Het werd wel eens tijd voor een verslagske hé. Ik ga mijn best doen om met zo weinig mogelijk typfouten te schrijven maar de letters staan hier anders en ben er nog niet gewoon aan.
Ik verblijf hier bij Norma Novillo, een dame van 63 jaar. Vriendelijk maar zeer verstrooid. Ze woont in de wijk La Carolina recht tegenover een enorm park. In deze wijk woont de midden- en rijkere klasse. Je moet hier in Quito wel weten waar je wanneer kan rondlopen. Want bv op zondag kan je La Mariscas (buurt van de toeristen en het uitgaansleven) best vermijden (zeker alleen), maar dan kan je wel terecht in het prachtige oude centrum want daar loopt veel politie rond. Er loopt echt heel veel politie rond in Quito en daarboven heb je nog een hele hoop veiligheidsmensen en bewakers aan alle mogelijke winkels en appartementsgebouwen zoals diegene waar ik verblijf. Verder kan je na een uur of 6 best met de taxi rondrijden. De quiteños doen dat zelf ook dus taxi´s met hopen hier. Als toerist is het hier niet duur als je weet waar naartoe. ´s Middags eten wij hier een hele menu voor 2 dollar. Vlakbij onze school heb je een shoppingcenter en jongens, duur! Het zijn dan ook allemaal winkels zoals Nike, North Face, Chanel, Benetton, Diesel,...maar je betaalt meer dan in België.
Mijn eerste weekend heb ik La Mariscas en het oude centrum al eens gaan bezichtigen maar zonder camera want het trekt teveel aandacht. Leuk en mooi maar ik was wel blij dat de lessen begonnen want op je eentje is toch maar alleen hoor. Doordat het nu laagseizoen is, heb je nu niet echt veel toeristen en ook niet veel studenten. Wat op zich super is, want je trekt direkt met elkaar op en ook het contact met de leerkrachten is losjes. Mijn eerste week waren we met 7 studenten op de school waarvan dan nog eens 3 in de namiddag. Dus zijn we altijd met ons vieren op stap. Ons vieren zijn Tamami uit Japan, Solène en Sandro uit Zwitserland en ikzelf. Naar de cinema, op woensdag met 2 Ecuadorianen gaan dansen in La Marisca,... Uitgaan is voor de vrouwen zeker interessant want die mogen meestal gratis drinken tot 24u. Mja, leuk voordeel om vrouw te zijn in Quito en zo zijn er nog.
Tamami en Solène zijn al langer op de school en zij hadden voor voorbije weekend via de school een vierdaagse trip geboekt naar de jungle (la Selva). Sandro en ik hebben ons daar bijgevoegd en we zijn dus donderdagnacht vertrokken om na vele busritten en een kanotocht van 2h30 tegen 15u aan te komen in onze lodge midden in de jungle van Ecuador. Samen met ons nog 2 Duitsers (Benedikt en Robert). Al direkt terug in de kano op zoek naar anaconda´s, allerlei soorten vogels, apen, dolfijnen,... Op de anaconda´s na met succes. Na het luieren in de hangmat en avondeten trokken we er te voet op uit in de jungle op zoek naar insecten, tarantula´s, slangen, vleermuizen... Ik was volledig op mijn gemak zene. 2 uur hebben we er rondgelopen en veel gezien inclusief 3 tarantula´s maar ik moet zeggen dat je op de duur vergeet dat je in de jungle met veel gevaarlijke dieren rondloopt. Btw de gevaarlijkste dieren zijn zeker niet de grote dieren. De andere zijn we een lokale gemeenschap gaan bezoeken, gaan zwemmen in de rivier, ´s nachts op kaaimannenjacht, piranha´s (proberen te) vangen, overdag junglewandeling, luieren in de hangmatten, feestje bouwen voor de jarige Sandro,... Het eten was er fantastisch. Die mannen mogen gerust bij mij thuis komen koken zene. Alleen viel soms hun zoutpotje om denk ik.
En nu zijn we dus terug in Quito en gaan we straks voetballen en morgen onze tickets kopen voor de interland Ecuador tegen Venzuela op 7 oktober. De eerste voor het WK Brazilië.
Mja, we trekken onze plan hier en na een trage start bevalt het mij hier super. En er zijn nog vele leuke dingen in het vooruitzicht hier. Dus ziet er goed uit. En ook heel belangrijk, ´mañana´ is belangrijker dan ´hoy´ dus no stress aquí.
Gisteren mijn laatste werkdag gehad.....ik had een zenuwachtige dag verwacht maar dat was het helemaal niet. Het dringt nog altijd niet helemaal door dat ik mijn collegaatjes een jaar lang niet zal zien. Dat zal nog wel komen.
Ze hebben me alleszins serieus in de watten gelegd. Mijn bureau was helemaal versierd en in de namiddag champagne en allemaal hapjes. Het was precies mijn verjaardag en kerstmis in één dag want ze hadden dan nog kadootjes er bovenop ook. Wat zakgeld en het beroemde dept. 04-woordenboek. Als ik eens een lastige dag heb, zal ik met veel plezier de bloopers van mijn collega's bovenhalen. Bedankt Wim voor de hele gulle bijdrage tot het blooperboek.
's Avonds moest ik dan al afscheid nemen van ons Anneke. Die is nu onderweg naar Toulouse om na 10 maanden als een volleerde Franse terug te komen. Mannekes, ik ga haar missen zene.
Et voilà, we zijn vertrokken aan ons jaar profiteren van het leven. Binnen 8 dagen zit ik op het vliegtuig naar Quito voor mijn avontuur in Latijnsamerika. Ben nog niet echt zenuwachtig maar dat gaat ongetwijfeld nog komen. Tot zover ga ik er nog van profiteren om iedereen zoveel mogelijk te zien dus het worden nog 8 drukke dagen.
Voilà! Mijn blog waarop mijn reis toch een beetje te volgen is en waar ik mijn verhalen en foto's zal posten.
Want binnen exact een maand kom ik nu bijna aan in Quito. Startplaats van mijn 10 maanden durende rondreis in Latijnsamerika. Een reis waar ik enorm naar uitkijk maar tegelijkertijd weet ik maar al te goed dat ik mijn familie en vrienden héél hard ga missen. Daarom ga ik volop genieten van mijn laatste maand in Amberes.
2 uur hebben we er rondgelopen en veel gezien inclusief 3 tarantula´s maar ik moet zeggen dat je op de duur vergeet dat je in de jungle met veel gevaarlijke dieren rondloopt. Btw de gevaarlijkste dieren zijn zeker niet de grote dieren. De andere zijn we een lokale gemeenschap gaan bezoeken, gaan zwemmen in de rivier, ´s nachts op kaaimannenjacht, piranha´s (proberen te) vangen, overdag junglewandeling, luieren in de hangmatten, feestje bouwen voor de jarige Sandro,... Het eten was er fantastisch. Die mannen mogen gerust bij mij thuis komen koken zene. Alleen viel soms hun zoutpotje om denk ik. 
