Het zat er aan te komen. Heb een andere blog opgestart op volgende link. Ik had teveel problemen met deze dus gewoon doorklikken naar deze link, en reklame maken uiteraard. Laat me vooral weten wat jullie ervan vinden http://gizmooke.wordpress.com/
Wordt zot van die blog. De ene keer staan de foto's hoe ze moeten staan, de andere keer staan ze er dubbel op (zoals het bericht van vandaag) Heb al een oplossing maar dan moet ik al mijn berichten en foto's overbrengen (zal me wel lukken, hoor). Moet alleen de tijd vinden om dit uit te voeren. Tot dan moeten jullie maar lijdzaam toezien hoe mijn blog af en toe de mist ingaat.
Voor Conny : Ik mocht geen knuffel geven aan je ventje Jan. Je zal ze dus moeten opsparen tot je ventje thuis is. Zal aan de andere bloggers eens vragen of ze hun link doorgeven. Via Facebook is het sowieso geen optie om te bloggen wegens te zwaar en traag.
Voor Domien : lach me je luzzen hahi. Inderdaad een paar uploadprobleemtjes (heb ik deze morgen ge-upload via een draadloos netwerk te Kreta). t Zal wel aan hen liggen....
Sinds deze morgen terug op zee. Wat wil zeggen dat we terug een brandoefening uitgevoerd hebben. Anderzijds hebben we vandaag ons eerste feestdag mogen vieren. Vandaag was het, ja Dieter, "Lariamday" Nu is elke week vol spanning afwachten welke reactie er zal volgen na inname van dat pilleke. Hoezee
Vanavond nog een peceeke uitrollen voor onzen "Doc" en daarna zien we het wel.
Nog vele groetjes aan iedereen, kusjes aan m'n vrouwke Doei, Tim
Ook in Kreta wordt er getraind (zie bijgevoegde foto's).
Als we ergens aanleggen in de haven is het niet zo dat wij enkel "uitrusten" hoor.
Elk moment wordt benut voor extra training.
Zo wordt er geoefend door de boarding teams, gaan er duikers te water om een romponderzoek uit te voeren, worden de nodige herstellingen uitgevoerd door de techniekers, inschepingen gedaan van besteld materiaal en voedingswaren, kortom ons fabriekske blijft werken.
Gisteren het bezoek gekregen van de CHOD (Chief of Defense) die zag dat het goed was.
Veel kan ik anders niet vertellen van Kreta omdat ik enkel naar de Px ben geweest (een winkel in de Amerikaanse basis). Heb daar een zonnebril gekocht en een kadooke om tijdens de kerstdagen te geven aan één van de collega's. Bedoeling is dat elk een geschenkje koopt en dat we deze dan verloten onder elkaar. Om zo toch het "Kerstgevoel" te mogen ervaren.
Uiteindelijk kan niets de warmte in familiekring evenaren.
Toch moeten wij, en vooral jullie, de "achterblijvers" door deze periode. Wij denken aan jullie en jullie aan ons.
Misschien ben ik een iets te vroeg om hierover al te schrijven....
Vandaag slechts één bericht. Dit ter ere van onze collega Jean-Louis "Robbie" Robyns welke vandaag te grave is gebracht. Als dank voor zijn vriendschap heb ik dit gedicht voor hem gemaakt. Het gaat je goed mijn vriend......
Robbie,
collega, vriend, « oendevanger »,
De meesten onder ons kenden je al jaren
en hebben een hele tijd met jou gevaren
Vele plaatsen met jou gezien
bijna de hele wereld, misschien
Je genoot van kunst, natuur en muziek
t klinkt bij sommigen als oubollig, ja klassiek
Je was een man met een hoog cultureel niveau
bij ons beter gekend als de Chef Bevo
Momenteel hebben wij immens veel spijt
omdat we nu moeten spreken over jou in de verleden
tijd
Je zal steeds blijven in onze gedachten
doch niets kan de pijn bij de nabestaanden verzachten
Het gaat je goed waar je ook bent mijn vriend
rust nu maar uit, dat heb je verdiend
Ikzelf en uiteraard de ganse bemanning van de Louise-Marie wens de familie nog veel sterkte tijdens deze moeilijke dagen.
Het gaat jullie goed
Ook wens ik en uiteraard de F931 Louise-Marie de familie van onze "Mich" te condoleren met het verlies van zijn grootmoeder.
Gisteren is de dag weer vroeg begonnen. Opgestaan om 05u40 (dagelijkse routine). Snel de trap op omdat ik anders sta te swingen tijdens het scheren en bij het horen van stromend water. Daarna een lekkere douche. Zeemansdouche wel te verstaan. We kunnen het ons niet permitteren van "e kartje" te douchen anders zou het waterverbruik snel de spuitgaten uitlopen. Akkoord, er wordt zoetwater aangemaakt aan boord maar uiteindelijk dient dit niet enkel om te voorzien in onze persoonlijke hygiëne, maar ook om het schip op te schonen, de "waste" te doen, eten te bereiden, koffie te zetten (uiteraard geen 1000L daags), e.d... Daarna een licht ontbijtje, de algemene verzameling waar de orde van de dag wordt medegedeeld. Nog een sigaretje en dan is het "zen" moment gedaan. Voor sommigen onder de bemanning begint het schoonschippen, voor de rest is werken in eigen departement. Tijdens de dag komen er dan nog een paar briefings, oefeningen, pannes, pannes oplossen dus zoals vorig jaar al eens aangegeven : 't fabriekske draait weer op volle toeren. En zoals gewoonlijk draait het bij ons vlotjes. We moeten wel zien dat we niet in routines beginnen te vallen want meestal gebeuren op deze momenten de meeste fouten. Always expect the unexpected.....
's Avonds met mijn adjunt Kristof even de riem eraf gelegd en meegeholpen om ons verblijf te verfraaien. Dit bestond uit het plaatsen van led-verlichting. Kwestie om een aangename sfeer te creëren. Uiteindelijk is de F931 Louise-Marie voor 4 maanden onze thuis, onze veilige haven. Hebben een beetje "malchance" gehad en hebben 2 uur verloren eer alles in orde was, maar zowel Kristof als ik zijn doorzetters. "Ni plooien", da's voor sissy's. Resultaat : weer te weinig geslapen, dus misschien toch liever een sissy zijn.....
Deze morgen 12 oktober binnengelopen in Kreta en van wacht. Tijd voor administratie denk je dan. Awel hé, dat is niet gelukt. Zat met een defecte printer. Had voor vertrek reservestukken uitgebouwd en deze in een doos gestoken. In die doos zat ook een toner die gesneuveld is tijdens de transit. Man, man, man, toen ik de doos opentrok wist ik al hoe laat het was. Zwarter kon niet. Al de reservestukken zaten onder het poeder. Heb een uurke mogen stofzuigen vooraleer het goedje weg was. Daarna nog een uur of twee "Bob de Bouwer" gespeeld met als resultaat dat onze printer het terug doet. Hij is wel vermaakt met een prop papier en hele sterke tape, maar dat is uiteindelijk beter dan niets. Als ik nu, 2 uur later mijn neus snuit, komt er nog poeder uit....leuk is anders. Dus al bij al, weer een bewogen dag.
Denk dat we er ongeveer zijn.
Wens aan mijn zoon Ruben veel succes bij zijn eerste dag Saffraanberg. Doe het goed hé jongen. Ik zal alvast duimen. Zal morgen nog een paar fotookes plaatsen. Indien er verzoeken zijn moeten jullie maar een mailtje sturen of antwoorden via deze blog. Vindt de reacties steeds leuk om te lezen.
Groetjes en tot later Kusjes aan mijn lief vrouwke