Amora stelt het nog steeds erg goed... bij aankomst vandaag
zagen we dat ze voor het eerst op de grond had gelegen want ze had allemaal
bodembedekking in haar manen en vacht zitten. De chirurg vertelde dat ze
gisteren ook haar eerste voorzichtige pasjes had gezet en de zwelling aan haar
bovenbeentje was alweer volledig verdwenen. Vandaag gingen ze even met de
collega's bespreken maar normaal gezien zou ze na het weekend naar huis
mogen. Laten we hopen dat de weergoden ons nog even meezitten en de grond nog
goed bevroren is zodat ze veilig met trailer en al tot aan de stal kan
getransporteerd worden.
Met Amora gaat alles goed. Vanmorgen was haar bovenbeen wel flink gezwollen maar vermoedelijk is dit door wondvocht dat gezakt is, op zich zou dat dus geen kwaad kunnen. De wonde zelf zag er nog steeds heel erg netjes uit zonder zwelling. Er waren nog controlefoto's genomen en alles zag er nog steeds goed uit, zat allemaal nog op zijn plek. Laten we hopen dat het allemaal de goede kant op gaat.... Amora maakt nog steeds geen gebruik van haar voorpootje, ze blijft zowat ter plekke staan een hele dag en ik denk ook niet dat ze nog gaat liggen... maar dat zal allemaal zijn tijd nodig hebben, ze moet zowiezo 2 tot 3 maanden op stal blijven.
Vandaag ging het met Amora (naar gezien de omstandigheden) goed. De
chirurg was tevreden, ze was goed bekomen van de narcose en de wonde zag er ook
goed uit zonder zwelling. Volgens de chirurg was het een ware uitputtingsslag
geweest zowel voor Amora als voor het medische team maar ze waren tevreden van
het resultaat. Rontgenfoto's vandaag toonden dat alles nog netjes op zijn
plaats zat : een flinke plaat en maar liefst 12 bouten. Het is nog even
afwachten dat er geen complicaties optreden maar laten we hopen van
niet....
Bloedonderzoek wees uit dat ze hoogstwaarschijnlijk wormpjes
heeft dus gaat ze ook nog een keertje ontwormd worden. Verder woog mijn
kleine meid amper om en bij de 80kg
Ik heb enkele fotootjes toegevoegd
van The Day After, ze ziet er nog een beetje verwaaid uit....
Gisteren omstreeks 16u hebben we Amora naar de dierenkliniek Venhei in Kasterlee gebracht.
En vandaag was het dan zover .....
Het duurde tot vanavond half 8 voor ik het verlossende telefoontje kreeg dat de operatie geslaagd was. De operatie was iets moeilijker geweest dan op voorhand werd gedacht en heeft meer dan 4u geduurd. Pas om 7u 's avonds was de operatie afgelopen en 10 minuutjes voor het telefoontje was Amora voor het eerst weer recht gaan staan. Tot dusver alles goed maar het blijft toch nog even afwachten of alles positief evolueert.... laten we hopen van wel.
Voor diegene die nog geen zere duimen hebben, hou ze dan nog maar effe in de hoogte voor onze lieve meid ;)
Een grote dankuwel aan Veerle, alle mensen die mee spaarden voor Amora en zeker ook een grote dankuwel aan Tuur en zijn collega's !
Vlak voor haar operatie wordt het eindelijk eens een lekker weertje..... als dit weertje een maand geleden was gekomen had mijn schat al eerder kunnen genieten van het lekkere gras... omdat ze niet goed kan stappen was een drassige weide te gevaarlijk voor haar om onderuit te gaan met de nodige gevolgen van dien maar nu de grond lekker hard was vanmorgen kon Amora zonder al te veel problemen tot aan de weide stappen.... in een heerlijk winterszonnetje kan ze nu een namiddagje heerlijk genieten van de met lekkernijen gevulde weide. Ik moet mij al geen zorgen maken dat ze haar voorpootje gaat overbelasten want a.s. woensdag wordt ze hieraan geholpen... Mijn schat kan dus voor de laatste keer in enkele weken nog heerlijk genieten van een dagje weide, dat ze heeft ze wel verdient na al die weken verplichte boxrust.
In overleg met de orthopedisch chirurg van de universitaire dierenkliniek in Gent werd besloten om toch als eerste haar voorpoot te opereren : de artrodese v/d linkerschouder (m.a.w. het vastzetten van de schouder d.m.v. een plaat en schroeven)
Hopelijk kan ze na de operatie goed revalideren en kan ze op die manier haar knietjes terug een beetje aansterken alvorens die te opereren.
De kliniek heeft het benodigde osteosynthese materiaal besteld en zodra dit geleverd wordt wordt de operatie definitief gepland.....
Ach mijn arme meisje toch..... van de week zag ik haar een beetje schuren maar we vonden niet meteen luisjes... Vandaag heb ik echter heel wat luisjes zien kruipen :( Dat wordt dus weer een telefoontje naar de dierenarts voor een behandeling. Haar helemaal gaan wassen zie ik niet echt zitten midden in de winter (hoewel .... winter.....)
Verder wordt het hoog tijd dat er in actie geschoten wordt want dag in dat uit op stal staan is echt niet leuk voor haar en als we dan denken dat ze na haar operatie nog maandenlang op stal moet blijven :(
Helaas kan ik niet iedereen persoonlijk bedanken omdat ik van de meeste niet weet hoe ik ze moet bereiken want de donaties komen van overal. Dankzij het initiatief van Veerle om dit verhaal publiekelijk te maken op de kattesite.be en dankzij dierengazet.be die dit verhaal publiceerde afgelopen week mochten wij tot dusver maar liefst 1200 euro ontvangen voor Amora's operaties, wat momenteel het volledige bedrag van Amora's spaarpot op 1950 euro brengt ... genoeg voor 1 operatie dus ! ! !
Bedankt iedereen die ons steunt, zowel financieel als moreel ! ! !
We gaan nog even door met sparen want er zal nog 1500 - 2000 euro nodig zijn voor de volgende operatie.
Het begint nu serieus te korten en we wachten in spanning af wanneer Amora zal geopereerd worden... normaal gezien nog deze maand. De dierenartsen/chirurgen gaan nog een laatste keer overleg plegen en dan zal een datum geprikt worden.
Mijn dierenarts is alvast afgelopen dinsdag nog even langsgeweest om Amora's conditie te controleren en door te geven aan de chirurg.
Amora mankte helaas weer lichtjes op haar voorpoot (waarschijnlijk dankzij mijn supergeweldige overburen die het nodig vonden om vuurwerk in de weide te schieten) en haar knietjes zorgen ervoor dat ze quasi volledig immobiel is geworden. De knieschijven zitten nu permant naast de knie en Amora kan op die manier maar moeilijk een pas verzetten, ze heeft ook helemaal geen grip meer met haar linker achterpoot waardoor ze bij de minste lichte helling op de weide onderuit zou gaan. Door het ontzettend slechte weer de afgelopen weken staat Amora veiligheidshalve al weken op stal, gelukkig heeft ze daar wel nog steeds het gezelschap van haar poezenvriendin Tieneke.
Milo treurt bij dit alles en houdt dag en nacht trouw de wacht aan de staldeur van zijn meisje.... het zal nog miserie worden wanneer ze naar de kliniek wordt overgebracht.
Met Nieuwjaarsdag kreeg ik van een hele lieve dame een geschenkje voor Amora (foto volgt) namelijk 2 dozen snoepjes en 2 likstenen... hopelijk kan Amora hier met volle teugen van genieten wanneer ze na haar operatie weer op krachten moet komen.
Deze dame heeft een winkel en daar had zij een spaarvarken op de toog gezet voor Amora... op 10 dagen tijd zat er 85 euro in deze spaarpot. Ontzettend bedankt aan Doris en al haar klanten !
De mensen die recht over de weide van Amora en Milo wonen schieten elk jaar vuurwerk af, hierbij denken ze (net zoals zovelen) niet aan het welzijn van de dieren in de directe omgeving. Jaarlijks kan ik dus de vuurwerkpeilen uit de weide gaan verzamelen Dit jaar was het uiteraard niet anders Al sinds begin december wordt hier vuurwerk afgeschoten, de paardjes bleven er over het algemeen wel rustig in, alleen één van mijn honden wilde al weken niet meer buiten gaan vanaf het donker was... Veiligheidshalve besloten om de jaarwisseling bij Amora op stal door te brengen aangezien zij haar voorpoot echt moet sparen en dus zeker niet mag steigeren. Maar helaas kon ik niet vermijden dat Amora toch even wild tekeer ging... de eerste pijlen die de overburen afschoten leken regelrecht op haar af te komen, zelfs ik schrok ervan... ze belanden met een ongelovelijke knal midden in de weide.... ik was ronduit WOEST ! ! Ik hoop echt dat vuurwerk ooit gebannen wordt uit onze samenleving, het brengt jaarlijks zoveel slachtoffers met zich mee, zowel menselijke als dierlijke. Ook ik heb met oudejaarsavond een uitgebroken hondje opgevangen, gelukkig kon hij na 3 dagen herenigd worden met zijn baasje maar op facebook lees ik nog steeds de oproepen van vele vermiste en gevonden dieren... ook mijn hond is nog steeds niet bekomen.
Normaal mag Amora nu terug buiten op een klein stukje gras maar gezien ons laatste poging mislukt is (madame wilde gelijk gaan rondrennen) is ze toch weer op stal gezet... de weersomstandigheden zijn ook niet ideaal, moest ze nu willen gaan liggen buiten dan ligt ze in het nat en in de modder. Ook heeft ze momenteel een slechte houvast met haar achterpoten en de ingang naar de stal is best slipperig dus nemen we maar geen risico's. Vandaag heb ik haar wel even mee op korte wandeling genomen naar de weide met hoog gras, hier heeft ze 5 minuutjes kunnen grazen en dan zijn we rustig terug gewandeld.... ik kon aan haar merken dat het net lang genoeg gewandeld was... donderdag mag ze opnieuw buiten voor een wandeling en mag ze wat langer grazen. Het deed haar zichtbaar deugd en het ging haar goed.
Wie Amora kent weet dat geen enkele poes veilig was in haar buurt. In de ganse weide (en die is groot) moest geen poes een poot binnen zetten of Amora had het gezien en zonder te twijfelen zette ze de achtervolging in..... de poezen zijn dan ook niet zo gesteld op de grote viervoeters die naast hun wonen.....
.... maar de afgelopen dagen heeft zich een bijzondere vriendschap ontwikkeld waarvan ik eigenlijk verstomd sta ......
Zien jullie al wie Amora gezelschap houdt ?
.... ons klein Tieneke
..... elke nacht, keer op keer weet ze te ontsnappen uit de hooischuur, geen idee langs waar maar het moet een klein gaatje zijn waar de andere katten niet door kunnen .... en ze ontsnapt niet om te gaan rondzwerven, nee, ze nestelt zich dan bij haar nieuwe vriendin Amora .... en wonder boven wonder is die vriendschap wederzijds .....
het is moeilijk om op foto te krijgen, maar deze foto spreekt toch boekdelen hè
Amora en Milo kregen vorige week elk hun eigen hooinet. Vooral bij Amora valt het erg in de smaak... ze doet er nu wat langer over om het hooi op te eten, wat natuurlijk ook goed is om de verveling in de stal tegen te gaan en er wordt geen sprietje hooi meer verspilt.
Ondertussen hebben we al wat rondgehoord en ook een gesprek gehad met een orthopedisch chirurg van de universitaire dierenkliniek in Gent. Hij is van mening dat de schouder voorrang moet krijgen omdat daar alles mee begonnen is. Hij heeft haar natuurlijk niet persoonlijk kunnen onderzoeken en heeft zijn opinie gegeven op basis van mijn info en de rontgenfoto's.
Amora was terug heel goed en de cortisonespuit doet zijn werk, gisteren is ze dan ook een 10-tal minuutjes aan het halstertouw op stap geweest. Een poging haar los te laten op een klein stukje mislukte aangezien ze gelijk wilde gaan rondhollen. Dat ging allemaal prima, ze had nog wel een lichte klik in haar achterpoten maar ca va.... vandaag echter het tegenovergestelde, ze lag weer constant in de stal ipv vrolijk recht te staan en het stappen ging allesbehalve goed. Voorlopig blijft ze dus nog op stal staan. Als ik haar zo zie dan denk ik echt dat de achterpoten voorrang moeten krijgen maar als ik zie dat ze tot een dikke maand geleden totaal geen functionele problemen had met haar achterpoten vraag ik me ook sterk af of het verstevigen van de spieren (zonder operatie) geen positief gevolg kunnen hebben
Ik zit momenteel echt in een tweestrijd wat betreft de operaties, de ene zegt zus en de andere zegt zo.... heel moeilijk.
Ik denk dat ik dus nog op zoek ga naar een laatste beslissende opinie....
Wat het ook zal worden... 2000 euro moet ik zowiezo bij elkaar krijgen of het nu eerst de voorpoot wordt of eerst de achterpoten....
Uit totaal onverwachte hoeken blijft de steun komen ! We hebben ondertussen al een hele mooie som bij elkaar gekregen, mede dankzij de steun van vele mensen ! Eén ervan is een bakkerij uit het Gentse... zij lanceerden deze week een actie dat voor iedereen die geen stempeltje op zijn broodkaart wenste, er 10 eurocent in een potje ging en deze actie leverde maar liefst 150 euro op ! We willen deze mensen en alle anderen die ons steunden en zeker ook Veerle (die ervoor zorgde dat het verhaal openbaar werd) bedanken ! !
Dit jaar was het uiteraard niet anders 
