Ik ben Bo en deze blog is opgestart toen ik platte rust kreeg voorgeschreven tijdens mijn zwangerschap op 19 januari 2010. Twee dagen later, op 27 weken zwangerschap, is mijn vierde kindje 'Daan' geboren. Mijn blog is sindsdien mijn uitlaatklep om mijn verhaal en gevoelens kwijt te kunnen. Na deze hectische periode is deze blog verandert in het wel en wee van onze familie.
Eindelijk vakantie voor de oudste kindjes die we zaterdag al goed ingezet hebben. In de wijk is het jaarlijkse gewoonte van een heuse paaseierenzoektocht te organiseren gevolgd door wat spijs en drank. Dit jaar zat enkel het weer wat tegen. De mannen hadden zaterdagmorgen de eieren al gaan leggen op de wei van de ezeltjes van een buurman. Het zag er toen naar uit dat het niet direct harder zou gaan regenen, maar misschien eerder zelfs opklaren. Verkeerd gedacht dus... rond 10uur konden we met z'n allen vertrekken richting wei, maar nog geen paar meter verder begon het steeds harder te regenen. De papa is dan met Andreas terug huiswaarts gekeerd en ik kon de regen trotseren samen met Yari en Rayanne. Aangekomen aan de wei hebben de kindjes zich eerst verzamelt bij de paashaas die nog duidelijk een aandachtspuntje meedeelde; "één zakje met eitjes per kindje." Het verbaasde me eerlijk gezegd wel dat al de kindjes mooi gehoorzaamde en dus maar één zakje raapte. Van zodra Yari en Rayanne een zakje geraapt hadden ben ik ook terug naar huis gegaan om droge jas en broek aan te doen. Andreas lag ondertussen lekker warm in zijn bedje te slapen en zo konden we nog met z'n allen gaan smullen van de croissants, koffiekoeken en cake. Ik en de kindjes hebben nog een glaasje fruitsap gedronken terwijl de papa genoot van een glaasje cava. Een supertof moment om iedereen van de wijk een zalig Pasen te wensen en nog wat bij te kletsen. Die avond ben ik ook nog tot bij Daan gereden die het heel goed doet. Hij wilt enkel niet echt verdikken en was 5gram afgevallen, maar voor de rest was hij heel flink. De oogarts was vrijdag ook nog geweest en alles zag er goed uit zodat ze pas na twee weken terug langs komt. Zijn eten gaat ook heel vlot met soms wat dalingen in zijn saturatie. Als hij echt heel hongerig is vergeet hij bij de eerste slokken wel eens te ademen, maar dan wachten we eventjes tot hij door heeft dat hij terug moet ademen en dan kan hij rustig zijn flesje verder drinken. Deze morgen was de paashaas dan thuis geweest en had voor ieder wel wat lekkers mee. Bij het opstaan konden de kinderen zich moeilijk bedwingen om even te wachten op Andreas. Andreas was blijkbaar stond blijkbaar niet zo hevig om te zien wat de paashaas gebracht had, we kregen hem zelfs niet wakker rond 8u en hebben hem dan maar laten liggen. Yari en Rayanne konden niet snel genoeg boven zijn om dan al de eitjes te rapen en te kijken naar hun nieuwe speelgoed. Tien minuutjes later was Andreas dan toch wakker geworden en konden we hem uit zijn bedje gaan halen. Natuurlijk beseft hij het allemaal nog niet, maar Yari en Rayanne waren al duchtig aan het vertellen wat ze gekregen hadden en wat de paashaas voor Andreas gebracht had. In de namiddag zijn oma en opa vis ook nog gekomen met de cadeautjes van de paashaas. Morgen kunnen we dan gaan 'vieren' bij mijn broer en schoonzus. Ook bij Daantje was de paashaas deze nacht geweest. Er stond een leuk kuikentje aan zijn couveuse met daar enkel eitjes in. Het is zo'n leuk gebaar en ik vond het echt wel tof. Het is niet omdat ze nog zo klein zijn of in een couveuse liggen dat ze niet mogen meevieren hè. Vanddag heb ik net als gisteren zijn flesje in de couveuse gegeven. Het is even wennen, maar het gaat zeker zo vlot als op schoot. Het voordeel is dat hij dan geen neusbrilletje nodig heeft om hem van de nodige zuurstof te voorzien. Daan vindt dat neusbrilletje ook maar niks en is er ook niet graag bij als ze hem dat aandoen. In de couveuse ondersteun ik hem dan met één hand en met het andere hand kan ik zijn flesje geven. Gisteren moest hij nog 2ml via de sonde krijgen, maar vandaag heeft hij zijn volledige hoeveelheid via zijn flesje gedronken. Ah ja, en de kindjes zijn vrijdag ook nog eens een bezoekje gaan brengen bij Daan. Ze vonden het heel leuk en vinden het in die nieuwe box al minder angstaanjagend dan in de intensieve box! Pasen was dus geslaagd voor zowel mezelf als voor de kindjes.