ik ben er al een tijdje niet meer op geweest, dus ik zal maar even een smaenvatting maken van de laatste tijd, de problemen met mijn ouders zijn bijna opgelost (gelukkig), maar ons ma zuert nog wel altijd, maar daar kan ik tegenwoordig wel tegen, ik heb een nieuwe groep ontdekt, die eigenlijik best wel lachen is, en toen ik ontdekte dat het de groep is waar jack black de zanger van is (of was, ik weet het niet), vond ik het helemaal geweldig, de groep heet tenacious D, en blijkbaar is er daar ook een film van, die ik nog niet gezien heb, wat waarschijnlijk niet lang meer zal duren.
mijn grootvader en 2 van mijn vissen zijn doodgegaan, en mijn oma staat ook op het randje, maar we hopen dat het nog een tijdje door kan gaan, maar ze lijd te veel pijn.
ik heb met mijn ouders weer een soort weddenschap aangegaan, als ik erdoor ben met de examens, krijg ik een laptop, en buis ik, en blijf ik zitten, dan betaal ik volgend schooljaar zelf, wat blijkbaar al wat kost, donderdag krijg ik de uitslag dus kunnen we maar best hopen dat ik erdoor ben he.
dat was het zoal, maar ik blijf optimistisch, en daardoor word mijn lven net iets plezanter, ik ben ook uit mijn schelp gekropen, en heb nu wat ze een grote mond noemen, omdat ik een grotere mond heb dan hun, maar ik geef 1 goede raad, laat niet over je heen lopen, kom uit je schelp, en ga ervoor, doe wat nodig is, ik ben naar een school gegaan waar ik niemand kende, en na 4 jaar ben ik tevreden, en kennen ze me, en ik ken er ook een hoop.
mijn ouders jagen mij een beetje weg, maar nog meer die rotte kabouter die hilde noemt, en als dat nog niet genoeg is, moet ik moet muziek ook nog opzetten, ik leef hier geen leven meer, maar een bestaan, en meer niet, ik ben slaaf van de familie!!!
ik ben nog niet uitgespeelt, maar de laatste troef is de sterkste, en dan zullen zij zo in de problemen geraken, dat ze er niet uit geraken, ik doe dit allemaal omdat ik hier niks te zeggen heb, ik ben hier en dat is het dan, als de trol een gesprekje wilt, dan krijgt ze dat diezelfde dag nog, en ik wacht u al enkele weken, en nee, nog geen gesprek.
het is nu of nooit, erop of eronder, einde van het hoofdstuk in zicht, en dat moet ik zien te winnen, wil ik een acceptabel leven hebben.
leven of dood, dat word het, een nieuwe tijdbom is gezet op 2 maanden, en dan boem, enkele weg, samen met mij.
ik vind moeders eigenlijk niks, als ik in een alergische bui ben, weet ik dat niks helpt, maar zij probeert altijd wel iets, ik weet dat het met het opstaan heeft te maken, en ik zeg dat ik ook, maar mijn moeder zaagt er maar op los, en maar denken dat dat zomaar opgelost is, ik weet dat eens ik ermee zit, ik er voor het einde van de dag, niet af kom, ik heb het een hele dag, of ik heb het niet. zelfs mijn klasgenoten, die mij eigenlijk niet echt moeten, weten dat, en accepteren day, maar mijn moeder niet, en dat is een deel van mij, dus eigenlijk accepteert ze me niet, ik vind dat niet plezant om zo te niezen, en het ergste is dat iedereen me dan vies bekijkt, en vraagt dat ik stop, en houd je dan eens in om ze geen druen te verkopen.
ouders verkopen alleen last, ze zeggen dat ze ons begrijpen enzo, maar wat ze eigenlijk zeggen is dat ze je maar raar vinden, en dat ze je niet begrijpen, en dan doen of ze medelijden, hebben, en dan hopen, die at het daarna beter, gaat, maar ik dacht niet dat medelijden mijn alergie oploste, anders was ik er allang vanaf. mijn leven thuis is een hel, en erger dan dat, de duivel erin is gaan lopen, en zijn vervangen door mijn ouders, die de duivel weg hebben gepest. leuk is anders!!! ik zeg 1 ding, de allergie is niet het ergst, maar de reactie van je ouders.
nu ben ik het echt kotsmoe he, ik word beledigt door mijn eigen vader, dan reageer ik en geef ik hem een tikje om hem te waarschuwen dat hij best niet verder gaat, en voor ik het weet slaagt hij me met de platte hand recht op mijn slaap, als er hier niet snel iets aan gedaan word, loop ik weg, en dan zijn ze van mij af, dan moeten ze me niet meer oproepen want dat vind ons ma toch zo ergerlijk, ik voel me hier een beetje benadeelt, ons ma zegt dat ouders meer troeven hebben dan kinderen, ik denkt dat als elk kind tegen elke volwassenne in oorlog gaat, dat de kinderen winnen, en met kinderen bedoelik wel tot en met 18 jaar, geef me maar eens ongelijk, in afrika is er per elke volwassenne zo'n 3 kinderen, in eruopa iets minder,, maar toch, kinderen zijn met meer! hij is wel net zijn excuses komen aanbieden, maar ik vergeef het hem eigenlijk nog niet echt, ik blijf er wel altijd een beetje kwaad over, ouders zeggen dat kinderen vaak op hun woorden moeten letten, maar volwassenen ook, want als de jeugd op hun woorden let, en volwassenne niet, dan zal ik ervoor zorgen dat de ouderen op hun neus gaan.
het internet hapert, dus ik zit dan ook nog eens eerst een half uur te vloeken op deze pc, en dan krijgt ge nog eens lappen van uwe pa, dat doet geen deugt, ik ben momenteel in staat om 2 dingen buiten te gooien, deze pc, en onze pa
HET IS VAKANTIE, YAY enzo... u dol amuseren en niksen... totdat ge thuiskomt en aan uw huiswerk moet beginnen dat ge na de vakantie moet af hebben. ik haat vakanties, dan moet ge meer doen dan anders, nu heb ik 1 herhalingtest, 1 taak van frans en 1 van een ander, en allemaal grote. het enige goede is dat ik eens kan uitslapen, maar toch... ik denk toch dat vakantie betekende dat je niks moest doen, dus dit is geen vakantie, maar ze noemen het wel zo,WTF
ik draai dus helemaal door, en tegelijk ben ik blij om even van school te zijn. ik zeg wel, ik ben blij dat het op school opgelost is, 1 goede raad als je een kind met autisme bent, en je hebt gon, zorg dan dat je klas een uitleg krijgt, en dan ben je er zo vanaf, ik ga nu met plezier naar de mensen die me pestten, en er een praatje mee te doen, zonder zorgen, dus geloof me, doe het, ik weet dat het helpt.
en als je ooit problemen hebt, wees niet bang om uit je schelp te komen, ik heb het ook gedaan, en kijk... gebruik wat nodig is, en soms ook wat niet nodig is maar wel handig is, zelfs al gaat het dan maar net iets sneller, sneller is sneller.
ik heb mijn ding gezegd, doe ermee wat je wilt, maar neem het van mij aan, pillen helpen niet, mensen wel!!!!
hey, ik haat mijn voormalige zus, ik erken haar niet meer als zus, dus ik ga haar gewooon negeren. ik moest nog een spel uitleggen, maar mijn zus moest "huiswerk" doen, maar toen ik even kwam kijken waarom het zolang duurde, en toen was ze haar mails aan het lezen, ik werd rood van woede, vroeg wat ze aan het doen was, en toen zei ze doodleuk 'ik ben mijn mail aan het lezen, omdat het internet zo traag gaat, en nu hoop ik dat het nadien beter gaat.'
bleek dat die dacht dat het internet zo raag was omdat ze 10 mailtjes had, maar ik zeitoen direct dat dat eigenlijk op de server zelf zat, en niet op het internet.
ik ben dus nog even bezig geweest op de pc, en nu roept mijn andere zus dat ik moet gaan slapen, phoe. alsof ik nu ga slapen, ik blijf beneden tot ik gedaan heb wat ik moest doen, en daarna ga ik slapen. zeg mij nu maar eens, welke rede's ik heb om niet kwaad te zijn, en lief zusje telt niet, want dat is ze niet.
ik ben vanaf vandaag officieel mijn leven bue, als ik niet snel van klas verander, ga ik eraan ten onder, en daar heb ik nog geen zin in, al enkele dagen komen sommige klasgenoten naar mij en trekken hun broek af, en vegen die aan mijn t-shirt, en dan maar lachen, he, en ze hebben me zelfs al in de vuilbak gestoken, ik ben dan naar de pd gegaan, maar die hebben "geen tijd" om mij te helpen, dus wat moet ik doen, zonder de hoop te verliezen, trainen tot ik ze afkan, en dan rammel verkopen.
ik voel me rot, maar ik blijf doorgaan, ik vind dit niet leuk en wil mijne maat achterna, die was ook autist, en die begreep me, maar die zit op een andere school, ik mag hem niet acherna, maar ik houd het niet meer, ik ben dan ook nog eens beledigt die zich mijn maten noemen, als ik niet snel iets doe, ben ik er niet meer en dan zal deze blog niet meer vorderen, maar ik blijf mijn poot stijf houden, ze zullen hem moeten breken of anders niet, maar als hij breekt, neem ik hun mee in mijn val, mijn uurrooster zuigt, ik vind hem iet goed, de dagen dat ik geen8ste uur mag hebben, heb ik er 1. an ook andersom, zeg dan maar dat je het houd, ik hou me eraan tot ik oud ben.
mijn ouders zijn echte oenen, ze hebben net een nieuwe hd-tv gekocht, en ik mag heb niet zien "omdat ik werk heb te doen", maar eigenlijk heb ik nog het hele weekend om die taken te doen, terwijl zij maar aan die tv zitten te prutsen, mijn moeder zegt, doe dit doe dat, blijf niet bij die tv hanegn, maar ondertussen hangt zij er al meer dan een kwartier aan, ik vind dat ouders hun kinderen onderschatten, maar dat wil niemand begrijpen, ik kan meer dan mijn vader, ik weet mischien nog niet zoveel, maar ik kan meer dan hem, en toch behandelen ze mij als een kind van 2, terwijl ik 15 ben.
ze vertrouwen me zelfs niet met het vastdraaien van een schroefje om die tv omhoog te houden, terwijl mijn moeder zegt dat mijn pa mij niet genoeg laat doen, ouders zijn zo raar, ze spreken zichzelf altijd tegen, soms ben ik het zo beu dat ik wil weglopen, ik voel me zo eenzaam als maar kan, maar nu zie ik het, het is dankzij mijn ouders dat ik geen vrienden heb, niet dankzij mij, ze moeten altijd alles weten, als ik iets doe moeten zij het weten, en als ik het dan niet laat weten, dan krijg ik straf, een week geen tv ofzo.
en dan vragen ze zich af waarom ik zo triest ben, nu, ik weet 1 ding, op deze manier komen ze er nooit achter
ik begin mijn leven te haten zoals het nu is, kom ik op school, wordt er altijd iets verstopt, deze keer mijn boekentas, ik zit met erge type's in mijn klas, kom ik thuis, krijg ik van overal commentaar, over school, of wat ik weer niet mocht doen, ik heb momenteel geen rustig plekje, ze vinden me overal, en als ik net terug een beetje rustig ben, komen ze erachter waar ik zit en dan ben ik weer de klos.
ik moet constant lopen om overal iets te kunnen doen, ik heb bijna geen vrije tijd, maar toch ben iik stiekem op de pc, ze denken dat ik aan het werken ben, maar dat ben ik dus duidelijk niet.
ik ben nu weg, want ze komen bijna controleeren of ik wel bezig ben,
hey, ik ben er enkele dagen niet gewweest, want ik had het te druk met vanalles en nog wat, een maat van mij wilt een spel maken, ik doe elke vrijdag aan boogschieten, ben diezelfde vrijdag nog een nieuw pees moeten gaan halen, want de andere was te kort. dus direct van school, naar de auto, naar hasselt, daar snel een half uur verliezen, thuiskomen, eten binnenspelen, en gaan schieten. het lopen heb ik deze zaterdag vervangen door te gaan rijden met de fiets, namelijk 56.75 km, en het laatste half uur niks kunnen zien. ik had geluk dat ik mijn koersfiets bijhad, en niet mijn gewone, anders was ik nog later aangekomen, maar dan ha ik wel geen half uur stilgestaan om mijn band te vervaneg en opgepompt te krijgen. vandaag nog niet veel gedaan, ik moet nu mijn schooltas klaar gaan maken, want ons ma komt direct thuis
ik heb net deze blog aangemaakt, en ik heb nu eigenlijk les. ik doe dit stiekem, want anders kan momenteel niet, ik heb eigenlijk een druk leven, beste bloggers. maar de rest kan wachten. tot later
ik heb volgens mij geluk, ik kan nog net even op de pc. maar daarvoor moest ik mijn zus wegjagen, ik leidt een druk leven, met heel wat problemen, weet je wel??? ik doe aan boogschieten op vrijdag, dus die dag heb ik nooit veel tijd, maar daar heb ik het weekend voor.
een ding is wel, ik game graag, eigenlijk ben ik er een beetje aan het verslaafd aan het geraken, maar ik hou me koest. voor de duidelijkheid, ik ben een autist, die zich amuseert met gaming, ik doe dat, want mijn sociale contacten zijn... wel wat raar, de een gooit altijd met zijn pet, scheld me uit, en de ander laat me knielen door mijn hand om te wringen, zodus is het duidelijk dat ik niet erg graag buiten kom, ook heb ik veel vijanden, maar die krijgen me niet klein.( nog niet)
ik moet nu weg, ik heb nog wat autisten af te handelen op de chat, wat heel wat gezaag oplevert, dus...