Ik ben Bo en deze blog is opgestart toen ik platte rust kreeg voorgeschreven tijdens mijn zwangerschap op 19 januari 2010. Twee dagen later, op 27 weken zwangerschap, is mijn vierde kindje 'Daan' geboren. Mijn blog is sindsdien mijn uitlaatklep om mijn verhaal en gevoelens kwijt te kunnen. Na deze hectische periode is deze blog verandert in het wel en wee van onze familie. 
Inhoud blog
  		• Weekje Ardennen Robertville
  		• Andreas 3 jaar
  		• Bloed prikken
  		• nog enkele foto's van Daantje zijn verjaardag
  		• tijd...
    Zoeken in blog

    Boke met choco

    25-01-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lengte
    Ik ben gisterenavond niets meer komen schrijven omdat ik gewoon de fut niet meer had. Het is een zeer vermoeiende dag geweest gisteren met bezoekjes, maar ook de weerslag op mijn lichaam van de dag ervoor. Ik voelde me toen zo goed dat ik waarschijnlijk net iets te veel heb gedaan. En dat heb ik geweten!
    De kindjes zijn nog eens langs geweest samen met papa, oma en opa vis en opa mobi. Ze hebben elk een knuffeltje mogen kiezen voor Daan. Oma zal die dan wassen en dan kan die bij Daan in de couveuse liggen. Zo wordt het toch iets of wat zijn bedje en krijgt hij misschien niet het gevoel dat hij in het ziekenhuis ligt. Je probeert zoveel mogelijk die geborgenheid mee te geven, maar als je kindje in de couveuse ligt is dit niet de gemakkelijkste opgave. Alle beetjes helpen natuurlijk wel voor onze kleine Daan.
    Op het moment dat de kindjes mijn kamer binnen kwamen, was ik juist aan het afkolven. Bij Andreas heb ik dat nooit gedaan en dus stonden ze nogal verwondert te kijken naar dat apparaatje en mijn borsten. De vraag kwam al gauw van de dochter: "mama, wat ben jij aan het doen?" Ik heb ze dan proberen uitleggen dat Daan nog te klein is om aan de borst te drinken en dat ik het daarom in de flesjes moet bewaren voor als hij groter is. Met mijn antwoord hebben ze allebei genoegen genomen, want niet veel later kwam de vraag of ze naar tv mochten kijken. Kinderen blijven kinderen hè. Het afscheid als ze terug moesten vertrekken viel weer zwaar. Meestal komen de traantjes als de de deur uit zijn. Even alles laten vloeien en dan kunnen we er weer tegenaan.
    In de namiddag zijn mijn broer en schoonzus ook nog eens binnen gesprongen. Zij hadden ook leuke pakjes mee voor Daan. Onder andere een beertje dat muziek maakt voor in zijn couveuse te leggen als hij wat groter is. Nu zouden dat nog te veel prikkels zijn voor onze jongen. Dat ze eens wilden gaan kijken hoefde ik geen twee keer te vragen. De routine van het handen wassen enzo kenden ze nog van bij hun eigen kindjes. Ze wisten dan ook wat ze konden verwachten met al die draadjes en kabeltjes. Toch had ik het vermoeden dat ze onder de indruk waren van hoe klein hij eigenlijk wel is. Op foto toont hij groter en minder fragiel dan in werkelijkheid.
    Die avond ben ik zelf ook nog eens tot bij Daan geweest. Ik moet hem toch een goede nachtrust toewensen. Daar zal ik het waarschijnlijk wat moeilijker mee hebben als ik terug naar huis mag. Maar dat zien we dan wel weer. Tijdens mijn bezoekje aan ons lieve jongen hebben ze hem ook eens gemeten. Dat durfden ze de eerste dagen nog niet doen omdat hij het moeilijk had om terug te herstellen nadat ze zo met hem bezig zijn geweest. Ze hebben de hielprik afgenomen bij hem en dan moeten ze de lengte ook doorgeven. Ik was eigenlijk wel heel benieuwd hoe klein hij nu werkelijk is. Zijn hoofdomtrek is 24,5cm en hij meet 37,5cm. Als jullie een lat erbij nemen kan je je visueel voorstellen hoe klein hij is. Ik bedacht direct dat mijn dochter zelfs poppen heeft die groter zijn als Daan. Het geeft toch een gevoel van verbazing om te zien dat zo'n klein mensje al zo kan vechten voor het leven. Kindjes die zo vroeg geboren worden, moeten wel vechtertjes zijn! Het verbazendste van alles was dat zijn saturatie (zuurstof) de hoogte in ging op de momenten dat ik er tegen praatte. Hij merkt dus echt wel dat zijn mama bij hem aanwezig is en dat hij deze lange tocht in het begin van zijn prille leventje niet helemaal alleen moet klaren.

    Geef hier uw reactie door
    Uw naam *
    Uw e-mail
    URL
    Titel *
    Reactie * Very Happy Smile Sad Surprised Shocked Confused Cool Laughing Mad Razz Embarassed Crying or Very sad Evil or Very Mad Twisted Evil Rolling Eyes Wink Exclamation Question Idea Arrow
      Persoonlijke gegevens onthouden?
    (* = verplicht!)
    Reacties op bericht (0)
    Archief per jaar
  		• 2018
  		• 2012
  		• 2011
  		• 2010
    Categorieën
  • Familie (1)
  • Sport (0)

    		•
    Blog als favoriet !

    Klik hier
    om dit blog bij uw favorieten te plaatsen!

    Mijn favorieten
  		• Yari in Remcoland
  		• camping frankrijk
  		• Vlaamse Vereniging voor Ouders van Couveusekinderen
  		• alles voor je taarten en gebakjes
  		• camping Italië 2010
  		• camping Italië 2011

  		•
    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.

    Blog tegen de wet? Klik hier.
    Gratis blog op https://www.bloggen.be - Meer blogs