Nu mijn blogje al een weekje of twee/ drie bestaat en ik ondertussen al een dik half jaar in Wallonië werk, is het misschien eens tijd om een paar mensen te bedanken hé Dit om de heel eenvoudige reden dat ik me gewoon ongelooflijk goed in mijn vel voel, zowel hier thuis, als op het werk, als (opnieuw wat meer op mijn gemak) thuis in Vlaanderen.
Hier thuis hebben we het er al een paar keer over gehad dat ze heel toevallig mijn telefoonnummer gekregen hebben, en dat (tot zo ver ik weet) niemand daar spijt van heeft. En... Kitty ;-) Het feit dat ik mag blijven volgend jaar bevestigd dat misschien een beetje ;-) Het is en blijft moeilijk om te weten waar thuis is Zowel in Vlaanderen als Wallonië ga ik 'naar huis', ook al liggen die 115km uit elkaar, maar Vlaanderen wordt steeds vaker 'naar mijn ouders' of 'naar Karen' Dus bedankt mijn nieuwe thuis
Verder ook een woordje van dank aan mijn ouders, die me los hebben gelaten Dit vooral omdat ze wisten dat ik in een goed gezin terecht kwam denk ik, en ze wisten dat ik wel op mijn 2 voeten ging terechtkomen. Iedereen thuis gewoon bedankt om zo vriendelijk te blijven in het weekend als ik thuis kom, ook al heb ik het jullie niet altijd even gemakkelijk gemaakt...
Derde niet zo onbelangrijk iets is het schooltje ;-) De dag dat ik solliciteerde was ik helemaal ondersteboven en wou daar zo graag beginnen werken, dat ik (bij mijn ouders) thuis iedereen de oren van het hoofd heb gezaagd door te zeggen dat het zo mooi was, en echt iets was wat ik wou doen Daarna kwam de stress, want 'ik was aangenomen'. Toen ik het telefoontje kreeg van Kitty (die me eigenlijk niet wou aannemen, maar ja ;-)) zat ik net in de auto, en lukte het me ff wat minder om te rijden. Toen de dag dat ik terugging om collega's te zien, Karen en Kitty. Stress!! Zeker omdat Kitty zo ongelooflijk gestructureerd was (leek toch zo)... maar uiteindelijk kwam alles (min of meer) in orde met mij en zie me nu zitten. Klaar om er nog een paar jaartjes bij te doen ;-) Feit dat ik me goed voel op school heeft veel te maken met mijn klasje, maar nog veel meer met de sfeer op school. En ik had nooit gedacht dat het zo leuk kon zijn tussen leerkrachten onderling Dus bedankt iedereen. En speciaal Karen en Kitty, want het meeste lach ik toch om jullie en met wat jullie zeggen Ik kom met alle plezier naar school, is het niet voor de kindjes, dan is het om plezier te kunnen maken. Ook op dagjes dat ik er echt geen zin in heb, want dan weet ik dat er collega's zijn die me met alle plezier weer laten lachen (of is het toch omdat jullie jullie verplicht voelen??)
En dan als laatste, maar niet het minst belangrijkst... karen (de mijne, niet de juf ;-)) Alles wat ik al gezegd heb, speelt een grote rol bij 'mijn gelukkig zijn', maar jij hebt daar nog steeds het meeste invloed op. Bedankt mijn grootste steun en toeverlaatje, zou niet weten wat ik zonder jou moet doen; om uren aan telefoon te zagen over kindjes, over slechte toetsen, om te vertellen waar we die dag op school weer mee gelachen hebben, om... Ik weet dat je het je soms al beklaagd hebt dat je me gesteund hebt om de stap te zetten en hier te solliciteren, maar ben heel blij dat je dat gedaan hebt en dat je dat nog steeds doet. Wallonië is het einde van de wereld niet ;-) Wel te ver de dagen dat het moeilijker is, maar wees gerust dat we binnen een jaartje of 2, 3 (zo tegen dat je afgestudeerd bent) een oplossing zoeken waar we allebei mee kunnen leven ;-) Dus... een ongelooflijk dikke zoen, want zonder jou had ik nu niet hier gestaan.
Dit kan ik misschien ook in het voorwoord van een boek over mij zetten, nee? Een bedankwoordje aan al de mensen rondom mij. Alleen jammer dat zo'n boek waarschijnlijk niet verkocht wordt, alhoewel Als ik alles over school vertel ;-) Als er mensen zijn die ik vergeten ben, laat het gerust weten, voordeel aan zo'n blogje is dat je de berichten kan aanpassen
Eerst en vooral: drie kapoenen (de ene wat meer dan de andere) die allemaal één voor één mijn hart gestolen hebben J En een paar ouders dat echt wel sympathiek is, en me vanaf de eerste moment hier thuis hebben laten voelen.
Daarenboven heb ik hier nog steeds heel wat privacy wat ik wel belangrijk vind, fotos van de kamer komen nog wel een keertje ;-) Moet ik eerst nog eens opruimen.
Het ongelooflijk mooie huis, en nog belangrijker de grote tuin.
Is vanuit de wei met de schapen (zijaanzicht van het huis)
De tuin met het bos, midden op de foto zie je mss zelfs het riviertje lopen
Het bronnetje achteraan het bos, een kleine honderd meter stappen vanaf het huis ofzo, dus echt niet zo ver. Alice is hier gedoopt Kan je het je voorstellen? Iedereen super deftig gekleed en dan bij dat beekje in de modder gaan staan. Zoals je kan zien, is het water drinkbaar ;-) Mathias en Simon nodigden mij vriendelijk uit, maar had net 2 glazen water op
Het huis vanaf het bos getrokken Ooit leg ik jullie wel eens uit waar mijn kamer is enzo, maar zal wel zijn als ik fotos van mijn kamer heb
Hoewel de papa thuis was, heb ik toch ook een beetje met de kindjes gespeeld. Kwestie van mijn dagelijke hoeveelheid beweging te hebben In de klas rondlopen volstaat niet meer
Eerst en vooral de schapen dag gezegd (foto's door Simon gemaakt). Chocolat noir en de twee chocolat blanc(kes) zijn sinds gisteren moederloos, maar zoals Simon het zo mooi zei: "ze zijn groot genoeg om alleen te overleven nu." En blijkbaar stellen ze het goed zo met zijn drietjes.
Dan voetbal gespeeld Eindelijk, toch geen korte broek, vermits deze hier nog lag Super om de concentratie bij Mathias en Simon te zien als ze een bal sjotten of onderscheppen
Mathias had 2 witte eieren, François en ik hadden er met zon groene schijn ;-) (groene eieren). Mathias heel fier: Die witte eieren zijn van mijn witte kip. (Mathias heeft dus echt wel een witte kip.)
Waarop ik nogal droogjes zeg: en de groene eieren zijn van de groene kip. Natuurlijk geloofden Simon en Mathias dit niet, maar François zei meteen dat je die groene kip niet zo goed ziet in het gras
De jongens moesten toen toch eventjes nadenken, tot Simon ineens zegt (op mij wijzend): Maar we hebben wel een groene kip hé, hier is ze.
Jeej!! Ik ben de groene kip vandaag J Misschien moet ik toch eens een andere kleur proberen
Alice op ontdekking in mijn badkamer... Na het 'bat' nu ook de doesch ontdekt (zo slissend gezegd als iets) Spelletje? In en uit de douche stappen, eens op het hukske gaan zitten, weer recht, en veel rondkijken, want zoiets... had ze blijkbaar nog nooit gezien. Mijn badlampjes waren dus triest dat zij niet meer alle aandacht hadden ;-)
Ik had dinsdag naar aanleiding van de lente een lesje gegeven over dikkopjes... Had eigenlijk de laatste 15minuten van de dag gewoon een oproep gedaan om dikkopjes mee te nemen naar de klas, zodat we konden volgen hoe zo'n klein zwart puntje een kikker wordt
Was er meteen reactie van jongetje die zijn aquarium ging meenemen. De dag erna, woensdag, stond die ook echt in de klas met een aquarium, iets groter dan verwacht, maar ideaal
Dus... Kon de zoektocht naar dikkopjes beginnen. Vermits Tom en Camille naar hun oma en opa gingen, verwachtte ik de dag erna al reactie... En natuurlijk!! Ze kwamen deze ochtend met een emmer aan...
Rarara wat zat daarin, kijk zelf op de foto
7 salamanders, Camille wist me nog te zeggen dat ze ook dikkopjes hadden gevangen, maar jammer genoeg zijn deze opgegeten door onze slokop-salamanders (ook wel watersalamanders genoemd). Daarnet kwam ik na de studie (jeej) nog ff in mijn klas, en ze waren aan het kuisen. Toen ik vroeg wat ze van de nieuwe klasdiertjes vond, en uitgelegd had dat ik eigenlijk dikkopjes wou hebben, stelde Patricia meteen voor om morgen (waarop ik zei dat maandag ook goed was, weekend enzo...) dikkopjes mee te nemen, want dat ze er een hele hoop had! Jeej!! Heb ik meteen voedsel voor de salamanders Grapje hoor, ben speciaal voor hen 'gedroogde insecten' gaan halen. Volgens mij zit daar niet zo veel vlees aan, misschien waren het vegetarische insecten... Tot zover mijn dikkopjes verhaal
Na-aper-Els is weer in actie geschoten, hoewel deze aanpassing op aanvraag is van een collega ;-) Vandaar nu ook de 'lovelijn' of liefdeslijn, kwestie dat ik mijn hoofd niet te hard moet pijnigen als de vraag gesteld wordt: hoe lang zijn jullie samen? (ook al is dat al enkele jaren geleden dat ze dat nog vroegen denk ik )
Wat een baaldag... Het ging vandaag niet zo super goed op school, was een redelijk stom dagje. De kindjes maakten te veel lawaai, ze begrepen er weer niet veel van... Ocharme de mannen, want lag gewoon aan mij, ik kon geen lawaai verdragen en waarschijnlijk was mijn uitleg ook niet zo super super goed ;-)
Maar we hebben al een schuldige!! Vermits overtijd zijn bij mij toch onmogelijk is ;-) Tenzij het onbevlekt is ofzo... Dus ja, zal weer zo een beetje de tijd van de maand zijn, dus wil het zeggen dat het morgen of overmorgen weer helemaal in orde is en ik vrolijk en opgewekt voor de klas kan staan, lawaai kan verdragen, en de moed heb om alles een 3de keer uit te leggen
Vandaag heb jij last van een hacker op je blogje meid Vind het wel schitterend dat ik erop kan Hoe was het zwemmen vandaag? Niet teveel verveeld op je eerste dagje na de vakantie? Hebben al jouw nieuwe mappen papieren gekregen om zichzelf mee te vullen????
Nog een laatste wandelingetje ;-) Ondertussen eigenlijk aan het wachten op het telefoontje van papa, dat de rode camionet beschikbaar is (één van zijn werknemers was daarmee op skivakantie) of de witte camionet... Want zonder kan ik moeilijk terug naar Wallonië
Dus in afwachting daarvan... genieten van het zonnetje Enkele sfeerfoto's van het Vrijbroekpark (Mechelen).
De paasvakantie loopt weer op z'n einde... Ooooooooooooooooooooh! Dit wil zeggen dat ik mezelf weer motiveer om voor de klas te staan!
Weer een "hele" dag voor de klas staan: de juf praat, de kinderen zwijgen en luisteren wel te verstaan ;-) Of is er toch sprake van interactie aan de vingers te zien? Klaar om "zieke" kindjes weer allerlei nep-pillen te geven, kwestie dat ze niet te veel zeuren over buikpijn, hoofdpijn, keelpijn, e.d.
Na een aantal dagen weer met een supervol bureau te zitten, waar geen einde komt aan verbeterwerk (of was die bureau gewoon nog rommelig??)
Ondertussen vlieg ik over en weer... 's morgens om 5 lieve, maar vermoeiende, kindjes op te halen en mee naar school te nemen. Verder om in mijn klas te staan, en daar met de regelmaat van de klok weer buitengestampt te worden...
MAAR!! Daarnaast zijn er natuurlijk nog "de collega's"!! Klaar om dag in dag uit samen te werken, idiote moves te doen,... En toch... een beetje op handen en voeten te kruipen, kwestie van geen foute dingen te doen, zodat ik op het einde van het jaar niet voor verrassingen kom te staan, als ik mijn 'beoordeling' zie... :-s
Na anderhalve dag kopiëren, hebben we een zicht op de hoeveelheid mappen die nodig gaan zijn om alle blaadjes op te bergen... Dit op een zo overzichtelijk mogelijke manier ;-) Vandaar besloot ik vandaag mappen te gaan kopen in mijn lievelingskleuren (of eerder de gebruikte kleuren voor Nederlands, rekenen en WO op school). Dus!! Rode, blauwe, groene en natuurlijk ook zwarte mappen, om de minder leuke dingen in op te bergen, toetsen enzo ;-) Natuurlijk kleuren die ik volgend jaar nog terug vind ;-) Kwestie van niet alle mappen te moeten veranderen, omdat de gaatjes of de kleuren niet overeenkomen ;-)
Altijd welkom om ze op school eens te komen bezichtigen ;-) (Foto is maar om een idee te geven hé ;-))
Een dagje kopiëren in On... Om 8u30 stipt staan Karen en ik op school, klaar om rekenboekjes en taal te kopiëren voor 2 jaar. Vol goede moed zoals je kan zien...
13 rekenboekjes van om en bij de 24 bladzijden elk, op A3 papier, recto verso om daarna geplooid te worden en te nieten en boekjes te hebben. In de voormiddag 7 van de 13 boekjes 70x gekopieerd... Werkwijze? Te kopiëren blad op machine leggen, master maken, controleren, 70x afdrukken, blad omdraaien dat gekopieerd moet worden, de gekopieerde bladzijden omdraaien en weer in het machien leggen, master maken, controleren en 70x laten afdrukken. Dat maal 6 voor 1 boekje (en... het waren er 13!!).
Bij rekenboekje 4... blad dat vastloopt, jeej! Een machien dat we helemaal niet kennen, en toen we dachten dat het gemaakt was, werkte het nog niet. Wat een geluk dat er een collega uit On was die ons heeft gelopen. Wel een kwartier verloren.
Om 12u naar de bakker vertrokken, om 12u30 terug aan het kopiëren. Rekenboekje 8 tot 13... De namiddag verliep iets minder vlot dan de voormiddag. De zin was weg...
Wonderwel geen echte problemen meer met het machien, geen onoplosbare ;-) Wel de gewone dingen: bakje voor masters leegmaken, nieuwe rol steken voor master,... Na de rekenboekjes, jaja, toch wel, nog spellingblaadjes gekopieerd, weeral 70x voor 2 jaar. Karen had er goede moed in, ze heeft het kopieermachien niet meer alleen gelaten. Ondertussen heb ik boekjes gemaakt, geniet en geplooid. Met als resultaat dat nu alle boekjes klaar zijn voor volgend jaar, voor het jaar daarop zijn de kopies er, maar moeten we nog plooien en nieten (volgende vakantie ofzo ;-)).
Om 16u55 naar Hargimont, om alle papieren in de klas te gaan zetten, om 17u05 onderweg naar huis. Toestand? (Zegt het prentje niet genoeg??)
MAAR! Morgen om 8u30 staan we weer met veel nieuwe moed paraat om het kopieermachien lastig te vallen en (wel maar) een halve dag te terroriseren.
Een bezoek aan het Fort van Breendonk (bij Mechelen), leerkrachten aan 2 euro, gewone inkom 6. Bij het binnenkomen zeg ik al zuchtend: een student en een leerkracht, maar dat zal wel niet pakken zeker. Maar toch wel! De leerkrachtenkaart was geldig
Reden van het bezoek? Historisch en... niet onbelangrijk, in een groene omgeving ;-)
Fotootje van de kamers waar ze sliepen, best wel donker allemaal, en leek ons niet zo aangenaam... Kregen er gewoon rillingen van... Wel de moeite waard om te bezoeken...
En toen we weggingen zagen we een eend met haar tsjiepkes... En ze had er een heleboel hoor ;-) Hopen dat het een beetje warm blijft voor die beestjes... Vergeet niet te kijken naar het mooie groene gras aan beide kanten
Een spelletje trivial pursuit... en rarara, ik neem natuurlijk het groene rondje en het eerste kaasje dat ik probeer te bereiken is het groene... En het liefst van al zou ik 6 groene kaasjes willen verzamelen, maar dat mag natuurlijk niet ;-)
Het wordt er niet beter op bij mij... integendeel, hoe meer aandacht, hoe erger ;-) Tijd om ermee te stoppen...
Zoals elke enthousiaste (beginnende) leerkracht kon ik het toch niet laten om in de vakantie in mijn klasje te komen Omdat mijn zusje erbij was, heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om de banken eens te verzetten
Dus!! een hele andere klasschikking Mijn bureau staat nu aan mijn lavabo en aan het raam!! Lekker warm (te warm) als de zon begint te schijnen. Dan aan de prikborden is er een zithoek ontstaan ;-) In de hoop van maandagochtend daar misschien te kunnen beginnen en mogelijkheden te scheppen om in het Nederlands te praten en te leren luisteren naar elkaar
En dan de banken... Ze staan nog niet helemaal zoals het moet denk ik... Momenteel is het, lijkt me, wat ingewikkeld om door te lopen Het gaat zigzag, maar misschien is het wel goed zo
Ik was gewoon de oude klasschikking beu en wou mijn bureau graag eens anders hebben staan
Mijn zusje, Anneke, is hier, en omdat de jongens redelijk druk zijn en wild, had ze gezegd dat ze zwanger was, dus dat ze een beetje moesten oppassen met haar buik ;-) (was in de voormiddag) Ze waren trouwens super lief en wilden naar het kindje luisteren
In de namiddag, was Mathias met zijn hoofd heel de tijd tegen mijn buik aan het lopen en na 5 minuten zegt hij: 'Jij hebt toch geen baby in je buik?' Dus antwoord ik al lachend: 'Nee, ik heb gewoon een dikke buik.' Waarop hij reageert met: 'Ah, maar dan moet je gewoon kaka gaan doen hé!'
Eerst en vooral de keuken gekuist Of beter, de jongens hebben deze gekuist ;-) Het was ook wel echt nodig!! Alle stoelen enzo weg, daarna kuisen (met water!!) Wat een hele belevenis voor de jongens, amai! De eerste keer dat ze dit deden, maar grote voordeel was dat ze dit dan ook echt leuk vonden ;-)
Daarna mijn zusje van het station gaan halen in Ciney en dan... Euhm, de lammetjes laten zien
Hierna gingen ze hun fietskunstjes laten zien op de laatste hoop sneeuw die er nog lag Heel leuk als alles goed gaat, maar o wee als er eentje valt...
In de namiddag een wandeling gemaakt, Simon met Vaca (de hond) en Mathias met zijn fiets. Mathias heeft door alle plassen gelegen die er lagen ;-) Tot... Vaca voor Mathias loopt en Mathias in de modder valt. Grote ramp, want het was niet eens zijn schuld ;-)
En dan het schilderen... Er werd heel goed gewerkt hoor ;-) Uiterste concentratie, en tot mijn grote verbazing hielden ze het schilderen heel wat langer vol dan ik had gedacht Het groene kunstwerkje... is natuurlijk van mij! Weer helemaal onbewust met groen begonnen, het is misschien toch een ziektje ofzo...
Daarna... Een deugddoend dutje op de poef in mijn kamer. Zo lief om te zien hoe hij zich daar gelegd had ;-)
