacky Eeckelaert (“Formule E kan de elektrische wagen helpen ontwikkelen, maar die aandrijvingsvorm is nog lang niet de beste oplossing”). Ook mijn andere interviews waren interessant, naast enkele gesprekken die ik uiteindelijk heb laten vallen. Zo heb ik geen contact opgenomen met Xavier Van Der Stappen (bezieler E-Car 333) omdat die wagen te weinig aanleunt bij het onderwerp van mijn bachelorproef. Ook Alain Devos heb ik niet gecontacteerd, om de simpele reden dat ik geen interview wou met de hoofdredacteur van het blad waarvoor mijn eindwerk eigenlijk bedoeld is.

Buiten het feit dat mijn timemanagement volledig fout zat, ben ik verder wel tevreden over hoe mijn bachelorproef is gelopen. Het was een heel interessante ervaring om een product (teksten, foto’s, lay-out) helemaal zelf te maken en dat te kunnen presenteren aan familie en vrienden. Ook interviewen in het Frans of Engels was een leerrijke ervaring die ik nog niet vaak heb mogen beleven.

Als er dan toch een ding is waarover ik twijfel, is het of de docenten zullen begrijpen dat ook het laatste stuk bij het onderwerp van mijn bachelorproef hoort. Ik heb het gevoel dat ik anders een tafel met twee poten zou voorstellen: zonder die twee andere poten krijg je geen stabiel, afgewerkt product.

Klik hier.

In de komende dagen zal ik nog een interview afnemen van Wouter Vande Winkel (foto), schepen van Mobiliteit in Ninove, en Peter Vansintjan, die dezelfde functie bekleed in Zottegem. Ik maak me alleen - onterecht? - wat zorgen over het interview met Jacky Eeckelaert. Eerder bevestigde hij dat het interview maandag of dinsdag kon plaatsvinden, maar op mijn vraag waar en wanneer we zouden afspreken, is nog geen antwoord gekomen.

Duimen maar!

Vandaag trok ik naar Eeklo, waar ik een interview had met Christophe Van den Berghe, zaakvoerder van Karting Yeti, waar gereden wordt met volledig elektrische karts. Ik maakte ook even een proefrit en ervoer sensaties die ik in karts met een verbrandingsmotor nooit gevoeld had. In Eeklo maakte ik ook enkele foto's die ik gebruikt heb in een filmpje, dat als teaser moet dienen voor mijn bachelorproef.

Klik hier voor een vooruitblik naar mijn bachelorproef.

Op enkele uren is de situatie echter helemaal gewijzigd. Jérôme D'Ambrosio stuurde een antwoord waarin hij zei dat hij de komende weken niet in België is, maar dat ik hem gerust even mocht telefoneren. Zo gezegd, zo gedaan, en een uur later stond een interview met de Belgische ex-Formule 1-rijder op papier.

Tijdens die testweek in het noorden van Spanje kwam ik ook in contact met de redactie van F1i.com en RTBF-journalist Gaëtan Vigneron, die me in contact brachten met Jacky Eeckelaert en Jérôme D'Ambrosio. Hopelijk is hun antwoord telkens positief, want een interview met hen zou een enorme meerwaarde bieden voor mijn bachelorproef. 

Zo heb ik gemerkt dat een aantal problemen met elektrische wagens (hoge aankoopprijs, lage autonomie, het gebrek aan geluid, enz.) ook van toepassing in de Formula E, het gloednieuwe kampioenschap voor elektrische wagens. Na een interview met Jacky Eeckelaert moet blijken hoe de toekomst van de technologie eruit ziet.

In functie van mijn bachelorproef over de ontwikkeling van elektrische wagens, kreeg ik van Nissan de toelating om de volledig elektrische Leaf aan de tand te voelen. Mijn bedenkingen:

• De wagen rijdt erg soepel en het hoge koppel komt, vooral in een stedelijke omgeving, vaak goed van pas. Het typische geluid - of het gebrek daaraan - was minder storend dan ik verwacht had.
• Het is erg handig dat de wagen thuis kan opgeladen worden, maar het duurt toch allemaal wel heel erg lang. Zo moet u tien uur wachten vooraleer de Leaf thuis in de garage volledig is opgeladen. De herlaadpunten doen hun werk heel wat sneller, maar zijn in België nog altijd niet aanwezig genoeg.
• De specifieke rijstijl om energie terug te winnen vergt niet veel tijd om aan te leren, maar een sportieve rijstijl kan u in de Nissan Leaf wel vergeten. Even op het gas gaan en u ziet de teller op het dashboard in vrije val naar beneden gaan. 

Zo is er bij Citroën geen spoor van de C-Zero en ook Ford heeft geen elektrische modellen naar de Heizel gebracht. “Er is gewoon te weinig vraag naar”, klinkt het karig bij het Amerikaanse merk. Ook Peugeot nam die conclusie en trok met de 5008 RXH met een conventionele dieselmotor, en dus niet met de hybride, naar Brussel. “De nieuwe technologieën die we zien in hybride of elektrische wagens slaan gewoon niet aan bij het grote publiek”, reageert een woordvoerster van de Franse autobouwer. “We hadden eerst een hybride versie van de 5008 RXH op de markt gebracht, maar er was zoveel vraag naar een dieselversie dat we meteen van koers veranderden. De verkoopcijfers van de hybride blijven ondertussen nog steeds onder de verwachtingen.”