Voor ons is elke dag een normale dag als een ander, de dieren trekken zich er niets van aan of het nu woensdag of zondag is. Ik leef met hun ritme mee.
k Heb alle goede adviezen van een bevriende arts in de wind geslagen...k kan gewoon niet anders. Als ik volgende week onder t mes moet dan MOET alles wat aangevangen is gewoon ook klaar zijn, want na de O.P. zal ik zeker een maand niets mogen doen. Dus het zwembad moet nu afgewerkt worden, de daken moeten klaar zijn voor wanneer ze met de 100 balen avena komen, het terras moet klaar zijn zodat ik makkelijk met de rolstoel binnen en buiten kan, de zonbescherming moet er hangen zodat ik ons deze zomer beschutten kan... Ik hoop dan ook op z'n begrip (zelfs al weet ik ook goed genoeg dat het niet goed is wat ik doe....maar ik heb in deze geen keuze, heb geen kaboutertjes thuis rondlopen die me al het werk uit handen nemen).
Alzo om 7 am begonnen het het uitzagen van een klein raam, het gat groter gemaakt voor een groter raam en de puin geruimd en vervoerd
In huis was Roger bezig met het afplakken van het plafond, wat doet die man toch goei werk !!!( als er iemand een plakker zoekt aan de Costa Blanca kan ik hem echt aanbevelen
De dwarslatten beginnen plaatsen opdat de paarden niet aan de balen avena zouden kunnen (wanneer ze eindelijk geleverd zullen worden...Rafael is weeral 2 x niet komen opdagen)
Op de voorgevel de houders geplaatst voor het zonnescherm. Mijn huis bouwde ik echter met speciale termoarcillablokken (met veel kamertjes in) en dus was het een hele voorbereidingklus om die houder er in vastgemaakt te krijgen Tussendoor even een slaatje gegeten, zoals elke dag... Tijd om te koken heb ik niet Het zwembad is zo goed als leeg, nu komt de noeste arbeid om al dat vuil eruit te dragen maar de bomen hebben genoten van al dat extra water en de verplantte olijfbomen krijgen alvolop nieuwe scheuten
Tenslotte verder gekuist in het zwembad en voila het resultaat Om 21u30 was ik klaar...en kapot. Weer eens duidelijk over m'n grenzen gegaan. Stout, stout,...
Een gewone normale dag: vrouwtje werkt en paardjes & hondjes genieten.
Verder gewerkt aan de daken (hondjes liggen er rustig bij ,
laatste paal in den beton gezet
, het zwembad loopt stilaan leeg en we kunnen al beginnen met de Kärcher
Paardjes mochten natuurlijk weer vrij lopen
Maar s avonds lag Black neer, in de smalle doorgang, niet normaal dus. Meneertje weer te goed gegeten ?
Veiligheidshalve de puntjes maar gedaan en om 6min53 kwam er al een pakje uit... veels te zacht. Meneertje Black had dus een beetje buikpuintjes. Tegelijk maar alle paarden de punten getorched want ook het pakje van Cuba was niet perfect
Vanmorgen is buurman Michael langsgeweest, hebben we de pomp v h zwembad eruit gehaald en heeft hij ze hersteld. Daarna had ik een afspraak in het ziekenhuis voor een RMN, een scanner dus van knie en meniscus.
Thuisgekomen verder gewerkt, maar het ene na het andere onheil vond plaats. Bij het verder afbreken van het terras om 17 u belandde een balk hout in mijn gezicht met een wonde onder het oog. Direct torch opgezet om t zwellen... Was ik toen maar in mijn bed gekropen.... Maar nee hoor, k moest verder werken en om 19u35 bleef ik met mijn "slecht" been hangen achter een wortel...auwww de tranen liepen over m'n gezicht van de vreselijke pijnen. Ondertussen was de waterzuiveringsinstallatie van het zwembad onder water gelopen en de "nog maar vanmorgen herstelde" pomp total loss.... Wat een vreselijke dag...waar de paardjes niets van merkten....Chikiboy liep gewoon te genieten...en na afloop liep ie als een mak hondje mooi naar zijn paddock
Isidro bracht vandaag de laatste deur voor de annex, toekomstige logeerstudio voor vrienden, familie en potentiële adoptanten van de rescuepaarden.
Daarna mochten de paardjes weer vrij rondlopen Het zwembadwater is hopeloos verloren na de 3 dagen storm en een kapotte pomp en wie mij kent weet dat ik niet van chemische middelen hou. Dus dit water gaat naar de bomen en planten en er komt nieuw regenwater in t zwembad.
Vandaag kwam Addi op bezoek en samen hebben we de jongens wat geknuffeld en Black onder handen genomen en heeft Addi de knopen uit Cuba's manen gehaald
Een krabbelpartijtje hoorde daar ook bij en deugd dat dat deed
In de late namiddag ontdekte ik dat de zware windstormen voor schade hadden gezorgd en de bescherming van de "ballo"balen "gaan vliegen" was. Dus moest ik noodgedwongen nog de ladder op en zoveel mogelijk panelen bevestigen ingeval het die nacht zou regenen...het zag er immers onheilspellend uit. Alzo werkte ik verder tot het pikkedonker was
Dan maar in den donkere Black en Cubanito gaan zoeken om ze naar hun paddock te brengen
Jullie herinneren zich nog zeker m'n vriendin Hedwig, die Brownie maandenlang heeft opgevangen totdat hij bij Aston en Preston naar Hazerswoude kon ! Hedwig stond en staat ook nog altijd klaar om ons allen te helpen waar en wanneer ze maar kan ! Het is een TOPvrouw.
Haar Bouviermeisje ZARA is op 24 maart ll. bevallen en de manier waarop Hedwig is omgegaan met deze kleine wondertjes, de aandacht, tijd, en energie die ze er heeft ingestoken...is een voorbeeld ! Hedwig is helemaal geen kweker en daarom wil ik toch even aandacht geven aan dit speciale nestje. Hoevelen nemen immers de tijd om pups op te voeden, te socialiseren, kinderen er over opvoeden en in te lichten (Hedwig is met de pups naar school geweest ) etc... ?
Dit vertelt Hedwig ons:
Onze hond Zara v/d Rastahoeve heeft op 24 maart 2012 maar liefst 12 puppies gekregen, 8 jongetjes en 4 meisjes. 12 gezonde en vrolijke hondjes met stamboom. De vader van onze kleine boefjes heet: Porsche v/d Vanenblikhoeve ( ned en Int kamp). Papa en mama zijn HD-A vrij en ED vrij. Ze hebben een echt fijn bouvierkarakter, rustig, trouw en vriendelijk. De puppies groeien op in huis en op de boerderij met kinderen , ze zijn goed gesocialiseerd. Ook zijn ze ontwormd, gechipt en ingeënd. De puppies mogen vanaf 18 mei naar hun nieuwe baasjes. Chiko, Kyra en Fleur zoeken nog een baasje. Voor info of om ze te komen bekijken graag even bellen met: telnr: 06- 130 36 462 (Barchem)
Eindelijk, Eindelijk, na 2 weken in de paddocks te hebben moeten blijven of 2 per 2 te hebben vrij gelopen, mocht de ganse bende vandaag terug samen vrij ....een gekke bende, zekers toen ze zich realiseerde dat ik ook de eetweides had geopend
Effe "HOOOOOOO" roepen was wel nodig
Ondertussen werkte vrouwtje, ondanks de pijn, hard verder aan een nieuwe dakbedekking om eten voor de jongens te stockeren voor de winter (ze heeft er haar terras voor afgebroken om de nodige palen edgl. te hebben) , nu de 7 m lange dakpanelen geleverd waren: Bij thuiskomst had Chiki buikpijn , tijd dus om de torch boven te halen en hem een sessie te geven Eerste pakje was vrij plat, buikkoliekjes dus hé maar altijd de torch bij de hand !
Het litteken van Chikiboys O.P. ziet er goed uit !
Ik moet morgen weer werken, Eric komt dan pas einde van de middag terug van het lab en zal hem dan vragen wat ik voor Punkie en de jongens kan opsturen.
Ik stuur hierbij de fotos van Alta bij de tandarts. Het ging erg goed, had het idee dat Alta zich prettig bij de tandarts voelde. Hij is wel verdoofd, want er moesten 2 tanden getrokken worden en er is ook een klein fragmentje van een wolfskiesje weggehaald, dat is jouw tandarts waarschijnlijk vergeten weg te halen, want er groeide al een klein fisteltje overheen en daar zou hij met een bit in last van kunnen krijgen.
Ik heb Altas tanden bewaard en heb zn punten behandeld. Hij bloedde maar heel kort had ik het idee.
Ik stuur je ook nog wat andere fotos van hem van de afgelopen weken. Ik zag vandaag, dat hij gewoon zwarte appeltjes in zn vacht heeft, hij glanst enorm!
Morgen komt de hoefsmid, heb hem nu alvast strezz-druppeltjes gegeven, ben benieuwd hoe het gaat. Ik kan zn hoeven steeds beter uitkrabben, maar ja ik heb alle tijd natuurlijk. Ben vandaag naar het ziekenhuis geweest ... (xxx) Nou ja, we zien wel weer...Ik hoop je heel gauw te zien, wil graag ff bij jou en de andere jongens zijn.
Dikke knuffel, x
Zie jij wat ik zie ?
Heerlijke groene weides en wij staan in de paddock...
De uitslag van het onderzoek op de weggesneden tumoren van Chikiboy zijn aangekomen.
De uitslag is slecht Het is een kwaadaardige & agressieve kanker
Wat nu ? Er valt niets te doen volgens de klassieke geneeskunde.
Bijgevolg ga ik elke 2 dagen aan de slag met een torchsessie om zijn immuunsysteem zo sterk mogelijk te maken.
En zolang Chiki zich goed voelt, speelt, de anderen plaagt, kan grazen en plezier beleeft, nou net zolang mag hij hier blijven rondlopen en plezier hebben.
De paardjes doen het goed en krijgen nog steeds dagelijks een torchsessie en 2 wasbeurten. Punkie vind het zo leuk om verfrist te worden met dit warme weer
De "ballo", een mengeling van grassen, is eindelijk aangekomen... met 2 maanden vertraging. Al 2 leveringen gehad van 100 balen en vrijdag komen er nog 100 balen bij. Paardjes doen het ok gezien de omstandigheden, maar het uitspuiten van hun zakje met een waterdarm aangesloten op het waternet, zoals de DA het wilde, zal echt niet doorgaan. Onderzullen zijn ze wel zo ver dat ik het met water mag af- en uitdeppen met veel water... Voor de rest lopen ze om beurten (2 per 2) enkele uren op t terrein vrij rond, heuvel op, heuvel af.0 Veel liggen & stilstaan is nu niet goed voor ze.
De hele week ben ik meestal thuis zodat ik de paardjes goed in t oog kan houden. Vandaag terug verder gewerkt in de annex en de deuren werden geleverd. Isidro hielp me ook om de ramen die ik vorige week had gekocht, te plaatsen.
Vandaag was de castratie van m'n 3 hengsten Cubanito, Black & Punkie gepland. Vorige week werden Aston en Preston al in Nederland gecastreerd en nu hier m'n andere hengsten.
Waarom ? omdat we eenvoudigweg geen keuze hadden.
Enerzijds was ik vanuit Ndl. ingelicht dat als Aston niet gecastreerd werd, hij niet langer mee de weide op kon voor de zomerperiode. Alternatief ? In een stal blijven...elke dag opnieuw.
En sorry, maar dat is geen leven voor een paard.
Mijn paarden zijn altijd gewend geweest om te lopen en een paard de hele dag opsluiten in een stal vind ik een afschuwelijke gedachte.
Dus geen keuze...en als ik het nu niet liet doen , dan zouden we tot het najaar moeten wachten en dat verkleint dan ook weer de kansen dat ze nu geadopteerd worden. Het is immers makkelijker een ruin naar Ndl. te brengen die dadelijk weer vrij mag lopen dan een hengst die eerst nog eens gecastreerd moet worden.
De beslissing was zwaar maar de vrijheid van de paarden was het allerbelangrijkste. En nu de jongens toch niet vrij mochten lopen op de weides (genaaide beenwonde van Cubanito) was het "het"moment om ze te castreren vooraleer de hitte zou toeslaan.
Verslag met foto's:
"Kijk eens wie daar is" dacht Chiki die vrij rondliep toen de DA's aankwamen Voor wie komen ze vandaag ? dacht Black
Punkie...was als eerste aan de beurt met iets meer stress dan ik had gewild
Maar Chiki was bij hem in de buurt om hem te ondersteunen in dit moeilijke moment
En wie nu ? Cuba dan ?
Black controleerde ondertussen of hij nog "alles" had
Cuba dacht er echter anders over en de DA dacht om het op z'n wijze te doen
De DA had hem immers nog maar vorige week genaaid en dat was Cuba niet vergeten, dus Cuba werd best gestressed... Geen goed uitgangspunt voor een verdoving.
Bijgevolg werd besloten dat ze eerst Black zouden castreren.
Terwijl ik Cubanito naar de stal bracht, probeerden de DA's Black te verdoven
Tenslotte was het aan Cubanito's toer om onder t mes te gaan
En terwijl de DA Cuba castreerde was de trimmer bezig met het trimmen van Blacks hoeven (Raf kan inderdaad Cuba en Black trimmen maar van de Spaanse trimmers...moeten ze niet zoveel, dus werd het moment benut dat beiden op t zelfde moment hier konden zijn om Cuba en Black mee te trimmen naast Chikiboy en Punkie. En vooral Black heeft zo'n mooie en gezonde hoeven...mooi om te zien
Na afloop moesten de jongens nog wat in beweging komen
Met dank aan Addi voor het nemen van de vele foto's. Met dank aan mijn buur Michael om bij de paardjes te zijn tijdens het trimmen ! Jullie zijn TOPPERS !
Vandaag was het zo ver... een laatste moment samen Dan de trailer in en weg naar de paardenkliniek in San Vicente, de enigste paardenkliniek van de hele provincie in de Costa Blanca. Buur Michael bleef bij Cubanito, Black en Punkie om ze te voederen en omdat ze nog nooit alleen waren gebleven zonder hun leider Chikiboy.
De trip van 20 km verliep goed, maar eens aangekomen had Chikiboy absoluut geen zin om uit te trailer te komen Hij wist natl. wel beter . Ik was nochtans heel ontspannen...had de calmingpoints getorched en zelf ook enkele keren rescue remedy genomen. Ik wilde Chikiboy de tijd geven om rustig te zijn en te blijven en alzo kwamen ze almaar bloed afnemen in een ader in zijn aangezicht en in de trailer
Eens binnen kreeg Chikiboy een spuitje om te gaan slapen en werd in de veilige ruimte tegen de wand geblokkeerd. Eens in slaap werd de tube in de luchtpijp geplaatst , de hoeven ingepakt en werd hij klaargemaakt om vervoerd te worden naar de O.P. kamer
De localisatie van de tumoren was niet leuk voor hem ....
Verdere voorbereidingen De O.P. Foto's van de chirurg:
Gipsy wachtte ondertussen mooi op ons: De foto's van het weggesnedene deel bespaar ik jullie
Chiki in de recoveryruimte en mijn jongen moet tegen 11 wakker zijn...maar om 12 uur sliep ie nog rotvast...en ik...ik moest naar huis want de ostheopaat uit Barcelona stond daar te wachten... Gelukkig was mijn vriendin Anna (baasje van Brujo de zwarte hengst) om 11u30 in de kliniek aangekomen en nam zij het even van me over. Maar de eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik eigl. helemaal niet weg wilde...maar ik moest me in 2 snijden want de osteo was er nu eenmaal om Pineau en Boomer te behandelen.... Om 12 uur doorgereden naar huis. Michael, de buurman had de osteo al binnengelaten en Pineau was al klaar. Voor Boomer was dit nieuw en wist ik dat hij mij nodig had om genoeg steun te hebben als een vreemde hem bepotelt :) Om 13 u was de ostheo klaar en belde ik de kliniek. Anna vertelde me dat Chiki nog steeds neerlag en niet wakker werd. Uiteraard reed ik direct terug naar de kliniek en gaf Anna instructie om belangrijke punten te bestralen. In mijn afwezigheid filmde Anna alles wat er gebeurde.
Toen ik aankwam vond ik een bibberende Chikiboy die rechtstond...toen ik de filmpjes zag van wat ze hadden gedaan om hem recht te krijgen (met een katrol aan zijn staart gebonden) begon mijn hart te huilen.
Maar ik moest sterk zijn voor Chiki en ging ook direct weer aan de slag met rescue remedy druppels en de torch, o.m. op GV 26 En stilaan werd hij beter en beter en na 15 u konden we hem naar een stal verplaatsen waar hij iets rond zijn mond kreeg opdat hij niets zou eten maar hij wilde dit niet en omdat ik toch bij hem bleef (tot de verbazing van ...) nam ik het er direct terug af. Chikiboy bleef echter trillen & trillen en had de narcose nog steeds niet verwerkt dus vervoer was gevaarlijk . Maar onder geen beding liet ik hem achter.
6 uur later dan voorzien kwamen we thuis aan.... Punkie begon direct te hinniken, hij had zijn maatje echt gemist (had zijn stal helemaal bevuild met urine enzo, iets wat ie anders nooit doet)
Samen neuze neuze en wat later liet ik Chikiboy terug vrij lopen want beweging was essentieel in dit stadium om oedeem en zwellingen tegen te gaan