6u00. De wekker. 😪😪😫😫🤔😌
Vandaag stond er een uitstap in de Mekong delta op het programma.
Om 7u45 verzamelen op 20' rijden van het hotel. Ook al had de papa wat last van de noedels van vorige dagen, toch zijn we er vlot geraakt. Eerst met de bus uit HCM geraken. Nog veel erger dan de Brusselse ring met zijn meer dan 8 miljoen inwoners.
De smog begint ons parten te spelen. Mondmaskers zijn hier heel gewoon en noodzakelijk.
45' in HCM, daarna een uur tot in de delta.
Smeren voor de muggen was een goed idee!
De technologie sloeg een beetje tegen. De filmcamera lag op de bus, de batterijen van het fototoestel begaven het, Heidi's gsm zat in de safe op de kamer en de kleine kodak was mee zonder batterij, die zat nog in de lader.
De Mekongdelta dus.
Een eerste wandeling bracht ons in de boomgaard. 
Nat en vochtig is wat ik ervan herinner! Er werd uitgelegd hoe rijstpapier wordt gemaakt, met demonstratie (en de kans om te kopen). Tegen dan was het middag. We werden verwend op de boerenbuiten.
En het mag gezegd: het was lekker. Gelukkig voor de papa en de rest GEEN noedels maar rijst! 😀
Een bijenfarm bracht ons helemaal diep in het oerwoudgebied.
Wist je dat honing en afgeleide producten gezond zijn voor alles? Zeker kopen... 😊 Verbazend genoeg puften we plots tussen de huizen waar zelfs 2 televisies speelden! Een ritje in een ezelskarretje, arme beesten,
het maken van drank van rietsuiker (je kon er altijd kopen), tussen de kraampjes door  naar iets wat voor een bar moet doorgaan. Daar werden we getrakteerd op een galarecital. (Check my youtube.) Een gift kon niet ontbreken. Iets glibberig tegen mijn arm en zwaar op mijn schouders ... OMG een python. 😥😥😥
Vervolgens tussen de kraampjes naar een bootje zonder motor voor slecht 4 passagiers. Een soort sampam. Éénmaal op weg konden we ook hier de vrouwelijke 'roeier' geldelijk steunen. Te weinig geld naar haar zin, geen geroei. Plots werd de motor aangelegd. 😩
Als laatste bracht de echte boot ons bij het ambachtelijk verwerken van kokosnoot tot beeldjes, vloermat of snoepjes e.a. Er kon altijd gekocht worden... 😩 We begonnen het stilletjes aan moe te worden. Er kon ook schorpioenen- of slangenlikeur
worden gekocht en plots ook schilderijen, ... 😩😩😩.
Einde tour. Gelukkig maar want stinken dat het er deed. Het was niet van de kokosnoten.
Terug op de boot, op de bus en 20' stappen naar het hotel. Een taxi heeft geen zin, je staat toch de hele tijd stil.
De kinderen waren het ook moe. Ze waren meteen akkoord om een duik te wagen in het zwembad. Na het gespetter en gelach en de douche kozen we voor pizza's. Alleen Sophie niet; die koos frietjes. Als dat geen echte Belg zal worden?
04-06-2018 om 18:01
geschreven door Heidi en Patrick 
|